2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

#1
Republic P-47 Thunderbolt:
2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

Alexander de Seversky ve Alexander Kartveli adlı Bolşeviklerden kaçan iki Gürcü tarafından tasarlanmıştır. P-47 büyük ve kaba bir uçaktır. En önemli özelliği sağlamlık ve iyi hıza sahip olmasıdır. Su enjeksiyonlu motorlara sahiptirler. Savaş sırasında Müttefikler ve Sovyetler tarafından kullanılmıştır.İlk uçuşunu 6 Mayıs 1941’de yapmış, toplam 15677 adet üretilmiştir. 2.Dünya Savaşı sonrası ABD askeri yardımı dahilinde toplam 180 adet P-47D gelmiştir. Uçakların tamamı 1948 yılında gelmiş ve 9., 5. ve 8. Hava Alayları’na tahsis edilmişlerdir. 1951 yılında THKv’nin reorganizasyonu neticesi “Hava Üsleri”ne geçilince P-47’ler 5.HÜ 151/152 filolar, 8.HÜ 181/182 filolar ve 9.HÜ 191/192 filolarda görev yapmıştır. Jet dönemine geçiş uçağı sayılabilecek bu uçakların ömrü oldukça kısa olmuştur. 1952’den itibaren F-84G’lerle değiştirilmeye başlanmıştır. Son P-47D 1954’de görev dışı kalmıştır.

P-51 Mustang:
2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

II. Dünya Savaşı'nın ilk yıllarında bombardıman felsefesine göre ancak sürü halinde ve sık formasyondaki bombardıman uçakları başarılı olabilirdi. Sonraları bombardıman uçaklarının savunma silahları iyice geliştirilmiş ancak bu bile çoğu durumlarda yetersiz kalmıştır. P-51 bu duruma bir çare olarak tasarlanmıştır. P-51'lerin öncellikli amacı yüksekten uçan uzun mesafeli Amerikan bombardıman uçaklarını korumaktır. Bunun için yüksekten uçacak şekilde tasarlanmıştır. Güçlü motora, sağlam zırha ve 12.7mm (50.kal)'lik 6 tane makinalı tüfeğe sahiptir.
Bombardıman görevlerinde P-51'ler bombardıman uçaklarına yakın duruyorlardı. Bunu bilen Alman uçakları büyük gruplar halinde vur-kaç saldırıları yapıyorlardı bu durum P-51'lere onları vurma şansı vermiyordu. Sonraları P-51'ler daha geniş bir alana yayılarak refakât görevini yapmaya başladılar. Bu taktik sayesinde yüksek sayıdaki Amerikan avcı uçakları kısa sürede Alman Hava Kuvvetleri'ne ağır kayıplar verdirdi.

P-40 Tomahawk&P-40 Flying Tiger :
2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

2.Dünya Savaşı başladığında ABD’nin en önde gelen savaş uçaklarından olan P-40, P-36 esas alınarak geliştirilmiştir. P-40’lar Japon uçaklarıyla Pearl Harbor baskınında, Filipinler’in istilasında kapışmışlardır. 1942’de Çin’de meşhur “Uçan Kaplanlar” tarafından ve Kuzey Afrika’da da USAAF’ın ilk tümü siyah birliği olan 99. Av Taburu tarafından uçurulmuştur.
P-40’lar birçok cephede görev almıştır. Aleutyan Adaları, İtalya, Orta Doğu, Uzak Doğu, Güney Batı Pasifik bunlardan birkaçıdır. Hatta bazıları Rusya’ya dahi gönderilmiştir. Çağdaşlarına karşı hız, tırmanma ve manevra yetenekleri açısından daha düşük bir seviyede olmasına rağmen savaşlarda dayanılıklığı ve pilotlarının eğitimi nedeniyle çok iyi bir şöhrete sahip olmuştur. P-40’ın parlak dönemi sona erdiğinde 14.000’den fazla üretimiş ve 28 ülkenin hava kuvvetlerinde görev almıştır.

