#664
AĞLIYOR İZMİR

Gevrek diye yükselen bir sese
Karışırken boyoz nidaları
Tan yeri ağarmadan gelen kimdi

Senden sonra
Konuşmak istemiyor kaldırımlar
Sokaklar mahzun bir edayla kıvrılırken sahile
Küsüyor İzmir
Hüsranla

Kaşık seslerinin seviştiği balkonlardan
Yine kırlangıçlar havalanıyor sessizce
Martı fırtınasına yakalanmış
Bu şehrin sokaklarına
Çaresizlik siniyor ansızın
Sen yoksun
Ve ağlıyor İzmir