Çok uzaklara gitmek istiyorum

#1
Çok uzaklara gitmek istiyorum... Kuzey kutbuna kadar yürümek... Herkesden, herşeyden uzak kalma güdüsü bu sanırım... Çok küçük yaşlardan beri musallattır bu his bana biliyor musun? Evet, çok küçük yaşlardan beri evden çıkmak, ölene kadar yürümek ve alabildiğine gidilen o yerde kaybolmak isterim... 8 yaşında bir defasında evden çıkmış ve tam istediğim gibi de kaybolmuştumÇok uzaklara gitmek istiyorum Ama kulağımdan tutup tekrar geri getirmişlerdi!Çok uzaklara gitmek istiyorum Bir daha da denememiş, denemek istememiştim,çünkü cesaretimi kırmışlardı! Bunun yapabilenlere hem imrenerek bakıyorum hem de kıskanıyorum ve '' ben niye bunu yapamıyorum? '' diye de sürekli aşağılıyorum kendimi, sürekli... Bu yüzden Jack London aşığıyım, çünkü o bunu yapabildi! O bunu başardı! Uzaklara gitti, çok uzaklara kadar hem de!!! Neyse...
Kuzey ışıklarını seyretmek istiyorum... Eiffel kulesini manzara olarak almış bir yerde sevdiğim insanı öpmek istiyorum! Ayaklarımdan tutup taa gökyüzüne fırlatmak istiyorum bedenimi! Karanlık kuytu bir köşede içmek ve tüm yaşamıma küfretmek istiyorum ve ah, bunu yaparkende aynı anda sağıma soluma kusmak istiyorum... O kusmuğa bulanmak... Ki bazen bunu hakettiğimi hissediyorum... Yaşam denen bu dev kavgada benim payıma düşen pısırıkça bir köşede oturup olanları izlemek ve pısırıkça içmekse şayet, evet, bana düşen rol bu ise, hak ettiğimde kendi kusmuğuma bulanmaktır diyorum içimden!!! Bunu diyerek kendime şiddet uyguluyorum! Ve ah, sen çok iyi biliyorsun ki, tüm olanların sorumlusu benmişim gibi acı çekmeme yol açan anlamsız suçluluk duygularım yüzünden sık sık yaparım bu kendine şiddet uygulama yöntemini!
Yine Losing My Religion' u dinliyorum ve yine yazarken çayımı içmeyi unuttuğum için soğuttum onu...
Seni bırakmak istemiyorum ve bu bende çok farklı düşünceler doğuruyor... Seni sevdiğim, yanında olmak istediğim için mi bırakmamalıyım seni? Yoksa, sana ihtiyacım olduğu için mi? Kendimi mi düşünüyorum yalnızca yoksa? Bunu kullanarak beynim bana eziyet ediyor şu an biliyor musun? Ah... Ben... Ne güzel boğulacaktım! Neden o dalı uzattın ki bana? Neden?
Ve !!!!! Tüm bu yazdıklarımı romantikçe yazılmış, hoş edebi paragraflar olarak göreceksin biliyorum... Yalvarırım bunu yapma... Ben bu hisleri yaşıyorum ve acı çekiyorum...
Sevgiyle kal...

İlginizi Çekebilir




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 19:13 .