Hayatımı yazsam roman olur
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 13-11-2015, 23:50 #1

ShaTug

Yeni Üye

Hayatımı yazsam roman olur



Merhaba arkadaşlar.

Herkesin kendine göre derdi vardır kimisi küçük kimisi büyük dertler. Benim derdim de bana göre büyük bu yüzden anlatıp az da olsa rahatlamak tavsiyelerinizi duymak istiyorum.

Fazla detaya girmeden genel olarak anlatmaya çalışayım sizin de başınızı ağrıtmak istemem.

Ben yaklaşık 3 yaşındayken babamı trafik kazasında kaybettim. Yaşadığım birçok sıkıntının sebebi bu olay ve yaşadığım travmadır. En çok ihtiyaç duyduğu zamanda ailesinden birini kaybetmek bu yaşlardaki bir çocuğun başına gelebilecek en kötü şeylerden biridir. Allah kimsenin başına vermesin. Çocukluğumda annem ve anneannem ile beraber oturuyorduk, maddi sıkıntılar da vardı. Tabi ki beterin beteri var isyan etmiyorum, imtihan dünyasındayız. Bu kötü olay sonucu çekingen suskun utangaç ezik depresif özgüveni eksik bir kişilik ve ruh hali oluştu. Kardeşim yok tek çocuğum. Sosyal fobim var. Topluluk içinde konuşmaktan kaçınıyorum muhabbete giremiyorum. Pasif dinleyici olarak kalıyorum. Genelde dışlanmışlık değersizlik hissi yaşıyorum. Bu yaşa kadar fazla arkadaşım olmadı sosyal ortamlara girmedim kendimi kapadım genelde bilgisayar başında vakit geçirdim. Bu yüzden insan ilişkilerim sosyal yeteneklerim gelişmedi. Anadolu lisesinden sonra inşaat mühendisliğinden mezun oldum. 3 senedir özel bir şirkette çalışıyorum ama kariyerimde fazla ilerleyemedim. Bu kötü olaylar başıma gelmeseydi iş ve sosyal hayatta çok daha iyi yerlerde olabilecek kapasitem olduğuna inanıyorum. Ama bir türlü kabuğumu kıramadım ezik pısırık suskun çekingen kaldım. Atılgan yırtık hoşsohbet pozitif enerji saçan neşeli bir kişi olmak isterdim.
Bu dertler yetmezmiş gibi bir de kara sevdaya tutuldum. 2,5 sene önce iş arkadaşım gönlüme girdi ilk görüşte aşık oldum. İşte evlenmek istediğim kız dedim. İlk zamanlar durumu belli etmedim ama sürekli ikimizle ilgili hayaller kuruyordum. 6 ay sonra face den açılmak istedim ama hüsran ile sonuçlandı. Ona beslediğim saf ve temiz duygular karşılık bulmadı. Beni tam anlamadan dinlemeden nazikçe reddetti. Tepkisi doğal tabi ne yapsın benim gibi ezik sorunlu birisini. Bu konuyu yüz yüze hiç konuşmadık. İş yerinde ilk zamanlar çok gergin rezil ve mahcup hissettim kendimi. O da bana karşı mesafesini artırdı ama zamanla normale döndü. Diğer iş arkadaşları da bu durumdan haberdar ama hiç konuşulmadı. Ona kötü bir şey ahlaksızlık, sarkıntılık taşkınlık vs yapmadım. Niyetim evlilikti. Halen aynı iş yerinde çalışıyoruz onun açısından bir problem yok ama ben kendi içimde acı çekmeye devam ediyorum. O kendi yolunu çizer başkasıyla evlenirse, Ya onsuz yaşayamazsam onu unutamazsam. Yanındayken ona doyasıya bakamamak dokunamamak içini yakan duyguları bastırmak gizlemek zorunda kalmak. Bunları düşündükçe insan bataklığa sürükleniyor. Geceler zindan oluyor. Daha çok şeyler var söyleyemediğim. Nasıl çıkarım bu dipsiz kuyudan. Bir teselli bekliyorum.



