asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 09-05-2009, 10:31 #1001

Crayzz_ozi

Foruma Isınan Üye



Bak sana bir kucak dolusu bayramlar getirdim,
Öpermisin çocuk gözlerimden?
Dokunurmusun şeker tadında yüzüme,
Bak bu bayram şekerler açtı sol yanağımda,
Isırmazmısın bir parça?




asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.






Avuçlarıma bayramlık kalbini bırakmazmısın,
Göğsümden rengarenk balonlar uçurdum fark ettin mi? .
Sana açılan gökkuşağı kapılarını araladınmı,






asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.






En az senin yüzün kadar masum öpücüklerini,
Her gülümsediğinde gözlerinde saklı çocukluğu görüyorum,
Kirpiklerine yapışmış çocukluğunu öpebilirmiyim?






asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.





Alt 09-05-2009, 12:57 #1002

ice-world

Deneyimli


yüreğine sağlık





Alt 09-05-2009, 21:52 #1003

ice-world

Deneyimli


herkes kendine yakışanı yaparmış





Alt 10-05-2009, 20:02 #1004

ice-world

Deneyimli


Azcık beyaz peynir bir duble rakı
İstemem şiş kebap et sizin olsun
Radyoda çalarsa içli bir şarkı
Sessizce içerim var sizin olsun

Düşünmeden arkasını önünü
Hocam bana hatırlatma ölümü
Ölünce böcekler yer ya gönümü
Zarar bana yeter kar sizin olsun

Erdal’a desinler o bir serseri
Dünyada kaldı ki kimin eseri
Ölmeden hazırdır mezarın yeri
Taşa sarılırım yar sizin olsun
Erdal Dursun Çileli





Alt 10-05-2009, 20:04 #1005

Nuг-uL HüĐα

Fî Sebîlillâh


Yeniden yazmak için yalnızlık şart galiba.
İçin sıkıştı mı bedenine,
Canın yapıştı mı duvarına,
Çıkasım var yeter dedi mi diline,
Vay haline!

Uzaktayım bu akşam kendimden.
Sendeyim,
Senin şehrinde.
Kaldırım taşında.
Bankın üstündeyim.
İçtiğin çay da.
Elindeki kalemdeyim.

Ben sendeyim bu akşam,
Senin şehrinde

Rüzgarla geldim, toz kalmasın diye.
Gürültü yaptım duyasın diye.
Yağmurla geldim tenine düşeyim diye.

Elimde bir tabak yaprak sarması sen seversin diye.

Ben sendeyim bu akşam,
Senin şehrinde.





Alt 10-05-2009, 20:04 #1006

Nuг-uL HüĐα

Fî Sebîlillâh


Beni en güzel yerimde terkeden
İllede olmaz diyen sendin ela gözlüm

İsterdimki herşey güzel olsun
Bir bahar misali yapraklar solsun
Gözlerinin edası heryerde olsun
Benide ogözlerde istemezmiydin
Ela gözlümmmm

Bu ilk değil sonda olmayacak
Her yeni gün bana hazan olacak
Elbet bu ömrüm bir gün son bulacak
O gün bayramın olsun ela gözlüm

İsteme beni git dilediğin yere
Sanma bu gönül seni unutacak
İnan ben istemesem bile
Bu gönül hep seni soracak

Dünleri unut bugünler var
Senin için
Bir ömür mutluluk var
Senin için
Bir azapta dilerim benim için
Kalbinde kalsın ela gözlüm.





Alt 10-05-2009, 20:15 #1007

ice-world

Deneyimli


yüreğine sağlık





Alt 10-05-2009, 20:29 #1008

Slam_Jam

Birbaşkabaharabelki


asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.





Alt 10-05-2009, 21:21 #1009

Başκeитiи Mełeği

//


aşk dolu sözler değil anlamlı olan
gözlerime baktığında kendini görebilmen aşkı anlamlı kılan
sevmeyi bilmek değil beni sana çeken
içindeki beni yaşamak sevmeyi hissettiren
yıllara meydan okumak değil güçlü görünen
aşkının karşısında sana değer vermek yıllara meydan okuyan
sen ağlarken izlemek değil acı veren
gözlerinden akan yaşı silememek beni kahreden
özgürlüğe koşmak değil beni istemen
beraber yaşlanıp mutlu ölmek beni bekleten
sen değilmiydin yanımda ol diyen
ve hiç bir zaman seni terk etmediğimi bilen
ben değilmiydim gözlerine bakıp eriyen
seni sevdiğimi söylerken dünyaya boyun eğdiren
sevgi değilmiydi Ferhat'a dağları deldiren
aşk değilmi bana sevgi sözcükleri söyleten
hayat değilmiydi beni ölüme iten
ve sen değilmiydin bana yaşamayı sevdiren...


