#581
146 Gün, 8 Saat, 7 Dakika.

inşAllah.



#582
Hadi sana bi güzellik yapıp iyi bi haber vereyim günlük.
Rabişim geliyor Sivas'a. Geçen yıl ailesi ile görüşmüştük ama kendisi Türkiyeye gelememişti.
Aradan yıllar geçti resmen. Nasıl özledim anlatamam. Tarifide yok bu duygunun. Bitsin artık bu özleeemmm (:
Site magazine yakında açarım artık bi konu. Belki bu sefer resimde atarız. Olma mı? Olar bence (:


#583
11 Kasım için nekadar sürem kaldığına bile bakmaya cesaretim yok. Daha işlenmemiş biçok matematik konusu, geri dönüp tekrar etmem gereken biçok konu var.
Kendi problemlerimiz yetmezmiş gibi birde bu matematik problemleri var ve ben biçoğunda kalem oynatamıyorum.
Kendime başıma hiçbir destek olmadan nekadar başarabilirim bilmiyorum. Emin olduğum tek bişey varki benim bu sınavı kendim için olmasada sırf anneme o gruru yaşatmak için başarmam lazım.
Bana güvenip sen yaparsın Elif diyen okadar çok dostum akrabam varki. Bunu bilmek mutlu etsede sorumluluğumu artırıyor beni strese sokuyor yahu. Kazanmak farz gibi oluyor (:
Ama bırakmıcam peşini. Yapamaığım her sorunun daha çok üstüne gitcem. Başaramadığım her konun üzerinden defalarca geçicem.
Sen yapamıcak mısın yoksa diyen iç sesime inat ben bu sınavdan alnımın akıyla çıkacağım.
Ve en geç şubat ayında yüksek linsans öğrencisi olarak istediğim 3 üniversiteden birinde olcam.
O 2 yılı bitirdikten sonrada yıllardır hayallini kurduğum mesleği yapıyor olacağım Allahın izniyle.
Ozaman ? Derssss.


#584
Bugün yenikapıda olmak diye bişey vardı. Olamadım tüü bana.
Gidemeyen herkes gibi tv'den baktık bizde. Tv karşısında bile heycandan ölecektim valla.
Birde orda olsan senin kalbin kesin kaldrımazdı diyo annem. Haklı valla hatun (:
Miting Kur'an ile başladı resmen yahu. Başka alemlerden farkımız bizim bu işte.
Gurur duyarak izledim, hayranlıkla izledim.. Bir millet bu kadar aziz ve asil olabilir.
Ağlamamak için hiç bir sebeb yok. Bizim güzel Türkiyemiz, birlikte çok daha güzelsin..
Hele Reisin oraya çıkıp konuşması varya ahh dedim işte bizim başkomutanımız.
Adam 80 kilo yemin ederim 79u karizma ya. Asaletin, adamlığın ete kemiğe bürünmüş hali.
Nasıl nasıl severim ben onu. Tiipini sevdiğim Adam! Rabbim eksik etmesin seni bu Ülkenin başından.
Sen olduğun sürece seninde dediğin gibi 'her darbe bizi güçlendirir.'
Birde ''Birbirimizi makam - mevki, para - pul için değil, sadece Allah için seveceğiz." dedin ya birdaha birdaha sevdik seni.
Biz seni Cumhur başkanı olduğun için değil kalbindeki iman sevgisinden ötürü sevdik.

gez oğlum
vatanına göz dikeni ez oğlum.!
dostun kim düşmanın kim sez oğlum
tarihini şerefinle yaz oğlum
yaz oğlum.!


