Bitmeyen Öykü
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 17-01-2009, 20:34 #1

़ Mahra ਂ

-SNVB-

Bitmeyen Öykü




Bitmeyen Öykü

Sandalye de oturmuş, bilgisayarda onun için düzenlediğim slaytı izlemeye başladı. gözünün önünden geçen her karede öyle uzaklara gitti ki, her neresiyse gittiği yer, onu heyecanlandırdığı, mutlu kıldığı şüphesizdi. Konuşarak onu gittiği yerden koparmak istemedim. Sessizce, O resimleri izledi, bense onu.Özlemi içinde bir ara öylesine büyüdü ki, dolan gözlerini yumdu, açtı, gözyaşlarının akmasına izin vermeden ve sevgiyle gülümsedi sararmış eski kareye bakarken;aynı şekilde karedeki yüzde ona. Birazdan konuşacak, canlanacaktı karedeki eskimeyen yüz. odadaki varlığımı unutup, resimlerle konuşmaya başladı, her karesinde hapsolmuş anıları, sevinçleri, sadece sararmış karelerde kalan sevdikleri, bir bir geçiyordu gözünün önünden. Bir an yutkundu, anıları düğümlenmişti boğazında, boğulacak gibi oldu.

‘’iyi misin? ‘’ diye sorduğumda ‘’ iyiyim iyi, hem de çok iyi’’ diye karşılık verdi yorgun sesiyle. Ellerine sarılmak istedim, öpmek istedim onları. Özlemle baktığı O sararmış karelerin hiç birinde yoktum, onun anılarında da izim yoktu, bir an; o kare anıların birinde olmayı o kadar şiddetli istedim; her hangi bir karesinde,öylece , yüzün arkasında, yabancı gibi, tesadüfen o kareye yakalanmış gibi… Silinmiş geçmişimi, yeniden yazabilirdim belki,o karenin herhangi bir yerinde olmakla. Anılarında yer alma isteğim, sonradan suçluluk hissine dönüşüyor, başkasına ait topraklara hırsız gibi girmişim ve her an yakalanacakmışım gibi. Oysa düşündüklerimden habersiz, karelerin peşinden yorgun gözleriyle gidiyordu; kare kare. yeniden yaşar gibi, canlanıyor anıları karşısında, zamanı geri çeviriyor;
-bitmeyen öykü gibi , hayatımın her gününde ,aldığım her nefeste, gittiğim her kentte benleymiş te , hiç gitmemiş gibi biliyor musun? ruhunu hep taşımışım bedenimde, sevgisi asla eksilmemiş sol yanımda. Zaman, telafisi olmayan, satın alamayacağım tek şey. zamanı satın almak için tüm servetimi harcardım, gözümü bile kırpmazdım. Ekran da dondurduğu kareye bakarak, -nasıl da bakıyor bana, ellerimi uzatsam, saçlarına, yüzüne yeniden dokunacakmışım gibi, karedeki zamandan, kaldığımız yerden başlayacakmışız gibi,masanın karşısında onu bu kareye aldıktan sonraki sohbetimize devam edecekmişiz gibi, susuyor, sessizliğe bırakıyor kendini. oturduğum koltuktan kalkıyorum. Yanına oturuyorum. Ellerini sıkıca tutup, zamana yenik düşün buruşuk yüzünden kocaman bir öpücük alıyorum. İyi ki varsın der gibi bakıyor yüzüme , minnetle, yanında olduğumu hissettirdiğim, yalnızlığına eşlik ettiğim için, sonra oda beni öpüyor yanağımdan. ve kaldığı yerden devam ediyor.

-Bahardı, çiçekler açmıştı, o çiçekleri çok severdi, bildiğim bir yer vardı, yaşadığımız kasabadan uzakta. cennetten kopma, yemyeşil toprak, rengarenk çiçeklerin açtığı bir yer,tepedeki kır kahvesinde oturup, aşağı vadinin tüm güzelliklerini izleyebileceğin bir yer. oraya bayılacağını biliyordum. zar zor babamdan aldığım arabayla onu oraya götürdüm. çok güzeldi her şey, öylesine güzeldi ki,sevdiğim yanımdaydı, fısıldaşıyordu her şey, bizi anlatıyordu, gözlerindeki sevinci görmeni isterdim. bayramlık çocuklar gibiydi. bu resmi orada çekmiştim. o sırada oturmuş, evlilik planı yapıyorduk. bir hafta sonra evlenecektik. hayat hep şiir gibi akıp gidecekti o yanımdayken, Oysa sonradan hayat hiç bitmeyen bir ÖYKÜ oldu. onu kaybetmenin acısı , içime oturdu. bu resmi çektirdikten iki gün sonra ,_yutkunarak_ trafik kazasında öldü. Önce tepetaklak oldum, kabullenemedim, onun yokluğuna alışamadım. kendimi suçlayıp, durdum. belki yanında olsaydı…sessizlik; ve biliyor musun? anısına hep saygı duydum.’’ bunun için mi? yalnızlığı seçtin, otuz yıl çok uzun bir süre, hiç mi aşık olmadın ondan sonra bir başka kadına…sustu, dakikalarca sustu ve gözlerimin içine baktı, yanlış bir soru sormuştum, belki anılarını toparlamakla yanlış yapmıştım, hayatından çalmışım gibi suçlu hissettim kendimi birden.

