NE DİYEYİM...
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 29-03-2010, 11:52 #1

Ağustos

Forumun Tiryakisi

NE DİYEYİM...



Ne diyeyim…
Düşündükçe tüm beynime bulaşıyor gibisin. Her hücreye giriyor, hepsine bir fotoğraf bırakıyor, hepsine bir şeyler söylüyor ve sonunda sırtımdan itiyor gibisin bir boşluğun içine beni.
Belki ben çok büyütüyorum. Belki aslında o kadar da çok sevmemiştim seni. Kaldıramadığım sadece birden böyle yüzüstü kalakalmak belki de. Neler düşünüp neler söylerken birden hepsini susmak zorunda kalmak...
"gidenlerin ardında bıraktıkları boşluk neden sanki her zaman varlıklarında doldurduklarından daha büyük oluyor?"
Bilmiyorum.
Nasıl bu noktaya geldik onu da bilemiyorum.
Seni görmezden mi gelmeliyim, yoksa aklımda senden başka bir şey olamadığını kabul edip aklımdakileri yazmaya devam mı etmeliyim?
Söyledikleri gibi aslında kimseye laf sokmaya hakkım yok. Herkes kendi duyguları içinde kendi zorunluluklarını yaşıyor. Ve yine söyledikleri gibi anlamak nefret etmeyi imkânsız kılıyor.
Yine de yazmak istiyorum. Yazmak hasta mı eder beni yoksa artık kurtulurmuyum senden bilmiyorum.

Ama bu işte...
Eski hayatıma dönmeye çalışıyorum. Annemin karnından seninle doğmadım sonuçta. Ama sokağa çıktığımda kaybolmuş gibi oluyorum. Otobüse bindiğimde boğazımda sürekli bir düğüm. Cep telefonu elimde duruyor ama artık ne işe yarayacağını kavrayamıyorum. Önceden ne yapardım ben bununla acaba.
Filmler aldım. Hepsi duruyor yatağın üstünde. Sinemaya gitsem biliyorum yanımdaki koltuk daha çok üzecek beni.
Senden önce yaptığımı hatırladığım bir şey var, yazmak. Ama o da senden başkasına çıkmıyor artık.
Ben meyilliydim zaten. Yani üzülmeye, büyütmeye, böyle şeylere...

Şimdi yeni bir fırsat çıktı belki de.
Şimdi bir yabancısın. Bunu kabul etmek çok da zor olmamalı. Ben bir yabancı değil miydim sanki sana bunca zaman boyunca?
Ağır gelen çok şey var aslında. Ama bunları söylemeye hakkım yok.
Aldanmış olsam da. Saflığıma yanmak zorunda olsam da. Ve kabullenmek istemediğim bir sürü durumun içinde olsam da, artık yakınmaya hakkım yok.
Seni merak etmemeliyim mesela. Sen artık kendi yaşamın içinde, kendi mutluluklarını yaşıyorsun. Bunu sana çok görmemeliyim. Dediği gibi dostun ben artık kendi derdime yanmalıyım ve toparlanmalıyım.
İşimi buldum, evimi tutuyorum. Tam da beynimin ikiye yarıldığı, uykunun çatlayan başıma bir türlü girmediği, uyuşamadığım, unutamadığım, ağlamanın her türlüsüyle tanıştığım ve her şeyin bittiği o gecenin ardında oldu bunlar. Sen çıktın. Bir yanım yıkıldı, ama bir yanım yeniden kuruldu.
Sanki böyle olması gerekiyordu. Benim daha fazla salak rolünü üstlenmemem gerekiyordu. Yeni sayfanın böyle açılması gerekiyordu.
Hayırlı olsun, sana da bana da yeni yaşamlarımız…
Ve bu da sana yazacağım son şey olsun.
ALINTI



Benzer Konular
  • /ne diyeyim/...
    ne diyeyim.. düşündükçe tüm beynime bulaşıyor gibisin. her hücreye giriyor, hepsine bir fotoğraf bırakıyor, ...

  • NE DİYEYİM......
    ne diyeyim.. bir dalganın en tepesinde taşınmış, taşınmış ve şimdi en sonunda bir kıyıya vurup, bırakılmış gi...

  • ....Ne Diyeyim.........
    ne diyeyim.. bir dalganın en tepesinde taşınmış, taşınmış ve şimdi en sonunda bir kıyıya vurup, bırakılmış gi...

  • NE DİYEYİM?...
    Ne diyeyim.. bir dalganın en tepesinde taşınmış, taş...


Görüntüleme:287, Cevaplar:0

İlginizi Çekebilir >
Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 01:34 .