Konu Cevaplama Paneli
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Konu: Yanında Sızlamazdı Yaralarım Konu Cevaplama Paneli
Kullanıcı isminiz: Giriş yapmak için Buraya tıklayın
Lütfen doğru cevaplayın
Başlık: Lütfen Kopya içerik eklemeyin:
  
Mesajınız:
Başlık Sembolleri
Konunun başında Sembol kullanmak için aşağıdaki Listeden bir Sembol seçiniz:
 

Diğer Seçenekler
Diğer Ayarlar

Konuya ait Cevaplar (Yeniler yukarda)
08-04-2011 11:00
||dilara|| Güzeldi
30-03-2011 22:56
Believe. bana hic karişik gelmedi .. oyle aliişkin oldugumuz kisa yazilardanda degil

cok guzel nasil duygularla yazdinizsa cok guzel ve yerinde olmuş

yuregine saglik
29-03-2011 22:14
яєαℓ ℓovє Tebrikler!
Cok icten duygusal bir paylasim yüreginize saglik
29-03-2011 22:07
αsмiηα bu ezgileri özlemişim..
tıpkı yazındaki gibi.. önce hafif.. düşüncesizler gibi.. düşündüğünü söyleyen ama zerre düşünmeyenlere ehemmiyet vermeyiş gibi.. sonra hızlanan.. satırlarındaki isyana katılıp, varı, yoğu tüm dünyayı boş verip coşan.. hatta satırlardan buralara taşan..
çok şey yazasım var.. çok..
ama hangi birini önce yazayım? kararsızlığındayım.. iyisi mi susayım
yüreğinin güzelliği ve gözlerindeki ışık umut olsun sana ömür boyu..
ve kimseler kıramasın kalbini ..
satırların umuda ve sevgiye açık olsun..

sürpriz satırlar..
bu kadar net ifade..
hoş/tu..
29-03-2011 16:44
νανєуℓα » ĐiĿєммά «
Çok doğru bir eleştiri olmuş, dışarıdan okuyan bir göz olarak.

İmkansızlar da aşkın bir parçası olur bazen. Biri/birileri sizi sevdiğinizden vazgeçirmek ister. Yazının ilk kısmı hem kendime hem O´na hem de genele hitabendi. Son kısmı ise sadece ikimize. "O" anlamıştır eminim

Alıntı:
» ĐiĿєммά «´isimli üyeden Alıntı Mesajı göster

daha sade daha anlaşılır yazılarınıza denk gelmek temennisiyle...
Aslında ben yazdıklarımı anlaşılabilir olmaktan çok içimi dökmek için yazarım. O yüzden genelde yazının temeli direkt aşk acısı, aşkın kendisi falan olmaz.

Bu yazı neyi anlatıyordu dersen; aşk acısı falan değil. İmkansız diye bir şey olmadığını anlatıyor. İnanmayı anlatıyor. Sevginin aslında ne kadar güçlü bir ilaç olduğunu anlatıyor.
29-03-2011 16:28
Kulûbu'd-Dâria nasıl başladı nasıl bitti karmaşası yaşattı yazınız...
tüm insanlığa seslenen evrensel bir bildiri havasındayken mahremleşti sevgiliye döndü yüzü satırların...
emeğe saygısızlık etmek istemediğimden okuyup geçmek olmazdı...
muhattabının kim olduğunu çözemediğim;
verdiği mesajı algılamada sorunlar yaşadığım bir yazıydı...
okuma faslı bitince keşke sadece sevdiğinize yazdığınız kısmı olsaydı dedim kendi kendime...
daha sade daha anlaşılır yazılarınıza denk gelmek temennisiyle...

not:asminimize iyi bakın...
29-03-2011 04:06
νανєуℓα .


İnsanlar başkalarının meseleleri hakkında fikir belirtmeyi çok severler. Sanki sizi düşünüyorlarmış gibi. Sanki gerçekten iyiliğinizi istiyorlarmış gibi.
Tek dertleri haklı çıkmaktır bu tip insanların. Onları şaşırtın.
Haklı çıkarmayın ki bir daha kimsenin meselesine karışmasınlar. Tabii sizin de. Kimsenin yapamazsın dediğini yapın. Eğer içinizden geliyorsa yapın.
İşte o zaman özgür olursunuz. İmkansız diye bir şeyin olmadığına gerçekten inanın.
Siz inanın, kimse inanmasa da...

