Karanlık Mekkeye Doğan Güneş
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 06-03-2014, 21:01 #1

ŞevaTari

Bizden Biri

Karanlık Mekkeye Doğan Güneş



anlık Mekkeye Doğan Güneş

Karanlık Mekkeye Doğan Güneş


Gökyüzünün güneşi,kainatın yaratıcısının dostu, yoklukta gelen bolluk,gönül gözünün doğum günü bugün.

Mekke’nin üzerine çöken kara bulutların dağıldığı,çaresiz insanların yakarışlarının son bulduğu gün bugün.

O karanlık gönüllerin yok olduğu ,insanların birbirlerini öldürdüğü o dönemde gökyüzünde doğan güneşin günü.Gelişiyle putperestliğin yok olduğu,göz yaşlarının bir bir aktığı ,sevgilinin geldiği bir gün bugün.

Mekke’de kız çocukları feryat ederken putlara doğdu karanlıkta güneş. Gece aydınlandı sanki sabah misali. Bir ışık içinden melekler indi o mübarek eve. Herkes heyecanlı,herkes meraklı.Biri var içlerinde.Biliyor sanki kurtarıcının geldiğini ,gülüyor etrafına. Doğuyor gül kokulu küçük melek. Annesinin kucağında ağlıyor sessiz. Bakıyor kurtarıcıya, gülüyor sevinçle.Alıyor kucağına torununu.Kokluyor mis kokan çiçeğini.Bir vahiy iniyor gökten Cebrail’le.Annesine geliyor Allah’ın biricik dostunun ismi. Adını “Muhammed Mustafa” koy deniliyor gökten. Koyuluyor semavi ışık parçasına adı. Göklerde yazılıyor sevgilinin adı. Hz.Adem görüyor gökyüzünün tavanında. Soruyor Yüce Allah’a:
-Ey Rabbim bu kimin ismi diyor.Allah (a.c)söylüyor:
-Ey Adem o senin torunun adı diyor gülümseyerek.Hz.Adem gülüyor ,hoş geldin oğlum diyor.

Allah’ın biricik dostu büyüyor.1 yaşında babasız ,6 yaşında annesiz kalıyor.Hissetmiyor yetimliliğini.Allah’ın izniyle güzelleşerek büyüyor,onun kucağında yeşeriyor ve meyvelerini veriyor.Dedesi bakıyor biricik kurtarıcısına.Özenle bakıyor torununa.Davranışlarının güzelliğini gördükçe gülüyor “işte bizim kurtarıcımız” diyor.O büyüdükçe büyüyor gönül gözü.

Bir gece efendimiz(s.a.v) Kabe’nin yanında diz çökmüştü.Ağlıyordu,kimse yoktu yanında.Cebrail geldi yanına.”Gel ey Allah’ın dostu benimle” dedi.Gitti gül kokan melek.Tüm sema sanki geleceğinden haberdar gibi açmış kapılarını bekliyorlar onu.Merak ediyorlardı Allah’ın çok sevdiği bu kişiyi.Melekler gelirken gülüyor bakıyordu gül kokulu meleğe. Efendimiz Cebrail(a.s)yanında birer birer çıkıyordu cennetin katlarını.Her katta peygamberler “hoş geldin” diyor ve secde ediyorlardı.Katları birer birer çıktıktan sonra Cebrail(a.s):
-Ben buraya kadar gidebilirim.Bundan sonra tek başına gideceksin.Eğer ben geçersem yanarım dedi.Efendimiz korkuyla sordu:
-Peki ben nasıl geçeceğim buradan dedi.Cebrail:
-Gönlündeki aşkla ,dostunun aşkıyla dedi.Efendimiz geçti aşkla .Ve karşısında gördü biricik Rabbi’ni.”Hoş geldin ” dedi Allah(a.c) .Konuştular baş başa.Efendimiz giderken Rabbi’nin yanından Musa aleyhisselam gördü ve sordu:
-Ey Muhammed ne söyledi Rabbin dedi.Efendimiz:
-Elli rekat namazı farz kıldı dedi.Musa(a.s):
-Git ve de ki bu çok fazla müminler yapamaz bu kadarını dedi.Gitti ve dedi ,yine gördü Musa (a.s) yine gitmesini söyledi.Sonunda efendimiz 5 rekat namazı farz kıldı ,daha indirmesini isteyemedim dedi.Efendimiz indi yeryüzüne Cebrail(a.s)’yle.Ertesi gün söylediği Allah’ın farz kıldığı o şeyi.Ve o gün Miraç kandili olarak geçti tarihlere. Kazındı gönül gözlerine. O günden sonra efendimiz herkesi Allah’a inanmaya devam etti. Gün geçtikçe bu olayı duyan halk hemen efendimizin yanına giderek doğru olup olmadığını soruyordu.Efendimizin “doğru” dediğini duyunca güvenle iman

iman ettiler Allah’a. Gün geçtikçe büyüyen Müslümanlar karşısında Allah’a inanmayanlar karşı çıktı olanlara. İşkencelerle yıldırmaya çalıştılar Müslümanları.Yılmadıklarını görünce çileden çıktılar.Günden güne kötüleştiler.Bu durum karşısında efendimiz hicret emrini verdi .Ve o günden sonra birer birer Medine’ye göç başladı.Giderek çoğalan göç karşısında müşrikler çaresiz kalınca Mekke’de küçük bir Müslüman topluluğu kaldı.Efendimiz de gitti Medine’ye Hz.Ebubekir’le.

Bundan sonra Allah’a inanların sayısı çoğaldı.Efendimiz uyarılarda bulundu.Tüm Müslümanları toplayarak onlara öğütler verdi.Kız çocuklarının gömülmesini yasakladı .Ve “kimin kız çocuğu varsa sevsin”dedi gülümseyerek.O günden sonra kız çocukları gömülmek yerine evlerinin önünde rahatça oynadı.Kadınlar eşlerine kız çocukları olduğunu rahatça söyleyebildi.Babalar kızlarını sevmeye ve onları oğullarından ayrı tutmamaya başladı.Efendimiz bu durum karşısında giderek daha fazla konuşma yaptı.

Yine bir gün konuşma yapacakken bir adamın oğlunu geldi.Adam oğlunu öptü ve hemen kucağına oturttu.Birkaç dakika sonra kızı geldi adam onu önüne oturttu.Efendimizi hemen:
-Onu da öp ve dizine oturt diyerek uyardı.Adam efendimizin sözü karşısında hata yaptığını anladı.
Günler efendimizin halkı uyarması ve onlara öğütler vermesiyle geçti.
Efendimiz uyarırken onu dinleyen kalpler rahattı.Ta ki efendimizin ölümüne kadar .Tüm kalpler uyarıcılarını kaybetmenin acısıyla yanarken efendimizin tebessümüydü onu anlatan .
Şimdi herkes korkuyor ya ölümden.Ben hiç korkmuyorum. Aksine Allah’a ve sevdiğime kavuşmanın mutluluğuyla ölmeyi çok ama çok istiyorum. Allah’a kavuşmanın ne büyük bir mutluluk olacağını bildiğimden herkesten önce ben ölmek istiyorum ki bir an önce kavuşabileyim hasretini çektiklerime..
Gülay Erçıktı



Benzer Konular

Görüntüleme:977, Cevaplar:0

İlginizi Çekebilir >
Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 01:19 .