Hüseyin Okumuş





Alt 10-05-2009, 21:42 #1010

ice-world

Deneyimli


yüreğinize sağlık arkadaşlar





Alt 10-05-2009, 22:40 #1011

Başκeитiи Mełeği

//


asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.


Kadın adamı çok seviyordu...
Yemyeşil ovalarını verdi adama
Yaşam fışkıran.
"Beni seviyor musun?"
"Evet" dedi adam...
Güneşiniasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. ayını verdi kadın
Yıldızları taktı bir bir adamın omuzlarına...
"Beni seviyor musun?"
"Tabi" dedi adam...
Kadın çağladı
Gürül gürül akan pınarını verdi adama.
"Beni seviyor musun?"
"Elbette" dedi adam...
Kadın bağlandı
Yaşam ipini adama verdi.
Bir oldular tek oldular adamla.
"Beni seviyor musun?"
"Biliyorsun" dedi adam...
Kadın dağlarını verdi adama
Tırmandılar doruklara.
"Beni seviyor musun?"
Aşağılara baktı adam zirveden.
Başkalarını gördü
Sustu adam...


asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.


Ağladı kadın...
Gözyaşını verdi adama
Almadı adam...
Kadın onurunu verdi adama
Şaşırdı adam...
Sordu yine usulca kadın
"Beni mi seviyorsun?"
"Onu da seviyorum seni de" dedi adam...
Sustu kadın...
Verecek bir şeyi kalmadığında...
"Senin yüreğine ihtiyacım var" dedi adam
Başkasını sevebilmek için...
Çıkarıp yüreğini verdi kadın.
Korktu adam...
"Beni sevmiyor musun?" dedi adam.


asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.


Sesi yoktu kadının söyleyemezdi.
Gözleri yoktu kadının ağlayamazdı.
Kalbi yoktu kadının sevemezdi.
Onuru yoktu kadının yaşayamazdı...





Alt 10-05-2009, 23:24 #1012

Leyl-i Serâir

DâussıLa.


``

`gönülde sevdan,yakıyor içimi
gerçekler acı,sarsıyor bedenimi
varlığın özlem,sarıyor benliğimi
geceler katran,yaşatıyor yaşama sebebimi





Alt 11-05-2009, 11:22 #1013

ice-world

Deneyimli


yüreğinize sağlık arkadaşlar





Alt 11-05-2009, 12:49 #1014

«« єςђєг »»

ѕυкυт-υ нαуαℓ


asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.
ELVEDA
Ilk önce sen bu satirlari okurken ben bu dünyada olmayacagim.
Ve de özür diliyorum senden
" seni "
karanlik ve de koyu yalnizlik deminde sevgisiz biraktigim icin özür dilerim
bahar gözlüm
Ilk defa seni sevmistim:

yüregimdeki sevda atesini yalniz senin için yakmistim
ve ben ölsem de sen yasadikça bu sevda atesi hiç sönmeyecek..
Belki bu satirlari okurken
bir masum güvercinin ürkekligini ve de gözlerimden süzülen gözyaslarimin islakligini ;
ben yazarken ki aglayislarima sen okurken eslik edeceksin
Can özüm, Beyaz kelebegim
Ilk defa sana açmistim kalbimin kilitli olan kapilarini.

Günese kapali olan gönlümün perdelerini senin tatli gülüslerin için aralamistim.
Senin için akittigim gözyaslarimi ve de seni üzdügüm gecelerde
uykularin bana haram oldugunu yazmaliyim sevda kokan satirlarima.
Ilk öpüstügümüz bahar sabahi hala aklimda
ve solgun dudaklarim hala dudaklarinin sarhoslugunda

Seninle mutluydum.

Seninleyken Cennetteki Leyla ile Mecnun gibiydik.
Yalniz ve karanlik gecelerimde üsümemek
için hep senin hayallerine sarilip uyuyordum.
Sabahlari hayata seninle merhaba diyebilmek için
gözlerimin önüne senin tatli tebessümlerini getiriyorum.
Sunu bil ki MELEK KALPLIM;

Sensiz Cennette yasamaktansa seninle
Cehennemde alev alev yanmaya raziyim ben.
Son nefesimde bile ismin olacak dudaklarimda.
Kalbimde senin sevgin ve de dudaklarimda atesin olacak.
Gözlerindeki gözyaslarini sadece ben silmeliyim sadece ben ölmeliyim senin için
Dilegim;

tüm dileklerinin gerçeklesmesi,
sana umutlarim kurdun tüm hayallerinin sabahina gerçege dönüsmesi
Tek istedigim Rabbimden ben gidince gözlerinden süzülecek
her gözyasi damlasi için gökyüzünden binlerce mutluluk damlasi birakmasi..
Ve gidiyorum iste senden uzaklara sessizce ve de seni severek gidiyorum.

