Canım'ın Sevdiğine

#1
Düşünmek yapmanın yarısıdır derler.Bende düşünüyorum ama uygulamaya gelince yapamıyorum sanki bir şeyler beni engelliyor set çekiyor,duvarlar örüyor önüme.Oysa ne kadar kararlı,hayatta idealleri olan,inatçı,asla bildiğinden şaşmayan,yıkılmamayı hırs eden,insanları olduğu gibi kabullenip özümseyen seven bir kadındım.Kimsenin düşündüğüne değil kendi doğrularıma inanır önsezilerimle hareket edip yaşardım.Hiçbir kararım da yanlış değildi oysa hemen hemen,sadece aşk ta yanıldım,yenildim,yıkıldım,dirildim,ayağa kalktım,tekrar savaştım sonra tekrar tekrar.Ben aşka vurgunum benim için nefes almak gibi,yemek yemek gibi.Baharda çiçek vermeyen,dalları yeşermeyen ağaç olur mu,kışın ardından bahar gelmez mi?Ne dallar yeşerttim,ne çiçekler derdim ama o baharların ardı hep kar,boran oldu üşüdü yüreğim.Ama hep kandım ufacık bir kır çiçeğine verdim ezilmiş yüreğimi belki bu sondur baharlarım yaz olur diyerek.



Uzun yıllar geçse de asla unutmayacağım tek bir varlık var hayatıma girmiş,setlerimi yıkmış,duvarlarıma pencereler örmüş ama yaza dönerken bahar göçüp gitmiş.Kader demek gelmedi içimden neden de diyemedim sadece toprağa verilirken 2 damla gözyaşımı koydum yanıbaşında ki taşa.Sonra çok uzun seneler sol gözümden hiç yaş gelmedi çünkü oranın yaşı içime tam yüreğime aktı.Sen benim sol kolum sol gözüm sol yanımsın derdi.Anlamazdım o zamanlar ama o 2 damlanın ardından anladım ki sol yanda yürek varmış meğer ben onun yüreğiymişim.Her gidişimde yanına sanki beni bekliyor gibi hissediyorum.Başucuna diktiğim gül fidanları hep titriyor oysa ben gülleri sevmezdim ömürleri kısa olur diye bunu kimselere anlatamadım anlayamazlar diye.Oraya ektim onları yediveren hem de çünkü o da bana yediverenler kadar güzellik,koku ve aşk verdi ve ardından ansızın gidiverdi,ardında ben gibi güle düşman bir kadın bırakarak.



Ne çok özlüyorum onu bu duygu çözülmeyecek bir düğüm benim içimde.Ne aşklar gördüm,ne çok sevenim oldu ama onun yüreği olmuşum ya bir kere başkasının olamadım.Kimseden aşk dilenmedim kendiliğinden geldi bana aşklar.Hiç hayır diyen olmadı bana.Kanılmayan,doyulmayan bir yanın var demişti biri.Aslında hayır benim farklılığım sözlere,çiçeklere,maddiyata aldanmayışımdı ama bunu da anlamadılar.Bir papatya idi,bir çift “senleyim” diyerek ışıldayan bana güven verecek gözdü istediğim.İspat için ne para ,ne pul gerek yüreğin önüne çekilen setlerin yıkılması için sadece hızla akan bir çağlayan ömrüm senin diyen bir erkek.



Tam 17 sene geçti sensiz.Eğer oğlum olsaydı senin adını verecektim kimseler değil ama sen bilecektin ona her bakışımda,ismini her zikredişimde yanı başımda olacaktın.Burada mısın yanımda mısın halen.Gitmedin değil mi bırakmadın beni yalnızlığımla.O kadar insanın içinde o kadar yalnızım ki canımın sevdiği.Sensizlik sadece bir sınav mekanı benim için.Bende döndüğümde anavatanıma biliyorum orada beni bekliyor olacaksın.Bana gülleri sevdireceksin hiç solmayan gülleri beraber dereceğiz onları.Geçen geldim birinin dalı kırılmış sanırım onlarda ben gibi yavaş yavaş yıkılıyor,yitiyor gitmeye hazırlanıyor.Çok hastayım bu aralar depresyon diyorlar oysa sen “özlem” derdin beni böyle durgun gördüğünde.Artık hiç pembe giymiyorum.Ama sen sevdiğin için değil göremediğin için.Hatırlarsın her aldığımızı pembe alırdık hatta okul takımının voleybol kaptanı olduğum yıl formalarda pembe olarak değiştirilmişti.Ne demiştin “bak sana yakışanı buldular ama ben şimdi her maça gelmeliyim ki kaptanıma asılan olmasın yoksa gemim dümensiz kalır”.Oy benim canımın sevdiği şimdi ben yelkenlisi olmayan bir dümenim yalpalıyorum yapamıyorum.Hele seni toprağa verdiğimiz günler yaklaştıkça daha da beter oluyorum.Yanına gelip uzanıyorum seni hissediyorum işte o zaman seni bırakıp gerçek dünyaya dönmek zoruma gidiyor.Sen beni girdiğin o toprağın altına yanına aldın bilmiyorsun,ölmek bedensel değildir aslında ben senle yaşamayı öğrenmiştim senle de ölmeyi tattım.Şimdi 27 aralık geldiğinde yine sana geleceğim uzanıp sol yanına hergün ama hergün yazdığım bir satır özlem dolu kağıtları toprağına gömeceğim.Seni özledim değil 17 sene 27 sene de geçse bu değişmeyecek.Evlenme kararı aldığımda rüyama gelmiştin ya “artık dön yaşama balım yaşam ver hayata ben senin benim sol yanım olmandan feragat etmeyeceğim ve dünyanın son günü sen benim eşim olarak geri döneceksin hadi git lütfen git” dedin.İznini aldım ya içim ondan rahat Senle bir gün mutlaka yine biz olacağız burası yalan burası rüya.Ve ben uyandığımda bu rüyadan bekleyenim olduğunu biliyorum.CANIMIN SEVDİĞİ ben senden vazgeçmedim yaşamdan geçtim.

İlginizi Çekebilir


#2
ellerine sağlık çok güzeldi


#3
Başlık yugun bölüme taşınmıştır..


#4
Yüreğine sağLık


#5
Çok anlamlı olmuş canım,ellerine sağlık


#6
okuyan gözlerinize sağlık arkadaşlar,yüreğiniz dert görmesin




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 10:42 .