#585
16 yıllık eğitim hayatımdan sonra okullar açıldı ve ben evdeyim çok tuhaf. Sanki hala tatildeyimde bitince gidecekmişim gibi (:
Umarım ocakta istediğim 2 üniversiteden birine yüksek lisans öğrencisi olarak yerleşmiş olurum. Şuan tek temennim bu.
Bazen ya olmazsa hissine kapılıyorum. Hatta çoğu zaman. Ama yinede 'hayırlısı' teslimiyetine sığınıyorum çok şükür.
Bunu sadece annem için istiyorum. O benim biyerlere geldiğimi görsün neolur Allahım. O mutluluğu tatsın.
Onunla mesleğe geçtiğimde bisürü hayalimiz var. Onları ona yaşatıp yüzünü güldürmem için bunu benden esirgeme Allahım.
Bazen sadece onun yanımda olmağını düşünüyor herşeyden vazgeçiyorum. Annem yanımda olsun hiçkimse hiçbişeyimiz olmasada olur aslında.
Neyleyim onun şahit olmadığı mutluluğu?
Son zamanlarda hep ya Annem olmasa diye düşünüyorum. Sizede böyle oluyor mu? Yoksa benim tek varlığım annem olduğu için mi bukadar korkuyorum?
Babamı 12 yıl önce kaybettim. Onu kaybettiğimde küçüktüm. Bukadar bilemedim. Ve annem bize öyle baktıki yokluğunu hissettirmemeye çalıştı hep.
Bize hem annem hem baba oldu. Öyle koruyup kolladıki. Belki herşeyimiz olmadı 4/4lük yaşantımız olmadı ama onun sevgisi sıcaklığı milyarlara, saraylara değer.
Rabbim ondan binkere razı olsun.
-Onu çok seviyorum-
Sen onu başımızdan eksik etme Rabbim.
Benim ömrümden al ona ver. Acısını gösterme..


#586
Televizyonlar şehit cenazelerini gösteriyorlar ardı ardına.Ateş düştüğü yeri yakar, doğru!
Kim ne derse desin, Türk bayrağına sarılı tabuta gözyaşlarını akıtan nişanlı kadar içimiz burkulmuyor.
Elleriyle büyüttüğü yavrusunu en delikanlı çağında şehit veren annenin hissettiklerini anlamak çok zor...
Evladını elleriyle toprağın bağrına bırakan babanın duygularına tercüman olmak bile mümkün değil.
Abisinin tabutu önünde çığlıklara boğulan kız kardeşin acılarını en yanık türküler bile anlatamaz.
İnsanın, insan olduğunu iddia eden hiç kimsenin kayıtsız kalamayacağı yürek burkan tablolar?
Sonra, bir bağırış, bir haykırış ile irkiliyorum.
Evet, şehit cenazelerinin hemen arkasından yükselen haykırışlar çınlıyor odamda: Şehitler ölmez, vatan bölünmez!
Sahi, ‘Onlara ölü demeyiniz.' buyuruyor Kader Sahibi. Böyle ölümler ağlanacak değil, gururlanılacak ölümlerdir.
Bir kere ölüm yok olmak demek değilse ve şehitlik mertebesi Allah katında yüce bir makam ise o halde ne diye üzüleceğiz?
Şehit cenazelerinin gölgesinden yükselen ‘vatan bölünmez' sözü kim bilir kimlerin yüreğine korku salıyor!
Ey şehit olmadan bir gün önce babasını arayıp helallik isteyen, gözünü kırpmadan vatan hainlerinin karşısına dikilen yiğitler!
Ey karlı dağları kanıyla yıkayan Mehmetçik!
Ey evladını kaybeden, ama kendini kaybetmemek için başını dik tutan, içindeki derin acısıyla birlikte gurur dolu gözlerle komutanlara selam duran babalar!
Ey kalbinin durma noktasına gelmesine rağmen ‘Bir oğlum daha olsa o da vatana feda olsun' diyen analar!
Ey iki ay sonra evleneceği nişanlısını toprağa gömerken ‘Düğünümüzü cennette yapalım' diyen sevdalı yürekler!
Ey abisinin tabutu başında asker elbisesiyle beni de askere götürün diyen Nene Hatun'un torunu kız kardeş!
Ey kocasını, kardeşini, yakınını kaybetse de kalbi vatan için çarpan vatanseverler!
Ey olan bitenden habersiz, baba diye tabuta bakan, yetimliğin acımsı tadını ağzındaki çikolatayla karıştıran minicik yavrular!
Ey bu ülkeyi gerçekten seven dostlar!
Unutmayın, şehitler ölmez, vatan bölünmez!


