Bir gün anlarsin...
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 11-02-2009, 21:12 #1

Külkedisi

Unconditional Love

Bir gün anlarsin...



Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar ne yastık.
Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.
Onun unutamadığın hayali,
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.
Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,
Vurursun başını soğuk taş duvarlara.
Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.
Duyarsın,
Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.
Niçin yaratıldığını.
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.
Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.
Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.
Dolar gözlerin, için burkulur.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.
Sevilen gözlerin erişilmezliğini.
O hiç beklenmeyen saat geldi mi?
Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.
Uzanır, gökyüzüne ellerin.
Ama çaresiz,
Ama yorgun,
Ama bitkin.
Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.
Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın hayal kurmayı;
Beklemeyi, ümit etmeyi.
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
Lanet edersin yaşadığına...
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.
Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.



Benzer Konular

Görüntüleme:757, Cevaplar:6

İlginizi Çekebilir >
Alt 12-02-2009, 13:57 #2

кirîѕтаи

ÖZEL ÜYE

yumma gözlerini, bari giderken yalnız bırakma....
gecenin karanlığına birden bire fırlatma beni, senin için anlamsızlığımı böylesine vurma yüzüme....


''bitirmek!'' neyi bitirmek ama, başlangıcı olmayanın sonu mu bu?
anlamsızlığımın, umursamazlığının faturasına benziyor elime tutuşturduğun....

kırık dökük hayatının yapıştırılmaktan aşınmış parçalarına bakmadan yenilerden bahsedebiliyordun. yüreğine gerilmiş çarşafın altındaki boşluğu göremezdim, bakabildiğim yalnız gözlerindi, gözlerin....

geçmişinin izlerini, sakladığın kan lekelerin birer birer sildin üzerime, unutmamam için seni. bana bırakabileceğin tüm sarsıntıları aldım....

sustum, mutluydun çünkü.... belki de ilkti dinlendiğini hissetmen sustum....

sakladığımız karanlıklarımız içten içe büyüyordu. sonra tutuyordun ellerimi, kapat diyordun gözlerini geçecek. tanıdıktı sözcüklerin, gökgürültüsünden korkup annemin kucağına sığınışımın huzuru vardı. karşı koyamadım her defasında sarıldım boynuna, sımsıkı....

karanlıklardan kaçtığımı sanıyordum karanlığıma sarıldığımı bilmeden....

sisli bir yolda yanyana yürüyorduk. birbirimizi kaybetme ihtimali öylesine büyükken biz düşünmekten bile korktuk. hayatlarımız anlık gülüşlere kurban edilmişken, kabullenmek en basit çözümdü....

yetmiyordu ki....

öylesinelik girince insanın kanına ilerleyişini durdurmak mümkün olmuyor.
geride bıraktığımızı sandığımız, geçmişimiz aslında geçmemiş fark edebildin mi?
ben içime gömdükçe yaşadıklarımı sen üzerime yığdın her şeyi. korktun kendinden son çabanla kurtuldun kabuslarından, beni gözardı ederek....

şimdilik rahatsın, şimdilik....

bitti sandığın sorunlar belki de burdan başlıyor....

neyse "özgür"sün .... artık, gülümse ....





Alt 12-02-2009, 14:03 #3

DüŠLeR ÙLKeSì

(&ÕMRÙMSÙN&)


Adım Adım Aşk
bir gizemdi bakışların
soru işaretleri yüklenmiş
kırılmış köprünün ayağı
yol kapanmış belki
iyot kokusu takıldı
soru işareti çengeline
düştü suya
bir rüzgar öpüşü
bir dalga teninde

kanatlandı sözcüklerim
deniz feneri ışığı ayaklandı
kıpırdadı süt limanlığı
dinginliğimin,ağırdan
elin eridi elimde
uyuştum soluk alışlarında
gözlerinde şiirsellik
mutlu gemiler yanaştı limana
anlamlı imgeler aktı
dudaklarının kıvrımından bana

kahve gözlerin kısıldı
bir köz düştü bahtiyarlığıma
pembelere büründü ağaçlar
köpük köpüktü
bir hırka,bir çatal çaldı beni
art arda vuruldum
çoğaldın tümcelerimde

sarmalandım an be an
hırsızlar çaldı uykularımı
ben yıldızları sayarken
en parlağı sendin
kayboldum sende
yok oldum
tükendim
şafakla
yavaş
ya
va
ş
.





