Bıraktıklarımızı yerine koymayı öğrenmeliyiz artık...
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 10-01-2007, 16:05 #1

Tatlı cadı ezel

Forum Heveslisi

Bıraktıklarımızı yerine koymayı öğrenmeliyiz artık...



((Bir daha seninle aynı yolda yürümem,
Seninle yürüyene yolda tuzakların var.
Bir daha asla dokunmam tenine,
Senin teninden önce duvarların var.
Ben o duvarlara çarpa çarpa nasır tuttum,
Ağlaya ağlaya yosun tuttum.
Derin bir nefes alır gibi batıyoruz,
Yükümüz ağır...
Yeni bir söz söylemek için ölmek mi gerekir?
Hadi bir cesaret, sen de taşın altına koy elini,
İnadına inadına seviş benimle, bağır çağır... ))
Zeynep Casalini



Belki de duygularını bu şarkıda daha net anlatabilirim. Aşk, sevgi cesaret işidir. Ne zordur, herşeyiyle bir insanı kabul etmek ve tüm sorumluluğunu alarak “Seni seviyorum” demek.
Bunu derken, sonrasında yaşanacak her olayda, her belada, her günahta, her sevapta sevdiğini yalnız bırakmamak...

Ben sadece erkeklere mi kızıyorum? Bilmem, benim gözlemim kadınların daha sıkı sarıldığına dair ilişkilerine. Anaçlıktan herhalde, ama kolay kolay sevdiklerini geride bırakmadıklarını düşünüyorum.

Ama, elini tuttuğum, gözüne baktığım, sevgimi söylediğim bir adamı, en ufak sıkıntıda bırakıp gidemem ben. Duvarlar, kriterler koymam ki ben sevgime...Ben gibi hissettiğim, huzuru bulduğum bir adama arkamı dönemem öyle kolay.

Bu sadece ilişkilerde de değil ki, gözümüzü yumduğumuz pek çok olayda o kadar kolay arkamızı dönüp gider olduk ki...Bu modernlik göstergesi mi, bak bunu bilmiyorum. Ama giderek tekil hayatlar yaşadığımız, “Bana dokunmayan yılan, yıllarca hüküm sürsün.” demeyi adet etmeye başladığımız açık...

Can Macit, burada benim nezdimde en iyi eleştiri yazarlarından bir tanesi, aydınlatmaya çalıştığı konularda kaçımız hassasız ki...Yolda bayıldığını gördüğümüz birisine kaçımız yardım eli uzatıyor artık...Her an bizi gasp edebilir değil mi? İlkokulda misafirperverlik bizim en büyük değerimizdir diye öğretilen, yardımlaşma diye öğretilen kavramlar artık hayatımızda yok bile...

Uzatmaya gerek yok aslında konuyu, birilerinin elini taşın altına koymaya cesaret etmesi lazım artık, ve verilen sözleri tutmaya...Arkamızda bıraktıklarımızın yerine koymayı öğrenmeliyiz artık!



Benzer Konular

Görüntüleme:489, Cevaplar:4

İlginizi Çekebilir >
Alt 10-01-2007, 17:14 #2

06 ultrAslan 06

Deneyimli

Ağlıyor gözlerim sevdim seveli
Geçiyor günlerim dertli çileli
Gençliğim zından oldu ümitler hüsran oldu
Ne kötü şansım varmış ayrılık beni buldu

Yürekten sevmiştim yazık el aldı
İçimde kanayan yaralar kaldı
Benim kalbim taş değil ağladığım boş değil
Neden ayırdı felek candan sevmek suç değil





Alt 10-01-2007, 17:15 #3

gece mavisi

Foruma Isınan Üye


çok güzel ve anlamlı bir yazıydı canım eline emeğine sağlık bitanem





Alt 11-01-2007, 01:02 #4

kelebek

Deneyimli


canım benim keşke herkes biir parça duyarlı olabilse ama nerde
bırkatıklarını toplamayı kimse düşünmüyo
Bana dokunmayan yılan, yıllarca hüküm sürsün.” demişsin yazında doğru söz herkes bişiylerden kaçıyoo anlattığın yazı aslında benimde şu ara hissettiklerime tercüman olmuş şimdilerde herkes öyle kolay yalan söyleyip duguları harman gibi savurup çekip ardına dönüp bakmadan gidiyor ki ne sorumluluk ne çaba insanların duygularıda maddeleşmeye başladı hayat hakkaten çekilmez bir hale gelmeye başladı

paylaşımın süperdi canısı değindiğin konu çok iyi emeğine sağlk canımsın +rep bitanem





Alt 11-01-2007, 01:05 #5

özlem

Forum Üstadı

eline sağlık canım





Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 21:26 .