#587
--

Küçükken hayalimde hep öğretmen olmak vardı, nedendir bilinmez. Sen büyüdüüğünde neolacaksın sorusuna verdiğim cevap hep 'Öğretmen' olurdu.
Evcilik oynarken hep ben öğretmen olurdum. Düşünüyorumda öğretmencilik kadar çok oynadığımız başkada oyun yoktu.(:
Yıllar geçti ama benim hedefim hiç değişmedi. Üniversite için tercih yapacağım dönemlerde liseden en sevdiğim hoca;
neye göre yapalım bu tercihi söyle bakalım önce sen ne olmak istiyorsun demişti.
Ozamanda yine cevabım 'üniversitede akademisyen olmak hocam' demiştim. Ben ders anlatmak istiyorum ya demiştim.
Onun üzerine hocamında kararıyla bütün tercihlere işletme yazmıştık. Ne alakaysa artık (:
Bundan 1 ay öncesinde mezun olduğum liseye gittiğimde yine o hocamla karşılaşıp çokca teşekkür ettim.
Beniim hayatıma şekil veren kesinlikle o hoca olmuştur. Ve bende yeri bakidir.
Geçenlerde yine beni arayarak mezun olduğun lisede öğretmenlik yapar mısın dedi. Önce bi afalladım tabi beklemiyordum.
İçten içe sevindim ama hakkını verebilir miyim diyede sorguladım kendimi. Onu kırmamak için banada büyük deneyim olur diyerek kabul ettim.(:
Mezun olduğum lisede, eski hocalarımla bu sefer öğretmen sıfatıyla oturup çay içeceğimi düşündükçe daha bi heycanlanıyorum
Bakalım tekrardan haber vermesi için bekliyorum günlük.
Herşey yolunda gider inşAllah. Diğer yanda da ales çalışmalarım.. Son zamanları sıkı çalışarak geçirecektim artık akşamdan akşama.
Şu matematik konularını bitirip deneme çözmeye geçseydim bi omzumdan tonlarca ağırlık kalkacak resmen.
En fazla 3 yıl sonra yine kendi memleketimde bu sefer üniversite hocası olarak işe başlarım inşAllah.
ha günlük?




..


#588
Beklediğim haber geldi bugün. Pazartesi günü mezun olduğum lisede göreve başlıyorum. Okadar heycanlıyımki yahu.
Murat Hocanın herkesin içinde Elif bu işi hakkıyla yapar ben ona güveniyorum demesi öyle sevindirdi ki beni.
'Evet Elif duydun artık kaçarın yok' dedim kendi kendime. Ki benim için çok büyük deneyim olcak en çokta buna seviniyorum.
Yarın ders kitaplarını almak için okula uğrayacağım. Pazar akşamıda sıkı bi şekilde çalışırım. Bu süreçte alesede zaman ayırabilirim umarım.
Neyseki şunun şurasında onada 1ay kaldı. Hayırlısıyla bi atlataydım şu stresten kurtulaydım bi.
Tüm bunların dışında önümüzdeki haftasonu üniversiteden arkadaşım gelcek yanıma kalmaya.
Kaç aydır görmüyordum nasıl burnumda tütüyo bir bilsen. Tüm güzel şeyler arka arkaya geliyor günlük. Çok şükür.


#589
Dünyanın en iyi mesleği nedir deseler ben yine hiç süphesiz öğretmenlik derim sanırım, sanırım değil derim kesin.
Her dakika senin gözünün içine bakan 30 kişi. Ve hepsinin daha 1haftalık olmama rağmen beni bukadar benimseyişi.
Sanırım bu hayatta edindiğim en güzel tecrübe olcak ve yıllar sonra bile geriye dönüp düşündüğümde iyiki diyeceğim.
Lise olması biraz beni zorluyor tabi. İlk sınıfa girdiğimde yok ben bunlarla yapamam demedim değil. ama 2,3 derken alıştım onlara.
Arkamdan nasıl dedikodumu yapıyorlar bilemem ama bildiğim bişey var ki onlara gerçekten kanım ısındı.
Daha 4günlük olmama rağmen ve başlardan bana cephe alan bir sınıfım olmasına rağmen öğretmener gününü es geçmemeleri beni nasıl nasıl sevindirdi bir bilsen günlük.
Her tenefüs zili çaldığında sizinle nasıl hızlı ders geçiyor diyen öğrencilerimin olmasıda en büyük hediyem oldu benim.
Tenefüslerde gördükleri yerde yanıma gelmeleri nöbetci öğretmen olduğumda bana yardımcı olmaya çalışmaları falan.
Ahh nasıl tarif edebilirimki onları. İşin özü çok sevdim ben bu çocukları yahu. (:
Şuan bu yazıyı okuyan ve ünv hazırlanan biri varsa hiç düşünmeden eğitim fakületsi yazsın 30 tercihin 30 tanesinide.


