Sahi Biz Ne Zaman Bittik

Öylesine yuttum ki sesli harflerimi… Korkar oldum noktalar koymanın ardından yeni cümleler kurmaya...
Artık yokmuşsun, artık yokmuşum, artık yokmuşuz...
Gün batımları yokmuş oturduğumuz odanın sarı duvarlarına yansıyan...
Ellerin yokmuş en beklenmedik anda ellerimle kavuşan...
Aşklar yokmuş artık, bir zamanlar var olduğuna inanılan...


Öylesine yuttum ki sesli harflerimi… İçimde kırılan bir ayna kaldı sadece...
Geceler yokmuş artık, gündüzler de…
Saatlerin kadranları kırılmış, küsmüş zamana...
Kala kala bir rüya kalmış geceleri buluştuğum...
Bir zamanlar bir romantiğin sarhoş eden gitar sesini dinlediğimiz yer de silinmiş gitmiş haritalardan...
Ne çok şey kalmamış, ne çok hiçbir şey var olmuş yaşanıp bitmişlerden…



Öylesine yuttum ki sesli harflerimi…
En çok da isminin içinde geçenleri...
Bir pusula ömründe ilk kez yanlış yönü göstermiş...
Gururuyla intiharı seçmiş, düşüp kırılmış yanlış yönü gösterdi diye...
Güney de yokmuş artık, kuzey de… Sabahları yaşadığımız doğu silinip gitmiş, batıysa hiç olmamış ki daha önceden zaten…



Öylesine yuttum ki sesli harflerimi…
Kala kala sadece ve sadece o kelimeler arasına yerleştirilen birkaç küçük nokta kalmış...
Sadece üç nokta…
Apostroflar yokmuş artık, virgüller de çoktan yitip gitmiş geldikleri masallar alemine...
Ne bir ünleme rastlayabilirmişiz artık bu ucunu göremediğimiz sokağın ortasında, ne de kendini sorgulayıp duran tek bir soru işaretine…



Öylesine yuttum ki sesli harflerimi…
Yok olmuş dakikalar, saatler, saniyeler...
Ve sen biraz da...
Sahi biz hiç var olduk mu dersin? Belki olduk, belki olmadık...
Aslında ne kadar yanıldık, ne kadar aldandık...
Biz koskoca birer yalandık... Odanda dağınıklığımı toplayan bir gölge vardı ya hani, o da yok artık...
Dağınıklığım da yok, serzenişlerim, boşvermişliklerim de...
Artık biz yokuz ki…



Öylesine yuttum ki sesli harflerimi…
Ancak, bana aldırmadan geçip giden zaman kalabilirdi ardımdan...
Devam etti takvim yaprakları ardı ardınca koparılıp atılmaya...
Aylar yıllara dönüp gitti...
Artık ay yok, yıldızları da kaybettim ne zamandır...
Sahi gökyüzü var mıydı seni sevdiğim zamanlar?
Bilmiyorum ama, banyonda her sabah baktığım aynada gördüğüm siluetin yok artık...
Ya da telefonlarda duyduğum sesin...
Yoklar ne zaman var oldu! Veda etmeyi mi unuttuk artık olmayanlara yoksa!



Öylesine yuttum ki sesli harflerimi…
İki şehir, bir köPage Rankü vardı bir zamanlar...
Eskiden izlediğimiz filmler yok artık, ilk kez gittiğimiz bale de oynanmadı bir daha hiç...
Belki bir tiyatro oyununun ta kendisi bizdik...
Tanrım, sen ve ben ne çok şey yitirdik...
Birdik, bizdik, “en”dik, tektik…
Sahi biz ne zaman bittik! Ne kadar zaman geçtiyse üzerinden, bu gece o kadar yutuyorum sesli harflerimi…



“Ah”larımı yutuyorum artık...
Avaz avaz susuyorum, sessiz sessiz çığlıklar atıyorum bu gece kendi kendime...
Bitenlere gülüp başlamak isteyenlere ağlıyorum...
Hüzünler mutlu ediyor beni, mutluluklara ağlıyorum...
Her şey ters dönüyor ama ben yırtıp atıyorum bir kağıda yazdığım seni, yutuyorum bütün sesli harflerimi…
Elveda sevgili…

