Badem agaci...

#1
Nisan ayının başlarıydı doğa üstündeki miskinliğini yavaş yavaş atmaya başlıyordu güneş uzak diyarlardaki tatilinden geri dönmüş çapkınca tabiata göz kırpıyordu tabiatta buna kayıtsız kalmıyordu sümbüller açıyor çiğdemler ben burdayım diyordu tüm tabiat güneşin kendilerine ilgi göstermesi için bütün güzelliğini ortaya seriyordu güneşse bu ilgiden gayet mutlu ışıl ışıl ve heybetli duruşuyla tabiatla cilveleşiyordu

Bir gün çelimsiz kuru bir ağaç güneşin dikkatini çekti dalları yeni yeni filizleniyordu o kadar ürkek ve nazlı duruyorduki daha fazla dayanamıyan güneş ona ismini sordu ağaç tüm ürkekliği ile sessizce badem diyebildi

ilerleyen günlerde güneş tüm ilgisini ve sıcaklığını badem e vermeye başladı bu ilgi karşısında badem de yavaş yavaş açılıyor ürkekliğini üzerinden atıyordu güneşin sevgisiyle dallarındaki filizler yerini rengarenk çiçeklere bırakıyordu

Badem ve Güneşin aşkını tabiattaki ağaçlar çiçekler ve gökyüzündeki bulutlar kıskançlıkla izliyordu

tabiatta Badem arkadaşları tarafından dışlanmış hatta onu güneşin yalancı ilgisine kandığı için ağaçların aptalı seçmişlerdi ama bunların hiçbiri bademin umrunda değildi ve güneşin sevgisine inanıyordu badem bunları yaşarken güneşin durumuda bademden farklı değildi Gökyüzüde güneşin bademe olan aşkına inanmıyordu güneşin her zamanki gönül eğlencelerinden biri olarak düşünüyorlardı ama değildi güneş bademe gerçekten aşıktı her güzel şey sonsuza kadar sürmez buradada böyle oldu bulutlar kıskançlıktan kapkara renge bürünüp gökyüzünü kaplayıp güneşle bademin bir birini görmesini engelliyorlardı her yeni günde güneşle badem birbirlerini görmek için çırpınıyorlardı ama bulutlar buna izin vermiyorlardı badem güneşin sıcaklığını ve ilgisini hissetmediği her gün çiçekleri biraz daha soluyor üşüyor korkuyordu
Diğer ağaçlar biz sana demiştik sen ağaçların en aptalısın güneşin sahte sıcaklığına kandın hemen çiçek açtın gördünmü bak bırakıp gitti seni diyorlardı

Ama badem tükenmeyen umuduyla güneşi bekliyordu gelecekti o

Günler geçti güneş gelmedi gelemedi artık bademin dayanacak gücü kalmamıştı dalında son bir çiçek kalmıştı bu sırada güneş bulutları atlatarak en güzel ışıklarıyla bademe ulaştı ama artık çok geçti badem güneşi görmenin sevinciyle tüm gücünü toplayarak

Bu dünyaya yine gelsem yine sana aşık olur yine seni severdim " dedi ve dalındaki son çiçekte toprakla buluştu

Ve badem sözüne sadık kalırcasına her bahar güneşin sahte sıcaklığına aldanır ve erken açar çiçeklerini o güzel aşkı yaşamak için


Sonu ölüm olsa bile

ARKADAŞIM BADEM AĞACI

Sen ağaçların aptalı

Ben insanların

Seni kandırır havalar

Beni sevdalar

Bir ılıman hava esmeye görsün

Düşünmeden gelecek karakışı.....

Açarsın çiçeklerini......

Bense hayra yorarım gördüğüm düşü.....

Bir güler yüz bir tatlı söz....

Açarım yüreğimi

Yemişe durmadan çarpar seni karayel

Beni karasevda

Hemde bilerek kandırıldığımızı

Kaçıncı kez bağlanmışız bir olmaza

Koo desinler bize şaşkın

Sonu gelmesede hiçbir aşkın

Açalım biz çiçeklerimizi

Senden yanayım arkadaş

Havanı bulunca aç çiçeklerini

Nasıl açıyorsam yüreğimi

Belki bu kez kış olmaz

Nasıl vermişsem kendimi son sevdama

Vur kendini sende bu güzel havaya

İlginizi Çekebilir




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 14:45 .