#590
Ve ben 8ay aradan sonra yine kendimi burada buldum. Unutmuştum aslında (:
Sadece güzel haberleri vermek icin geldim. Yıllar sonra bu siteye sadece günlügümü okumak icin gelip vayy be Elif demek icin yaziyorum.
Ögretmenlik gibi kutsak bir meslegi 1yil hakkiyla yaptigima inaniyorum.
Ayrilirken 30 ogrencimin 30uda aglayinca anladim bunu.
Ciddi anlamda tecrübe edindim ve benim icin guzel bir baslangic oldu.
Hepsi benim arkadasim hepsi benim evladim hepsi benim canim oldu.
Onceden bu sehirden giderken birtek annemi dusunurken simdi birde arkamda 30tane sulu göz birakarak..
Yuksek lisans icin istedigim alanda istedigim sehiri kazandim günlügüm..
Sana hic bahsetmismiydim bilmiyorum ama liseden beri hep hayalimdi karadenizin herhangi bi sehirinde universite okumak.
Ozamanlar nasip olmadi ama simdi rabbim nasip ederse Rize yolcusuyum. (:
Bunun dısında birde Erzuruma başvurdum. Orasida yarin sonuclancak.
Rabbim hayirli olani nasip etsin insAllah. Guzel insanlarla karsilastirsin en buyuk temennim.
1yil ogretmenlikten sonra tekrar ogrenci hayati gozunde buyumuyo degil ama
Hayalini kurdugum hersey yavas yavasta olsa gerceklesiyo.
Geriye yuksek lisansi bitirdikten sonra hayirlisiyla meslege gecmek kaliyor. Eee ozaman?

Cok amin..
Cok cok amin amin amin.


#591
Rizeden yazıyorum sana. Erzurum mu Rize mi diye git geller yaşarken nasibimde Rize varmış.
Dedim ya hep hayalini kurduğum gibi karadenizde linsans olmasada yüksek lisans için bulunmuş olacağım.
İnsanları harika. Karadeniz insanlarını hep sevmişimdir zaten.
Derslerim daha tam anlamıyla başlamış olmasada hocalardan gözüm korkmadı değil.
Lisans gibi basitte değil herşey çok fazla zor. Çok araştırıp çok makale okumak lazım.
Birde kasımdaki ales var tabi. Ona çalışmak içinde yerleşmeyi bekliyorum. Bu alesten en iyi sonuçları almam gerek.
Önümde beni zorlayacak 2yıl var. Yeni bir şehir. Yeni insanlar.. Ama biliyorum 2 yılın sonunda herşey istediğim gibi olacak.
Şimdi biraz yeni şehrimi tanıma vakti. Kaçtım ozaman ben


#592
Makaleler, araştırmalar, ödevler, sunumlar.. Müthiş tempolu bir hayatım var.
1 haftalık verilmiş ödevlerin hepsini yoğunluktan haftasonuna bırakmanın pişmanlığı.. (:
Sanırım önümdeki 2gün boyunca sadece bu ödevleri yapmakla zaman geçireceğim.
Elimde okumam gereken bir kitabım, çözmem gereken bir ales matematik kıtabım, yapmam gereken 4 ödev,
1sunum ve çok sayıda araştırmam var.
Geçen yıl bu zamanlar okuldan bir hoca ödevlerden şikayet ederken ahh keşke benimde o ödevlerden başım ağrısa derken sonumu düşünmemiştim (:
Ama garip bir şekilde bu yoğunluk mutlu ediyor beni.
Hayal ettiğim yerdeyim ve hayallerimin peşinden koşmaya devam ediyorum. Edeceğim..
Hayal ettiğiniz şeyler için ufak bir adım bile çok değerli unutmayın
Danışman hocam büyül bir pazarlama kongresine götürdü beni. Allahım muhteşem bir ortamdı.
Kafanı çevirdiğin heryer akademisyen. Ahh
Çok konuştum. Kaçtım ben. (:


