Akıllı Ve Zeki Çocuk..
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 09-10-2017, 10:00 #1

elifnaz

DUYGU SELİİİ

Akıllı Ve Zeki Çocuk..


Çok akıllı ve zeki bir çocuk okula gitmeye başladı. Okul çok büyük bir okuldu ama akıllı çocuk odandı kestirme bir yol buldu, çocuk çok çok sevinmişti. Artık okul kocaman görünmüyordu. Bir sabah derste öğretmen dedi ki;

-Bugün resim yapacağız

“Ne güzel” diye düşündü çocuk. Resim yapmayı çok seviyordu. Herşeyin resmini yapardı; aslanlar, kaplanlar, tavuklar, renler, gemiler …

Çocuk hemen anne çocuklarını çıkardı ve çizmeye başlamış öğretmen “Durun, başlamayın!” Dedi

Öğretmen herkesi hazır görünceye kadar bekledi. “Şimdi, çicek çizmesini öğreneceğiz” dedi. “Ne güzel” diye düşündü çocuk. Çiçek çizmeyi çok seviyordu ve hemen en güzellerini yapmaya başladı; pembe, mavi, kavuniçi mum boyalarıyla resmi yapmaya başlamış …

Ama öğretmen “Durun !, boyut nasıl çizileceğini göstereceğim” dedi. Ve yeşil saplı kırmızı bir çiçek çizdi.

“İşte böyle çizeceksiniz şimdi başlayabilirsiniz” dedi.

Küçük çocuk bir öğretmenin çizdiği çiçeğe baktı, sonra da kendi çiçeğine. Kendi çiçeğini çok beğenmişti ama bunu öğretmene söyleyemedi. Defterinden yeni bir sayfa daha açıp öğretmenin çizdiği gibi yeşil saplı kırmızı bir çiçek yaptı.

Ertesi hafta öğretmenine “Bugün çamurdan bir şeyler yapacağız” dedi. “Ne güzel” diye düşündü çocuk. Çamurla oynamayı çok seviyordu herşeyi yapabilirdi çamurla; yılanlar, çamurdan adamlar, filler, fareler, arabalar, kamyonlar … Ve çamuru yoğurmaya başladı …

Ama öğretmen “Durun! hemen başlamayın! “dedi. “Şimdi” dedi, “Bir çanak yaprat öğreneceğiz”. “Ne güzel” diye düşündü çocuk. Çanak yapmayı çok severdi. Ve oğlan çocuk, şekil şekil çanakları.

Ama öğretmen “Durun” dedi. “Size nasıl yapılacağını göstereceğim”.

Herek bir büyük çanağın nasıl yapılacağını ve gösterdiğini. “İşte” dedi öğretmen. “Şimdi başlayabilirsiniz”. Küçük çocuk bir öğretmenin çanağına baktı, bir de kendi çanağına. Kendi çanağını daha çok sevdi. Ama bunu söyleyemedi. Çamur topağını yuvarlayıp yeniden yaptı öğretmeninki gibi derin bir çanak.

Ve çok geçmeden Küçük çocuk öğrendi beklemeyi, izlemeyi, ve her şeyi öğretmen gibi yapmayı. Ve çok geçmeden başlamış kendiliğinden hiçbir şey yapmamaya.

Ama birdenbire taşınıverdiler başka bir eve, başka bir güne ve çocukken başka bir okula. Bu okul daha da büyüktü öbüründen. Kestirme yola da yoktu dışarıdan Büyük basamakları çıkmak Ve uzun koridorlardan geçmek gerekiyordu sınıfa kadar.

Ve daha ilk gün dedi ki öğretmen: “Simdi resim yapacağız”. “Ne güzel” diye içinden geçirdi çocuk. Ve beklediğim öğretmenin, ne yapmasını söylemesini beklemeye. Ama öğretmen hiçbir şey söylemedi başladı sınıfta dolaşmaya.

Küçük çocuğa gelince durup sordu: “Resim isteminde musun ister miydin?” “İstiyorum” dedi çocuk. “Ama ne resmi yapacağız?”

“Ne sure istersen” dedi öğretmen

“Nasıl çizmeliyim?” Diye sordu çocuk

“Ben istersen” dedi öğretmen

“İstediğim renk mi?” Diye sordu çocuk.

“İstediğin renk” dedi öğretmen,

“Eğer herkes için aynıysa yaparsa ve ayni renkleri kullanırsa kimin neyi yaptığını ve neyin ne olduğunu nasıl anlarım ben?”

“Bilmem” dedi, çocuk.

Ve başladı çizmeye: Kırmızı bir çiçek, sapı yeşil … ”

Helen Buckley
İrlanda Dublin Üniversitesi Öğretim üyesi



Benzer Konular

Görüntüleme:150, Cevaplar:0

İlginizi Çekebilir >
Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 12:23 .