KaN ay IşıĞıNDa s!yaH gÖrüNüR

#1
KAN AY IŞIĞINDA SİYAH GÖRÜNÜR

Sessizce geçti karanlıktan bir damla yaş
Ve düştü piyanonun fildişi tuşlarına.
Bilirsin aslında "SON" diye bağırınca ayyaş
Anlarsın, kararır sahne; hayat düşer sokaklara..

Soğuk sokak kanla kaplı;
Aşk yanaklardan gözyaşı gibi süzülür.
Çıplak ay, güzel ve hastalıklı
Bilirsin, kan ay ışığında siyah görünür.

Uzan karanlık çimlere;
Okşasın yanaklarını ölüler.
Yaylar sürtsün en ince tellere
Çünkü ölüler de geri dönmek ister..

İlginizi Çekebilir


#2
Öyle bir hayat yaşıyorum ki;
cenneti de gördüm, cehennemide.
Öyle bir aşk yaşadım ki;
tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de
Bazıları seyrederken hayatı en önden
kendime bir sahne buldum,oynadım
öyle bir rol vermişlerki
okudum okudum, anlamadım
kendi kendime konuştum bazen evimde.
Hem kızdım hem güldüm halime
sonra dedim ki\"söz ver kendine\"
denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin
sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin,
uçmayı seviyorsan,düşmeyi de seveceksin.


#3
...KARA TAS...
Yalnız volkan kaynıyorsa sabır tasında
Yollar susadığımı görerek su veriyorsa yüreğime
Duyduğum özlem seni bana getirmiyorsa
ANLA-KI "ölümdür bu!"


Acımasız Dağlarda Eşkıya oldumsa Aşkına
Adımı kayıp eyledimse rüyalarımda
Hatırlayıp da seni ağladımsa sabaha dek
ANLA-KI "aşktır bu!"

Tandır başında yas tutuyorsa kara tasım
Gözlerim bucak bucak oluyorsa bir ülke
Ve her bucağında seni ararken;yoksan
ANLA-KI "kaderdir bu!"
OZAN ÇELİK



#4
Dönüşü olmayan bir yol,
Zaman geri dönmüyor,
Bir kargaşa içindeyiz hayatın kavgasıyla,
Bazı zamanlar anlamsız herşey...

Yalnızlık korkusu sarıyor dalga dalga,
Kara bulutlar kaplar ruhumu,
Çıkmışım yola kendimi arıyorum...
Eski dostlarda olmassa yanmışım,yanmışız demek.

Bir zaman sonra alışmaya çabalarız,
Eski günlerin peşini kovalarız,
Saman alevi gibi hayat sürükler bizi peşinden,
Çıkmazlara gireriz bazen yaşamın cilvesi deriz,
Bir dost eli bekleriz...

Geçmişimize geriye dönebilsek keşke,
Pişmanlıklarımızı aza hiçe indirsek,
Hayat kadar sevebilsek hayatı,
Keşkelerden uzak yaşasak keşke...

Hayat sürükler anlamsız yönüne,
Savruluruz içinde döne döne,
Bir anlam ararız anlamsızca,
Bir anlam olmalı anlamsızlıkta.

Ölümü tatmak isteriz bazen;
Hak veririz ölümü seçenlere?
Herşeye rağmen var olmalıyız paylaşmak için;
Omuz omuza yürek yüreğe,
Alnımızın akıyla bitirmeliyiz hayatı...


#5
ANIMSIYORUM...

Anımsıyorum...
Günbatımında son kızıllıkları gözlüyordu
Akşam sefaları,
Bir daha açılmayacakmış gibi
Kapanıyordu güneşin kapıları...
...ve yavaş yavaş kümeleniyorlardı
Buğulu bulutlar arasından
Yıldız kırıntıları...

Anımsıyorum...
Bükmüştü boynunu çiçekler,
Ayda küskündü belli,
Sönmüş kireç gibiydi yüzü
Solgun ve kederli...

Anımsıyorum...
Bir akşamüstüydü
Ve yine karanlık çalıyordu günü,
Parça parça - lime lime...
Üstelik bozuktu hava,
Yağmur taneleri vuruyordu
Boşluğa uzanan ellerime...






Anımsıyorum...
Devriliyordu gün,
Tepelerin ardında,
Yaşlı bir çınar gibi,
Bir daha yeşermemecesine ebedi...
Uykuya hazırdı
Menekşeler güller zambaklar,
Bükük boynuyla günebakan,
İçimde hummalı bir ateş,
İçimde kor,
İçimde volkan...
Sadece çam ağacı vardı sırtımı yasladığım
Sarsılmayan...

Anımsıyorum...
Yitiyordu gün,
Başlıyordu bitmek bilmeyen gece,
Ötüyordu kulakları tırmalayan sesiyle baykuş
Tüm uğursuzluğuyla.
Hep aynı nakarat,
Hep aynı hece,
Labirentimdi akşamlar...
...ve karanlık çözümlenemeyen bir bilmece...