F-4U Corsair :
2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

Beisel ve Sikorsky tarafından dizayn edilen F4U tarihin en iyi hava muharebe uçaklarından biri olarak kabul edilir. F4 “Phantom” haricinde en uzun süre imalatta kalan ABD avcı uçağıdır. Amaç mevcut avcılardan daha güçlü motor, daha büyük pervaneli bir uçağa sahip olmaktı. Prototipi 660 km/h hızı aşan ilk ABD avcı uçağıydı.
F4U 1938’de Deniz Piyadeleri (US Marines) için geliştirilmiştir. İlk prototipi olan XF4U-1 29 Mayıs 1940’ta uçtu. Düşük dönüş oranı it dalaşı için sınırlı görünmekle birlikte diğer üstünlükleri bunu fazlasıyla örttü. Yüksek gücü, tırmanma hızı ve çok hızlı bir şekilde “roll” yapabilme yeteneği, güçlü silahları ve yüklü cephanesi bir de savaş yaralarına dayanabilme yeteneği onu 1943’lerin başında, Solomon’larda ona bu şansı tanıdı. Savaş sona erdiğinde düşman uçaklarına karşı 11:1 gibi bir üstünlük sağlamıştı.
1942’de üretimine başlandı. Ana modelleri, F4U-1’in geliştirilmiş modeli olan F4U-1A, 1943’de Britanya’ya ihraç edilen F4U-1B, makinalıdan ziyade toplarla donatılmış kara yakın destek uçağı olan F4U-1C ve gece av modeli olan F4U-2’dir.
ABD Donanması 1944 Kasım ayından itibaren uçak gemisinde üslenmiş bir av-bombardıman uçağı olarak kabul etti. 1945’in başından itibaren de büyük sayılarda savaş sonuna kadar görev aldılar.
F4U Kore Savaşı’nda geniş ölçüde kullanıldı ve üretimi 1952 Aralık ayına kadar devam etti; toplam 12,571 adet üretildi.

F-4F Wildcat :
2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

ABD Donanması’nın ilk tek kanatlı avcı uçağıdır. 1936 yılında Donanma yarışmakta olan birkaç tasarımı, uçak gemilerinde konumlandırılacak yeni av uçağı için değerlendirdi. Grumman’ın tasarımı birkaç gövde değişimi sonrası yarışmayı kazanıp USN’nin F4F Wildcat’i oldu. İlk prototipi XF4F-2 ilk uçuşunu 2 Eylül 1937’de gerçekleştirdi. Daha geliştirilmiş bir ptototip olan XF4F-3 1939 Ağustos’unda F4F olarak sipariş edildi.Üretilen ilk beş uçak Kanada’ya gönderildi. Bunu takip eden 90 uçak ta ( “Martlet MkV. Olarak adlandırıldı) Kraliyet Donanması Uçuş Birlikleri 804. Filo’ya verildi. Bu uçaklardan ikisi 1940 Aralık ayında bir Alman uçağını düşürerek 2. Dünya Savaşı’nın Alman uçağı düşüren ilk ABD uçağı oldular.
Pratt & Whitney R-1830 motoru ile tahrik edilmiş ilk USN F4F-3 20 Ağustos 1940’da uçtu. Katlanabilir kanatlar, altı makinalı tüfek, kendi kendini yamayan yakıt depoları gibi yenilikleri içeren F4F-4 Kasım 1941’den itibaren teslim edilmeye başlandı. Bu uçak ile F4F’lere “Wildcat” denmeye başlanmıştır. Savaşın büyümesi ile “Wildcat”lerin ünü ve kullanımı artmaya başladı. Pasifik’teki bütün büyük savaşlarda ABD Donanması ve Marin’lerce Kuzey Afrika’da da yalnız Donanma tarafınca kullanıldı.

