Her şey değişecek değil mi meleğim?

#1


Bu çark, deli edecek beni. Yine neden uzaklaşıyorsun benden?
Neden gözlerin, gözlerimi bulmuyor? Bütün ümitlerim tek tek
sönüyor artık. Hızlı, deli dönüyor bu çark! Gözlerim kararıyor.
Yalnızlığım geliyor aklıma, sonra gözlerin, ellerin,
ürperiyorum.
Seni sevmek, güç!
Yaşamak adına heyecanlanmıyor, geleceğe hayâller kurmuyorum
artık. Kutsal yeşil odamda sen olmayacaksın, biliyorum! Her şey
acı gözlerimde, kuru. Hırçın rüzgârlar esiyor, saçlarım
darmadağın.
Kanımda ihtilâl var, yeni baştan.
Bu kaçıncı yenilişim gözlerine?


Hani severdin beni? Hani vefâsız da olmayacaktın? Hani
bekleyecektin, kalbime giden yolda beni daima? Bu gözlerimin
kaçıncı ağlayışı, ellerimin kaçıncı çaresizliği, her dönemeç
sonu bilir misin?
Küsüşmeler barışmalar da, aşka vefâ getirmez, seven olsun,
sevilen olsun, neticede mutlu olamazlar! Mevsimlerden sonbahar,
yaman vurdu bizi. Sonbahar yaprakları gibiyiz; ha düştük, ha düşecek
Yaşamaktan nefret ediyorum. Kişileri sevmemeye başladım yine.
Beni hiçbir kimse anlamıyor, meleğim de acılarıma ortak olmuyor.
Yapayalnızım sahnede.
Kalbimdeki ışık olmasa, karanlıklar boğacak beni!
Bu dipsiz karanlıklar!..

Doğum günüm benim, bugün seninle olmayı ne
kadar da isterdim bir bilsen?


Şarkımızı yalnız dinlemek istemiyorum. Kendimi zehir-zıkkım
içkiye vermek istemiyorum!
Böyle korkmazdım; kaygılardan, endişelerden azade olurdum.
Her şeyin bir hiç olacağına inanmazdım.


Kızıl şarabı sevmek, ha? Senden gayrı her şeyden nefret
ediyorum. Ne var ki sen, işlemişsin kanıma damar damar! Her
şeyimde sen varsın, Adan Zye kadar. Adını çıkaramadığım bir
senfoni var dinlediğim şimdi, şu kuşların ötüşünde. Garip bir
senfoni, yine ayrılık çalıyor Ve kim bilir hangi ülkede, bir
kemanın teli kopuyor en ince yerinde. Belki o kemanda, yine
aşkımız söyleniyordu, çaresiz!
Küçük bir dünyam vardı benim. Sen yüceydin, benim küçük dünyama
da sığmadın. Yaşamak seninle noktalaştı gözlerimde. İhtilâl var
kanımda, sen varsın her şeyimde, bütün hücrelerimde! Ama seni
böylesine,sensiz yaşamak istemiyorum.
Bu çark hırçınlaştı, deli dönüyor!
Gözlerin kararmasın yarı yolda?


Ya tamamen benimle olmalısın veya hiç! Şarkımız duyulmuyor yine,
neden? Seven insan böyle yapmaz. Hani beni bekleyecektin? Hani
kalbime giden yolun sonunda, hep sen çıkacaktın karşıma? Oysa
şimdi bu gözlerimin kaçıncı yenilişi, bu kaçıncı kez
heyecanlanışım yok yere?
Sana gönlümce meleğim diyemiyorum. Sanki istemiyorsun beni,
sanki ben alelâde bir kimseymişim. Öyle soğuk davranıyorsun ki
bana, sebebini bir türlü anlayamıyorum. Adı bilinmez karanlıklar
içindeyim. Kendimi koyup attım azgın sulara, gittiğim yol belli
değil!
Beni anladığını sanırdım, böyle mi? Sana inanmış olmamın,
gururumu ayaklarımın altına almamın mükâfatı bu mu? Demek, çok
defa gözler de yalan söylermiş?


Seni çok sevdiğim bir gerçek. Niye bu kadar vefâsızsın sen?
Gözlerimdeki hüznü görmüyor musun? Sana gereğince cevap
vermiyorum diye de kızıyorsun değil mi? Bir sürü problemimiz
var, ayaküstü çözümlenemeyecek Oh, bu şarkı!.. Bizim şarkımız,
neden söylenmiyor? Neden martılarca ellerin de ellerimde değil?
Her güzel şey gibi, aşkımız da unutulsun mu istiyorsun?
Meyhanelerde sürünmemi, şarabın acılığı ve de sigara
dumanlarının içinde zehirlenmemi mi istiyorsun? De bana, bu
şehri terk edeyim mi, dönmemek üzere bir tanem? O çeşmenin
çaresizliğimize ağladığını, yalnız ikimize yeten yolumuzun daima
dram içinde yaşamaktan bıktığını, o noktanın da unutulmaktan
korktuğunu biliyor musun?
Acılardan, kavgalardan da bıktım artık! Her şey seninle
güzelken, seninle manasızlaşsın ister misin? Istırap içinde
yaşamak, bir türlü anlaşılmamak deli edecek beni. Her şeye verip
veriştireceğim bir gün, kırıp dökeceğim ne varsa, hepsini yerin
dibine geçireceğim.
Oysa seni asla unutmayacağım


Ne olursun anla beni, meleğim! Seninle sensiz yaşamak
istemiyorum ben. Ümitlerim de tükenmesin hep gün batımlarında,
gözlerim de yenilip durmasın ikide bir. Adı, senden gayrı
olmayan çiçekler bulunsun vazomda.
Ne olur ellerini ver bana, gözlerin de gözlerimde olsun daima!


