HerŞeyimi YanLızLığımDa ÖğreniYorum...

#1
Geride bıraktığım bir gün vardı hala aklımda...Bugüne benzer,yarın gibi belirsiz...Hayal meyal hatırlardım.Beynimi işgal eden düşünceler içerisinde ben güçsüzlüğümle savaşırken etrafıma baktığımda uzanan elleri görür gibiydim oysa.Ama ben her zamanki gibi kendimi seçerdim.Belki böyle alışmış,belki de artık korkar olmuştum insanlardan.Yalnızlıktı adı biliyorum ve ben mutluydum yalnızlığımla...

Öğreniyorum çünkü tek başıma...Çocukluğumun simdi yetişkinliğe yenik düştüğünü ve her çiklet çalışımda bakkal amcadan bu gün kalbimin biraz daha yaralandığını.Benden bir şeyleri alıp götürdüğünü birilerinin...Otobüs duraklarındaki sefaletimi ve en anlamsız bekleyişimin kaybettiklerimi beklemek olduğunu öğreniyorum.Sevdaların gece başladığını ve en acımasız gündüzlerde sona erdiğini öğreniyorum.Tek başıma yürümek olduğunu huzurun ve en zayıf yağmur damlasının bile kalbimi ıslattığını öğreniyorum.Kayıplar sonrasında kazanılanların eskisi gibi bir anlamı olmadığını ve her kazandığımda biraz daha bıktığımı nefes almaktan,her nefes alışımda öncekinden daha fazla zorlandığımı,her zorlanışımda biraz daha güçsüz olduğumu,güçsüzlüğümü fark ettiğimde yaşamak istemediğimi,ben istemeden sona varacağımı öğreniyorum...Ve gözlerimi kapadığımda bir gün hiç açılmayacağını biliyorum...

Ama tüm bunlara rağmen zamanlama hatası olarak değerlendirilen olgular hiç bir zaman geç kalınmış duygusu yaratmadı ruhumda.Aksine her seferinde yaptığım her hamlenin tam zamanı olduğunu düşünürken ben,hiç pişman olmadım aldığım soluktan.Kış ortasında ne kadar tüttüyse bacam o kadar haz aldım yazın kavuran ışıltısından.Ellerimin uzandığı yerlerdeki tüm meyveleri toplarken bir de baktım ki şimdi biraz daha yaklaşmışım en şehvetli bitişe.Arkama dönüp bakmadım hiç bir zaman çünkü attığım her adım biraz daha oynattı yeri yerinden ve o çatlaklar pis tebessümlerle bakıp duruyorlardı arkamdan.Aramızda tek fark vardı,onlar varoldukları yerlerde çakılı kalmış bense varoluşuma doğru her geçen gün daha hızlı ve emin adımlarla ilerliyordum...Öğrendim ki,kendi kendimi var ettim,varolanı ise hep en güzel armağan olarak verdim başka canlara...

İlginizi Çekebilir


#2
çok güzeldi yüreğine sağlık arkadasım


#3
Yüreğine sağLık Arkada$ım


#4
Teşekürler arkadaşlar


#5
NEDEN BANA GÜLÜM
GURBETİ BENMİ YAZDIM
BENMİ YAPTIM BU YOLLARI
HASRETİ BENMİ ÇİZDİM
BENMİ KOYDUM YOLLARA VİRAJI
İSYANIN NEDEN BANA GÜLÜM
BU ZULÜM NEDEN BANA GÜLÜM

GÖZYAŞINI BENMİ YAZDIM ŞİİRLERE
ARAYA BENMİ KOYDUM AYRILIĞI
BENMİ DEDİM HER SEVEN AYRILIR DİYE
SÖYLE BENMİ KOYDUM BU KURALI
İSYANIN NEDEN BANA GÜLÜM
BU ZULÜM NEDEN BANA GÜLÜM

BENMİ KOYDUM ŞARKILARA HÜZNÜ
YALNIZLIĞI BENMİ İŞLEDİM GECELERE
BENMİ SOLDURDUM SEVDA DENEN GÜLÜ
ACILARI BENMİ YAZDIM HECELERE
İSYANIN NEDEN BANA GÜLÜM
BU ZULÜM NEDEN BANA GÜLÜM




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 22:00 .