Alt 12-02-2009, 14:04 #4

DüŠLeR ÙLKeSì

(&ÕMRÙMSÙN&)


Ben Bir Eylül Sen Bir Haziran


Bir eylüldü başlayan içimde
Ağaçlar dökmüştü yapraklarını
Çimenler sararmıştı
Rengi solmuştu tüm çiçeklerin
Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı
Katar katar gidiyordu kuşlar uzaklara
Deli deli esiyordu rüzgâr
Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa
Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar
Neydi o bir zamanlar
Sevmişliğim, sevilmişliğim
O heyheyler, o delişmenlikler neydi
Ne bu kadere boyun eğmişliğim
Ne bu acıdan korlaşan yürek
Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım
Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne
Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım
Beni kötü yakaladın haziran
Gamlı, yıkık eylül sonuma
Bir ilk yaz tazeliği getirdin
Masmavi göğünle
Cana can katan güneşinle
Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime
Çiçekler açtı dokunduğun..
Çimler büyüdü yürüdüğün
Ve güller katmer katmer oldu güldüğün yerde
Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi
Oldurduğun yemişlerin ağırlığından
Dallarım yere değiyor
Güneşi batmadan saçlarının
Bir dolunay doğuyor bakışlarından
Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma
Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık
Başım dönüyor, off başım dönüyor yaşamaktan
Ölebilirim artık
Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse
Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma
Baksana; parmak uçlarım ateş
Lavlar fışkırıyor göz bebeklerimden
Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan
Benimle meydan oku her çaresizliğe
Benimle uyu, benimle uyan
Birlikte varalım onuncu aylara
Ben bir eylül,
Sen haziran...





Alt 12-02-2009, 14:04 #5

DüŠLeR ÙLKeSì

(&ÕMRÙMSÙN&)


Kaç Gizlen Sus
Ben ölmek için dogmadim..
Her gece yürüyüslerimde
Bir yildiz kayar gökten
Ama hiç dilek tutmadim,
Kehribar tesbih misal
Hep yildizlar saydim,
Yalnizliktan kaçip, ayin mehtabinda dolastim,
Kendimi gizledim vefasiz aynalarda,
Kamufle olup sessizlige sustum,
Ben kaçtim, ben gizlendim, ben sustum..

Ben ayri dünya çocugu..
Her gece ayin dogusunda
Sancisini çekerim yalnizligin,
Sonra firari fikirle yildizlar sayarim,
Kaçarim esaretine düsmekten yalnizligin,
Gök kubbesi altinda gizlenirim karanligin,
Yürürüm gecenin kucagina susarim,
Benim adima dogan
Her gündüz için, her günes için
“to be or not be” önemli degil,
Her ne kadar asil bir eylem olmasa da
Ben kaçarim, ben gizlenirim, ben susarim..

Ben ölmek için dogmadim..
Her gece yürüyüslerimde
Bir yildiz kayar gökten
Ama hiç dilek tutmadim,
Kehribar tespih misal
Hep yildizlar saydim,
Ben kaçtim, ben gizlendim, ben sustum..

Ben ölmek için dogmadim
Ben ebedi yasamak için ölecegim…





Alt 12-02-2009, 14:05 #6

DüŠLeR ÙLKeSì

(&ÕMRÙMSÙN&)


Yalnızlık
Yalnizlik nedir bilirmisin arkadas?Â
Boslukda dolanip, sonsuza dogru
Kendini kaybetmis, söyle bilirmisin?
Bombos hersey, ne yapsan anlamsiz
Zamansiz yasamak, nasil gecer bilirmisin?
Umutsuz hayata bakis, anlam bulamamak
Karanliklar icinde hevessiz, nasil düsündürür bilirmisin?
Bir gün gelir, dostun bile kalmaz
Akar sular sürükler seni acimasizca,
götürür seni yalnizlar diyarina
Hele geceler uzar uzar, karanlik geceler,
Icin burkulur yalnizliginda, yaninda biri olmayinca
Dilersin Allah`tan hayat arkadasi ömür boyu icin,
Kirilir kalbin, dileklere bile kahredersin
Canyoldasini kaybetmek nasildir bilirmisin?
Yillar gecer böyle, caresiz yalnizligini cekersin
Nasil kader yazmis arkadas söylermisin?
Karlar yagmis saclara, sen hala yalnizmisin?
Sende mi, arkadas artik gideceksin?
Git git sende git arkadas, zaten alismisim
Yalnizlik sende gidersen bir gün, kara toprak
Sen bana arkadas olurmusun?
Cünkü iste o zaman, bak arkadas,
Yalnizligimin sonu gelmis olur!!!!






Alt 12-02-2009, 15:20 #7

кirîѕтаи

ÖZEL ÜYE

Bir gün anlarsin...
[IMG]http://www.***********.net/mainboardnokta.gif[/IMG]

Savaştıgım kadar yeniLdim hep..


