gun dondu cıcegi

#1
Bir zamanlar, tarlanın birinde bir gündöndüyle, ona dayanan, arkadaşlık eden bir sarmaşık varmış. Bu sarmaşık, gündöndüye vurgunmuş.. Ama gündöndünün gözü tepelerinden parıl parıl parlayan güneşten başkasını görmezmiş. Bu yüzden, yüzü küçük sarmaşık yerine, hep güneşe dönükmüş. Gündüzleri,güneş nereye giderse oraya çevirirmiş nazlı başını, görebilmek için sevdiğini. Akşam olup da güneş kaybolduğunda boynunu büker, sessizlikte o da kaybolurmuş. Zavallı sarmaşık, gündöndüsünün yüzünü ancak akşamları kendisine bakar bulurmuş, ancak o da karanlıkta ve uyurken. Her sabah uyandığında gündöndüsünün yüzünü kendine değil de güneşe dönük bulan sarmaşık, sevdiğine kendini hatırlatabilmek, kendisine bakmasını sağlayabilmek için daha bir sıkı sarılırmış gündöndüye...
Günler geçmiş...Bir sabah uyandığında sarmaşık ne görsün: Gündöndüsünün yüzü ikurumuş, ve bunu sevgisinden közü kör olmuş sarmaşık fark edememiş. Biricik sevdasını her gün kendi elleriyle biraz daha boğduğunu anlamış sarmaşık, anlamış anlamasına ama tutunacak tek dalını kaybetmiş olmanın üzüntüsüyle her gün biraz daha sararıp solmuş. Aşığını bir küçük, güçsüz sarmaşık yüzünden kaybetmekle yıkılan güneş de hiç acımamış sarmaşığa. Daha da sarartmış,kurutmuş onu...Sonra bir gün gelmiş, bu sevdaların son kalıntısı olan kuru bedenleri çiftçinin biri koparıp atmış...lk defa güneşe değil,kendisine bakıyor. Sevinçten çıldıracak gibi olmuş, şükürler etmeye başlamış. Sonra bu sevinçle gündöndüsüne biraz daha sıkı sarılmış. İşte o zaman anlamış gündöndüsündeki değişikliğin acı gerçeğini...Meğerse gündöndüsü küçük sarmaşığın ona sımsıkı sarılmasıyla her gün biraz daha .......

İlginizi Çekebilir


#2
Trk Silahl Kuvvetleri edrım


#3
rica ederim canım


#4
tatlii_cadii, eline saglik


#5
Günler geçmiş...Bir sabah uyandığında sarmaşık ne görsün: Gündöndüsünün yüzü ikurumuş, ve bunu sevgisinden közü kör olmuş sarmaşık fark edememiş. Biricik sevdasını her gün kendi elleriyle biraz daha boğduğunu anlamış sarmaşık, anlamış anlamasına ama tutunacak tek dalını kaybetmiş olmanın üzüntüsüyle her gün biraz daha sararıp solmuş. Aşığını bir küçük, güçsüz sarmaşık yüzünden kaybetmekle yıkılan güneş de hiç acımamış sarmaşığa. Daha da sarartmış,kurutmuş onu...Sonra bir gün gelmiş, bu sevdaların son kalıntısı olan kuru bedenleri çiftçinin biri koparıp atmış...l



çok güzel yavvv eline sağlık canım

insanın okudukça okuyası geliyo neyse kib


#6
eline sağlık


#7
Trk Silahl Kuvvetleri EDERIM ARKADASLAR


#8
tatlii_cadii, ellerine saglık


#9
çok güzel yaa anlamlı bi yazıı


#10
Trk Silahl Kuvvetleri EDERIM ARKADASLAR


#11
tatlii_cadii, eline saglik


#12
tatlii_cadii, paylaşım için tşk


#13
Trk Silahl Kuvvetleri ederım




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 18:47 .