#101
Zenginim her şeyim var niye mutsuzum peki
Diye düşünüyorsan şunu bil para neki

Bir gün hiç bir şey yeme böylece açlığı tat
Ve git Sultanahmet’e güvercinlere yem at

Bir hastaneye uğra bir hastaya hatır sor
İnsanlar için neler yapsam diye kafa yor

Tekerlekli sandalye ver engelli birine
Dualar edecektir ölüne ve dirine

Yoksul bir aile bul çoluğu çocuğu aç
Erzak koy kapısına sonra zile basıp kaç

Git bir çocuk yurduna ve çikolata dağıt
Yoksul öğrencilere ver kitap kalem kâğıt

Tuttuğun bir balığı tekrar denize bırak
Bir tamirci yanına git dur bir günlük çırak

Herkese merhaba de çıktığında çarşıya
Ve bir yaşlı teyzeyi geçir yoldan karşıya

Bu dediklerimi yap huzurla dolacaksın
Hiç olmadığın kadar çok mutlu olacaksın
BAKIN BU DA YOKSULUN HALİ
Kuzu gibi Milletiz dostlarım kuzu
Velhasıl her şeye alışıyoruz
Kart çektirip aldık şekeri tuzu
Artık bankalara çalışıyoruz...



#102
Yediğim yemekte lezzetsin,
İçtiğim suda element...
Ektiğim tarlamda verimsin,
Soframdaki ekmekte unum...
Okuduğum kitapta metinsin,
Çözdüğüm problemde veri...
Kıldığım namazda duamsın,
Çektiğim tesbihte imame...
Yürüdüğüm yolda taşımsın,
Ettiğim kavgada cesaretim...
Her sabah penceremde doğan güneşm
Her güneş battığında gökteki yıldızımsın...
Hergün uyuduğumda rüyamsın,
Ve en önemlisi
Bana ben olduğum içindeğer verensin
Beni ben olarak kabullenen
Dostça dost bilensin
Benim cennet bahçesi gözlü kardeşim....

Yeryüzünde soluduğum havam,
Kokladığım gülde duyduğum kokumsun...
Bağlamamın tellerinde akort,
Onunla çaldığım türkülerde notamsın...
Seçimlerde kullandığım reyim,
Oynadığım oyunda kuralsın...
Kurduğum hayallerde ortağım,
Yaptığım yanlışta pişmanlığımsın...
Bayramlarda duyduğum bayram sevincim,
Ağladığımda gözlerimden damlayan göz yaşımsın...
Yaban elde duyduğum hasretim,
Ailemden uzakta onların yokluğunu hissettirmeyenimsin..
Sen bendeki bensin
Ve herşeyden önemlisi;
Bana ben olduğum için değer verensin
Beni ben olarak kabullenen
Dostça dost bilensin
Benim cennet bahçesi gözlü kardeşim...

Ve benim cennet bahçesi gözlü kardeşim;
Sen rabbimin bana verdiği en büyük hediyemsin.

03/02/05

Esat Geyvelioğlu


#103
Dün akşam rüyamda vatanı gördüm
Baraj olmuş idi o benim yurdum
Ağcaşar köyünde ben doğduyudum
Cennet gibiydi o benim yurdum

Çınara gidipte hava atardık
Kanala giripte balık tutardık
Otlaklara girip mantar toplardık
Cennet gibiydi o benim yurdum

İğdeciğe gidip sular içerdik
Kızılörenine yayla göçerdik
Ağ yerine varıp yonca biçerdik
Cennet gibiydi o benim yurdum

Dağlarına koyunları güderdik
Harman yerlerine sığır sürerdik
Cağlayan suyunda bizde yüzerdik
Cennet gibiydi o benim yurdum

Sıla özlemidir söyletir beni
Mevlayı seversen incitme canı
Marip haticeden dinle vatanı
Cennet gibiydi o benim yurdum