Grumman F-6F Hellcat :
2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

1942 yılında Grumman Aircraft Engineering Corporation, F4F/FM-2 “Wildcat”’in yerini alacak olan F6F “Hellcat”in seri üretimine başladı. Yakalanmış Japon “Zero” uçakları onarılıp uçar duruma getirilerek yenetekleri belirlendi ve buradan elde edilen bilgilerle F6F’ler “Zero”larla hava muharebesinde eşit koşullara sahip, muharebeye yön verecek duruma getirildi. Savaşın bir sürecinde Grumman günde 24 saat vardiya ile her saatte bir “Hellcat” teslim ediyordu. 1942-1945 arası 12,275 adet üretildi.
F6F’lerin bomba ve roket taşıyarak dost güçlere destek vermesine ve düşman hava üslerini ve gemilerini imha etmesine rağmen en çok avcı görevleriyle tanındı. “Hellcat” 5,156 düşman uçağını hava muharebelerinde tahrip etmiş ve onlara karşı 19:1 üstünlük sağlamıştır. Bu miktar donanma uçakları tarafından düşürülen düşman uçak sayısının %75’idir.
Wriight R-2600 Cyclone motoru ile tahrik edilen ilk prototip XF6F-1 26 Haziran 1942’de uçtu. Ciddi bir değerlendirme yapılamaksızın Donanma XF6F-1’i zamanın en güçlü motoru olan Pratt & Whitney Double Wasp ile donatarak üetim için bastırdı. İlk üretim modeli olan F6F-3 1942 Ekim’inde uçtu ve teslimatlar dört ay sonra USS Ess*x’de bulunan VF-9’ye yapılmaya başlandı.
Britanya Donanma Hava Birlikleri’ne de 252 F6F-3’i (Gannet Mk I olarak adlandırıldı) 1943 başlarından itibaren teslim almaya başladı. Bu arada ABD’de 200’den fazla “Hellcat” radar donanımlı gece av uçağı olarak revize edildiler. Nisan 1944’de sona eren F6F-3 üretimi esnasında Grumman daha gelişmiş bir “Hellcat” olan F6F-5’i. Yenilikler yeni bir motor kılıfı, yeni aileronlar, güçlendirilmiş bir kuyruk ve su enjeksiyonlu motordu. Bu motor sayesinde uçağın kalkış performansı %10 artıyor, bunun yanı sıra silah taşıma yeteneği de arttı. F6F-5’in ilk uçuşu 1945 Kasım’ında gerçekleşti. Bu uçaklardan 900’den fazlası “Ödünç Verme Programı” Britanya’ya Hellcat Mk II adı altında verildi.

Bell P-39 Aircobra :
2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

1941’de P-39 Amerika’nın ön saf avcı uçaklarındandı. İlk uçuşunu 1939 Nisan’ında yapan uçaktan Pearl Harbor saldırısı anında 600 adet hizmete girmiş bulunuyordu. Sıra tipi pistonlu motorunun kokpitin arkasına yerleştirilmiş olması başlangıçta pilotlarda endişe yarattı, ancak bunun acil inişlerde önde motoru bulunan uçaklara nazaran ilave bir tehlike yaratmadığı zaman içinde ortaya çıktı. P-39’un temel problemi onun viril karakteristiğiydi ve kurtuluş teknikleri dikkate alınmadığı taktirde problem yaratabiliyordu. Diğer bir eksikliği de motorunda “supercharger” bulunmamasıydı. Bu nedenle yüksek irtifalarda güçsüz kalıyordu.
“Airacobra” dünyanın birçok yerinde, özellikle Güneybatı Pasifik, Akdeniz ve Rusya cephelerinde kombat görevinde bulundu. En iyi performansını 5,170 metrenin altında segiliyordu ve bu nedenle düşük irtifalarda, kara taarruz gibi görevlerde kullanıldı. Ağustos 1944’de P-39 üretimi sona erdiğinde 9,584 adet üretilmiş ve bunun 4,773’ü Sovyetler Birliği’ne verilmişti. Sovyet pilotları bu otomatik topa sahip uçağı alçak irtifa yetenekleri dolayısıyla çok seviyordu. P-39’lar Fransız ve İngiliz kuvvetlerinde de görev yapmıştır.


Lockheed P-38 Lightning :
2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

1937’de ABD Ordu Hava Kuvvetleri kendi ihtiyacı olan yüksek irtifa avcı uçağı için yarışma açtı. Yarışmayı, ilk askeri tasarımıyla Lockheed kazandı. Meşhur tasarımcı, daha sonraları T-33, U-2, F-104 gibi uçakları da projelendiren Clarence “Kelly” Johnson tasarım ekibinin içindeydi. İlk prototip XP-38 27 Ocak 1939’da uçtu. Bu deneme modelini kısa arayla üretim modeli P-38D takip etti. P-38D buruna yerleştirilmiş bir adet 37mm top ve dört adet 12.7mm makinalı ile donatılmıştı.
1941’de USAAF’a teslimatların başladığında “Lightning” ABD envanterindeki en hızlı uçaktı. Pearl Harbor’dan hemen sonra 143 adet P-38D İngiliz Hava Kuvvetleri’ne sevk edildi ancak turboşarjörlerin ihracını yasaklıyan Amerikan kanunu nedeniyle sevkiyat iptal edildi ve uçaklar geri getirildi.
İmalat sırasında bir düzineden fazla “Ligthning” varyantı üretildi. Yapılan temel değişiklikler silah donanımının arttırılması ve yük kapasitesinin arttırılması ile ilgilidir. En çok üretilen model, 3923 adet ile P-38L’dir (Çok az bilinen bir husus ta bu uçağın lisans altında Consolidated Vultee’de üretildiğidir. 2000 adet sipariş verilmesine rağmen savaşın bitmesi nedeniyle yalnız 113 afet üretilmiştir.)
“Lightning”ler hem Pasifik hem de Avrupa’da görev yapmıştır. 40 hava zaferi olan Binbaşı Richard I. Bong gibi kişilerin elinde şöhret kazandı.
Bu uçağın son varyantları, Avrupa ve Uzak Doğu’da görev yapan F-4 ve F-5 foto-keşif modelleridir. Pilotlar bu uçağı özellikle manevra ve yüksek irtifa yetenekleri ve harici yakıt yükü ile havada 12 saat kalabilmesiyle beğenirlerdi.

