Konu: ANNE SEVGİSİ / Hayvanlar Aleminde... Konu Cevaplama Paneli
Kullanıcı isminiz: Giriş yapmak için Buraya tıklayın

Lütfen doğru cevaplayın

Başlık: Lütfen Kopya içerik eklemeyin: Mesajınız:

Başlık Sembolleri

Konunun başında Sembol kullanmak için aşağıdaki Listeden bir Sembol seçiniz:
 
Diğer Seçenekler
Diğer Ayarlar
Linkleri otamatikmen URL´e cevir
Konuya ait Cevaplar (Yeniler yukarda)
03-09-2017 00:44
Mesaj 10244496
M. A.
[eskizz]
31-08-2017 12:04
Mesaj 10244179
M. A.
Günaydınlar ☀ Hayırlı, Huzurlu ve Mutlu Sabahlar sevgili Hikaye ve Öykü sever Arkadaşlar...

Bu güzel ve akşamıyla, her hafta yeniden "Mübarek Cuma" günümüzü müjdeleyen Perşembe sabahında herşeyin gönlünüzce olmasını diliyor, inşALLAH bugünkü Öyküme geçiyorum!

Evet...

AVUSTRALYA’da o güne kadar kayıtlara geçirilmiş en şiddetli kuraklık günleri yaşanıyordu. Ormanda yaşayan vahşi hayvanlar, susuzluktan kırılıyordu. O kadar ki, kasaba ve köylere inip, normal şartlarda yanlarına bile yaklaşamayacakları evlerin yakınında, bir yudum olsun içecek su arıyorlardı.

Oysa çiftliklerde yaşayanların durumları onlardan daha iyi değildi. Sığırlar ve koyunlar zayıf düşmüşlerdi ve teker teker ölüyorlardı. Çiftçiler ise ellerinde kalan azıcık su ile hem kendilerinin, hem de sahip oldukları hayvanların ihtiyacını gidermeye çalışıyorlardı. Bu yüzden o çok kıymetli suyu, vahşi hayvanlara kaptırmaya hiç niyetleri yoktu.

Pek çok çiftçi, ellerinde tüfekler ile su yalaklarının ve depoların önünde nöbet tutmaktaydı.
O kuraklık günlerinden birinde, elinde silah nöbet bekleyen bir çiftçi, çalıkların arasında bir kıpırtı hissetti.
“Bu mutlaka vahşi hayvanlardan biri olmalıdır” diye düşündü.

Ağır ve sessiz adımlarla sesin geldiği hedefe doğru ilerlerken, tüfeğini çoktan ateş etmeye hazır hâle getirmişti bile. Yeterince yaklaştığını düşündüğü anda, nişan aldı ve hayvanın ortaya çıkmasını beklemeye başladı. Kısa bir süre sonra çalılıkların arasından, kesesinde yavrusu ile bir kanguru çıktı.

Her halinden susuz olduğu anlaşılan kanguru, kahverengi gözleriyle çiftçiye âdeta yalvarıyordu.
Çiftçi elini tetikten çekti. Bu anne kanguruyu öldüremezdi. Hele yavruya kıymak, asla onun yapabileceği bir iş değildi.

Kanguru ağır adımlarla, inekler için bırakılan su kovasının yanına gitti. Çiftçi hâlâ daha onlara bakıyordu. Kanguru da, gözlerini çiftçiden ayırmıyordu. Kovanın yanına gelen anne kanguru, yavrusunu suya doğru yaklaştırdı. Zavallı küçük kanguru, öyle susamıştı ki, az daha kovanın içine düşecekti.

Anne kanguru ise, aynı yalvaran gözleriyle çiftçiye bakmaya devam ediyordu. Yavru kanguru doya doya suyunu içip, kafasını kovadan çıkarınca, annesi onu ortaya çıktıkları çalılılıklara doğru götürdü ve kısa bir süre sonra da gözden kayboldular.

Olanları seyreden çiftçi ise, tüfeğini bir kenara koymuştu ve sessizce ağlıyordu. Çünkü anne kanguru tek bir yudum su içmemişti. Bütün o yalvaran bakışlar, “Lütfen, sadece yavrum için” demekti.

Evet sevgili arkadaşlar, bir ANNENİN her alemde (evladına veya yavrusuna olan) KORUMA HİSLERİ, SEVGİ VE ŞEFKATİ aynıdır, zira YÜCE MEVLAM o'nu böylesi ölçülmez manevi zenginliklerle yaratmıştır...

ALLAH RIZASI İÇİN kıymetlerini bilelim!!!

Selam ve Dua ile
Mehmet A.
Yetkileriniz
Yeni Mesaj yazma yetkiniz Aktif değil dir.
Mesajlara Cevap verme yetkiniz Aktif dir.
Eklenti ekleme yetkiniz Aktif değil dir.
Kendi Mesajınızı değiştirme yetkiniz Aktif değildir dir.
BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı
Forum Kuralları
Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 15:26 .