Yalnızlık Şarkıları
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 17-10-2009, 01:36 #1

Derinkoma

Mutsuz.

Yalnızlık Şarkıları


Yalnızlık şarkıları hiç bu kadar ardı ardına gelmemişti listemde. Bu gece anlıyorum ki bir kez daha ne kadar derin yalnızlığım ve ne çok susamışım sıcacık dokunuşlara. Dile kolay uzun zamanlar oldu…

Dostluklardan aldım nasibimi, şimdi biliyorum ki çevren değiştikçe dostluklarda değişiyor bir şekilde. Yeni bir sayfa açıldıkça hayatında, bakışlarında değişiyor arkadaşlıklarında. Dost dediklerin eski yıpranmış sayfalarda kalıyor, geçiremiyorsun istesende yeni sayfaya. Bir şeyler mutlaka etkiliyor bunu, ya sen ya dost dediğin yada bilmediğin görmediğin bir şeyler. Geçiş dönemleri olsa gerek bu zamanlar ve yalnızlık daha bir derin yaşanıyor. Gel diyorsun gelen yok, gülümseten bir çift göz yok. Yeniliyorsun kendini, kabuğunu, çevreni. Yalnızlığın can yakıcı oluyor ki anlıyorsun dostluklarını… Söylersen bir yerde ayrılır yollar gün gelir de diye, hayır derler şiddetle karşı çıkarlar sana ama sen bilirsin yaşamışsındır bunu. Değişecektir, o gün gelecektir hatıralarda kalacaktır her şey. Ve bir kez daha kendine yanarsın.

Bu gece kendime şaşıyorum, o kadar dağıtmak isterken kafamı yinede içkiye vurmuyorum inatla. Ne o gerçekten çevremde bu kadar değişiklik oluyor mu? Ben içki içmiyorum kendimi kendimle avutuyorum, yalnızlığımla. Yeni seçimler mi buldum bilmiyorum ki? Oysa kendime bu kadar yeniymişim hiç haberim yoktu. O deli kahkahalarımın ardında koca bir yangın varmışta benim bile haberim yokmuş. Şimdi sırtını dönmüş zamanlar kovalıyor peşimi, ardında kaçan ben… Radyoyu açıp şarkı da tutamıyorum artık, hepsi bir bir canımı acıtıyor ve sen diyor içimdeki bir ses.” Evet evet sen… Bak ben yalnızlığınım, o kadar büyük ve acıtıcıyım ki kaçamazsın benden. Sendin beni çağıran, beni seçen saçlarında böyle ağaracak.” Gitmediklerim, gidemediklerim gitti hep gidilmemesi gereken yönlere işte şimdi geriye kalan ben. Bir insanın beyninde nasıl fırtınalar kopar, bir insan hep yalnızlıktan korkar? Birileri çıksın ve elini uzatsın ”hayır, yalnız değilsin desin”. Geceler gündüzler geçip gidiyor yaşamım ve kocaman yalnızlığım… Ağlamak yakışmaz derler erkek adama, ne yani ben erkeğim diye yalnız olamaz mıyım, ağlayamaz mıyım? Kim koyuyor bu hayat kuralını madem öyle neden sessizlik kaplı tüm duvarlarımda? Küçükken umutlarımda küçüktü, bir elma şekeri yalnızlığımı, umutsuzluğumu alıp gidiyordu. Şimdi hiç bir şey avutmuyor almıyor yalnızlığımı. Sahte gülüşler öpüşler her bir yanım, en sıkıcı olanı sahte muhabbetler. Ne yani ölmeli miyim, yaşamın gerçekliği nerde peki? Ölmek zaten en büyük yalnızlık hoş şimdi de pek farkı yok sadece fazladan zırvalamalar kulaklarımda. Hayatın çetelesini tutacak yer kalmadı defterimde

Zaman durduğu yerde durmuyor, bazen takip etmesi bile o kadar zor ki. Daha dün gülmekten katılırken şimdi sessizliğe bürünmüş benliğim. Dudaklarım mühürlü gibi konuşmak içimden gelmiyor ve gülmek. Yitip giden zamanı tutamıyoruz bazen bir ayrılık koyuyor, en mutlu eden dostlarından. Bazen paylaşmak bile istemediğiniz can yanmaları…

Giden gidiyor zamanın azizliğine uğrayıp, geriye kalan hep bir yalnızlık oluyor. Ya yolda yürürken bir yağmurda yada en çok ihtiyaç duyduğunda. Aslında yalnızlıkta bir varlık ama can sıkıyor genelde ve ne kadar istemesekte yaşamak düşüyor bizlere.

aLıntı..



Benzer Konular

Görüntüleme:986, Cevaplar:2

İlginizi Çekebilir >
Alt 17-10-2009, 04:11 #2

mesafe*

Deneyimli


teşekkürler





Alt 17-10-2009, 09:58 #3

Derinkoma

Mutsuz.


riCa..





Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 12:21 .