şiir kokardı elleri bana yazmaktan

#1

Sana diyebileceğim onlarca şey vardı. Sildim. Hepsini sildim. Ve bende silindim kendimden, bende bir ben kalmadı. O yüzden gidiyorum. Az bir şey şiir vardı umutlarımın dibinde.. onları da sende tükettim. Yağmurlu bir sonbahar akşamı beni hatırla. Sonbaharda bir kez. Yılda bir kez olsun an adımı. Ve de ki;

şiir kokardı elleri bana yazmaktan.

Beni unutma. Gelebilceğim ihtimali olsun aklında, gülümse. Aklına geldikçe ben, gülümse. Artık tebessümün olabileyim, lütfen. Gidişimi anlamaya çalışma. Ben bir kitap değilim, beni okuyup anlayamazsın. Ancak yarım yamalak bir dizeyim. Beni anlamaya çalışma. Beni ancak bir yağmurun altında yanarken anlayacaksın. Ve ben bunu istemem. Sen yanma. Sen beni yak. Ama sen yanma. Benimle yanma. Göğüsümün altındaki kent cehennem oldu. Ve sen bana bir damla su olamadıysan, bırak gideyim. Ben yaşamayı sevmezken, seni yaşayamam. Hem kendime bile uzakken sana ne kadar yakın olabilirim ki ? Bırak gideyim. Çünkü ben bu durumlarda başka ne yapılır bilmiyorum. Bırak gideyim…

*alıntı

İlginizi Çekebilir




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 17:03 .