 |
|
| |||||||
| Kayıt ol | Sohbet | Top 10 Üyeler | Yardım | Üye Listesi | Ajanda | Arama | Bugünki Mesajlar | Forumları Okundu Kabul Et |
| Uyarılar |
| Yaşama Dair Sağlık,Günlük yasam, Sanat, Kariyer, Pratik bilgiler |
 |
| | Seçenekler | Stil |
01-01-2008, 21:53
| #1 (permalink) |
| Foruma Isınan Üye   Üyelik tarihi: 09-30-2007
Mesajlar: 1.263
Konular: 152
Ruh Halim:  Rep puanı:109222794 Toplam Online: 4 Saat 23 Dakika 54 Saniye |  Dina Özlem Durgut'tan Yaşama Dair Bir İç Söyleşi Ruhumla Bedenim Sevişmeye Başladı Deliriyorum Ramak Kaldı ! Yine mutsuz bir güne uyanmış ve elimi yüzümü yıkarken karşılaştığım bene bakarken aklımdan bunlar geçmişti.. Ruhumla Bedenim Sevişmeye Başladı , Deliriyorum Ramak Kaldı ! Bir sohbette acı nedir diye soruldu ve herkes kendine göre fikrini ortaya koyarken benden bu cümleler döküldü.. Arkadaşımın biri , vayy afili laf derken bir an kala kaldım.. Bu o kadar ağır bir travmaydı ki, başkaları anlayamazdı, anlayamadı.. Yalnızsın , her daim yalnız.. Bazen, hani olur ya hayat çıkışa geçmiştir bir dönem ve her şey vasat-iyi denebilecek bir noktada devam eder.. İşte bu anlarda pek hissetmezsin yalnız olduğunu.. Ama bir yıkım yada sorun yaşarsın.. Her şeyiyle en dibine çökersin ve bir bakarsın.. Dört duvar, yapayalnızsın duvarlara söylenecek kadar çaresiz.. İlla ki bir yıkım yaşamalıdır insan içinde, illa ki acıtılmalı bununla yüzleşmesi için.. Kendinle yüzleşmek, kaçımız kendimizle ne denli yüzleşiriz.. Ve yüzleştiğimizde aslında üzerimizden atmış mıydır maskeleri ? Bunları düşünüyorum günlerdir, kendime tecavüz ettiğimi fark ettiğimden beri çıldırmış bir vaziyetteyim.. Kaçmalıydım kendimden, herkes gibi, kaçamadım.. Kendi kendimi yakaladım ve bu sefer her zamankinden ağır bir şok.. Beyne emirleri gönderen tüm algılar, tüm gücüyle saldırmıştı bedenime.. Ve ben yıllardır bu saldırmaya karşı koyamamış aksine onunla yaşamayı seçmiştim.. İnsanın başka biri tarafından tecavüze uğraması daha hafif gelir bu acının yanında, düşünsene kendi kendine saldırıyor ve kendi bedenini emiyorsun.. Neyse neyse tamam.. Maskeleri takıp, kılıçları bellerinde dolaşan insanlardandım bende.. Herkesin yüzünde bir maske ve herkes birer oyuncu aslında.. Kendi tiratlarımız yazmış, sahneye koyuyoruz.. Kostümler, ağır bir makyaj ve sahte gülüşlerle her gün 24 saat Sahnedeyiz, uyurken bile maskelerimizi çıkarmıyoruz.. Düşmesin diye.. Savaşlar var biliyorsunuz , açlık, cinnetler, ölenler – doğanlar, her an bir şeyler oluyor ve gözlerimizdeki perde yavaş yavaş açıldıkça Canımız yanıyor.. Yaralarımız kabuk bağlıyor , şiddetli bir travma.. Kabuk düşüyor, başka bir travma hüzünle buluşan.. Ben mesela, yıllardır biliyorum sorunumun ne olduğunu ? Bir şeyler yapıp hayatı tutmam gereken zamanda bıraktım.. Bırakırsan bitersin dedim ve kendimi bitirdim.. Artık harekete geçmeli , ama geçmek istemiyorum işte en büyük sorun burada.. Maskeleri atmasaydım , belki denerdim yeni şeyler.. Şimdi ruhumu kaldıramıyorum düştüğü yerden .. Bedenim kucağına alıyor ruhumu, ama ruh koma haline girmeye hazırlanıyor, hissediyorum her gün ölen beyin hücrelerimi ve garip bir şekilde mutluyum mesela.. Neyse, her neyse.. Hep bir yerlerden akıl verme merakı var insanlarda biliyorsunuz.. Para biriktir ev al..! dedi bir ağabeyimiz bana.. Biraz alkollüydüm o gün.. S.kt.r lan dedim sinirle, dünya mülkiyet edinmek kadar aptalca bir şey yok.. Topraktan geldik toprağa gidecez diyorsunuz ama toprakta bile kaç sene dayanacak bedeniniz kemikleriniz bile kalmayacak.. Yok yani öyle bir şey.. Topraktan gelip , toprağa gitme .. Birde tuğla parçası , beton yığınını satın alacağım öylemi ? İmkansız..! Tabii çok sinirliydim o gün.. Alkol falanda almışım.. Normalde yapmazdım mesela, alkolün de böyle bir gücü var.. Aslında yok.. Ama alkollüsün nasılsa zihniyetiyle kendini bırakıp, suçu ona yükleme korkaklığı çok kişide