Gözlerimi yildizlara,
tebessümlerimi güllere kalbimi senin sicak yüregine emanet ediyorum.
Ve de hiçbir zaman unutma beni senin gözyaslarini
ben uzaklarda olsam da hissederim.
Kiyamam gözyaslarina Sakin aglama bahar gözlüm..
Acilarini ve de hüzünlerini sahildeki

kumlara birak ki bir rüzgar estiginde hemen kaybolsun.
Mutluluklarini ve de sevinçlerini her zaman gözlerinde sakla
ve
gülüslerinde mutlu ol..
Mutluluklarinda ve sevinçlerinde sevgim ve ben olacagim..
Gidiyorum ve gitmeliyim ama unutma giderken kalbimi yüregine armagan ediyorum.

Ona iyi bak Ben yildizlar kadar uzak olsam da gerçekte bir nefes kadar yakin olacagim.
Bir gün yanima gelirsen

beni saran kara topragin üzerinde karlari temizle
ve
de orada bir nazeninin bir sevda tomurcugu bulacaksin dokun ona.
Ve onun yapraklarinda sana yazilmis binlerce
" seni seviyorum"
kelimesi bulacaksin.
Belki bedenim topragin altinda çürüse de unutma
ruhum ve de kalbim her zaman seninle olacak.
Ben senin Cennetin kapisinda Leylasini bekleyen Mecnun misali
bekliyor olacagim.
Elveda





Alt 11-05-2009, 12:50 #1015

«« єςђєг »»

ѕυкυт-υ нαуαℓ


asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.

Ben hep küçük şeyleri sevdim
Ben beklerken hep küçük bekleyişlerle bekledim
Giderken küçük adımlarla küçük özlemleri küçücük avucuma alıp gittim
Severken bile küçücük yüreğimle sevdim
Ben her şeyi hep küçükken sevdim
Hiç büyük konuşamayacak kadar küçük ağzım vardı
Hiç büyük sevemeyecek kadar küçük yüreğim
Hiç kocaman bir eli tutamayacak kadar küçük ellerim vardı
Hayallerim bile hep küçük kaldı
Benim dünyam hep küçüktü
Aslında küçücük yüreğime hiç kimse büyük gelmedi
Bu yüzden ben hep küçük kaldım... Hep çocuk kaldım
Ben her şeyi hep küçük ve çocuk sevdim