#6
MIZIKACI ÇOCUK
Gecenin karanlığında,
Geçen bir gün daha omuzlarımda...
Hava ağrarır gece olur ben sokaklarda...
Gün ışır , hava aydınlanır,ben hep karanlıklarda.
Ben...ben kaderine terkedilmiş bir serçeyim sokaklarda.
İnsanlardan uzak, ücra köşelerin çocuğuyum ben.
Ben gecenin havası suyu yağmuruyum,
Aydınlığın ise küskün çocuğuyum.
Ben yalnızlık içinde boğulan mızıkacı çekirgeyim...
Benim bir mızıkam var, bir de yüreğim.


#7
DÖNMEKTİR BİRAZDA GİTMEK

Üç gündür yoldayım,
kendi içine gidişin bütün yolcularıyla ki,
utanç,pişmanlık ve korku
bu yolun paronayak yolcularıdır.
Üç gündür yoldayım,
üç eksik hece,
huzursuz üç inanç,
üç dil,
üç ızdırapla...
Tam üç gün oldu,acından hiç tatmayalı,
aşıma göz yaşı katmayalı.

Viran bir yolun,başındayım önce.
hazırım sanıyorum,
sonra bu yolculuğa,
kendimin sonuna hazır.
Oysa tam üç gün oldu.
Yol biteceğe hiç benzemiyor.
Meğer ne çok uzağına düşmüşüm
sende gezinirken
kendimin....


#8
SENSİZLİK
sokaklar bomboş yürüyorum ama nereye ,
rüzgarın beni savurduğu binbir meçhule,
banane bahar gelmiş,ağaçlar çiçeklenmiş ,otlar yeşermiş,
sen yoksun ya yanımda,
gün doğmuş kuşlar ötmüş banane,
kimseye bakmıyorum herkesi sen sanıyorum,
başımda binbir halin sokak sokak hala dolanıyorum,
ah bir çıksan şu sokak arasından sonkez
bikez görsem diyorum,
diyorum ama seni görmeye dayanabilecekmiyim,
kalbim sonkez senin için senin karşında çarparmı gözlerinin içine baka baka yoksa sensizlik gibi dayanılmaz bir acıyla beni bir anda bitirirmi,


#9
""aşıklar şehridir benim kalbim
içinde ne fırtınalar kopar bilemezsin
kalbim fırtınalar doğurur ölümler içinde
ama sen bunu fark edemezsin"""


#10
BİR SEVDA
ALIP BAŞINI GİDER
SENSİZ VE KİMSESİZ
BİR ÇOCUK
KAÇIP KÖŞELERE AĞLAR
İÇTEN VE SESSİZ
BİR GENÇ
SANKİ ALDATILMIŞCASINA
İSYAN EDER SENSİZLİĞE
VE BİR YAŞLI
GENÇLİĞİNİ ÖZLEYİP
İSTEMEDEN SESSİZCE GİDER ÖLÜME...


#11
Yaşam
Dalga anlatılamaz.
Köpükleri çizerek duyuramazsın.
Balığın tadı hiçbir harfe benzemez.
Düşünmeden de yaşanabilir.
Ve bir kadın karşılaşılmadan da sevilebilir


#12
Garipnameler -I-
Bir şeylerin sızısı var içimde
Kozasında unutulan bir kelebek
Beşiğinde bırakılan bir bebek
Dalları kırılan bir çiçek
Ya da kuruyan bir dilim ekmek
Bu kadar sahipsiz kalacak onsuz bir yürek
"Üzgünüm" demek bile yetmeyecek.
CAN DUMAN


#13
SEN YOKKEN


Sen yokken gittim
Korkularımın üstüne
Hiç ardıma bakmadım
Gümüş şiirler yazdım sen yokken
Çok yangın çıktı yüreğimde
Küllerini bile savurmadım
Irak denizlerin fırtınasıydım
Uzak iklimlerin sert rüzgarları
Kulaçlarken denizinde gurbeti
Kanlı savaşlarım,
Belalı sevdalarım olmadı hiç
Ama hep sustum,
Hep ağladım, hep yandım sen yokken.
Bekliyorum dönüşünü yeniden,
Bir gelsen,
Hayatın önünden alsan beni
Bir gelsen,
Sellerin önünden alsan beni

Bir gelsen,
Ölümlü düşlerimden alsan beni.

Çok durdum güneşe karşı bir başıma
Savrulurdum rüzgarlarında sensizlik denizinin
Sen yokken,
Az dolaşmadım gönlümün kuytularında
Üşüyen karanfilim şimdi buruşuk parmaklarda
Bir kırağı ayazıydım gecenin kollarında
Zifirlerinde sadece ben üşürdüm.
Hiç aldırmadım esen rüzgara
Hiç dinlenmiş bir yürekle çıkmadım ortaya
Yinede hiç yıkılmadım giden trenlerin ardından
Ama bütün yangınlar beni yaktı önce
Hep ortasında kaldım vurgunların
Vurgun nedir ki? deme
Bir babanın serzenişi nasılsa öyle
Bayrakları indirilmiş,
Bozguna uğramış bir hisardım sen yokken


Hep sustum,
Hep yandım, hep ağladım sen yokken.
Bir gelsen,
Yangınlardan alsan beni,
Bir gelsen,
Dünyalarımdan alsan beni,
Bir gelsen,
Şafaksız gecelerden alsan beni,
Ama ne zaman gelsen,
Akşam kızılı gözlerimle bulacaksın beni.



cahit külebi


#14
süpersin elif
çok güzeldi


#15
teşekürler arda


#16
İlk şiiri çok beğendim. Nerden buldun?


