Aşk Var/sa...
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 14-03-2009, 03:53 #1

Gece.

` Hamuş.

Aşk Var/sa...


Yorucu bir yolculuğun ardından artık kampüsün girişindeydi. Bir an durakladı, cesaretini topladı ve derin bir nefes alarak yürümeye başladı. Buraya gelene kadar her şeyi düşünmüş ve zaman zaman umutsuzluğa kapılmıştı. Ama artık her şeyi geri de bırakmış ve hayatını yönünü değiştirme vakti gelmişti.

Çevredeki öğrencilere aldırmadan kalabalığın içinde ilerliyordu. Fakültenin bahçesine geldiğinde bir banka oturdu. Sessizce etrafı izlemeye koyuldu. Çıkan öğrencilere dikkatle bakıyor, aradığı kişiyi bulmaya çalışıyordu. Zaman geçtikçe heyecanı artmış ve tedirginleşmeye başlamıştı. Valizi çıkan öğrencilerin dikkatini çekmiş daha da rahatsız edici bir hal almıştı. O bunların hiçbirine aldırmıyor, aradığını bulmaya çalışıyor ve sessizce bekliyordu. Bu bekleyiş sanki yıllardır sürüyordu.

Neredeyse herkes çıkmış artık kimse kalmamıştı. Umudunu yitirmişti. Artık geri dönemeye karar verdi. Çantasını ve valizi aldı, oturduğu banktan kalktı. Çıkışa doğru ilerlemeye başladı. Bu hayal kırıklığı yüreğine saplanmış bir hançer gibi sızlıyordu. Her adımda bir yaş düşüyordu gözlerinden. Boş yolda ilerlerken bir el omzuna dokundu. Umutsuzca arkasına döndüğünde aradığı kişi onu bulmuştu. Şaşkınlığın ve onu bulmanın heyecanıyla donup kaldı. Daha fazla dayanamadı ve gözyaşları eşiğinde Kağan’ın boynuna sarıldı. Öyle bir özlem vardı ki yüreklerin de ayrılmak istemiyorlardı. Hıçkırıklardan konuşmaya fırsat bulamıyor ve ne söyleyeceğini bilemiyordu. Bütün kelimeleri tükenmiş, cümleleri yok olmuştu. Sessizce başını kaldırdı ve yaşlı gözlerini Kağan’ın gözleriyle bütünleştirdi. Kağan eliyle yaşlarını silerken ‘seni özledim’ diyebildi.

Fakültenin tamamı boşalmış, sadece Kağan ve Cemre kalmıştı. Saat 8:00’i gösteriyordu. Hafif bir yağmur başlamıştı.


Yağmur etkisini arttırmış sağnak halinde yağıyordu. Cama düşen damlaları izlerken bir yandan da çaylarını yudumluyorlardı. Sessizlik hakimdi masaya. İkisi de olayları akışına bırakmış, aralarına hiç ayrılık girmemiş gibi huzur içindeydiler. Kafe de onların dışında üç kişi daha vardı. Bir adam elindeki kitabını okurken iki genç kız aralarında koyu bir sohbete dalmışlardı. Sessizliği ilk bozan Kağan oldu;

- Nasılsın?
- İyiyim. Ya sen?
- Şaşkınım. Seni burada görmek büyük sürpriz oldu.
- ….
- Seni buraya davet ettiğimde, bunun imkansız olduğunu söylemiştin.
- Evet. Öyleydi. Ama artık buradayım, yanındayım.
- Buradasın yanımdasın. Peki ailen nasıl karşıladı.
- Onlara geri döneceğimi, biraz kendimi dinlemem gerektiğini ve onları sık sık arayacağımı yazdığım bir not bıraktım.
- Cemre gerçekten iyi misin?
- Aslında bilmiyorum. Artık hiçbir şeyden mutlu olamıyorum. Devamlı ağlıyorum ve sinir krizleri geçiriyorum. gerçeği söylemek gerekirse aklımı kaybetmekten korkuyorum.

Kağan, Cemre’nin sözlerinin ardından ellerini tuttu sıkıca ve ‘artık ben yanındayım’ dedi. Onun bu duruşu her zaman Cemre’ye güven vermişti ve bu güveni şimdi Kağan’ın gözlerinin içinde görebiliyordu. Birden ikisi de sustu. Tekrar sessizlik hakimdi masaya. Sanki hiç ayrılmamış gibi hiç özlem girmemişti aralarına. Cemre dışarıda yağmura öyle dalmıştı ki, hiç tanımadığı bir şehirde olduğunu unutmuş,sadece ilk kez geldiği bir yer gibiydi. düşünmeyi bir kenara bırakıp sadece yağmuru izlemek ona büyük huzur veriyordu. Ve artık sevdiğinin yanındaydı. Mutlu olmalıydı. Yeni yaşama adım atıyordu. Umut doluydu yüreği. Artık hayatında terk edişler değil kavuşmalar vardı. Vuslata kurmuştu, hayatının geri kalan yarısını.
Biran gözleri Kağan’a kaydı. Ona bakıyor ve susuyordu.


- Ne düşünüyorsun ?
- Bizi. kavuşmamızı.
- Ayrılığı da ben istemiştim. Sessizce gitmiştim.
- Neden gittin.
- Gitmeliydim yoksa hiçbir zaman burada olamazdım.
- Sana ulaşmayı çok denedim. Ama olmadı artık umudumu kaybetmiştim.
- Seninle olan tüm bağlarımı kestim ama hiçbir zaman koparamadım. Hep bir yerlerde sana dair bir şeyler çıkıyordu karşıma.
- Neden ama neden. Sorun neydi. Ben miydim, sen miydin.
- İkimizde. Her konuşmamızda tartışmaktan çok yoruldum. Aramızda yollar vardı ama bu yollar benim kalbimden geçiyor, sevgimi yok ediyor gibiydi. Gücüm yoktu. Dayanamadım ve gittim. Gitmeliydim.




Gülderen YURTTAŞ




Görüntüleme:486, Cevaplar:3

İlginizi Çekebilir >
Alt 14-03-2009, 04:20 #2

Mavi_Kiyamet

Deneyimli


SagoLasin !





Alt 14-03-2009, 09:25 #3

asi_kiz_35/5

Aktif Üye


qüseL payLasımın için saoL





Alt 15-07-2009, 14:23 #4

//mavigözyaşı//

Yeni Üye

bu yazı bana ait ve onu burdan kaldırır mısın lütfen...





Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 21:53 .