Hatice Çerçi


#104


Bu gece gireceksen limana
Acele etme Kaptan,
Yarım yol ver gemiye,
Sonra pruva ışıklarını söndür,
Makinaları sustur tamamen,
Tornistan et dümeni bana doğru,
Bana doğru,
Şimdi, Cihangir'in camlarındayım,
Bütün gönül pencerelerim fora açık sana,
Sen de aç artık yüreğinin düğmelerini,
Sabırsızlanıyorum tutmak için ellerini,
Ama önce izin ver,
Söndürmeliyim şehrin ışıklarını bir bir,
Buluşmamız alaca karanlıkta olsun istiyorum,
Üsküdarda sabah olmadan az önce,
Hattâ mehtabı da Adalara doğru sürüyorum
Sürgüne gönderiyorum,
Şarap renkli bahçelerden geçerek geleceksin,
Ayların hasretinin zincirlerinden geçe geçe,
Ve Cihangir'in camlarında beni göreceksin.

nurdan



#105
Acımasızmıyım? Yoksa acınacak haldemiyim bilmiyorum.Bilinmezlikler mi çok, yoksa bilinmezlikleri ben mi yaratıyorum bir türlü karar veremedim

Benim olmanı istemek mi hata yoksa hata seni sevmek mi zaten en karmasık sorum.
Günlerdir cevaplarını bir türlü bulamadıgım binlerce soru soruyorum kendime.Sonra itiraf ediyorum

Evet seni seviyorum ,seni istiyorum ama niye bukadar uzaksın bana?

Farklılıklar mı insanı uzaklaştırır birbirinden? Bu kadar mı acımasız hayat ki sırf farklısın diye beni asla görmüceksin. Seni çok sevdiğimi öğrenemeyeceksin.

Belkide unutmak en iyisi diye cevap buluyorum kendime, ama unutmayı bile beceremiyorum. Keske dünya dursa yada ben dursam ve dünya dönse gözlerim bir kapalı bir açık derken geçse bugünler öyleki seni unutabilsem
Ve ben yine üzgünüm seni unutamıyorum....

kalbimi kendimce yamalıyorum. Ama artık dikiş tutmuyor yaralar. Gözlerimi kapatma bile fayda etmiyor son günlerde
Hak ettigimi mi yaşıyorum yoksa haketmedigim sey için sınanıyomuyum bilmiyorum. Ama acısına dayanamıyorum

En umarsamaz halimle bile seni umursarken ben sadece öylece bakıyorum

üzgünüm canımı acıtıyorsun
ama sen canımı acıttıgını bile bilmiyorsun...


#106
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın


#107
Kadın adamı çok seviyordu...
Yemyeşil ovalarını verdi adama
Yaşam fışkıran.
Beni seviyor musun?
Evet, dedi adam...
Güneşini, ayını verdi kadın
Yıldızları taktı bir bir adamın omuzlarına...
Beni seviyor musun?
Tabi, dedi adam...
Kadın çağladı
Gürül gürül akan pınarını verdi adama.
Beni seviyor musun?
Elbette, dedi adam...
Kadın bağlandı
Yaşam ipini adama verdi.
Bir oldular tek oldular adamla.
Beni seviyor musun?
Biliyorsun, dedi adam...
Kadın dağlarını verdi adama
Tırmandılar doruklara.
Beni seviyor musun?
Aşağılara baktı adam zirveden.
Başkalarını gördü
Sustu adam...
Ağladı kadın...
Gözyaşını verdi adama
Almadı adam...
Kadın onurunu verdi adama
Şaşırdı adam...
Sordu yine usulca kadın
Beni mi seviyorsun?
Onu da seviyorum seni de, dedi adam...
Sustu kadın...
Verecek bir şeyi kalmadığında...
Senin yüreğine ihtiyacım var, dedi adam
Başkasını sevebilmek için...
Çıkarıp yüreğini verdi kadın.
Korktu adam...
Beni sevmiyor musun, dedi adam.
Sesi yoktu kadının söyleyemezdi.
Gözleri yoktu kadının ağlayamazdı.
Kalbi yoktu kadının sevemezdi.
Onuru yoktu kadının yaşayamazdı.