Canım ne zaman birşeyi çok çekse, gönLüm ne zaman birini çok istese önce kazandım; sonra birer birer kaybettim hepSini..

aSLında o kadar yürekLiydimki ve bir o kadar umutLu.
Her yeniLgimde kendimi güçLendirdim bir sonraki için.. CesaretLendirdim..
Düştüm.. Sonra “KaLk!” dedim kendime.. KaLk !.. ELimden tutan oLmadı hiç, umut saçan, güLümseyen, inandıran..
Hep bendim kanayan dizLerimi temizLeyen, hep bendim acımı unutturacak avuntuLarı aynanın karşıSında saatLerce tekrar eden..

Savaşmak için gerekLi gereksiz nedenLer sundum önüme..
Çünkü; hayat o kadar kıSaydıki peS edip bırakmaya geLmiyordu..
Çünkü; umutLarım o kadar hırSLıydıki en kötüSüyLe biLe başa çıkabiLiyordu..
OnLarca inSan geLdi geçti hayatımdan ve ben onLarca inSanın hayatından geçip geLdim..
Yanımda kim varSa onunLa payLaştım gücümü, kudretimi..

Kime inanmışsam ona adadım sevinçLerimi, zaferLerimi..
Hayatın kıSaLıgına ragmen bir ucundan tutunup onuda tutuşturdum her seferinde..
Kanayan dizLeri vardı hepSinin, eLinden tuttum kaLdırdım..

UmutLarıma ortak ettim karanLıga çaLan gözLerini..
MaSaLLar anLattım onLara dinLemekten hiç bıkmadıkLarı..
HayatLarının bir köşesine tutturdukLarı maSaLLar..
Daha önce hiç görmedikLeri iLgiyi verdim onLara ve şefkati..
Bir anne oLdum bazen gögsüme yatırıp agLayışLarındaki utancı izLedim..
Bir baba oLdum bazen sert ama hepSi hayatLarını düzenLeyecek kuraLLar koydum..
Bazen bir sevgiLi oLdum.. AvuçLarındaki keLebekLeri öptüm; uyuttum..

Bir gün geLdi iyiLeşti hepSi ve yeniden acımaya gitti..
Bense sadece seSsizce izLedim gidişLerini..
İçim kanaya kanaya, ama bir sonrakine hazır oLacak kadar güçLü, tecrübeLi..
Benim kanayan dizLerim oLmadı hep; eLbet benimde kanattıkLarım oLdu..

Ama ne zaman geri dönSeLer bir böLümümde rahatLattıLar yürekLerini..
Acıtıp; tekrar gittiLer..
Ne zaman agLamak iSteseLer bi anne oLdum izLedim onLarı..
Ne zaman hataya meyLetseLer bir baba oLdum hatırLattım dogruLarını..
Ve ne zaman kopup gitSe bir yanLarı yeniSinin geLecegine dair umut verdim, inandırdım.. HazırLadım onLarı..

OySa benim kanayan dizLerimi temizLeyecek, beni inandıracak, umuduna ortak edecek biri yokmuydu ?
Bir´i vardı sadece..
Ama o herkeSte gördügüm maSum yanı ne zaman ona açsam kendimi bomşboş
ve amaçsıZ hissSettim bu güne kadar kaLbimde yer edenLerin savaşLarını..
iLk defa biri umutLarımı çaLmaya degiLde, umutLarını vermeye geLmişti..
İçimde öyLeSine özeLdiki sevgiSi ben biLe farkına varamıyordum..

Düşüp kaLkmaya hazırLandıgım anda eLimden tuttu..
Umut saçtı o masmavi umutLarını hemde cömertçe..
GüLümSedi güneş kokan güLümseyişLer vardı dudak kıvrımLarında gizLi..
Ve inandırdı hani o “Bir gün..” oLacak oLanLara..

Ama içimde bir yerLerde adı gizLiySe biriLerinin; kendime biLe itiraf edemedigim..
OnLardan biriSin..
BeLki; başka bir hayatta, başka bir şekiLde..
KaramSarLık de, haketmedigini yaşamak de, inançsızLık de..
Benden çok ihtiyacı oLanLarın çaLdıgı güLüşLere; aptaLLık de..

Bir gün gerçekten kaLkamadıgımda varoLdugunu biLmek biLe yeter bana..
Seninde avucundaki keLebegini öptüm; uyuttum..

Uyanana kadar..

ELveda..[IMG]http://www.***********.net/mainboardnokta.gif[/IMG]





Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 09:18 .