#17
hatırlamıorum ama galiba bi şiir yarışmasından almıştım...


#18
Bu günü de bitirdim görmeden seni,
bu gün de gözlerim, sensiz boş sokaklara aktı,
dalıp gittim hüzünlü şarkılarla,
bu gün de yine sensiz kapandı.
Ağlamak çare olmuyor ama ağlamamak için de tutmuyorum kendimi,
sessizce ağlıyorum sensizliğimi
içime döktüğüm gözyaşlarının içinde,
sessizce akıyor zaman,
sensiz geçiyor bilmesen de kahpe günler,
çekip gitmek var ya,
bilmediğim, bilmediğin yerlere,
çekip vurmak var ya kendimi,
yüreğimden, seni son gördüğümde,
buruk acılara terk ettiğim sevgilerimi,
bölemesinler diye,
vurup düşürmek var ya kendimi,
yapamam ki, belki bir gün daha görürüm seni.
Susarım, bilmezsin ve susarsın,
kaçarım, gelemem yanına, kendime sığınırım,
konuşmam, konuşamam ölsem de,
herkes anlar ama sen anlamazsın,
anlamadın diye kızamam sana,
anlatmadım diye ağlarım kendi içimde.
çekip vurmak var ya kendimi, bekliyorum nedense...


#19
Güneş doğduğunda başka bir şehrin sabahında olacağım
Her insanın bir öyküsü vardır ya
Benimki de böyle işte...
Bu sabah pencerene bak
Bu koca şehri sana bıraktım
Başka bir şehrin sabahından başka bir dilde
Elveda..


#20
KaN ay IşıĞıNDa s!yaH gÖrüNüR

Bir yıldız sağanağı ve bir yanım veda..

Bir ateşin içinden gülümseyebiliyorum sana..

Çünkü senden öğrendiğim aşk bende bir sadakat..

Tanıdığım bir şey bu bulutlarKaN ay IşıĞıNDa s!yaH gÖrüNüRulvi bir el tarafından ağlayabiliyorsa..

Beni de ağlat demeliyim..

Her an birden bire bir sadakatle gelecekmişsin gibi..

Yüzümdeki hazana bak sonbaharın son gününde doğmuşum gibi..

Neden yoksun..Neden parmaklarında kavizler çizmiyorsun artık..

Bilmiyor musun artık bütün eşyalar benimle alay eder oldu..

Bütün sevdiklerimi başucumda görme isteğim bile suç..

Yoksun..Ve perdeleri siyaha soyunan bir günle karşılaşıyorum yok oluşunu..

Şehrin ilk simidini ben yedim..Bütün karlar suskunluğumun ve sensizliğimin üzerine beyaz yalnızlıklar örtüyor..

İlk çayını ben içtim bu şehrin..Sen yoksun..

Yitik bir şehrin korkularını emziren bütün gecelerini buğulu bir camdan seyrediyorum..

Sonun nerede olduğunu bilmeden ve zahir bir hayata feryatlar bırakarak aşikar cümlelerle sinsi ızdırapların ardına ismini kazıyorum..

Bu yüzden anımsadığım Zühre ve bu yüzden adına zahir cümleler bırakmam..

Bir adın kaldı dayanabildiğim hüzünlerden..




Neden Yoksun ?

Kimi zaman gidenler unutmaz geride kalanları beni avutan..

Kimi zaman evet son kez git ve bir daha dönme kalbimi yıkan..




Dokunduğun yürek aynı marur bakışlarınla izliyorsun bu şehri..

Yüreğinde yas diye tasvir ettiğin ayrılıkların bir gün nefesini senden alacağını hiç düşünmedin..

Adımlarını ne de çabuk sıklaştırdın gitmek için ve neden acele ettin haykırışlarını çığlıklarına adamak için..


KaN ay IşıĞıNDa s!yaH gÖrüNüR


Gözlerim kan dolu izliyorum seni..

Bir yerlerde hala varsın biliyorum..



Sen yoksan bu şehri ölümler kuşatır ve bazen bekleyenler değişir adını haykırmak için..

Sonra adın mor mürekkeplerle kazınır vaktin dar ağacına..

Ama her şeyden önce yalnızızdır bilirsin gitsen de yalnızız kalsan da yalnız..

Bu şehir özlediğim bir çift göz için ayakta sanki..

Sanki müptelası olduğum puslu bir gökyüzünde gözlerin..

Sanki bir uçurum düşüyor avuçlarından..[/i]

KaN ay IşıĞıNDa s!yaH gÖrüNüR


Kaç bahar oldu söylermisin..

Bir sığınma duygusuyla sana topladığım güller gideli kaç bahar oldu..

Ebediyen ölmeyecek ruhumun bir şehri var sende..




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 18:07 .