AFFEDİYORUM SENİ...

#1
Affediyorum seni.Çünkü gülüşüme dokundun ve neden,nereye
sakladığımı benim bile hatırlamadığım gülüşümü geri verdin bana.Aşka
aşıktım ben.Oysa olup olmadığını ,kimin nereye yazdığını bilmediğim
kaderimde yoktu onun yeri.Yok sanıyordum.Aramıyor ama
bekliyordum.Ben sadece rüyalarıma inandım ve hayaller krdum.Güzel
hayallerim vardı ve güzel olmayan hayatıma borçluydum
onları.Vazgeçmedim ve sonunda gelen ve sonu da getiren sen
oldun.Senden önce ,evet,sevmişti birileri.Ama olmak zorunda değildi
her emeğin,sevginin karşılığı.Galiba onların mutsuzluğu üzerine
kurmuştum kendi mutluluğumu.Şimdi burdan onlar için de gözyaşı
dökeceğim.
Mutlu aşk yok derlerdi.Bence vardı ama o bizimki değildi.Sen
soyluydun,ben değil.Senin ikinci seçimindim ben,benimse ilkim,tekim
sendin.Seninle tekdim.Ama şanssız,zayıf,kırılgan kalbim senin
gerçeğini öğrendiğimde dayanamadı ve kollarına yığıldı bedenim.Aşık
olduğum kadından gelen ölümle kendi sonsuzluğumdayım artık.
Ben biliyorum aşkını,inanıyorum ona.Çünkü yüreğini
gördüm.Güzelliğinden eminim ben bu aşkın.Sadece bir gönül eğlencesi
olmadığını hissediyorum en derinde.Çünkü gözlerine baktım,ordan
ulaştım ruhuna.Gülüşüme dokundun ve onu geri verdin bana.
En korktuğum şeydi ölüm,senden mi gelecekti?Bilsen nasıl
savaştım yüreğimle,sevmesin seni diye;nasıl uğraştım aklımla unutsun
seni,suçlasın ve nefret etsin senden diye;gözlerimi alamadım seni
hayal etmekten ve ellerimi tutamadım,vazgeçiremedim seni
özlemelerinden.Bencil olamazsın aşıksan,olamıyorum.Yaşayıp hergün
ölesin diye değil,geride kalıp gerçekten mutlu olasın diye affediyor
ve kurtarıyorum seni.Garip bir huzur var içimde ve öyle şaşırıyorum
ki nasıl seni bu kadar sevebildim diye,artık rahat uyuyabilirim gibi
geliyor.Kendimle ve aşkınla hesaplaştım,bedelin ağırdı ödedim.Böyle
olması gerekiyormuş,benim böyle sevmem,böyle ölmem
lazımmış.Kabullendim.Seni neden affettiğimi hiç
anlıyamayacaklar.Hayatdaki diğer bütün şeyler gibi çok basit
aslında.Cevabı aşkın özünde saklı.
İşte o soğuk ve karanlık yerdeyim.Toprak alıyor ve
veriyor.Çiçeklerle,bitkilerle,ağaçlarla geri veriyor aldığı canı,ben
hep geri dönüyorum sana.Sen de aşkı verdin,nefesimi aldın ama
bekleyeceğim bu sevginin ömrünü ve o an gelene dek seveceğim
seni.Belki de ebediyen sürecek,toprağımdan hayat bulan çiçekler her
bahar yeniden fısıldayacaklar sevgimi.Denedim ama
olmadı,kızgınlığım,acım,gözyaşım birlikte aşka söz geçiremediler.Aşk
kazandı.
Affet kendini,ben affettim seni.


alıntıdır

İlginizi Çekebilir


#2
paylaşım için tşkler


#3
okuyan gözlerine sağlık canım


#4
ölüm_meleği, paylastigin icin tskler


#5
ölüm_meleği, teşekkrülerrrrrr


#6
tatlixperi ve yargıç saolun arkadaşlar


#7
ellerine sağlık...


#8
saol eftelya


#9
yüregine sağlıkk


#10
saol son_veda




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 17:27 .