#108
KESKE
Keske tanimasaydim seni
Omuzlarima bu kadar yük binmezdi o zaman
Gözlerim aglamayi bilmezdi
O kadar sik kalbim çarpmazdi böyle delicesine,
Benim de ellerim simsicak olurdu mutlaka
Geceleri asla uykusuzluk çekmezdim sabaha kadar
Rüyalarim hatta tatli hayallerim olurdu
Duygusuzca düsünmezdim yoklugunda günlerimi, saatleri hep
Hiç üsümezdim böylesine ölü soguklugunda
Hirsim takip etmezdi beni, kötü kader
Kan çanagina dönmezdi gözlerimin ta içi.
Kayan yildizlardin bende farkli dilekler tutardim,
Duyardim, anlardim yanimda konusulani,
Hayretim bu kadar artmazdi o zaman
Ben de gülerdim zaman zaman
Deniz ve mehtap benim için önemli olurdu.
Hele kara sapli biçak dostum olmazdi sirtimda
Günessiz dünyamda kavrulmazdi cigerim
Beynim ise böylesine hirçin aglamazdi.
Kar yüregime damla damla vurmazdi.
Gözyasim ruhumu daraltmazdi, benligimi sikistirmazdi.
En tiz sesiyle çigliklar atmazdi gögsüm.
Simsiyah yankilar olusturmazdi uykumda.
Saçima sakalima bende bakardim.
Delicesine bütün gücümle sigarami çekmezdim.
Ya da keske tanimasaydim seni...
Keske...


#109
Senden önce kuma, toprağa yazdım
Doğruya, yanlışa yol oldun kalem
Seninle yazdım da seninle bozdum
Her yere benimle gel oldun kalem

Yazılar yazdırdın resim çizdirdin
Hesaplar yaptırıp dünya gezdirdin
Her sazın teline, nota dizdirdin
Çantamın içinde kal oldun kalem

Kaş göze çekilsen gönül yakardın
Yazdığın şiirle yuva yıkardın
İdam sehpasına, karar çıkardın
İnsanın elinde kul oldun kalem

Kılıçtan keskinsin Şahı yıkarsın
Bazen güldürürde, bazen sıkarsın
Dışarıya kusar, yazmaz bıkarsın
Bak yine sana bir hal oldu kalem

Ayrılığı yazdın, gurbet ellere
Mektubu öğretin, yanan kullara
Yazdığın değişti dilden dillere
Bilmediğim dilde lal oldun kalem

Çok hediye ettim, eşe, dostuma
Çeşit, çeşit ilaç yazdın hastama
Tarih attın doğum günü pastama
Herkesin gözünde gül oldun kalem

Necati diyorki! açsam uçarsın
Ehlinin elinde, ışık saçarsın
Düşersen cahile belki naçarsın
Kağıtta kitapta dil oldun kalem


#110
uyurkén izLédiğim séni



çékip / gidérkén béni .



éLLérin



éLLérim .



séndén



béndén .



yoksun



sén .



yoktum



bén .



véya

ya da

hér né haLtsan ..


#111
Hép yanLı$ tarafta baktım $imdiyé kadar ..

HâLâ buLamadım Séni / SıkıLdım Artık ..

Var mıSın / yok muSun biLmiyorum ..

béLki sadécé bir umutsun içimdé ..

Lütfén bağırmayı déné béLki duyarım ..

AnLa artık sana ihtiyacım var i$té ..


YokSa kırıLdın mı bana ?

Özür diLérim / hak étméyén insanLara “ sen ” gözüyLé baktım ..

IpuçLarı vérdim onLara sévgimdén

ama

bu asLa sana oLan sévgimi azaLtmadı .

Térsiné / yoğunLa$tırdı ..

ama

Sén ” déğiLdin onLar..

Sén o kadar yoktun ki ..

Fark édémédim / hâLâ yokSun ..


Sén ” dé béni arıyorsun béLki ..

Evét /Sen ” éğér “ Sén ” ‘sén béni arıyor oLmaLısın ..

burdayım i$té ..

bana béndékiLéri vérébiLécék



Sén ”dékiLéri aLabiLécék ték ki$isin ..

bıktım artık cévap vér ..

Kimsin “ Sén ” ? ..

Nérédésin söyLé ? ..

Né kadar yakın ya da uzaksın bana ? ..

Kaç ki$inin ruhuSun ? ..

béndén kaçamazsın ..


I$té bu doğru béndén asLa kaçamazsın ..

Kés artık sakLanmayı kéndini ifade étméyé ba$La kaçma ..

Söz Sén ”i hiç bırakmayacağım ..