‘’ yalnızlığı seçmedim, öylesine kalabalık yaşadım ki, bunu sana anlatamam, yaşaman lazım. Kalbimde onun sevgisi, anısı gün gün, yıl yıl büyüdü. O kadar büyüdü ve kalabalıklaştı ki, onun hep yanımda olduğunu bana hissettirdi. o hiç gitmedi biliyor musun?diyor.bu kez de gözyaşlarına hakim olamadan, süzülüyor yaşlar gözünden,
Bir resim, belki bir kare bazen bizi o kadar uzaklara düşürür ki, insanın kendinin bile inansı gelmez. çoğu zaman izlediğimiz bir filmin sahnesinde, okuduğumuz bir kitabın sayfalarında öylesine günlük hayatımızdan koparız ki, kim olduğumuz arayışına gireriz. neye inanıp inanmayacağımızı sorgularız. gözümüzün önüne belirsiz bir perde iner, ve çok yakınımızda olanı dahi göremeyiz. Hayat karmaşık bir akıl oyunu gibi bizlere zor gelir. Oysa, yaşadıklarımız bir tarafa, gördüğümüz haricinde kalan salt gerçektir. Her şey çok hızlı gelişir. gerilerde birinin bizleri hatırlaması dahi yeter dediğimiz zamanlar gelir ve atılan her adım aslında bencilce kendimizle ilgilidir. Hatırlanıp, anılmaktır tek isteğimiz, saygı değer biri olmak ve bu saygınlığı bizim bıraktığımız nesiller boyunca , devam ettirmek. belki yola çıkarken tüm bunlar yoktu hatırımızda ama yalnız başımıza yürüdüğümüz yol boyunca bize eşlik edip, hissettirmeyen bu onurlu yaşam hırsı bize bir çok şey yaptırmıştır. Onur adına, kazandıklarımızın değil de kaybettiklerimizin peşinden gitmişizdir. İçimizde barındırdığımız o hayvani duygular, tabiata üstün gelme içgüdüsü sürüklemiştir peşinden bizi. Asla ne kadar bölündüğümüzü ve ne yaşamak istediğimizi görmeyiz. Ertelemiştir çünkü hayat deriz. oysa biziz erteleyen hayatı. Çok deneyimim yoktur belki hayat hakkında, kendinden çok değer sunduğunu kaybetmenin acısını, yaz deseler üstün körü anlatırım; yaşayan kadar iyi anlatamam. Ama bilirim ki paylaştığım acının tarifi aynı. gözyaşı_tuzlu_ , kalp ağrısı_sancılı_saplantılı düşünceler__ ve güven kaybı, insanlardan uzaklaşma, yalnızlık…

Yıllarca sadece anısına, sevgisine sadık kalmak, yaşadığım zaman da alınması gereken bir sadakat anıtı gibi karşımda duruyordu. Kıskandım, böylesine destansı derin sevgiyi, aşkı kıskandım. yine aynı his, yine o karenin her hangi bir kenarında olma duygusu doldurdu içimi…




Benzer Konular

Görüntüleme:358, Cevaplar:4

İlginizi Çekebilir >
Alt 17-01-2009, 22:03 #2

Αѕĸ bσсеg¡

22eylül2o1o.


sagoL





Alt 17-01-2009, 23:10 #3

`` нαsяєт ``

Foruma Isınan Üye


tŞk ,





Alt 18-01-2009, 14:10 #4

Nuг-uL HüĐα

Fî Sebîlillâh


emeğine sağlık cnm





Alt 18-01-2009, 22:17 #5

dark-life

Azimli Üye


paylasımın için tskler...





Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 05:01 .