Bu gecenin iki bölüğünde, bir sen varsın düşündüğüm, yalnız sen!
Ellerimi açmış, Tanrımdan yalnız seni diliyorum. Yıldızlarda
gözlerin var, bakmaya doyamadığım. Yıldızlarda ellerin var,
öpmeye kıyamadığım. Kanımda ihtilâl var, bütün beyin hücrelerim
seni söyler!
Her şeyin hiç olmasını ister misin? Böyle geceler gibi kara,
kapkara, amansız! Böyle öldüren ve böyle yıkan, böylesine
tüketen.
Bu sessizlik, bu yalnız kalmışlığım sahnede, deli edecek beni.
Oysa yaşamak, ne güzel değil mi? Havadan, sudan faydalanmak,
şöyle kendi gönlümüzce, ne güzel değil mi?
Hayır!
Bitsin bu yalnızlığım, gönlümdeki ışıklar yansın yeniden. Bu
karanlıkları sevmiyorum ben.
Gel, kılavuzum ol!
Ben sana mecburum, gözlerine vurgunum!


Vazomdaki çiçekler solmasın istiyorum. Ne olursun onlara ilgi
göster. Senden başka adı yok bu çiçeklerin ve daima yalnız bizim
şarkımızı söylerler! Ezilmesini, kurtulup defter yaprakları
arasında saklanmasını istemiyorum bu çiçeklerin. Daima güzel,
daima vazomda olsun bu çiçekler
Neden böyle acılar içinde yaşıyoruz?
Neden kavgalar dolduruyor bütün günlerimizi?
Neden bu vefâsızlığım, kime karşı?..
Nedendir bu papatyaların yalnız kalmışlığı, kırmızı güllerin de
her dem açmaması?


Her şey değişecek değil mi meleğim? Gözlerimizde adı bilinmez
korkular olmayacak. Her yerde ve her zaman gözlerimiz birbirini
bulacak. Bu çark acılara, ıstıraplara dayanamıyor. Bu çark da
nedense tatlı tatlı dönmesini, mutluluk şarkılarını söylemesini
unutmuş. Hadi gel ne olursun, bu çarkın yeni baştan dönüşünde
şarkımız bulunsun!
Meleğim, bir tanem Hadi gel ne olursun, tüm yeşiller adına
kırmızı güller selâma durmuş!




[align=right:b2aca17271]alındıtır[/align:b2aca17271]

İlginizi Çekebilir


    #2
    bu yazında süperdi,emeğine sağlıkk canımm


    #3
    Çok teşekkür ederim sevgili arkadaşım...


    #4
    doruklara sevdalanmış yürekler başeğmek bilmez,ölüm bile hafiftir yalnızlığın kahrının yanında

    eline,bilincine,emeğine sağlık....


    #5
    Bu gecenin iki bölüğünde, bir sen varsın düşündüğüm, yalnız sen!
    Ellerimi açmış, Tanrımdan yalnız seni diliyorum. Yıldızlarda
    gözlerin var, bakmaya doyamadığım. Yıldızlarda ellerin var,
    öpmeye kıyamadığım. Kanımda ihtilâl var, bütün beyin hücrelerim
    seni söyler!
    Her şeyin hiç olmasını ister misin? Böyle geceler gibi kara,
    kapkara, amansız! Böyle öldüren ve böyle yıkan, böylesine
    tüketen.
    Bu sessizlik, bu yalnız kalmışlığım sahnede, deli edecek beni.
    Oysa yaşamak, ne güzel değil mi? Havadan, sudan faydalanmak,
    şöyle kendi gönlümüzce, ne güzel değil mi?
    Hayır!
    Bitsin bu yalnızlığım, gönlümdeki ışıklar yansın yeniden. Bu
    karanlıkları sevmiyorum ben.
    Gel, kılavuzum ol!
    Ben sana mecburum, gözlerine vurgunum!



    tek kelimeyle mükemmeldi, yüreğine sağlık canım...


    #6
    Çok GüzeLdi Hazan Yüreğine sağLık Karde$im


    #7
    ellerine saqlık arkadasım cok anlamlı ve duyguluydu


    #8
    Sevgili
    [marq=up:79f9a4cf53]
    ateş hırsızı


    *tubiş*


    DreaM_AnGeL


    *By_MeMoLy*
    [/marq:79f9a4cf53]
    Çok Teşekürler.Yüreğinize Sağlık


    #9
    Şimdi gözlerini kapat ve düşle!Umut et,gül,mutlu ol ve dua et.En önemlisi açtığında gözlerini tüm duaların kabul,düşlerininde gerçekleşmesi dileğiyle...




    Yüreğine sağlık arkadaşım




    Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
     

    Forum

    Powered by vBulletin® Version 3.8.5
    Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
    Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
    Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
    -

    2005-2020 Tatliaskim.com

    Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 11:09 .