Bir Bebeğin Yarım Kalan Günlüğü...
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 23-12-2007, 11:24 #1

sanasevdam

Acemi Üye

Bir Bebeğin Yarım Kalan Günlüğü...


5 Ekim
:
Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var olduğumu henüz
annem ve babam bilmiyor.
Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım ya! Bu
bana yetiyor.
Henüz bedenim belli belirsiz, yüzüm yok ama, varlığımı ve benliğimi
hissedebiliyorum.
Bir kız olacağım ve baharda çiçekleri seveceğim.

19 Ekim:
Biraz büyüdüm. Kımıldamam mümkün değil. Annem henüz farkında değil ama onun
kanıyla besleniyorum.
Kalbini dolaşıp gelen sımsıcak kan bana geliyor. Beni sevecek bir kalbin
kıpırtılarını şimdiden hissediyorum.
Annem beni çok sevecek. Annem için güzel bir sürpriz olacağım.

23 Ekim:
Hiç göremediğim bir el ağzımı biçimlendirmeye başladı. Dudaklarımda onun
dokunuşunu hissediyorum.
Bu elin dokunduğu yerler dudağım damağım oluyor.
Düşünün bir yıl sonra bu elin dokunduğu yerde tebessümler açacak,güleceğim.
Dudağımdan ve dilimden sözler dökülücek.Herhalde önce Anne! diyeceğim.
Anne duyuyor musun beni? Seninle konuşacağım. Sana güleceğim.
Kimilerine göre hâlâ daha var değilmişim...
Nasıl olur Varım! ve gülücükler sunacak dudaklarım da olmak üzere ya...
Hem sonra bir ekmek kırıntısı ne kadar küçük olursa olsun, yine ekmektir.
Öyle değil mi anneciğim?... Ah bi konuşabilsem!

27 Ekim:
Bugün pek mutluyum. İçimde tatlı bir kıpırtı başladı. Artık bir kalbim var.
Kalbim atmaya başladı. Hayatım boyunca böyle atıp durucak.
Sevgilerle dolduracağım kalbimi. Tıpkı anneminki gibi...
Annem bedeninde iki kalbin birden atmaya başladığını bilseydi ne kadar
sevinirdi!
Duyuyor musun anne?

2 Kasım:
Her gün biraz daha büyüyorum. Kollarım ve bacaklarım da biçimlenmeye
başladı.
Hele bir büyüsün kollarım bak nasıl kucaklayacağım seni anneciğim.
Şu ayaklarım da tamamlansın da, beraber çiçekli bahçemizde yürürüz. Belki
birlikte okula gideriz.

12 Kasım:
Ah evet... Bunlar, bunlar ne kadar sevimli küçük şeyler. Aman Allah'ım
parmaklarım da çıkmaya başladı.
Bunlarla çiçek toplayacağım, annemin elini tutacağım, kalem tutacağım. Belki
de güzel bir şiir yazacağım.
Anneciğim, orada mısın? Ellerimi ellerinin arasına koymak için
sabırsızlanıyorum.

20 Kasım:
Oh, nihayet... Annem doktora gitti. Burada olduğumu öğrendi.. Yaşasın!
Doktor teyze özel bir cihazla gördü beni. Ultrason diyorlarmış.Resmimi bile çekti
Seviniyor musun anneciğim? Seneye kalmaz kollarının arasında olacağım...

25 Kasım:
Artık babam da burada olduğumu biliyor. Fakat henüz kız olduğumun farkında
değiller.
Onlara sürpriz yapacağım..

10 Aralık:
Bugün yüzüm tamamlandı. Artık iki güzel gözüm, bir küçük burnum, dudaklarım
ve yanağım var...
Anneme benziyorum galiba...

13 Aralık:
Artık çevreme bakabiliyorum. Etrafım çok karanlık ama olsun. Yine de
mutluyum. Yaşıyorum ve varım!
Kısa bir süre sonra gün ışığını görebileceğim, renkleri ve çiçekleri
tanıyacağım.
Rüyamda gördüm Dünyada gökkuşağı diye bir şey varmış..
Onu çok merak ediyorum.. Anneciğim, babacığım sizin yüzünüzü de göreceğim.
Tanışacağız.... Mutlu olacağız. Gülüşeceğiz..

24 Aralık:
Kulaklarım daha iyi duyuyor artık. Anneciğim, senin kalbinin seslerini
duyuyorum.
Benim kalbimin atışlarını da sen duyabiliyor musun?
Hatta sesini bile tanıyabiliyorum. Sesin ne kadar tatlı... Hiç duymadığım
bir şey bu...
Güzel ve sağlıklı bir kız olacağım.
Kollarında uyuyacağım, yüzüne bakacağım, o tatlı sesini dinleyeceğim.
Benim için ninni de söyleyecek misin anneciğim? Sende beni özlüyorsundur
mutlaka...
Beni koklayacaksın.. Çok seveceksin, değil mi?

28 Aralık:
Anne burada birşeyler oluyor.Doktor abla neden mutsuz bakıyor öyle???... Sen
acı çekiyor gibisin.
Kalp seslerin değişti...
Sustun. Benimle niye konuşmuyorsun anne?
Anne...Anne...Anneciğim... Yüzümde soğuk birşey var hissediyorum! Annee!!!
Yüzümü parçalıyorlar!!
Anne birşeyler yap!!
Anne!!!!
Kolumu çekiyorlar anne!!! Canım yanıyor anne!!..Anne!!! Ayaklarımı
parçalıyor bu şey anne!!!
Beni sana bağlayan damarı kopardılar annee!!
Anne kalbimi parçalıyorlar!! ANNECİĞİM!! ANNE!! ANNE!! an..........

Kürtajınız tamamlandı hanımefendi... Geçmiş olsun...!



Benzer Konular

Görüntüleme:479, Cevaplar:7

İlginizi Çekebilir >
Alt 23-12-2007, 11:28 #2

sanasevdam

Acemi Üye


özür dilerim önceden verilmiş sanırım kusura bakmayın





Alt 23-12-2007, 13:58 #3

bjk__rap

Foruma Alışıyor

ayyy çok duygulandım acaip guzel bişeyyyyy herkese ibret olsunnnn





Alt 23-12-2007, 14:09 #4

* $aRi__seqeR *

Forum Üstadı

daha once bı cok kez pylaslmıstı cnm ama yıed cok kotu ya





Alt 23-12-2007, 19:45 #5

m@vişş07

Forum Heveslisi


ben ilk defa okudum. okumasaydım keşke içim parçalandı. gözyaşlarımı tutamadım. 6 günlük bi yiğenim var. onu dünyada hiç bişeye değişmem. yengem sezeryanla dünyaya getirdi yiğenimi. çok korktum bişe olacak diye. Allahtan olmadı. doğmamış bi cana kıymak ne kadar kötü, acımasızca.. yinede saol paylaştığın için. insanlara ibret olsun gerçekten





Alt 23-12-2007, 21:04 #6

.::-Ed@-::.

Foruma Alışıyor


ay nasıl kıyılır bi cana yha nasıl bişey bu inş hiçkimse yaşamaz böle bişi





Alt 23-12-2007, 22:12 #7

sheker__sheyy

Yeni Üye

süper yhaaa





Alt 24-12-2007, 14:49 #8

seda159

Yeni Üye


ya varya ne kadar kötü bir durum bir canı öldürüyosun bu sana mı kalmış yaaaa hiçbir insan kimsenin canını almakla yükümlü ve görevli değildirrr





Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 12:25 .