Ögrendiklerimiz ..

#1
Belki de en güzel yıllarımızdır çocukluk yıllarımız, daha neyi neden öğrendiğimizi anlamadan gelip geçen. Ve biz ancak ondan sonra öğrenme sürecine atarız adımlarımızı. Okulların ne işe yaradığını ya da yaramadığını öğreniriz, bizim adımıza yapılan tercihlerin ya da yanlış kararlarımızın ardından. Kendini eğitmenin ne anlama geldiğini öğrendiğimizde ise gurur duyarız kendimizden.

Acıyı öğreniriz, anlamını kavrarız ve o acıların bizi nasıl katılaştırdığına şaşar kalırız zaman zaman. Bazen içten gelen ağız dolusu bir kahkahanın değme ilaçlardan daha çok işimize yaradığını öğreniriz.

İhanetin bile affedilir bir yanı olduğunu, hatalarınsa gülünüp geçilmesi gerekenler kategorisinde olması gerektiğini öğreniriz.

Dostlukların hayatımıza kattıklarını öğreniriz. Dürüstlüğün ve içtenliğin, vicdan sızısının yol arkadaşımız olması gerektiğini anlarız. Eşşekliklerimizin, aptal yanlarımızın beslendiği kaynaklara yürümeyi öğreniriz zamanla. Ve bir eşşeği ancak bir başka eşşeğin beğenebileceğini.

Aşkı öğreniriz, sevgiyi, sevgiliyi tanırız becerebildiğimiz kadarıyla. Aşıkken acı çekmeyi, acı çekerken aşkı yaşamayı öğreniriz. Hırçın yanlarımızı terbiye etmeyi, uyumu, birlikteliğin ince ayarlarını öğretir hayat bize.

Başarının müthiş bir şey, başarısızlığın ise gerçek bir yıkım olmadığını öğreniriz. Hem bir evrenin var olduğunu, hem de o evren içinde bir hiç olduğumuzu çakar kafamıza hayat. Sabretmeyi, unutmayı, yaşımızı yaşayabilmeyi, her yaşın güzellikleri olduğunu, kendi kaderimizi kendimizin yaratabileceğini ve belki de en önemlisi kendimizi affetmeyi öğretir hayat bize.

Ayıpların, yasakların, günahların, bulunulan yere ve duruma göre kılık değiştirdiğini ve aslında bunların insanı insan yapan ne varsa onların dizginlenmesi için uydurulduğunu öğreniriz.

Hayatla başa çıkmanın en temel yolunun onu ve kendimizi “ti” ye almaktan geçtiğini, kuşatılmışlık ve korkularımızdan kurtulmamız gerektiğini öğreniriz.

Zamanla kendimizi de tanırız, İçimizdeki bizi, hiç bir zaman tam olmasa da, keşfeder ve kendimizden artık korkmamayı, sınırlarımızın hiç de dar olmadığını öğreniriz.


Bu diyardan çekip giderken ise, yepyeni ve son bir şey daha öğreniriz. Hayatı adam gibi yaşarsak şayet, ölümün o kadar da korkunç olmadığını...

Velhasıl, ödevleri hiç bitmeyecek bir misafir öğrenci gibi yaşarız hayatı. Öğretmenimiz olan hayatsa, bizden sonraki öğrenciler için çıkar kürsüye yeniden...

İlginizi Çekebilir


#2
Tebrik ederim çok güzel bir deneme saol paylaşımın için




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 03:08 .