Kırık bir aşk hikayesi

kırık bir aşk.................hikayesi bu...♥
♥umutsuzluklarla..........ve hüzünle dolu...♥
♥güneşinden yoksun; umut, bulutlar ardında♥
♥gökyüzü kapkaranlık ve biz burada ışıksızız♥
♥yollar aşılamaz türden, ufuklar bizden uzak♥
♥bugünler mutsuz ve yarınlar çok umutsuz♥
♥amaçlar belirsiz ve araçlar çok yetersiz♥
♥görüşebilmek zor, görüşmemek zor.♥
♥sevebilmek ve de sevilebilmek♥
♥ne kadar mümkün sence?♥
♥ne kadar olası bu düş?♥
♥birleşebilir miyiz?♥
♥sen-ve-ben♥
♥bir gün!♥
♥♥♥♥

Dize geldim anladımki bu alem budur
Yazamadım sevdiğime beş altı satır
Neyse dedim ve duruldum tutuldum aşka
Hem üzüldüm hemde üzdüm susaydım keşke

Duman oldu o halimden eser kalmadı
Aşkım ziyanım gülüm baharım
Meyhanelerde sakiler derman olmadı
Çok istedim olsun diye sensiz olmadı

Bana yine gül yüzünle gel tek sözünle gel
Gözüm yolda gönlüm sende kaldığı anda gel
Yana yana yaz oldu kışım kor oldu düşüm
Can yürekte yürek sende kaldığı anda gel

Geceleri gündüzlere katıp dururuken
Sıkılmadan orda burda atıp dururken
Uzun ince bu yollarda kayarken alem
Ne hallelere düştük ulan durup dururken

Duman oldu o halimden eser kalmadı
Aşkım ziyanım gülüm baharım
Meyhanelerde sakiler derman olmadı
Çok istedim olsun diye sensiz olmadı

Bana yine gül yüzünle gel tek sözünle gel
Gözüm yolda gönlüm sende kaldığı anda gel
Yana yana yaz oldu kışım kor oldu düşüm
Can yürekte yürek sende kaldığı anda gel

