Aşkın Ağlayan Yüzü...
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 29-03-2009, 07:29 #1

tuğsecan

ÇiMeN GöZLü DeLi KıS

Aşkın Ağlayan Yüzü...


Kanatları çığlık çığlık bir güvercin geldi kondu yüreğime. Belki mutluydu yüreğimde. Ama hiç anlamadı çırpındıkça; yüreğimi kanattığını. Gözyaşlarımı abı-hayat sandı ve kana kana içti… Ben ağladıkça büyüdü güvercinim...
Dostum biliyorum sen korkarsın güvercinlerdenAşkın Ağlayan Yüzü... ama korktuğun uçuşan güvercinler miydi gökyüzünde… Yoksa yüreğini çığlık çığlık kanatan güvercinler miydi? Bilirsin yüreğimiz çok sever çok sever güvercinleri… Özellikte de yüreğimizi kanatanları… Kaç güvercin beslendi kanlarımızla ve kaç güvercin kurtaramadık yüreğimizde… Hep kayboldularAşkın Ağlayan Yüzü... hep kaybettik...
Neden hep aynı cümleleri kuruyoruz ikimiz de… Artık anlamıyorum kelimelerimizin mucidinin kim olduğunu… Sen sevdanın başucunda ben ayakucundayımAşkın Ağlayan Yüzü... hep buluşuyoruz bir uçurumun kenarında… Ve her seferinde kurtaramadığımız güvercinlerin çığlıklarını dinliyoruz.
Hep bir kaçış içindeyizAşkın Ağlayan Yüzü... sanki hep önümüze mutluluk tohumları ekiliyor… Ve ileriye doğru gidiyoruz. Gittikçe yolumuz uzuyor. Geriye bakıyoruz arkamızda bıraktıklarımıza...
Ağlıyoruz ama anlayamıyoruz mutluluk nerede. “orada” deyip ilerliyoruz ve her yolun başına arkada bıraktıklarımız dikiliyor. Geriye baktıkça çoğalıyorlarAşkın Ağlayan Yüzü... ama ilerleyemiyoruzAşkın Ağlayan Yüzü... hep kan damıtıyoruz yüreğimizden ama yine de doymuyor bu yürek kanamaya. O güvercinin çırpınışları bizi hiç rahat bırakmıyor. Biz ağladıkça güvercinler intikam yaşıyla doluyor… Anlamıyorum inan…
Hep beklediklerimiz aynı kişinin farklı suretleriydi. Her seferinde bulduk sandık ama gittikçe uzaklaştığını fark edemedik onların… Hayallerimiz hep bir Kaf dağının ardına sığınmıştı. Belki imkânsızdı umutlarımızı bulmakAşkın Ağlayan Yüzü... umutlarımızı yeşertmek ama her şeye rağmen biz aradık… Aradıkça biz de azalıyorduk ama bunu fark edemedik.
Ellerimiz her seferinde bir başka elde ölüyorlardı ve her seferinde ellerimizin cesetlerini avuçlarımızda bırakıp gittik. Ellerimiz gittikçe grileşiyordu. Artık gri güvercinler geliyordu avuçlarımıza…
Neydi ellerimizi her seferinde intihara sürükleyen? Aradığımız neydi? Hep bir çift gözde yaşamak istedikAşkın Ağlayan Yüzü... baktıkça uçmalıydık göklerdeAşkın Ağlayan Yüzü... tıpkı o gri güvercinler gibi… Ama güvercinler uçtu ve biz her seferinde düştük en yükseklerden. Hep umutlarla gittik ama umutlarımızı boğarak geri geldik.
Aynıydı bakışlarımızAşkın Ağlayan Yüzü... ikimiz de esmer bakıyorduk dünyayaAşkın Ağlayan Yüzü... ikimizin de bakışları uçurum uçurumdu ve baktıkça ayağımız kayıyordu bir cehenneme. Ama biz inadına esmer bakıyorduk… Bilmiyorum bir gün kurtarabilir miyiz ellerimizi intiharlardan… Bilmiyorum bir gün gözyaşlarımızı gözümüzün en derin yerine gömebilir miyizAşkın Ağlayan Yüzü... bilmiyorum bir gün uçurabilir miyiz kalbimizi kanatan o güvercinleri…



Benzer Konular

Görüntüleme:355, Cevaplar:5

İlginizi Çekebilir >
Alt 29-03-2009, 20:22 #2

ιη¢ιтαηєм

Deneyimli

emegine yüregine saglik...tskler....





Alt 29-03-2009, 22:56 #3

DüŠLeR ÙLKeSì

(&ÕMRÙMSÙN&)


emeğine sağlık





Alt 30-03-2009, 07:59 #4

tuğsecan

ÇiMeN GöZLü DeLi KıS


rica ederimm





Alt 30-03-2009, 10:11 #5

cadıkuş

Deneyimli


emegine sagLık





Alt 30-03-2009, 10:33 #6

<<NeyzeN>>

αуαи_ı ѕαв̔


yüreğine sağlık canım





Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 15:29 .