Benzer Konular

Görüntüleme:854, Cevaplar:4

İlginizi Çekebilir >
Alt 14-11-2015, 12:11 #2

Yönetici

canımın İstanbul köşesi


Profildeki yaşınız gerçek ise,bazı şeyleri akışına bırakmak gerektiğini anlamış olmanız gerekiyor.Sizde söylemişsiniz zaten kendinize acı çektirmekten başka birşey yapmıyorsunuz.Siz elinizden geleni yapıp açılmışsınız en azından adım atmışsınız ha burada söz konusu bayan keşke görüntüyle değilde karakter ile bi değerlendirme yapabilseymiş ama buna KADER diyelim artık

Haddim olmayarak size verebileceğim tek tavsiye kesinlikle bir kaç seans bile olsa bir uzmandan destek almanız.Dinlenildiğini bilmek o herkese anlatamadığımız iç seslerimizi biriyle paylaşabilmek insana ciddi anlamda huzur veriyor.
Sonrasında bi dans kursuna gidebilirsiniz çevre edinmek sosyal aktivite açısından sizin içinde güzel olacağına inanıyorum

Kendinizi üzmek yerine,bir şans verin lütfen emin olun mükafatını alacaksınız
Saygılar





Alt 14-11-2015, 12:32 #3

Günce

your time is limited.


Aslında en büyük başarınız
Durumun farkında olup bunu paylaşmış olmanız. Çok güzel iş sahibi olmuşsunuz
Kendinizi kötü alışkanlıklarada verebilirdiniz, bence siz ezik değilde güçlü bi insansınız çünkü kolaya kaçmak her zaman en kolayıdır. Benim durumum kötü iyi bişey olmayacak deyip daha kötü bir hayatınız olabilirdi bence buda kabuğunuzdan çıktığınızı gösterir.

Aşk işleri her zaman zordur ona zaman tanıyın kendinizce
Eğer sizi fark etmiyorsa yine güçlü olup arkadaşlık ilişkinizi ileriye taşıma düşüncesinden vazgeçip daha başka seçeneklere yönelmelisiniz





Alt 20-11-2015, 20:30 #4

` baLım.

Busy.


Sevmek güzeldir. İnsanı ne kadar yiyip bitirse de bir kalp taşıdığın için çok şanslısın. Ve ciddi düşünüyorum diyorsun bu devirde ciddi düşünen birisini bulmak ne yazıkki zor. İnşallah başkasıyla mutlu olursun. Önemli olan senin sevdiğin kişinin de seni sevmesi.
Psikologa gitmeni önereceğim bende arkadaşlar gibi dinleyecek seni. Farklı düşünceleri aşılayacak sana. Fakat her şey yine sende bitecek. Mutsuz olman için sebep yok. Sadece sen yaşamıyorsun hayatta bu tarz sorunları. İnsanlar daha çok kötü şeyler yaşıyor ama hayata sarılıyor. Bu tam tersi senin gücünle alakalı bir şey. Taşıyamıyorsun sorunları anladığım kadarıyla duygusal bir yapıya sahipsin. Lütfen kendine acı verme. Dünyaya unutma sadece bir kez geliyoruz. Ve defalarca gelmiyoruz. O saf duygularını sakla ve o duygulara karşılık bulabileceğin birini seç eşin olarak. Çok mutlu olacağına inanmalısın. Herkesin alın yazısında birisi elbet vardır. Karamsara bağlama hemen. Umulmadık anda bulur sevdiğin seni planlar hiç bir işe yaramaz ne yazıkki. İnşallah mutlu olursun ne diyeyim.





Alt 27-02-2018, 14:31 #5

Nickimi7kedi

Bizden Biri


Sorununa çözüm bulabilmissindir ins





Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 12:31 .