Filim Gibi Bir Aşk........
Ben üniversiteyi bitirmek üzereydim birisini çok sevdim ona açılmak istedim yapamadım... Telefonda aradım konuşamadım. Mektup yazdım veremedim. Gözlerine baktım seni çok seviyorum der gibi benim gözüme bakmasını sağlayamadım. Bunların suçlusu benim biliyorum seni kayıp etmek istermiydim söylemek istemezmiydim?? Bir gün sınıfça sendede olan bir fotorafı elime aldım senin üstüne kalpler çizip onla uyudum yastığımı sen sanıp kaç defa sarıldım biliyormusun ? Aşk işte bunları yaptırıyor... Senin o kişi yani hayatımın kişisi olduğunu seni ilk gördüğümde anlamıştım ama söyleyemiyordum işte... Bir gün bütün cesaretimi toplayıp seni aramaya karar verdim... Aradım aradım cevap veren yoktu... Okula gelmez olmuştun. O gün okul çıkışı eve gittim artık kendimi tutamayıp hüngür hüngür ağlayıyordum serkanı seviyordum hemde çok seviyordum ağlarken serkanın arkadaşı aradı;
-Serkanı kaybettik üzgünüm..
-Hayır olamazz ciddi değilsin değilmi
-Hayır gerçekten çok ciddiyim bende çok üzgünüm...
-İnanmıyorum oolamazz o ölemez!!!
demiştim ve telefonu kapattım hüngür hüngür ağlamam dahada artmıştı artık duramıyordum kendimi tutamıyordum olamazdı... Tam iki gün geçmişti koskocaman iki gün ben okula mumya gibi gidiyor mumya gibi geri dönüyordum ve her eve geldiğimde haykırmalar başlıyordum biliyordum o ölmüştü..! Bütün bu acı bitecekti ve ben onun yanına gidip orada mutlu olacaktık koltuğa 2 kutu ilaçla oturup yanımda gözlerimin önünde bütün sınıfla çekiktirdiğimiz fotoraf duruyordu ona baka baka o iki kutu hapıın hepsini içtim... Telefon çaldı ısrarlı bir şekilde telefonu açtım son sözlerimi söylicektim. Arayan serkandı;
-Serkan sen, sen sen?
-Burcu ben annemin yanına izmire gitmiştim, arkadaşlar arayıp sana serkan öldü demişler sen ciddiye almadın demi ?bizim arkadaşlar şaka yapmak istemişler onların adına özür dilerim...
-Serkan ben senin için şuan intahar ettim 2 kutu hapı içtim SERKAN!!
-Burcuu naapptın sennn ??
-Serkan ÖLÜYORUM KURTAR BENİ SERKAN SENİ SEVİYORUUM SERKAN...
(burcunun iki kutu hapın etkisi gözükmeye başlamıştı , elinden telefon düştü ve serkan bağırmaya başladı..)
-BURCU BENDE SENİ SEVİYORUM BIRAKMA BENİİ BIRAKMA BURCUU BENİİ YAPMA BANA BUNU BURCUUUU
(serkan telefonu kapatır ambulansı burcunun evine çağırır ve burcunun evine gider ambulans gelmiştir ambulansa burcuyu alırlar kapıyıda komşularının sayesinde açmışlardır. Serkan burcunun elinden düşen sınıfça çekilen fotorafı kendisi üstünde kalpler olduğunu görür ve oda kendini tutamaz ve ağlamaya başlar... ve tam telefonun yanındabir)zarf bulur içini açar;
Aşkım Serkana;
Aşkım seni çok seviyorum
seni seviyorum
seni seviyorum
seni seviyorum
Sen çok farklsıınn bu mektubu sana veremiceğimi biliyorum bunlardan bir çuval dolusu var ama ben yazmaya devam edicem aşkım seni çok seviyorum...
Sensiz yapamıyorum
Sen ölmezsin
Sen yaşamalısınn
Sen ölürsen bende ölürüm
Sensiz yaşayamam
Senin gözlerine bakmadan yaşayamam birtanem...
Geliyorum aşkım yanına geliyorum
Seni orda yalnız bırakamam
Sensiz yapamam
Ben söyleyemedim yapamadım başaramadım
SENİ NEKADAR ÇOK SEVDİĞİMİ SÖYLEYEMEDİM!!!!
İşte aşkım geliyorum yanına geliyorum birtanem
HOŞÇAKAL HAYATIM SÜREM DOLDU
BURAYA KADARMIŞ YAŞAMAK
ONSUZ YAŞAMAKTANSA
ÖLMEYİ TERCİH EDERİM
VE BEN ÖLMEYİ TERCİH ETTİM
HOŞÇAKAL HAYATIM HOŞÇAKAL...
(Bu mektubu bulur ve mutfağa gider bir bıçak alır bıçağı tam kalbine saplar ve orda hayatını yitirir) serkanın söylediği son söz ise;
-Aşkım seni yalnız bırakamam geliyorum yanına
olur. (İşte bir şakanın iki kişinin hayatına sebep olur...)

Erkekler aşkı nasıl görür?

Aslında erkek ve kadın arasındaki en büyük sorun "aşkı" farklı anlamaları. Kadınların aşkta önem verdiği şeyleri az çok biliyoruz peki ya erkekler onlar aşkta nelere önem veriyor?

Kadınlar her zaman erkeklerin aşkı anlayamadıklarından şikayet ederler peki neden erkekler aşkı anlayamaz? Onlara göre aşk nedir ya da aşkta önemli olan nelerdir? Bu sorular böyle uzayıp gitse de erkeklerin aşk hakkında düşündükleri birkaç madde ile özetlenebilir.

Özel günler gereksiz
Erkekler genelde aşkta küçük ayrıntılar üzerinde durmazlar. Örneğin yıldönümlerinizi, doğum gününüzü unutabilirler. Ancak bu onlar için çok büyük bir sorun değildir. Hatta çoğu kez özel gün kavramının ne olduğunu bile hatırlamazlar. Çünkü bu gibi şeyler onlara göre küçük detaylardır. Kötü niyetle değil ama kendilerince hayatta önem verdikleri başka şeyler olduğundan çok da fazla tarihlere takılıp kalmazlar. Bu nedenle sevgiliniz sizin ile ilgili özel bir günü unuttuğunda hemen bozulup üzülmek yerine, kibarca uyarın ve asla bunu sizi sevmediği için yaptığını düşünmeyin.

