günlük düşün ki bir genç var ölümcül bir hastalığa sahip.
ölümün nefesini heran ensesinde hissediyor.
ama o kadar çok hayali var ki gerçekleştirmeyi düşündüğü.
habire "ölmek istemiyorum, hasta da olsam yaşayayım, ailem sevdiklerim gözümün önünde olsun" diyor

ama o kaçtıkça ölüm denen vuslat mesafeyi biraz daha kapatıyor.

ve bir genç düşün ki belki de hiç değmeyen bir şey için kimilerinin bir saniye daha fazla yaşamak için neleri feda etmeyeceği bir dünyadan biran önce uzaklaşmak istiyor.
hem de onu ölüme teşvik eden etken her kimse onun umrunda bile olmayacağını bile bile.

hangisi daha çok hakediyor sence yaşamayı ve mutluluğu

günlük sence aşk için ölmeye değer mi,
hadi diyelim ki sevgilisinden ayrıldı biri, ya da sorunları var duygusal bağlamda.
bu bir yangında tüm ailesini kaybetmiş olmaktan daha mı kötüdür.
ya da bir enkazın altına hayallerini , sevdiklerini gömmüş birinin durumundan daha mı ağırdır ki her sevgilisinden ayrılan ya da buna benzer beyhude sebeplerle kendini bunalıma sokanlar ölümü secer bilnçsizce.