Tekil Mesaj gösterimi
#4
Bir palyançoyu oynadım
açıktım sensizlikten
özlemimden çarmıha gerildim
canım deyip sarıldığımda
tenine bıraktığım saklı gözyaşımda
derinde içimden akanların hanceri ile yaralandım
ay gül yüzüne dönmeden günlerimi yakmayacağım
kanıyor içim be vefasız dönde bak utanma
eserine bakarken
onur gurur madalyalarınla süslen
sessizce büyütürken seni içimde
güneşi koluna takıp her gün doğumlarıma anne oldum
biliyormusun hiç bu kadar kapanmadım içime
yanlız bırakılmış kentlerde
ayaza bırakılmış bir kedi yavrusu gibi
simsiyah kaldırımlarda titreyerek yürüdüm
sen utanmaz sevdalarda gezerken
sığmıyorum işte güne geceye
kararan vedaya hazırlanan aya
bir tek el sallayabiliyorum
umutlarımın elinde bir o tutar sanki
bakıyorum arkasında batışında
usulca
karanlığa kendini bırakışında
sanki kayboluşları benden bir şeyler taşıyor
senden gizlice çaldıklarımla oynuyorum artık
sende gülümsemesini öğrenen bir çoçuk gibi
asiliğim önünde diz çökmemi yasakladı.
dönermisin bilmem
gurur artıkları düslerin sorgusu olmaz
sanırım senden hayattan herkesten gözyaşını boyalarında saklayan
bir palyançoyu oynadım
başardım sanırım