Alt 11-05-2009, 13:17 #1016

ice-world

Deneyimli


yüreğinize sağlık arkadaşlar





Alt 11-05-2009, 19:53 #1017

tuğsecan

ÇiMeN GöZLü DeLi KıS


Sana üşüdüğümü söylüyorum. Çocukmuşum da sanki çamura çıplak ayaklarımla

basmışım soğuk bir kış gününde. Annem mi geliyor sen mi geliyorsun koşarak
biraz da kızgın? Annem mi sen mi?
Üşümüşüm diyorum... Ben üşümem
biliyorsun. Oysa üşümüşüm. Buz tutmuş ellerim. Bak parmaklarımın ucuna.
Saçaklardan sarkan ve dikkat edilmesi gereken buz sarkıtları gibiler.
Üşümüşüm diyorum.
Isıtacak mısın?
asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.
Sana estiğimi söylüyorum. Ucuz bir şarabın berbat tadı ile yaptığı iş
arasındaki uçuruma düşüyorum eserken. Beni basınç farkları getiriyor sana.
Eserken belki eski diye belki de es es es ki ki ki diye bağıran kekeme bir
rüzgar oluyorum. Tadını değiştiriyorum dokunduğum yaprağınasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. sürtündüğüm
toprağınasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. arasından geçtiğim saçların. Dağlar üzerinden gelen kaynağı
belirsiz bir esintiyim.
Eseyim mi?
asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.
Sana geldiğimi söylüyorum. Ayaklarımı nerde bıraktım bilmiyorum. Bir telefon numarası gibi ezberliyorum kilometreleri. Aramızda üç tane iki... İki yüz
yirmi iki. Ayaklarımı düşürdüğüm yerde her zaman senin kokun.
Telefon direkleri eşlik ediyor banaasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. bulutlar benimle geliyorasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. çizgi halinde bir
toprak benimle geliyorasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. sincapların endişesi benimle... Çok konuşan bir
yolcunun sustuğu yerin yanındayım. Yalnız sana geldiğimi söylüyorum.
Geleyim mi?
asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.
Sana sustuğumu söylüyorum. Susmak derinlere inmek değil midir? İçerden konuşmak? Ancak içerden yanıtı olmak? Susmak dibe sarkıtılmış bir ağ değil
midir? Ateşi saran oksijen?
Sana sustuğumu söylüyorum... Dut yemekle süt
dökmek arasında bir yerde olduğumu... Kedi ya da bülbülden birini yeğlemek
değil midir susmak? Yalnızlığında kendini avlamak değil midir dudaklarını
kapamak?
Kapayım mı dudaklarımı?
asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.
Sana gördüğümü söylüyorum. Olanlarla olabilecekler arasındaasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.
görülebileceklerle görülenler arasında düğüm atıyorum. Gördüklerim
parantezler içinde geziniyor. Görmediklerimi ise sen evlatlık alıyorsun
belki isteyerek belki istemeyerek.
Ellerini gördüğümü söylüyorum. Uyanmışlar
beden eğitimi yapıyorlar bedenimde. Gözlerin bir şiirin ilk karalaması gibi
açılmıyor mu? Seni gördüğümü söylüyorum. Ama gözüm kapalı göreceğim. Kapat
gözlerimi...
Göreyim mi?
asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.
Sana sevdiğimi söylemiyorum. “Bana sevdiğini söylemeasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. beni sev” diyor şair.
Aşk bana inan(a)mıyor... Ben aşkı yalnız tanımlıyorum.
“Üşüdüysen esasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.
Geldiysen susasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. Gördüysen sev” diyor rüyama nerden girdiği belli olmayan ak
sakallı bir ihtiyar.
Derin anlamlar arıyorum söylediklerinde sevgiye dair.
Belki de üşüyorumasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. belki esiyorumasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. belki geliyorumasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. belki susuyorum ve belki
görüyorum seveyim mi seni der gibi.
Seveyim mi seni?





Alt 11-05-2009, 20:21 #1018

Leyl-i Serâir

DâussıLa.


asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.

..üstat, beni müsait bir şiirde indir...


bugün bir şiir bile uğramadı yanıma
sana uğradı mı bilmiyorum
pencere kenarında yağmuru seyrettik yalnızlığımla,
balkona astığımız düşlerimizi içeri aldıktan sonra

kimsenin öğretmediği bir şeyi öğretmeni dilerdim../..ayrılırken
ama sen herkesin öğrettiğini yineledin
şimdi aşk../..inançlarını yitiren bir ayyaştır köprü altlarımda

deniz kabuklarından bir mumluk yapmıştım sana,
vermeye zamanım olmadı
şimdilerde içinde yakıyorum,
sesini duyuramayan kelimelerimin yorgunluğunu
biliyor musun../..bilmem
sen cümlelerimin 1. Kordonuydun ..



asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.

..susmaya gidiyorum.../..birazdan dönerim..

acil servis gibi yetiştim bütün kanamalı sevdalarıma
yanlarına gittiğimde,
odaları boştu, çarşafları temiz
bir küçük not bile yoktu../..”kurtardığınız için teşekkür ederiz”

bu yüzden emekliliğimi istedim yorgun aşkların baş hekiminden
tazminatım suskunluk
beni ait olmadığım şehirlerde aramayın,
adresimin caddesi../..burukluk



asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.

..teri soğumamış bir ayrılıkla içilen özlem, ateş yapar..



dün gibi hatırlıyorum ayrıldığımız günü
24 ocak../..kış../..kıyamet../..felaket
sanki herkes beni görmek için toplanmıştı şehir meydanında
parmaklarıyla gösteriyorlardı../..“işte bu kadın terk edildi” naralarıyla
bu günlerde../.dalgasını geçebiliyorum vedaların
o günlerde../..serum kokularına bulaşmıştı bütün kılcal damarlarım

gerçekte kim olduğunu çok düşündüm,
özleminin yer yer sağanak yağışlı olduğu zamanlarda
galiba artık biliyorum
sen../..büyümeye zamanı olmayan çocukların,
dar zamanlarda attığı içten bir kahkahasın

beni beklemeye gidiyordun.../..galiba yolu şaşırdın

asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.

...bu şiire girmek hüzünlü ve yaşlıdır..

biraz önce gözlerimden düştün
seni ıslattığım için üzgünüm
yanaklarımda kurumanı istemezdim,
dudaklarıma almışken ıslaklığını
sen../..gözlerim../..ve katre

sana yaşatmak istediğim çok şey vardı,
aşk’da kısa çubuğu ben çektim...