Onu aramasanız da bozulmaz
Kadınlar sevgilileri tarafından aranmayı ve ilgilenilmeyi çok sever. Oysa telefon etmek erkekler için çok de gerekli bir durum değildir. Sevgilisini gün içinde mutlaka araması gerektiğini düşünmez. Hatta eğer bu konuda ona biraz sitemli davranırsanız, neden böyle davrandığınızı ve bir telefon görüşmesine neden bu kadar önem verdiğinizi anlayamaz. Bu nedenle eğer sevgiliniz sizi aramadıysa mutlaka ya bir işe dalmıştır ya da "Nasıl olsa akşam görüşeceğiz, niçin şimdiden arayayım?" şeklinde bir düşünce vardır kafasında.

Sır saklayabilir
Erkekler kendi aralarında kadınlar kadar dedikodu yapmazlar. Eğer ona bir sırrınızı verirseniz genelde bunu kendine saklar. Kısacası onu en yakın arkadaşlarına sırrınızı verirken göremezsiniz. Onun için sırlar her zaman özeldir. Ancak bazen sizin ona verdiğiniz bir sırrı unutabilir. Çünkü onun kafası o kadar meşguldür ki ömür boyu sır tutmak gereksizdir.

Bittiyse bitmiştir
Erkekler bazı durumları kadınlara göre daha kolay kabullenebilir. Ayrılık onlar için kabullenilmesi gereken bir gerçektir. Eğer ilişki bitmişse, ayrılmak gerekiyorsa yapılacak bir şey yoktur. Tabii bu tamamen onların üzülmediği anlamına gelmez. Çoğu zaman üzüntülerini dışa vurmamayı, duygularını karşısındakine aktarmamayı tercih ederler. Böyle zamanlarda mantıklı düşünceyi ön plana çıkarırlar. Onlar için bir ilişki bittiyse bitmiştir, üzülse bile bunun fayda sağlamayacağını düşünür.

Sen Kimsin Be Aşk

Bir savaştan başka bir şey değildir aşk,
Kendinle kapışmalarının sonucudur gidilen taraf,
Bir şarkıda belki de bin şarkıda bulursun kendini,
Baktığın her yön, sıktığın her elde ona aitlik vardır,
Kendi kimliğini onun kalbine üfleyip terk edersin,

Dünler çoktur ama yarının geleceği şüpheli,
Hissedersin boğazında düğümlenen sözcüklerin acısını,


Bir boşluktan başka bir şey değildir aşk,
Bu boşluğu doldurman imkânsızdır aslında bilirsin,

Ve sebebi sadece sensin, burada tek suçlu var sen,

Yaşamının suç olduğunu anlarsın, günah olduğunu,
Bütün yanlışlara düşersin, çıkarsın, ama olmaz,
İçinde dolmayan bir boşluk hep kalacaktır,
Dudakların öksüz sözlerin karşılıksız öylece duracaktır.

Bir yok oluş hikâyesinden başka bir şey değil aşk,

Aslında varlığını hissedersin onun bakışlarında,
Ama geçtir artık geri dönmesi imkânsız yollar için,

Attığın her adımın onu sana getireceğini inanmışsındır,
Ama ona giden her adımda kendini öldürdüğünü
Bilmezsin,

Ve çıkmaz bir sokakta koştuğunu bilmeden, beklersin,
Sadece sonunu görebilme hevesidir içini kemiren,

Seni yaşatan belkilerdir pişmanlıklara rağmen,

Aşk içinden geçemeyen katı bir tortudur,

Aklının ölümü bedenini yaşatmaz nasıl olsa,
Sana ait olmayan fikirler soluğunu keser,

Ve karşında olmasıda acıtır, çok uzağında olmasıda,
Bu yüzden bir çaresizliktir ya aşk,

Hiç olmayan birine yazılmış hiç okunmayacak bir şiirdi

Ümitlerin can çekiştiği, hayallerin kırıldığı bir andır,
Yaşamın hiç yer bulamadığı bir dönüm noktasıdır,


Bir intihar biçimidir aşk oysa,
Kendini öldürüp onun varlığına razı olmaya,
Hiç gelmeyeni, hiç olmayanı beklemektir,

Acı çekmeyi birazda olsa göze alabilmektir

Bir şereftir, aşkın dudaklarına kondurduğu buse,
Ve diline doladığı o güzel türkü,

Aşk;
Hiçbir şey için her şeyi göze alabilmektir
Hiç adın duyulmadan sahneden inebilmektir.

