Konu: Nasip Olmayan İş Olmaz Konu Cevaplama Paneli
Kullanıcı isminiz: Giriş yapmak için Buraya tıklayın

Lütfen doğru cevaplayın

Başlık: Lütfen Kopya içerik eklemeyin: Mesajınız:

Başlık Sembolleri

Konunun başında Sembol kullanmak için aşağıdaki Listeden bir Sembol seçiniz:
 
Diğer Seçenekler
Diğer Ayarlar
Linkleri otamatikmen URL´e cevir
Konuya ait Cevaplar (Yeniler yukarda)
02-10-2017 06:45
Mesaj 10248207
M. A.
Alıntı:
elifnaz´isimli üyeden Alıntı Mesajı göster
çok güzel bir hikaye paylaştıgınız için çok teşekkür ederim mehmet bey

Sizin bana ayırdığınız değerli zamanınız
için asıl ben çokkk teşekkür ederim
Elifnaz hanım...

[eskizz]
30-09-2017 15:24
Mesaj 10248070
elifnaz
çok güzel bir hikaye paylaştıgınız için çok teşekkür ederim mehmet bey
30-09-2017 04:58
Mesaj 10248030
M. A.
Nasip Olmayan İş Olmaz...

[eskizz]

Garip bir adamdı. Garipliğine inat sakindi.
Ne başkalarına kızardı ne de başkalarını
kızdırırdı. Kimdi, nereden gelmişti? Bilen yoktu.
Bir sabah namazı, köyün camiinde görmüşlerdi.
O gündür bugündür buralı olmuştu.
Meraklı cemaatin sorduğu tüm sorulara
tebessüm ederek “nasip” diye cevap
verince bir daha kimse soru soramaz
olmuştu.

Konuşmayı sevmezdi. Tanıdığı olsun,
tanımadığı olsun kimselerle konuşmazdı.
Konuşmamak içinde insanlar ile
tanışmak istemezdi. Hayata hele de
hayatın sahibine küskün değildi.
Kendi kendine
“ben ölünceye kadar mutluyum“ derdi.
Kimseler inanmazdı.
İnanılacak şey değildi. Kim inanırdı ki
“ben ölünceye kadar mutluyum” diyen
birine. Kimilerine göre sadece kendini
kandırıyordu.

Mahalleli “tekin adam değil” der
uzak dururdu. Deliliğinden şüphelenseler
de kimse zarar görmemişti.
Karıncaları ezmemek için;
basacağı yere önce bakar;
sonra basardı ayaklarını. Bir tek
caddeden geçerken dikkat etmezdi
bastığı yerlere; caddeden hızla geçip giderdi…
Caddelerde karıncalar yoktu.
Karıncalar, gündüzü başka gecesi bir
başka arsız olan caddelerde yürümekten
çekinirler; hayâ ederlerdi.

Tekin adam değil deseler de;
mahallede onun gibi “ölünceye kadar mutlu“
olmak isteyen çok kişi vardı. İsteseler de
soramazlardı. Sorsalar da o,
onlarla konuşmazdı. Tek başına,
kimse olmadan insan nasıl yaşar deme.
O yaşıyordu. Hem de hiç şikâyet etmeden.
Konuşmazdı ama yüzünde hep bir
tebessümle dolaşırdı.

Bir gün, geldiği gibi kayboldu. Kimdi,
nerden gelmişti ve nereye gitti bilen yok.
O garip adamdan kalan tek şey herkesin
dilinden düşürmediği “nasip” kelimesi
oldu bir de tebessüm. Şimdi birine,
bir şeyi yapıp yapamayacağını
sorsan tebessüm eder ve “nasip” der.

Anlatılanları can kulağıyla dinleyen torunu:
-Dede, tekrar gelir mi dersin?
- Kim?
- Garip Adam…
Dedesi, tebessüm edip
-“Nasip, be evlat” dedi.
…
Garip adam kimseye bir şey anlatmasa da,
o herkese tebessüm etmeyi bir de “nasip “
demeyi öğretti ve gitti.
Köylü daha ne ister ki…


Sevgi ve saygılarımla
Mehmet A.
Yetkileriniz
Yeni Mesaj yazma yetkiniz Aktif değil dir.
Mesajlara Cevap verme yetkiniz Aktif dir.
Eklenti ekleme yetkiniz Aktif değil dir.
Kendi Mesajınızı değiştirme yetkiniz Aktif değildir dir.
BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı
Forum Kuralları
Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 16:43 .