#593
Yüksek lisansın ilk vizelerine girdik geçen hafta. Allahım sanki ömrümde ilk defa sınava giriyormuş heycanı vardı.
Sınava girdiğim ilk 10dakikayı dua okuyarak geçirdim. Bildiğim herşeyi unuttum falan derken geldi geçti.
3tanesi açıklanmış bile. Çok şükür hepsi yine çok iyi.
Sen yeterki iste sen yeterki koş peşinden şu hayatta insanın başaramayağı hiçbireşy yok.
Ve varsa nasibinde hiçbir güç engel olamıyor buna. Bak bana.. Kim derdiki üniversitede iyi bir ortalama ile mezun olup yüksek lisans yapacak.
Ama artık 'sonunda be şükür' diyebileceğim günleri görmek istiyorum.
Bu ödevlerin içerisinde boğulup ölmezsem tabi.
Boş geçirebileceğim hiç zamanım yok. Geçirdiğim vakitte de içim rahat değil.
Şükürki tüm bu yoğunluğun içerisinde mükemmel bir danışman hocam var.
Buraya gelmeden öyle çok dua etmiştim ki iyi insanlarla karşılaşmak için.
Dualarımın karşılığı gibii (:




#594
Makale yazıyorsun mutlu sanıyorlar


#595
Bu yüksek lisans benden bi 10 yıl aldı resmen. Yaşlandım yahu. 3 ayda çöktüm.
Bel ağrısı boyun ağrısı ve her hafta ödevleri yetiştirmek için çektiğim streste cabası.
Bazen diyorum bu kadar zor olduğunu bilsen kazanmak için çabalar mıydın?
Salı gününe yetiştirmem gereken 7 ödev. Çarşamba gününe sunumum var.
2 hafta sonrada finallerim başlıyor. Bitsede gitsem modundayım
Annemi aşırı özlediğimi söylemiş miydim? Ölüyorum hasretinden.


#596
Yüksek lisansta bir dönemi geride bırakmışım bile. Zaman nasılda su gibi akıyor be.
Daha dün gibi oysa.
Hayatımın en yoğun dönemiydi diyebilirim. O kadar yıllık eğitim hayatımda geçen dönem kadar yorulmamışımdır.
Şükür ki bu dönem ödevler hususunda daha rahatım.
Sunum yapıp, ders anlatıyoruz. İşte diyorum Elif senin yerin burası
Rabbim hayırlısıyla mesleğe geçip kendi öğrencilerime ders anlattığım günleride gösterir inşAllah.
Çok amin çok çok amiin (:
Bu dönem daha fazla akademik anlamda çalışıyorum. Bol kitap okumalı, makale yazmaya çalışmalı.
Danışman hocamla aynı makalede adımın geçecek olması nasıl heyecan verici bilemezsin.
Birde onu bir sempozyum ya da kongrede sunabilirsem değmeyin keyfimeee (:
Bunlar dışında da herşey yolunda. Rize'ye yağmurları dışında alıştım. Hatta ara dönemde eve gittiğimde özledim bile diyebilirim.
Tez döneminde evde mi olmalıyım burda mı hala karar vermiş değilim.
Ona da yaz tatilinde karar vereceğim artık.
Bi 2,3 ay sonra unutmazsam tekrar geleceğim sana günlük.



#597
2,3 ay sonra sana tekrar geleceğim derken aylar geçmiş resmen. Ve ben hala zamanın nasıl geçtiğini anlayabilmiş değilim
2.dönem makale, seminer, ödevler, sunumlar, sınavlar derken göz açıp kapayıncaya kadar geçti.
Öyle günler oldu ki 24 saat bana yetmedi. Hep diyorum yüksek lisans işi ders çalışmayı sevenin işidir.
Yoksa bu kadar ağırlığı bu kadar ders yoğunluğuna kimse katlanamaz. Şükür ki ders dönemim çok iyi bir ortalama ile bitti.
Teze geçtim
Tez konumu dönem içerisinde hocamla beraber belirlemiştik zaten o konuda rahatım.
Bu 3aylık tatilde adam akıllı kafamı dinleyip eylül ayı ile beraber teze başlamayı düşünüyorum rabbim nasip ederse.
Ozamana kadarda tekrar alese hazırlanacağım puan yükseltmek için. Umarım bu defa istediğim puana ulaşırım.
Her yaz tatilinde Ales kitapları ile boğuşmaktan yoruldum. Bu eylülde halledip artık dil puanımı halletmem lazım.
Anlayacağın günlüğüm akademik anlamda yolum çok uzun. Bilginin ve çalışmanın ucu bucağı yok.
Ama benimde elimden kaçarı yok. Son 1 yıl..
Okul dışında da herşey çok fazla yolunda çok şükür.
Diyeceğim o ki; insan sabretmeli.. Hakkında hayırlı olan ne var ise zamanı geldiğinde seni bulacak elbette


