Sponsorlu Bağlantılar:
  Sylvia Plath
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Lahana Çorbası Konuları Okundu Kabul Et
Like Tree2Beğeniler
Cevapla
Seçenekler
Alt 04-08-2016, 15:23 #61

cynthia

marguerite duras

Laleler

Laleler de çok kışkırtıcıdır, kıştır burada.
Bak nasıl da beyaz her şey, nasıl sakin, nasıl kar altında
Huzuru öğrenirim, uzanarak kendi başıma sessizce
Nasıl uzanırsa ışık bu beyaz duvarlara, bu yatağa, bu ellere.
Kimse değilim ben; ilgim yok patlamalarla.
Adımı ve günlük giysilerimi teslim ettim hemşirelere
Ve geçmişimi anesteziciye ve bedenimi cerrahlara.

Dayadılar başımı yastıkla nevresime
İki beyaz göz kapağı arasında kapanmak istemeyen göz misali.
Aptal göz bebeği, her şeyi içine almak zorunda sanki.
Hemşireler gelip geçer, dert değil onlar,
Beyaz başlıklarıyla giderler karaya doğru uçan martılar misali,
Elleriyle bir şeyler yaparlar, birbirlerine benzerler,
O yüzden kaç tane olduklarını söylemek imkansız.

Onlar için bir çakıl taşıdır bedenim, üzerinden akarken
Suyun çakıla davrandığı gibi davranırlar, teskin ederler usulca.
Parlak iğneleriyle hissizleştirirler beni, uyuturlar.
Artık kaybettim kendimi, bezdim bagajlardan –
Marka deri çantam kara bir ilaç kutusu gibi,
Kocam ve çocuğum gülümser aile fotoğrafından;
Saplanır derime gülüşleri, gülümseyen küçük çengeller.

Bıraktım her şeyi, inatla adıma ve adresime iliştirilmiş
O otuz yaşındaki yük kayığını.
Pansuman yaparak temizlediler beni sevdiğim çağrışımlardan.
Yeşil plastik yastıklı tekerlekli yatakta korkmuş ve çıplak
İzledim çay takımımın, ketenli çekmecelerimin, kitaplarımın
Batarak kaybolduğunu, ve kafamın üzerine çıktı su.
Bir rahibeyim şimdi, bu denli arınmamıştım hiç.

Çiçek istememiştim, istediğim sadece
Ellerimi çevirerek uzanmak ve büsbütün boş olmak.
Ne özgürlüktür bu, bilemezsin ne özgürlüktür –
Öyle büyük ki huzur, afallatır seni,
Ve bir şey istemez, bir künye, birkaç ıvır zıvır.
Ölülerin vardıkları yerdir bu, nihayetinde; tasavvur ederim
Kapatırken ona ağızlarını, bir Komünyon hapı misali.

Laleler çok da kırmızılar öncelikle, incitirler beni.
Hediye kağıdı arasından bile işitirim onların soluklarını
Usulca, beyaz kundaklarının arasından, korkunç bir bebek gibi.
Kırmızılıkları konuşur yanıtlayan yaramla.
Hilekârdır onlar: beni batırdıkları halde, su üstünde yüzer gibiler,
Asabımı bozar onlar apansız dilleriyle ve renkleriyle,
Bir düzine kırmızı kurşun sonda boynumun etrafında.

Daha önce kimse izlemedi beni, şimdi izlenirim.
Döner laleler bana, ve ışığın günde bir kere yavaşça
Bollaştığı ve yavaşça azaldığı pencere ardımdadır,
Ve görürüm kendi kendimi, yassı, gülünç, güneşin gözüyle
Lalelerin gözleri arasında kesilmiş bir kağıt gölgesi gibiyim,
Ve yüzüm yok benim, kendi kendimi yok etmek istemiştim.
Hayat dolu laleler yer benim oksijenimi.

Onlar gelmeden önce yeterince dingindi hava,
Gelip giderek, her bir solukta, yaygarasızca.
Sonra doldurdu laleler havayı yüksek bir ses gibi.
Şimdi takılıp durur hava ve anaforda dönenir bir nehir misali
Takılıp durur ve anaforda dönenir pas kızılı batık bir motor gibi.
Kendini adamadan eğlenen ve dinlenen
Mutlu dikkatimi yoğunlaştırırım onlara.

Duvarlar da kendilerini ısıtır sanki.
Parmaklıklar ardına konmalı laleler tehlikeli hayvanlar misali;
Açılmışlar bazı dev Afrika kedilerinin ağzı gibi,
Ve farkındayım kalbimin: açılır ve kapanır
Kızıl goncalar kâsesinin bana duyduğu saf sevgiden.
Tattığım su sıcak ve tuzlu, deniz gibi,
Ve sıhhat gibi uzaktaki bir ülkeden gelir.

