08-11-2007, 18:58
|
#1 (permalink)
|
| Deneyimli
Üyelik tarihi: 02-20-2007 Bulunduğu yer: &&_(KAFAMA SIKIPTA GİDİYORUM/ÖLÜYORUM [O]NA...)_&&
Mesajlar: 2.425
Konular: 114 Rep puanı:198939 Toplam Online: N/A | --ÖLÜM KORKUSU--{bana ait =)} -- ÖLÜM KORKUSU-- Korkmalımı ölümden yoksa filozofun dediği gibi ''Ölüm varken ben yokum.Ben varken zaten ölüm yok...'' deyip ölümü umursamamalıyız...
İnsanlar dünyada bir sınava tabidirler.Amaç bu sınavda en yüksek puanı alıp diğer dünyada bu puanla kazanılacak mutlak iyi,mutlak güzel şeylerle sonsuz huzura ve mutluluğa ulaşmaktır.Bu çerçevede insan en fazla puanı,çıkarlarını tamamiyle değerlerine ulaşmak için sadece bir araç olarak gördüğünde kazanacaktır.Değerlerine hiç bir zaman leke sürdürmeden,başı dik ve vicdanı rahat olarak sınavını bitirdiği zaman...
İnasanın nefsi bu yolda insanın en büyük düşmanıdır,fakat bunu engelleyecek olanda insanın kendisidir,insanın aklıdır.Eğerki güçlü bir iradeye ve mantığa sahip olursak nefsimizi rahatlıkla engelleyebiliriz...
İşte şimdi asıl sorumuzu bu bağlamda rahatlıkla cevaplayabiliriz.Eğerki yeterince puan alamamış ve çıkar uğruna yaşamaya başlamışsak ki bu durumda vicdanımız zaten rahat olmayacaktır.İşte o zaman ölümden korkmalıyız.Fakat görevimizi en güzel şekilde yerine getirmiş ve vicdanımız rahatsa,ölüm hoş gelsin sefa getirsin,başım gözüm üstüne...
Ama ölüm korkusu her zaman için insanın doğruyu bulmasında teşvik ettirici olmasından dolayı,her insanda birazda olsa bulunmalı diye düşünüyorum..... [marq=left:39aa25f0f9]biraz başka yerlerden esinlenerek yazdım biraz da kendi düşündüklerim umarım beqenirsinz =) [/marq:39aa25f0f9]
__________________ tek parmağının ucunda döner mi Dünya?
uğrar mı birgün "mucizeler" arka sıralara?!? |
| |