#598
4aydan sonra kendimi yine burada buluşumm
Seni yıllar sonra okuduğumda ''vayy be dün nerdeydin bugün nerelerdesin Elif'' diyebilmek için yazıyorum biliyorsun değil mi?
O günleri iple çekiyorum.
Bu dönem gitmedim Rize'ye evde yapabilirim umudu ile ama ev ortamında ders çalışmak o kadar zor ki..
Tezime daha adam akıllı başlayabilmiş değişim. Ben heves edip başlamak istedikçe danışmanımın 'acele etme' deyişi hevesimi kırıyor.
Danışmanımın çok fazla idari görevinin olması da benim için ayrı bir dezavantaj.
Hem uzaktan yürütmek hemde tüm bunlar çile oluyor resmen. Ama benim elinden tabikiii kurtuluşu yok.
Haziran ayı itibariyle tez savunmam için hazırlanıyor olacağım. Bak o günüde iple çektiğim doğrudur.
Bunun dışında her şey o kadar sıradan ki yada ben o kadar kendimi, kafamı tezle yoruyorum ki gözüm başka bir şey görmüyor.
Şimdi bolca hizmet pazarlaması okuması için gidiyorum.
Sana birdahaki gelmemde tezimin yazma kısmını halletmiş, yükümü azda olsa hafifletmiş olarak gelirim inşAllah.
Çok amiiin




#599
Herşey planladığım gibi gidiyor. Bu şekilde devam edersem haziranda kendimi tez sunumunda bulacağım inşAllah
Birinci bölüm ocak ayının ilk haftasında bitti. Hocamlada görüşerek Rize'ye yanına gittim.
Beraber baktık gerekli düzenlemeleri not aldım. Daha da güzeli anket sorularımı bulduk. Okadar rahatladımki anlatamam sana.
Kadir hocanında deyimiyle tezin yarısını bitirmiş olduk. Yazma işi gözümde büyümüyor artık.
Birde ikinci dönem şu SPSS kısmını halledersem benden iyisi yok. Hocama kalırsa eylüle aksayacak ama inat ettim.
Bu tez haziranda bitcek.
Rizeye gitmek okadar iyi geldi ki. Özlemişim sanırım. Mart ayından sonra oradayım yurdu da ayarladım.
Şuan sadece birinci bölüm için gerekli düzenlemeleri yapmak ve mart ayına kadar ikinci bölümü tamamlamak kaldı.
Geçen sene reklam dersi hocamız 'tez sizin çocuğunuz gibi olcak o büyüdükçe sevinecekseniz, nere gitseniz aklınız onda kalacak' derdi. O kadar haklıymış ki.
İnsanın kendisinin ortaya bilim adına birşeyler koyması mükemmel bir duygu ama bi okadar da stresli.
Bittiği günü görmeyi iple çekiyorum. O günler içinde bolca çalışıp, sabrediyorum.
Ve bitince gelip şu günlüğü tekrar okuyacağım. 'Amma büyütmüşsün be Elif' demek için


#600
Tez için yazma aşamasını bitirdim şükürler olsun. Umarım aynı performansı uygulama aşamasında da gösteririm. (:
Her şey tam da istediğim gibi ilerliyor şuanda. Mart ayında ilk 2 bölüm bitecek derken şubat sonuna kadar çoktan bitirmiş oldum.
İntihal oranı yüksek çıkar diye beklerken %9 çıktı. Şimdi Rize'deyim
Dün yeni yurduma yerleştim. Gelirken o kadar tedirgindim ki ama çok şükür yurdumda hem çok rahat hemde çok temiz.
Bugünde danışman hocamla görüştüm hemencik. Haftaya anket işini bitirerek hemen uygulmaya başlıyoruz inşAllah.
Haziranda bitsin, bitmeli, bitecek..
Bunun dışında da annemi yine yalnız bıraktım aklım hep onda. Sırf sonu güzel olcak diye katlanıyorum.
Umarım gerçekten umduğum gibi olur.
Umarım . .
Çünkü daha şimdiden çok ö z l e d i m .




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 16:17 .