Northrop P-61 Black Widow :
2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

“Black Widow” USAAF’ın özellikle bu iş için tasarlanmış ilk gece av uçağıdır. Fazlaca silah yükü bulunan bu uçak 2. Dünya Savaşı’nın en ağır av uçağıdır. Burunda taşıdığı radar üç kişilik mürettebatına düşman uçağını karanlıkta tespit edebilme, uygun pozisyona girerek saldırabilme olanağı veriyordu.
XP-61’in ilk deneme uçuşları 1942’de yapıldı ve teslimatlar 1943 sonlarında başladı. P-61 Avrupa’da ilk uçuşunu av görevi ile 3 Temmuz 1943’de yaptı ve sonraları düşman bölgelerine gece sızma görevlerinde kullanıldı. Pasifik’te ilk düşman uçağını yok etme işlemini 6 Temmuz 1944’de gerçekleştirdi. P-61’ler devreye girdikçe bütün USAAF birliklerinde bulunan ve bir ara dönem uçağı olan P-70’leri değiştirmeye başladılar.
2. Dünya Savaşı sırasında Northrop 941 adet P-61 üretmiştir. Bunlardan 41’i 1945 yazında üretilen, daha yüksek hız ve irtifa yetenekli olan P-61C modelidir.
Northrop 1946 yılında ilaveten 36 adet “Black Widow”u F-15A silahsız foto-keşif modeli olarak üretmiştir.

F-8F Bearcat :
2.DÜNYA SAVAŞI UÇAKLARI

“Bearcat” Grumman’ın uçak gemisi konumlu son pistonlu motorlu av uçağıdır. Kasım 1943’de sipariş edilen iki XF8F-1 prototipin birinin ilk uçuşu 21 Ağustos 194’de gerçekleşti. Grumman yine devrinin en güçlü motoru olan Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp’ı kullanmayı tercih etti. Bu motor “Hellcat” ve “Tigercat”lerde de kullanılmıştı ancak bu sefer motor üretilebilecek en küçük ve en hafif uçağa takıldı. Bunun neticesi olarak üstün manevra yeteneğine sahip, hızlı ve “hellcat”ten %30 daha fazla tırmanma oranına sahip bir uçak doğdu.
F8F-1 üretimi ilk prototip uçuşundan yalnızca 6 ay sonra başladı ve ilk uçaklar USN’nin VF-19 filosuna 21 Mayıs 1945’de verildi.Donanma toplam 2,033 uçak sipariş etti ve Grumman General Motors ile lisans altında üretim anlaşması yaparak üretimi F8FM-1 adıyla devretti. Savaş sona erene kadar az miktarda “Bearcat” Donanmaya teslim edildi. Savaşın sona ermesi nedeniyle Grumman’a olan 1,258 adetlik sipariş ile General Motors’a olan 1,876 adet siparişler iptal edildi. Ancak üretim tamamen durmadı ve birkaç değişik model üretildi. Bunlardan biri 12.7mm MG yerine 4 adet 20mm topla donatılmış F8F-1B ve F8F-1N ile F8F-2N gibi gece av uçakları ile F8F-2P foto-keşif uçağıdır.
En az 24 USN filosu “Bearcat” kullanmıştır ve bu kullanım 1952’ye kadar devam etmiştir. Daha sonra bazıları Hindi-Çini Savaşı’nda kullanılmak üzere “French Armee de l'Air”e (Fransız Ordusu Hava Birlikleri), 129’u da Tayland Hava Kuvvetleri’ne satılmıştır.

İlginizi Çekebilir


#2
emeqine saqlık


#3
teşekkürler paylaşım için...




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 11:48 .