Şimdi GİT...........

"Nerede olursan ol yüreğimdesin" demiştin ya...
İnanmıştım...
Yanıldığımı,ansızın...
Bir nefes de...
Beni soluksuz bıraktığında anladım...
Anladım ki Çok uzağım yüreğinden,benliğinden,ruhundan...
Sesim kısıldı haykıramıyorum..
Sokaklarda yankılanan feryatlarımı duymuyorum..
Çaresizlikten mi kısıldı sesim ?
Yok sa sensizlikten mi?

"Nerede olursan ol yüreğimdesin" demiştin ya ...
İnanmıştım...

Sayıklıyorum...
"Yoksun işte yoksun "...

Gözyaşları bitti sanılır..
Yürek yanılır,göz aldanır..
Yaşların sessizce yüreğe doğru aktığını görebilen var mıdır ?
Özlemekten yorulunca geriye ne kalır yüreklerde ?
Bende ruhumu alev alev yakan bir çift siyah göz kaldı senden geriye...
Derin,dipsiz,sonsuz...
İçinde kaybolmaktan korktuğum..
Kıvılcımlar saçan..
Yıldızları bile kıskandıran bir çift göz...

Sayıklıyorum...
"Yoksun işte yoksun "...

"Yüreğindeki sevgi kırıntılarını atıp cebine,dudağında boş bir ıslık,gözlerinde sahte arayışlarla ne de kolaymış gitmeler..."

Sen gidince anladım...

Sen boynu bükük,kırık dökük sevgilerden arınırken..Bıraktığın yüreğe bir kez bile dönüp bakmadan gittin..İçindeki o bir türlü dolduramadığın koskoca,kapkara boşluğa doğru yol alırken..Farkında mısın hayatın girdabına sürüklenen sevgisiz kuru bir yaprak olduğunun ?

Bunu anladığın gün otur bir kayalığın üzerine seyret denizi..
Sor ona..
Köpük köpük sitemle anlatacaktır öfkeli yanlızlığının sebebini..
Ve biliyorum..
O gün anlayacaksın..
Ardında bıraktığın yüreğin;aslında tüm denizleri kuşattığını...
Son bir hamle yaparak ardına bakacaksın..
Gözlerimi arayacaksın delice..
" Affet..!" diyen gözlerinle geleceksin..

"Nerede olursan ol yüreğimdesin" demiştin ya...
İnanmıştım...



Simdi sen gideceksin, git
Güzelliğini, ulaşılmazlığını al ve git
Bırak beni eski kışımda
Yarınımı götür
Gençliğin o yara almaz bencilliğine git
İçinde gitgide büyüyen o yalnızlık kurdunu
Güzelliğine dadanan o hastalıklı hüznünü
Bırak ve git...
Kibirli arzularına, altın gölgedeki kusursuz yüzüne
Yillar sonra yaşayacağın
Unutuluşları, o acımasız kışları bırak ve git

Dönüyorum...Aslında Kaçıyorum...

Bu gece ilk defa agladim sana,
Gözyaslarim kirpiklerimin üzerinde düsmemek icin direniyor,
Gözlerimi kapatiyorum ve damlalar
Kimsesiz kaldirimlarin arasina takiliyor.
Onlarida kaybediyorum.
Sana agladim,seni kaybettim

Dokunamiyorum sana ait hic bir seye,
Elim uzaniyor telefona ama arayamiyorum.
Mahfetmek istemiyorum hayatini,aci veriyorum,yenemiyorum icimdeki düsmani affet sevdigim dönemem sana..

Elveda dedi sana dudaklarim,simdi cezasini cekiyor bilesin
Tasiyamiyorum bile kendimi,birde sen yüregimdesin.
Nasil atacagim,nasil koparacagim seni.
Bu sevgiyi icimdeki düsmanla kaybettim.
Hani senin hic tanimadagin diger yarimla,
Ya öbür yanim,aciyorum ona biliyor musun?
Nasil cirpiniyor,nasil yalvarir gibi bakiyor.
Aynaya baktigimda icimdeki düsman yok olmus.
Kanatti ve yok oldu yüregimden.
Seni de götürdü benden.