Hiç sıkıLmıyacakSın béndén / bén dé “ Sén ”dén ..

Konu$abiLécéğiz “ Sén ”inLé ..

ba$ka hiçbir yérdé daha rahat ‘ ı buLamıyacakSın ..

Çünki ;

bén Sén ” oLacağım ..

Aynı $éy “ Sén ”in için dé géçérLi oLacak ..

Sana zarar vérméyécéğim /Sén ”i rahatsız étméyécéğim ..

Sén ” dayanabiLdiğim ték ki$i oLacaksın aynı zamanda ..

birbirimizi bağLayacağız bu iSkéLéyé ..

DaLgaLar fazLa koparamayacak hayattan ..

IpLérimiz sağLam oLacak ..


N'oLur ortaya çık ..

YoruLdum artık Sén ”i ararken dü$tüğüm kuyuLardan kurtuLmak için çırpınmaktan ..

Hém Sén ” dé yoruLdun biLiyorum ..

Sén ” yanıLmıyorsundur umarım ..

YapabiLécékLérim varkén “ Sén ” yaLnız kaLma diyé vazgéçiyorum ..

Sén ” dé géçtim di'mi $imdiyé kadar ? ..

béni yaLnız bırakmadın déğiL mi ? ..

Sén ” ..

Sadécé ték bi ki$i için - gérçéktén - déğérLisin ..

Sén ” bitanesin ..



Sen ” kimsin ? . .


#112
Sen var ya... Sen;

Sen çözemediğim bilmece gibisin...

Sen sevmeye kıyamadığım

Dünya güzeli şirin bebeğim birtanemsin.

Sen karanlık dünyama doğan

Yaşam kaynağım dünyamı aydınlatan güneşimsin.

Sen sığınmak için sabırsızlandığım

Kasırgalar kopan denizdeki limanımsın.

Sen uyanmak istemediğim

En güzel düşlerimdesin.

Sen varya askim

Tek sevdiğim beklediğimsin.

Sen damarlarımda dolaşan kanım!

Sen ömrümü geçireceğim ?!

Sen yeryüzündeki diğer yarım!

Sen yaşam pınarım!

Sen tutunabileceğim tek dalım!

Sen varya askim sen!

Sen bil ki sadece benimsin canım!!!




#113
Sen solgun bahardaki mavi yağmurum
Akşam kızıllığında yorgun gölgem
Kış ayazında yaz güneşimsin
Bulutlarda saklı düşlerimsin

Sen her günün sonunda beklediğim
Sen hep benim özlemimsin
Yokluğun yağmura yazı yazmak kadar zor
Ve sensizlik ölÜm kadar acı...



#114
Akşam olmakta
uzak dağların ardında trenler geçmektedir şimdi
gözlerimde mavi gecelerin yıldızları
yüreğimde özlemin ince sızıları
yorgun güvercinlerin kanat çırpınışlarında soluğum
bakakalırım her akşam öyle dalgın dargın ve ıraklardan ırak
yalnızlığımdır damlayan karanlığın kirpik uçlarında her gece
her sabah bir çocuktur icimde
alıp gider başını başı dumanlı dağların doruklarına
yıllar varki tek bir çiçek açmadı gönül bahçemde
kabr-i hanemde tek bir yolcu geçmedi
çöl oldu gülüstanım
şiiristanım düşistanım

oysa hep yolculuklardı sakladığım kendime keşifsiz denizlerdi
yıllarca bir ayrılığı biriktirdim deltalarda bir yalnızlığı
kendimden kaçıp kaçıp kurtulmak isteyen bir gemiydim belki
belki bir deliydim herkesin akıllı olduğu bir dünyada
oysa yıllar varki tek bir gemi gecmedi denizlerimde
göğümde tek bir martı uçmadı
yaşlı ve yalnız bir ağaç gibi sürgün kaldım yüreğimin içinde
bilirimki her akşam gözlerimde akıp giden o çağıltı
avuçlarımda taşıdığın ateşle sudur
o uzak dağların ardında bıraktığım menekşe gözlü kızın kokusudur
her dizede yüreğime kanayan sözcüklerle yazılan

akşam olmakta
uzak dağların ardında trenler geçmektedir şimdi
yüzümde sınırları çizilmemiş bir hüznün camları parçalanıyor
depremler başlıyor her gece şehirler çöküyor içimdeki çukura
ve her sabah yeniden yüreğimde sızılarla uyanır bir dağçiçeği
bakakalırım öyle uzaklara kanayan gülüşlerle kırık düşlerle
ki metropol duvarlara yapıştırılmış
boynu bükük bir resim karesi gibiyim sanki
hüzünlü yüzüm aykırı sakalımla