mevcut, benim gibi.. Bir daha da benimle görüşmedi, mesela.. Önemli değildi.. Evlenmekten de vazgeçtim! Anladım , evlenmek hırsızlıktır.. Bir insanın ruhunu daima sizinle bütünleştiremeyeceğiniz kesin olduğuna göre, bedenine ipotek koymanın manası yok.. Dedim ya, sancılı zamanlardan geçiyorum.. Bazı insanların bana arkamdan hasta bu kız , şizofren falan dediğini duydum.. Gülümsedim.. Şimdi şizofrenler halk arasında kişilik bölünmesi olan, zayıf kişilikli , zeka geriliği yaşayan insanlar olarak bilinir.. Bu böyle değildir.. Şizofreni ; Hastalarda genelde gerçekle hayal dünyasını ayırt edememe, mantıksal düşünme yeteneği kaybı, normal duygusal tepkiler verememe ve toplumsal kurallara uyamama görülür. Neyse bilimsel verileri bırakıp halkın genel zannına bakalım.. Tutun ki ben şizofrenim ve iki kişiliğim var ! Çok berbat bir şey bu! İki kişilik, iki karakter.. Biri sağ tarafımda dursun , diğeri sol tarafımda.. Ben tam ortada kalayım.. Umutsuz olayım ve intihar eylemini gerçekleştirmek üzere olayım.. Bileklerimi keseyim, farzı misal.. Önce sağ tarafımda ki ben intihar etsin.. Bileğinden kan yavaşça süzülsün, o da yere kapaklansın ve kanının çekildiğini hissetsin.. Sağ tarafım gitmek üzere.. Ve geçiyor film kesitleri gözlerinden.. Anıları , mutlulukları ve erguvanlar.. Acaba diyor içinden, tomurcuklar filize durdu mu ? Ve pişmanlık dalgası sarıyor zerrelerini.. Geri dönüş telaşı ile toparlamaya çalışıyor kendini.. Şimdi sol tarafımdaki ben intihar etsin , kessin bileklerini ve o da yere dizlerinin üzerine kapaklansın önce, sonra bıraksın kendini iyice.. Sol tarafımda gidiyor.. Ve geçiyor filme kesitleri, hüzün tadında gözlerinin önünden.. Acıları, mutsuzlukları ve çöküşleri ve sonra erguvanlar.. Tomurcukları filize durdu mu diyor şimdi ? Ve pişmanlık .. Ve sonra kendine duyduğu öfke.. Aşağalık kadın, kaç erguvan açtı gözlerinin önünde de görmedin.. Korkak.. Hani hayat bekleme salonuydu, kendin terk etme erdemini bile gösteremeyecek misin ? Ve gidiş heyecanı tekrar.. Bense ortadayım ve seyrediyorum hala.. Sonuç.. Sağ tarafımdaki ben kaçtı , sol tarafımdaki yerde .. Sağ tarafım ; Kaçtı , Bitti.. Sol tarafım; Gitti, Bitti.. İşte gördünüz mü ruhumdaki gerçek yangını ? Sağ tarafım kaçtı, sol tarafım gitti ama ben hala aynı yerde, kiminle gideceğimi bilmez bir halde dikiliyorum ayakta.. Demiştim Ya, Evet Çok berbat bir şey bu! Sorunun gitmek, kalmak tercih yapmak ve yaşamak olduğunu biliyorsun ve buna rağmen hiçbir şey yapmıyorsun.. Bana e yap o zaman diyorsanız sorun şu, içimden yapmak gelmiyor.. Ruhum yerde ama kaldıracak enerjim, istediğim ve gücüm sıfır.. Gördünüz mü içimdeki deliyi ? Şimdi sevgili insanlık.. Maskelerinizi ve kuşandığınız kılıçları atın yerlere, yüzleşin kendinizle.. Birilerinin üstüne basmak için yaptıklarınızı , bırakın yıkılmış egolarınızı.. Kendinizle yüzleşin ve gerçeği görün.. İlk başta canınız çok yanacak.. Sarsılacaksınız.. Uyandığınızda önceden bok böceğiymişim diyenleriniz dahi olacak.. Hadi çıkarın atın.. Şu kendinizi becerme işini artık bırakın.. Göreceksiniz ki , aslında yalnızım derken bile yalnızlığınızı gerçekte görememişsiniz.. Mutluluğun aritmetiğini hesaplarken kafanızda , kendinizi çoktan es geçmişsiniz… Bitti işte, haykıramadım daha çok birikinti var içimde, şuan demleniyorlar.. ... Dina Özlem Durgut
__________________ .."нαуαℓ"єт ѕєνgιℓιмм.. |
|  |
|
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Cevaplar | Son Mesaj |
| 2008 in yaşama dair ilk hikayesi | ZLEYHA | Yaşama Dair | 3 | 01-07-2008 17:19 |
| Can Dündardan yaşama dair bir yazı | ѕıяℓαя ¢єηηєтι | Yaşama Dair | 2 | 01-04-2008 09:52 |
| Yaşama Dair | kursunyarasi555 | Paylaşmak İstediklerim | 8 | 09-06-2007 21:47 |
| YaŞaMa Daİr Bi şİiR | sanem.S | Yaşama Dair | 2 | 08-23-2007 23:30 |
| yaşama dair | ozluyorumseni | Yaşama Dair | 3 | 04-09-2007 21:19 |
Dj_EmRe Yayında 
Normal