Karsiliksiz bir askin zehirini tasiyorum artik.
Bir nefes daha, bir nefes daha cekiyorum.
Kurtulamiyorum,gene uzaklasamiyorum.
Kokun sariyor damarlarimi,
Sen uzaklastin benden,
Ama burda kaldi gölgen.
Son defa görmek istiyorum seni,
Bir daha öldürmemek icin kendimi.
Insan bir kere ölür,
Benim hayallerim,umutlarim her gün ölüyor.
Gidecegim yüregimden,yitirdim,kazanamadim
Seni orda biraktim.
Paramparca olmus bir bedende.
Artik bu son adimlarim.
Seni buldugum yerde birakiyorum.

Birazdan sabahi karsilayacagim,
Ve beni buldugun yere gidecegim
O dipsiz yere,o bosluga,
Acilarimi,yaralarimi tasiyacagim.
Arkadaslarim onlar artik benim.
Ve sabah oldugunda,
Bütün sehri saracak yalnizligim.
Ask dediklerinde cocuktum,
Babam yoktu yanimda yalnizdim.
Gene ask ve ben hala cocugum, gene yalnizim.
Ve ask bitti,soldu ciceklerim.

Aydinligi olmayan son satirlari yaziyorum,
Küflenmis sözlerimi.
Burusmus bir kagit parcasina.
Onunda ömrü bitiyor.
Az sonra onu avuclarimin arasina alip,
Iyice kirismasini saglayacagim.
Actigimda tipki ben diyebilmek icin.

Safak sökmek üzere,
Ben hazirim.
Seferim bitti.
Dönüyorum.
Aslinda kaciyorum,
Hani virane olmus, damlar vardir ya,
Birde tavani akar,
Su agacli,fakir evden bahsediyorum
iste oraya.
Yüküm agar,ha gayret,ha gayret
Buzlarla kapli bedenimi tasimak ne zor,
Hele üsümek
Hele bir de rüzgarin amansiz titreyisi.
Ama engel degil bana,
Yolculugum coktan basladi,
Dönüyorum.
Aslinda kaciyorum.
Sana ait son damlalarimi yüzüme sürüyorum,
Kanla sulanmis damlalarimi.
Sirf evim tanisin diye beni,
Yoksa siginacak baska nerde bulurum bu limani
Kiyiya ulastim,
Simdi sensizlige demir atiyorum.
Sana dokunamamin ezikligini yasayarak gidiyorum.
Yelkenler fora.
Hadi ugurlar olsun.........

Hani Unutmak Bir Mumun Ömrü Kadardı

Hani unutmak bir mumun ömrü kadardı.Kaç mum eridi gözlerimin önünde hayalini eritemedi hiçbiri.
Hani imkansızlıklar ellerimizde tükenirdi.Kaç imkansız tükendi avuçlarımda bir sen kalakaldın parmak uçlarımda tek imkansızım.
Hani uçurumlara merdivenler yapardık kenetleyip ellerimizi.Sensizlik mi uçurum yaşamak mı uçurum seni sensiz bir başıma.
Dokunmakla mı yaşanırdı anılar.Kıyamadıgım tenine dokunmayalı kaç asır geçti halbuki peki neden yaşamaktan usanmadı anıların.

Kelimelerin karışıyor beynimin kıvrımlarına.Sen başka tenlerde erirken ben senin kokunda tükeniyorum.Gitmek kolaydı sen gitmeyi seçerken ben hiç gidemeyen olmuştum halbuki.Kendime bile itiraf edemediğim sevgini yaşamayı seçen olmuştum.

Tek yanlışın tüm dogrularımı sildiği yerdeyim.Senle başladıgım ve bir daha hiç ayrılamadıgım yerdeyim.Sense benden sonra tükettiğin kimbilir kaçıncı sevdanda.
Eski bir fotografın yakılmış kısmıyım belki de artık.Ama o sonsuz sevgiyi sonsuz kılan parçayım.Sense puzzlemın kayıp parçası.

Hani yeniden severdi insan.Denemedim zannetme.Seni silmek için tutundum bir başkasının avuçlarına,beni yabancı ellere nasıl bıraktıgını hiç kabullenemeden.
Belki de bir aldatmacanın başrol oyuncusu olarak,kalbimin kapılarını kapatıp yüreğimi susturarak.