Akşam olmakta
uzak dağların ardında trenler geçmektedir şimdi
gecede keman hıçkırıkları başımda gam
belki analar ağlamaktadır uzak bir kentte
yittik çocuklar yorgun babalar ve yüreklerinde ezikliği çaresizliğin
belki herkes bir yarayı sarmaktadır kendi içinde kimbilir
kimsesiz bir ölümü karanlığında

yıllar varki ayrılıklar yaralı bir nehir gibi akmaktadır içime
rüzgarlar eserken alnımın sahillerinden uzak denizlere savrulur düşlerim
kirlenir mavi gülüşlerim martılar yaralanır havada asit ve kir kalır
simsiyah bir bulut gölgeler yüzümü her gece gecelerki yaslandığım tek sığınak

akşam olmakta yine
ey geceden gelip geceye giden trenler
bir gün yanlış saatlerin gözlerimde buluştuğu bir noktada
bir damla su gibi düşünce hayatın uçurumundan
son isyanını çekince yüreğim alıp beni götür buralardan
insanın uğramadığı uzak kıyılara
bir derviş gibi ıssızda yanmak için kendi içimde sarmak için yaramı ...


#115
DUYDUM KI BIZI BIRAKMAYA AZMEDIYORSUN ETME

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme
Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme

Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı
Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme

Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru
Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme

Ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için
Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme

Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi
Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme

Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan
Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme

Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan
Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer
Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme

Ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi
Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme

Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize
O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun etme

Bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle
Huzurumu bozuyorsun sen mavediyorsun etme

Harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı
Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun etme

İsyan et ey arkadaşım söz söyleyecek an değil
aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun etme
MEVLANA CELALETTİN RUMİ


#116
OLDUĞUN GIBI GÖRÜN YA DA GÖRÜNDÜĞÜN GIBI OL

Güneş gibi ol şefkatte,merhamette.
Gece gibi ol ayıpları örtmekte.
Akarsu gibi ol keremde,cömertlikte.
Ölü gibi ol öfkede ,asabiyette.
Toprak gibi ol tevazuda,mahviyette.
Ya olduğun gibi görün,ya göründüğün gibi ol.


MEVLANA CELALETTİN RUMİ


#117
ÇIĞLIK

Çığlıklar doğumla geldi.
Gözlerim açılmadan karanlığa...
Hayat;
minik kalbimde bir heyecan,
sınırlı birkaç yıl etimde.
İstesen de,istemesen de,
nedenini bilmeden
yaşar gidersin bu yerde.
Nedenini bilmeden
''yaşadım''desin.

ERHAN GÜLERYÜZ


#118



Çok ani oldu gidişin... Hiç beklemediğim bir anda, zamansız bir yalnızlıkla karşı karşıya kaldı yüreğim...



Ama gittin... Yaşanmış tüm güzellikleri ardında bırakırken, yaşanmamış ne varsa alıp gittin...Öylece gittin Bense arkandan bakakaldım çaresiz...Bir yıkım gibiydi gidişin...Nereye gittiğin önemli değildi aslında..Önemli olan giderken içimde ki umut dolu çocuğuda benden alıp götürmendi...Sen gittin, o çocukta gitti
Ne kadar zamandır yoksun; ne kadar zamandır karanlıktayım; ne zamandır yıldızlar yok gökyüzünde hatırlamıyorum...Çünkü ben her an seni yaşadım Geldiğin gün doğmuştum çünkü ben; gelişinle var olmuştum... Gri bulutları söküp atmıştım üzerimden, güneş hergün seninle doğuyordu hayatıma...Karda çiçekler açtırırdım artık... Çünkü sen vardın... Sen aşktın,hayattın,umuttun,candın...
Sen hayatın tadı, gülüşlerimin adı... Sen umut kaynağımdın...




Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 06:13 .