Sylvia Plath (1932-1963, ABD)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy


Alt 04-08-2016, 19:16 #62

cynthia

marguerite duras

'Richard'ın bana ihtiyacı olacak mı bir daha? Pazarlıkta benim üstüme düşen, ondan ses çıkana kadar sessiz kalmak. Bir şeylere önayak olan neden hep erkekler olmak zorunda? Kadınlar da bunun dışında birçok şey yapabilir, ben de hiçbir şey yapmıyorum, şimdi yaptığım gibi bir çeşit onur ve gururla ona yazmayı kesmekten başka (onu nasıl sevdiğimi anlatıp durmayı reddediyorum) ve bana ihtiyacı olana kadar beklemek zorundayım. Önümüzdeki beş yıl içinde, ihtiyacı olursa şayet. Ve aşk ve inançla, bozulmadan, soğumadan, başkalarına yardım etmeye çabalayacağım. Kurtuluş bu. İçimdeki sevgiyi dağıtmak. Yaşam sevgisini, her ne pahasına olursa olsun tutmak ve başkalarına vermek. Bol bol.'


Alt 04-08-2016, 20:09 #63

cynthia

marguerite duras

Hiçbir şey yapmadan öylece oturursam, dünya anlamsızca gevşek bir davul gibi vurmaya devam edecek. Hareket ediyor, çalışıyor, ilerlemek için hayaller üretiyor olmalıyız; hayalsiz hayatın fakirliğini hayal etmek bile korkunç: en kötüsü de bu tür bir delilik: imgeler ve sanrılarla dolu olanı zincirleri boşalırcasına bir rahatlama olurdu.

Sylvia Plath


Alt 12-09-2016, 00:12 #64

cynthia

marguerite duras

Neden başkalarının zevk aldığı ve kanıksadığı şeyler beni huzursuz ediyor? Neden bu kadar takıntılıyım? Bu kadar merhametsizce içine çekildiğim şeyden neden nefret ediyorum? Neden müşfik, erotik bir karanlıkta yatağa girip, gecenin içinden kendime tembel tembel gülümseyip, "günün birinde doğru yolda ilerlersem, fiziksel ve zihinsel doyuma ulaşacağım..." demek yerine - neden geç saatlere kadar, içimdeki ateş sönene, zihnimi soğuk, çıkarcı düşüncelere sevk edene dek ayakta oturuyorum?
Sevmiyorum; kendim hariç hiç kimseyi sevmiyorum. Bunu kabullenmek epey sarsıcı. Annemin o bencillikten uzak sevgisinden bende yok. Frank ve Louise, Dot ve Joe'nun o kendiliğinden gelen, gerçekçi sevgisinden de yok. Ben, açık konuşmak gerekirse, bir tek kendime, küçük ve yetersiz göğüslerim ve sıska, zayıf yeteneklerimle bu önemsiz benliğime aşığım. Ancak benim dünyamı yansıtanlara karşı şefkat duyabiliyorum. Diğer insanlar için duyduğum endişenin ne kadarı gerçek ve içten, ne kadarı toplum tarafından atılmış sahte bir cila, bilmiyorum. Kendimle yüzleşmekten korkuyorum. Bu gece bunu yapmaya çalışıyorum. Bir yerlerde edinebileceğim kesin bir bilgi, beni değerlendirip bana doğruyu söyleyeceğine inandığım birinin olmasını yürekten isterdim.

Sylvia Plath


Alt 14-09-2016, 20:29 #65

cynthia

marguerite duras

Zor bir soru: T.'nin bana olan sevgisini göstermek için hediyeler alıp almaması umrumda değil. Akla ne geliyor? Sarılmak. İçimde günbegün hissettiğim ve gösterdiğim sevgiye katlanabilecek ve benim verdiğim kadarını bana verebilecek kimseyi bulamadım. R.B. iyi bir tespitte bulundu: Yani böylece sevgi dolu kolun havada asılı kalmayacak. İçimdeki bütün sevginin karşılıksız, öylece elimde kalakalmasından korkuyorum. Bu çok utanç verici.

Sylvia Plath


Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler



Sylvia Plath Konusuna Benzer Konular

Sylvia Plath'a Mektuplar II


Sylvia Plath'a Mektuplar II ... sonra sustun bir gün kesildikçe sesin kan damlıyordu kaleminden yaşarken yazmak ölümü ne büyük sanattı...

Sylvia Plath'a Mektuplar I


Ne düşünüyorsun Sylvia? - ölümü söyledim sana, vazgeç kendini Lazarus sanmaktan hem artık İsa da yok her öldüğünde hayat veremez sana

Suyu Geçiş - Sylvia Plath


Kitap Özet "... Bu şiirler geçiş dönemi şiirleridir. Bunlardaki yoğun denetim ve olgunluğa ne daha önceki gençlik döneminin Colossus'unda ne de...

Funda Ötleğeni (Sylvia undata)


Bilimsel sınıflandırma Alem: Animalia (Hayvanlar) Şube: Chordata (Kordalılar) Sınıf: Aves (Kuşlar) Takım: Passeriformes (Ötücü...

Karaboğazlı Ötleğen (Sylvia rueppelli)-


Boyları 12.5-13.5 cm kadardır. Erkeğin başı ve boğazı siyahtır. Bu iki bölgeyi ayıran beyaz bir çizgi vardır. Gözler kırmızıdır. Dişilerde boğaz...




Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 21:35 .