Sana yazılmadı bu satırlar üstüne alınma.Bu satırlar yüreğimin sessiz konuşması sadece.Dillenmeden aglaması.Sesini hiç duyuramadan tekrar susması belki de.
Kaç yıl geçti oysa sen umarsızca gideli.Hani görmeden sevemezdi insan.Oysa yüzündeki tüm çizgiler ezberimde dururken kalbimden nasıl silinir suretin.

İşte yine sensizlik kokan bir gecenin demindeyim.Sen gideli güneş dogdumu sahi.Denizin yosun kokusu yayıldı mı yine.Martı çıglıkları sardı mı gökyüzünü ya da gökyüzü aynı mavi mi.Sen gideli gece buralarda.Gökyüzü hep siyah.Deniz yosun kokmuyor.Dalga sesleri bile sustu.Yagmurlar yagar bazen gözlerime.Sen gittin gideli mevsim hep kış.Buzdan bir yatak seriliyor ayaklarımın bastıgı yerlerde.

Hani ben hiç gülmekten vazgeçmezdim.Şimdi neden sahte gülücükler var yanak kıvrımlarımda.Neden ıslatıyor yagmur damlaları birer çig olup yanaklarımı.En sevdiğim mevsim bahardı şimdi anlıyorum baharım da sen.Papatyaların üzerine serilip gökyüzünün mavisini seyretmek gibi hala seni düşünmek.Gelincik tarlasına yol almak gibi hayalinde yaşamak.Galatadan İstanbul u seyretmek gibi fotografında uykulu gözlerim, yastıgıma sıgınıp sana uyumak.

Söyle savurabilirmiyim kalbimden seni ötelere.Ya da kaç uzak alır götürür seni benden.Kaç asır unutturur sevdanı.

Hani unutmak bir mumun ömrü kadardı?Kaç mum eritmeli daha?Yüreğime akıtmadan sevgini ya da kaç mum sığdırmalı hayatıma seni unutmak için?

Seni Hayallerin,Beni Gerçeklerim Bekler...


Seni Çok Sevmiştim...Onun içindir senden kalan yanlızlığımıda sevmem..!Aşkınla eziyet edip durdun bana yıllarca,Kimselere bişey diyemedim!Yüreğimdeki yaraları sordular;Söyleyemedim,O yaptı diyemedim!Kimse kalbini kırsın istemedim,Korktum seni kaybetmekten!Gidersen bikere daha yaşayamam zannettim.Hep gitmelerden korkardım...Onun için senden önce benim gidişim...!



İnsan sevdiğini bi kere kaybedince,Sevilen bi kere gidince diğerleri de hep gider diye korkuyor,Sevmeye...!Seni korkularımla sevmiştim...Elimde değildi,Bi kere incinmiştim,ikincisinden korktum!Yine de sevdim seni,Hemde gidenlerden daha çok sevdim!Hep ayak seslerindeydi kulağım...Çizdiğim sınırlardan öte bi ayak sesi duyunca irkilirdim,Koşardım tutmak için seni.!Oysa sen gitmeyi değil benli hayalleri düşlüyor olurdun o zamanlarda...Sadece düşlüyordun,Benimde 'Sen'li hayallerim olsun diye hiç yardımcı olmadın bana,Korkularıma...!Sadece sevmekti...Beklemekti çabasız sevmek...!Bense çırpındım durdum karşında,boşa kanatlarımdan oldum,Uçmayı unuttum...Çok anlatmak istedim sana,Ama o kadar kaptırmıştın ki kendini hazır hayata 'Dur' dedim duymadın...!Sonumuzdu haykırışlarım,Dinlemedin...!



Şimdi ayaklarımı yere öyle sert vuruyorum ki,Çabalarımın bi anlamı olmadı,Gidişimin bi anlamı olsun diye..!İz bırakmak değil niyetim,Farkedilmek geçte olsa...!Bütün anıları topladım,Derli toplu bıraktım sana...Sen hazırı seversin diye,Üşenirsin de anıları karıştırmazsın diye,Hatalarını belki anlarsın diye öyle bırakıyorum...!Niyetim acıtmak değildi seni...!Bilirsin bi sana kıyamazdım..Kıyamam da...!Sen gerçeklerle hayalleri ayırt edemedin hiç bi zaman..!Artık gidiyorum hayatından bu gerçek,Senin beni sevdiğinse Koca bi yalan değil,Hayal di...!