Herkes imkansız diyor olabilir. Ama bazı şeyler vardır imkansızın yeri yoktur orada. Bunu siz bilirsiniz.
Nasihat verenler değil. Onlar iyiliğinizi düşündükleri için söylemezler her zaman.
Vazgeç derler. Niye? Çünkü istedikleri olsun diye umarlar. Vazgeçerseniz eğer kaybedersiniz, onlar kazanırlar.

Şimdi hayat garip bir boşlukta. Ne olacağını hangimiz bilebiliriz?
Bir şeyin imkansız olduğuna kim karar verebilir?

İnanmak vardır sadece. Deliler gibi, aşıklar gibi inanmak.
Ya ölüm olsaydı imkansızı doğuran? Ya hep ulaşılmaz olsaydı? O zaman inanç da kalır mıydı bu dünyada kavuşmaya? Biran önce ölüp öyle kavuşmayı dilerdik belki.

Zor günler geçirdik. Ve kimse olmadı yanımızda. Bir tek biz vardık.
Biz mücadele ettik. Beraber sardık yaralarımızı. En iyi biz biliriz birbirimizin yaralarını.
Ümit olmasaydı, inanmak olmasaydı sarılır mıydı hiçbiri? Vazgeçilirdi belki...
Zaman derler ya hani, biz de zamanı beklerdik. Sarılmayan yaralarımızla. Bir gün gelecek yaralarımızı tanıyan hiçbir insan olmayacak. Birbirimizden başka.
Kimse bilemeyecek sarmasını. İşte o gün muhtaç olacağız birbirimize.
Ve eğer yan yana değilsek sevgili durduramayacağız kanayan yerlerimizi.

Çok değişmiş olabilirim. Herkes değişir. Sen de değiştin biliyorum, biliyorsun.
Ama sevmek aşkım... O değişmedi hiç biliyorsun.
Varlığınla yokluğun bir diyemem ki. Nefesini nefesime kat, sesini sesime kat isterim.
Yaralarımızdan bahsediyordum. Ben onların çoğunu seni tutayım derken açtım. İkimizde de var bolca. Tırnaklarımla, tüm gücümle dağladım yaralarımızı. Sonra beraber sardık. Senle ben ve kimse yoktu.

Anlatılamadı tüm büyük sevdalar gibi. Konuşulan tüm büyük sevdalarda ya aşıklar imkansız denileni yapmışlardır ya da aşkları imkansıza gömülmüş ve aşıklar yok olmuşlardır.
Seninle sade, sıradan, ama bir ömür yan yana, hala sarmaya çalıştığımız yaralarımızla bir hayat dilerdim ben. Ama beraber. Hala birbirimizi keşfeder gibi, sönmeden içimizdeki ümit ışığı aşkım... Değdiğin yerlerde kalmazdı yaralarım. O yüzden bir ömür göğsümde uyuturdum seni. Hemen kalbimin üzerinde.

Şimdi gece sevgilim.
Şimdilik yanımda olduğun bir hayat yok. Ama bu kalbimde olmadığını göstermez ki aşkım.
Ama bu inanmamı engellemez ki. Seni kazanmak için çabalamamı engellemez ki.
Bir kere gözlerine bakıp seni seviyorum demeden ölmeyeceğim aşkım. İnanıyorum bu kalmayacak burada.
Seninle biz denizleri, toprakları, ağaçları ve tüm insanları kıskandıracağız.
Seninle biz imkansızı utandıracağız sevgilim.

Her şeyim...

Yetkileriniz
Yeni Mesaj yazma yetkiniz Aktif değil dir.
Mesajlara Cevap verme yetkiniz Aktif dir.
Eklenti ekleme yetkiniz Aktif değil dir.
Kendi Mesajınızı değiştirme yetkiniz Aktif değildir dir.

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı



Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 09:01 .