PAPATYA ve BÜYÜK AŞKI

#1
Koskoca bir bahçede

Demetler içinde bir papatya.

Aşık olmuş, yanmış, tutuşmuş

Ak sakallı bahçıvana...

Bir ümit bekliyormuş.

Yüzlerce çiçeğin arasından

Onunla, sadece onunla

Saatlerce ilgilenmesini.

Buz gibi suyunu

Sadece ona döksün istiyormuş...

Sadece ona değsin makası,

Sadece ona gülsün dudakları.

Kıskanıyormuş bahçıvanı

Kırmızı güllerden,

Sarı lalelerden,

Mor menekşelerden.

Papatya, sadece bahçıvan için açıyormuş,

Bembeyaz yapraklarını...

Bir gün,

Aşkı öyle büyümüş ki,

Papatya yapraklarını taşıyamaz olmuş.

Eğilivermiş boynu.

Toprağa bakıyormuş artık.

Bahçıvanın sadece sesini duyuyormuş

Ayaklarını görüyormuş.

Bunada sükür diyormus.

Yetiyormuş ona, bahçıvanın varlığını hissetmek.

Zaman akıp gidiyormuş.

Papatya bahçıvanın yüzünü görmeyeli çok olmuş.

Ne var sanki boynumu kaldırsa

Bi kerecik daha görsem yüzünü diyormuş.

Yanıp tutuşuyormuş...

Ve işte bir gün..

Bahçıvan papatyaya doğru yaklaşmış.

İncecik bedenini ellerinin arasına almış.

Elindeki sopayı, köklerinin yanına, toprağa sokmuş

Bir iple papatyanın gövdesini bağlayıvermiş sopaya.

Papatya o an daha çok sevmiş bahçıvanı.

Hâlâ göremiyormuş onu,

Ama bedeni kurtulmuş.

Uzun bir müddet sonra,

Bahçıvan uğramaz olmuş bahçeye.

Gelen giden yokmuş...

Kahrından ölecekmiş papatya.

Ama işte bir sabah,

Hortumdan akan suyun sesiyle uyanmış.

Derin bir oh çekmiş.

Çılgıncasına sevdiği bahçıvan geri gelmiş.

Birden, kendisine doğru gelen iki ayak görmüş.

Bu onun delicesine sevdiği bahçıvan değilmiş.

Başka birisiymiş.

Adamın elinde bir de makas varmış.

Papatyanın kafasını kaldırmış yukarıya doğru

Ne güzel açmışsın sen öyle demiş.

Bu gencecik, yakışıklı bir delikanlıymış.

Gözleri gök mavisi, saçları güneş sarısıymış...

Ama gövden seni taşımıyor demiş.

Elindeki makası papatyanın boynuna doğru uzatmış

Ve bir hamlede başını gövdesinden ayırmış.

Papatya yere düşerken hatırlamış sevdiğini,

O ak saçlı, ak sakallı, yaşlımı yaşlı bahçıvanı hatırlamış.

Bir de o gencecik, yakışıklı delikanlıyı düşünmüş,

Ve o an anlamış, neden o yaşlı bahçıvanı sevdiğini.

O, her şeye rağmen, papatyaya emek vermiş.

Belki, ona hiç bir zaman güzel olduğunu söylememiş,

Ama onu asluında hep sevmiş.

Papatya anlamış artık.

Sevgi; emek istermiş...

Yere düştüğünde son bir kez düşünmüş sevdiğini,

Teşekkür etmiş ona içinden..

Son yaprağı da kuruduğunda,

Biliyormuş artık...

Gerçek sevginin, söylemeden,

Yaşamadan ve asla kavuşmadan

Varolabileceğini...

ALINTI

İlginizi Çekebilir


#2
cok gusel tesekkur ederim


#3
yuregıne saglık bı tanem cok guzeldı benımde ensevdıgım cıcektır


#4
Alıntı:
ece_1387´isimli üyeden Alıntı
yuregıne saglık bı tanem cok guzeldı benımde ensevdıgım cıcektır


#5
tugcoo
ece_1387
sarı_dilan gözlerinize sağlık teşekkür ederim


#6
paylşımın için çok tşk ederim süper


#7
caresiz_kiz gözlerine sağlık canım


#8
çok güzeldi sevğinini önemini öyle güzel dile getirmişsinki


#9
gözlerine sağlık


#10
Trk Silahl Kuvvetleri arkadasım emegıne saglık


#11
TEŞEKKÜR EDERİM .gözlerine sağlık


#12
çok güzel ellerine sağlık.


#13
teşekkür ederim küçüğüm


#14
paylaşımın için teşekkür ederim, çok güzeldi


#15
Alıntı:
Sevgi; emek istermiş...



çok güzeldi paylaşım için teşekkürler


#16
teşekkür ederim gözlerinize sağlık


#17
superdı canım ya bır papatya hastası olarak zevkle okudum


#18
gözlerine ağlık duyguşum


#19
çok güzeldi canım paylaşım için sağ ol


#20
teşekkür ederim canım




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 08:20 .