Kızgın değilim sana...Kırgınım!Kendine öncelik tanıyıp beni ve hayallerimi sonsuza dek ertelemek zorunda bıraktığın için...Artık gelenlerin gitmemesi için değil,Onlardan gitmemem için savaşacağım belkide...İnsanoğlu ne tuhaf.!Her sevgi de ayrı hüzünler,Ayrı mutluluklar ama sadece farklı iki sonuç var;


Gİtmek...
Kimi zaman ayakların geri gidercesine,
Kimi zaman bi aşkı tamamen silercesine..!


Gideni izlemek...
Kimi zaman 'Dur' demekle dememek arasında binlerce kez ölmek,
Kimi zaman üstünden kocaman bi yükün kalkması...!




Seviyorum seni ama gitmeliyim...
Seni hayallerin,
Beni gerçeklerim bekler...!

Delilikten Değil Yaralarımdan Utanıyorum..Bugün içiyorum ! Sana içiyorum...


Bugün içiyorum ! sana içiyorum, şerefine kaldıracağım bütün kadehlerimi. Şu elimdeki ilk kadehim beni yavaş yavaş ölüme sürükleyen gözlerinin,hain bakışlarının Şerefine!...

Az sonra ikinci kadehimi dolduracağım,bunu niye içeceğimi bilmiyorum,ama senin okadar marifetlerin var ki! Bulurum merak etme sakın üzülme sen?...
Bak buldum! biratane daha! Dememişmiydim? Bulurum hemen diye sana? İkinci kadehimde dolu şimdi! Bunu da bana ettiğin onca yalan yeminlere kaldırıyorum,ve bu defa şerefsizliğine içiyorum…

Ne o çok mu ileri gittim yoksa? Kanına mı dokun du sözlerim? Bişey olmaz meraklanma
Sen alışkınsındır böyle laflar ağır gelmez sana…

Off alkol etkisini gösteriyor galiba? Yoksa bu kadar iyimser düşünmezdim az önce şerefsiz derken daha, evet evet öyle olmalı şimdi biraz daha yumuşadım sanki sana! Kahretsin içmeyeceğim böyle olacaksa her kadehten sonra halim ,içmiyorum işte içmeyeceğim…

Ağlamaklı kalmıştı dün geceden zaten ,şimdi fırtına kopacak gibi acıdan uyuşuyor sulanıyor gözlerim…
Sen de! Gülerek bakma öyle! devam edip yumşayacağımı sanıyorsan her kadehten sonra, kursağın da kalacak hevesin donacak yüzünde gülüşlerin…

Biri görse deli sanacak beni, kimse görmeyecekte elimdeki resmi, kendi kendine konuşan bir deli sanacak,belki de çoktan gördüler ondan gülüyorlardı şu karşı masadakiler , düşündülermi acaba içlerinden,dedilermi? deli bu zırdeliii…
Olsun varsın deli sansınlar beni! ama bilmesin kimse, beni nasıl kandırdığını, beni kaç yerimden vurduğunu bilmesin , öğrenmesin hiç kimse,işte o zaman utanır sıkılırım yaralarımdan ,uykusuz geçirdiğim gecelerden ,kan çanağına dönmüş gözlerimle bakamam bana acıxxx bakan yüzlere…

Varsın deli bilsinler beni ,kimse görmesin , elimde bana gülen, senin gibi bir şerefsizin resmini,gülme gülmeeee artık !!görürsün senn şimdi hemen yakacağım…
Ama yapamam ki ! ben senin gibi olamadım hiçbirzaman senin gibi incitemem ki,vuramam resmin bile olsa seni yakmam
Sen sırtımdan bıçakladın beni, hala kanıyor yüreğim,sızlıyor kalbim derin derin,ben seni nasıl sevdim şimdi utanıyorum yüreğimden o acılar içinde yanarken utanıyorum seni sevdiğimi bile düşünmekten,herkez deli desin razıyım ama zavallı demesinler utanıyorum anlıyormusun utanıyorum seni sevdiğim geçmiş günlerimden ….…

Şimdi kalkıp gideceğim şu masadan,seni geçmişimden istesemde silemiyorum ,ama bugünümden hiç anmamak üzere siliyorum yüreğimin aşkına…