En GüzeL Hikayem
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 10-10-2008, 20:17 #1

tutsaqq

Forum Heveslisi

En GüzeL Hikayem


kulaklarım patlıyor sessizliğinden
yorgunluğundan
ölüyorum
sinekler yapışıyor vücuduma
gitmiyorlar
yayılıyor kanları
vurduğumda
denizi araladım geçtim
bir aşktan
attım kum torbalarımı
döktüm yaprakları
ama uzandın tenime
hissettim
terim aktı parmak aralarından
bazen , ne yaparsan yap olmuyor
kanım hızlanıyor bazen
damarlarımda
kan çanakları aynada
levham boynumda
bir yapbozu tamamlarken
bakıyorum
büyük parçan eksik
kalbin olduğu
bazen bir vücudu sarıyorum
banıp parmağımı
tadına bakıp
gözümü sevmeye karartıp
yapamıyorum
bazen…
acı bir tat kalıyor
ağzımda
bazen yutup
unutup
bazen tükürüyorum
bazen ayılıp
uyanıp bir nefesle yanımda
adı yok
sırtı var bana dönük
bükük
soğuğa çeviriyorum suyu
ağlıyorum
bakıp içine
ayılamayıp anlayamıyorum
bazen..
derimin altında
başarılı ayrılık notları
yazılmış , çöpe atılmış
intihar mektupları
vuruyorum sokaklara bedenimi
hayallere
hayatımı yine omuzlarıma
acımı alsınlar diye sığınıp
kurtaracak kadınlara
15 dakkamı
bazen..
bitti
zor oldu ama bitti
yapamadım benim
başka bir kalbi
bedenin zayıftı, kalbin güçlüydü
belki
haritası ama çok
silikti
sert bir şeydi iliklerimde
aşk
dayandım , ittim
sığmadı , kanırmadı girmedi
ama
sıktım pis kanı
akıttım yaramdan
iyileştirmeye yaladım
geçmişti
sanki
soktum neşteri göğsüme
inanmaya halim kalmadı
diye
bitti
zor oldu ama bitti
bazen..
korkma
bilirim acıyı
tedaviyi
imkansızlığın kekremsi tadını
dün insanlara baktım
kendi kirli camımdan
terkedilmişler çoktan
yaradan
tarafından
ben kesilene kadar yüzdüm ama
görünmeyince karan
bıraktım kendimi battım
bir taş gibi
yanmıştı , çizilmişti ama
sayrettim ağlayarak
sabredip
çok sevdiğim bir filmi
artık yalnız senin için
üzülüyorum
bitti
zor oldu ama
bitti
benim de zaten hiç gücüm yok
yüzüm yok hiç
umudum yok
ama bil ki
farklı bir hayaldi
işkenceydi bazen
bazen çok güzeldi
ama anlıyorum sesinden
kurtulmuşsun
sen
nokta konmuş bitmiş
en güzel hikayem ”
__________
Tam 10 dakika 28 saniye süren bir işkencedir bu $arkı. Media Player (veya tercihen Winamp)’da “$imdi yürütülüyor listesi”ne alınırsa eğer, dinleme önerim $udur ki; yatağınıza uzanarak, tüm dikkatinizi sözlere yoğunla$tırarak dinleyiniz. İ$te o zaman neden i$kence olduğunu anlarsınız aslında güzel olan bu $arkının.
Bir insanın en acınacak hali belki de a$k acısı çektiği zamandır. Yatarsınız, kalkarsınız, zaman geçmez… Bazen bir koltukta oturup, saate bakarsınız öylesine. Saat birdir; örneğin. Ve asırlar boyunca saat birde kalır. Sanki biri yelkovanla akrepe bir ip bağlamı$tır da, ilerleyemiyorlardır. Saat hep o saattir, tarih hep o tarihtir; her$ey biti$i hatırlatır. Apansız bir gülü$; histerik bir kahkaha… “Acaba normale mi dönüyorum” dersiniz kendi kendinize, oysa normalliğe en uzak olduğunuz andır o histerik kahkaha nöbetleri. Bunu anlayınca da durmaksızın ağlamalar ba$lar. Birilerinden medet umarsanız, acınızı alsın diye. Kimse bir $ey yapmaz. Çünkü asıl acınızı dindirmesi gereken yoktur ortalarda. Acınıza yabancı birini de istemezsiniz aslında. Duru$lar vardır, duru$lar… Ve o süre içinde tüm vücut hücrelerinize hücum eden anılar… Beyninizin içinde hiç susmayan anılar… Bir türlü boğamadığınız sesleriyle anılar…
Bu $arkıyı dinlerken bu anlarınız gelir aklınıza. Hele yaranız tazeyken… Bana gelince… Benim acılarım taze sayılmaz ama yine de bu $arkıyı dinlemek i$kencenin ta kendisi benim için. “Anlıyorum sesinden / Kurtulmuşsun sen / Nokta konmuş, bitmiş en güzel hikayem” sözlerinde bir sessiz isyan ba$lar benim için. Dışımdan hiçbir $ey söylemem; içimse kaynar, bir tufan alır götürür. Nasıl bir insan “kendisinin bitirmediği, bitirmeyi de istemediği bir hikayenin başkası tarafından bitirilmesine göz yumar” sorusu çakılır tam beynimin ortasına. Sonra kendi göz yumu$larım; deneyişlerim ama bir türlü olduramayı$larım aklıma gelir. Ki insan en çok böyle anlarda dertlenir. Kurtulduğunuzu sandığınız geçmi$inizin aslında hâlâ kolunuzda bir kelepçe olduğunu anlarsınız. İ$te bu $arkıyı benim için i$kenceye çeviren de bu farkındalıklardır. Ama hiçbir $ey farkındalıkla bitmez; 10 dakikalık bu $arkıyı sarar sarar ba$tan dinlersiniz. Her ba$tan dinleme, geçmi$inizle, kendinizle, yapmak istediklerinizle ve yapamadıklarınızla apayrı bir hesapla$madır. Kapatmak isteyip de kapatamadığınız bir $arkı oldu mu hiç? İ$te benim için bu $arkı bir türlü “dur” düğmesine basamadığım $arkıdır. Bir farklı i$kencesi de budur zaten. Hem sizi geçmi$inize prangalar hem de kurtulmanıza bir türlü izin vermez. Benim gibi yatakta uzanıp dinliyorsanız, büyük ihtimalle “bazen ne yaparsan yap, olmuyor bazen” kısmında yastığınıza sımsıkı sarılırsınız; yumruklarınızı sıkarsınız. “Biri kapatsın $u $arkıyı” dersiniz içinizden. Ayağa kalkarsınız ama $arkıyı kapatmak için değil; odada volta atmak için. Küçücük bir odadır zaten bu, her santimetrekaresine adımınızı atarsınız, $arkı hâlâ bitmez… Girdap gibidir, $arkının sözlerinde, hesaplaştığınız geçmi$inizde ayrı kıvranırsınız. Sonra $ebnem Ferah girer $arkıya; “bitti, zor oldu ama bitti…” Bitti mi?
En sonunda $arkıyı açık bırakıp içeri gidersiniz, TV’yi açar, aptal bir programa gözlerinizi dikersiniz. $arkı hâlâ kulaklarınızda çınlıyordur. Programa yoğunla$ırsınız, dü$ünmemek için… Düşünmeye gerek yoktur çünkü;
“bazen… ne yaparsan yap, olmuyor bazen…”



Benzer Konular

Görüntüleme:470, Cevaplar:0

İlginizi Çekebilir >
Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 08:16 .