V

...kırgınlıklarımı kaybettim, hükümsüzdür...

sabaha karşı gittiğin için bağışladım seni
sen de kendini bağışladın mı../.. bilmiyorum
zor oldu indirmek resimlerini duvarlardan
ki tozlanma diye albümlerde yaşatmadım seni
seni../..bir “anı” olsun diye sevmedim

...ve hiç aldatmadım../..kirpiklerimle bile

çok önceleri sorduğum bir soruydu,
“şiir bir aşk’ı kurtarabilir mi? ” diye
otuzuma yaklaşırken gülümsüyorum da,
şiir bir aşk’ın ancak bekçisi olabilir
VI

...bu şiirde U dönüşü yapılmaz...

illegaldir bütün terk edişler,
ölümlerde dahil...

asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.
...aşk dersem çık, ayrılık dersem çıkma..

dedim../..çıkmadın
aşk bitti..





Alt 11-05-2009, 22:51 #1019

ice-world

Deneyimli


bütün arkadaşların emeklerine sağlık





Alt 12-05-2009, 11:30 #1020

tuğsecan

ÇiMeN GöZLü DeLi KıS


asık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu.

Yıllar önce bir gamzem vardı sağ yanağımda şimdi artık olmayan.
Mutluluk hayalinin peşinden koşarken; neredeasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. ne zaman düşürüp kaybettiğimi bilmediğim.

Çoktandır hissediyordum yokluğunu ama kendiliğinden açar diye bekliyordum. Açmadı.

Bulurum umuduyla geldiğim yollardan geri dönüp aramak istedim. Sevdiklerimi çağırdım yardımaasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. belki benim göremediğim yerlere bakarasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. onlar görür diyerek.

Kimse gelmedi. Tutmadı kimse elimi.
Onlarla yürürken düşürdüğüm gamzemi hiç kimse aramadı benimle.

Yine yalnız yürüdüm o yollarda. Tıpkı doğduğum günden bu yana olduğu gibi.

Tek başıma ararken kaybettiğim gamzemiasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. onun yerine bir yürek buldum; lime lime edilipasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. çiğnenipasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. basılıpasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. bir kenara atılmış.

Üzerine kazınmış isimlerden tanıdımasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. benim yüreğimdi.

Kocamandı...

Yıllardır içinde taşıdığı sevgiler kadar büyümüştü.

Aldım elime...

Çok ağırdı.

Baktım içine nedir bunca ağırlığı yapan diye.

Can(m) kırıklıklarıyla doluydu. Hüzünasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. acıasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. hayal kırıklığıasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. inançsızlıkasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. değersizlikasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. aldatılmışlık renklerinde.

Yüreğimi tekrar kafesine yerleştirmek istedimasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. sığmadı.

Bulduğum yere koyupasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. arkama bakmadan koşup uzaklaşmak istedim.

Bırakamadım...

Yüreksiz yaşamayı göze alamadım.

Şimdi...

Ellerimde; kesiklerinden ince ince kan sızanasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. can(m) kırıkları dolu bir yürekle kalakalmış durumdayım yol ortasına.

Ne o kesiklerden akan kanı durdurmak için koşanasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. ne de içindekileri boşaltıpasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. bana gamzemi geri verecek insanlar var.

Hayat bu olsa gerek.

Yaşadıkça sevmekasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. sevdikçe yaralanmakasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. yaralandıkça kanamakasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. kanadıkça...

İnançlarınıasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. insanlara güveniniasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. yaşama coşkunuasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. umutlarınıasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. gülüşleriniasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. gamzelerini kaybetmek...

Kaybettikçe...

Her şeyin kocaman bir hayal ve yalan olduğunu anlamak...

Anladıkça...

Bu dünyada yalnızasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. yapayalnız olduğun gerçeğini kabul etmek.

Hayat bu işte...

Gamzelerini ve daha birçok şeyini birlikte yürürken kaybettiklerinasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. ne seninle kaybettiklerini aramaasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. ne de yaralarını sarma zahmetine katlanmıyor.

Sen kendin arayıp bulacaksın kaybettiklerini ve sen kendin iyileştireceksin yaralarını. Gözlerinden akan yaşın tuzu bulaşmış dilinle yakarakasık olmak ölümden zordu.çünkü,ölümden öte köy yoktu. yalaya yalaya...

Hayatı öğrendim...

Benim gerçek sandıklarımdan oluşan kocaman bir yalanmış.
Gerçekler ise insanın içini yakacak kadar yamanmış.

ANLADIM.





Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 18:54 .