#7201
Kimseye kendimden çok güvenmiyorum…
Her kalp aldatır sonunda…

Ve her düşünce yalnızlığa düşer
Terk edilince…
Her insan bencildir aslında yaralandığında,
Ve her seferinde ”bir daha asla” der, düşünmeden…
Sureti silik bir asladır bu aldanır her seferinde…
Tecrübe koyar adını,
Atar bir kenara…
Yeri gelince kullanmak için,
Biriktirir tüm yanlışlarını…
Tüm yaşanmışlıklarını…
Eskimiş ne varsa rafa kaldırılır,
Suretler değerini kaybetti sanılır.
Zamanı geldiğinde yeniden açar sayfaları,
yeri gelmiştir tüm biriktirdiklerini kullanmak için fakat
“Hayır” der ”bu sefer farklı olacak,
Eskilerle canımı sıkmayacağım, hatırlamayacağım…”
Ta ki; yeni bir yanılgıya düşene kadar….
Bir gün aniden yalnızlık tekrar çalar kapıyı,
Kaç kere tıklatır anlayamazsın.
Ama bilirsin geldiği zaman, anlarsın.
Hani kapı üstündeki dürbünden bakarsında,
İstemediğin biri geldiğinde açmazsın kapıyı.
Hayata da fark etmediğin o dürbünden bakarsın hep,
Görürsün geldiğini ama öyle bir şansın yoktur
Yalnızlığın geldiğinde…
Sen açmasan da o kapıda mutlaka bir delik bulur,
Kaçışın yoktur,
İstemesen de sızar içeri girer.
Bir koku sarar etrafı,
Senin yamaladım sandığın o yalnızlık,
Yanı başında eski bir dost gibi durur öylece.
Tozlu raflarında saklanan sen
Dört bir yana dağılırsın,
Eskimiş anıların yeninden saçılır ortalık yere.
Eder bulur yeniden,
Değer kaybetti sanılan suretler.
Gözyaşı yeniden yerini alır,
Boşaltmak için tüm hayatını
O iki gözün gördükleriyle.
Her gözyaşı ikiye bölünür aslında.
Geçmişe ve hiç gelmeyecek olana,
Yaşananlara ve yaşanmadan kalanlara…
Her biriktiriliş birazda kendinden gidiştir aslında
Ve dönüştür yaşatana, hatırlanana…
“Tüm bunlar aklımdan geçerken elimi işletiyor düşünceler ve hüznümün yapışkanlığı arsızca çoğaltıyor yüreğimde…”



#7202
GönüLLerden DamLayanLar


biz Neyi beraber Sevdik ki ?
ben Seni Sevdim
Sen bensizligi...

ben Hep Gözlerine bakmayı Isterken
Seninse Hep Kaçamak Oldu Bakışların...

ben Hep Haykırmak Isterken Sevgimi Sana
Sense Hep Sebebsizce Susardın Karşımda..

Kırmaktan Korkardım Yüregini
Oysa Sen Yerden Yere Vururdun beni...

bir Ayrılık Filminin Sonunda Ağlarken ben
Seninse Alaycı bir Gülüş Olurdu Yüzündeki İfadeden...
Anladım ki,
biz Sadece bir Seyi birlikte Sevdik Sevgili
SENI....

GönüLLerden DamLayanLar


#7203
Sessizliğin Sesi
Sessizliğin sesini duyabiliyorum bugün
Hiç ötmeyen kuşlarında

GönüLLerden DamLayanLar

Sustukça konuşuyorum
Susarak konuşuyorlar sanki..
İyi de hissediyorum kendimi
Damarlarımda hafif müzik
Parmaklarımda biraz yorgunlukta var.
Beyaz bir sayfa açılıyor gözlerimde
Bacaklarımıda hissedemiyorum sanki yoklar
Hissemediklerimi hissedebiliyorum artık
Farklı bi duygu.

Müziğin sesi arttı
Vücudumu ise ellerim dışında hissedemiyorum artık
Yeni bir son gibi belki başlangıç.
Hafızam ise yitik ve mutluyum..
Bir an..Bir an herkesin bana baktığını hissettim...
Sonra yanımda kimse yoktu..
Yalnızdım...


#7204
Yureginize emeginize sagLik.


#7205
Satırlarıma ‘sen’ değil,
Özlemin dökülüyor…

Olmazsa olmazım ‘sen’…
Yoksun işte…

GönüLLerden DamLayanLar
Bir hayalden ibaret özlemlerim…Yastığıma başımı koyduğumda
sadece sen'li hülyalara bırakıyorum ruhumu...
Dışına çıkılması zor bir yol gibisin…
Çıksam, düşeceğim sanki uçurumundan…
GönüLLerden DamLayanLar
Oysa yoksun, varlığımın sınırlarında…

Anladım ki sen kolaylaştırdıkça anlamını, ben zorlaştırıyorum seni…
Oysa basit bir oyunsun, beynimin içinde karmaşaya sebep olan.
Ve karmaşık olan sen değil, sensizliği anlamak…

GönüLLerden DamLayanLar
Hangi kelime, hangi cümle sensizliği anlatabilir ki ?
Düşünüyorum da düşünecek bir şey yok özünde…

Varlığının yerine yokluğunu kabullenmeyi
öğrenmeli avaz avaz…
Bir sensizliği bir de yalnızlığı yaşayabilmeli içimde ki

sesliliğe rağmen…
GönüLLerden DamLayanLar
Oysa,
Bıraksam çığlıklarımı terkini sindirecek suskunluğum…
Bu yalnızlık, suskunluğuma eşit olacak sensizliğe

giden her adım da…
Biliyorum, kendimi kandırıyorum zamana karşı…
Ve bilmek bahane değil ‘bana’…

GönüLLerden DamLayanLar
Olmazsa olmazım ‘sen’…
Yoksun işte…

Ve görmüyorsun…

Sana gözlerim değil,
Yüreğim…
Bedenim…
Ağlıyor !

GönüLLerden DamLayanLar


#7206
GönüLLerden DamLayanLar
Sabaha kadar yandı içimde bir ateş,
Neleri alıp gitti ne kaldı ah o günlerden,

Rüzgar gibi geçip gittin hayatımdan,
Hala her yanımda izlerin var,
Rüzgar gibi esip geçtin hayatımdan,
Saçlarımda serin bir hüzün var,

Bu ada vapurunda sen olmalıydın yanımda,
Bir derin sızı kaldı o günlerden hatıra,
Bu ada vapurunda sen olmalıydın yanımda,
O güzel gözlerin var duyduğum şarkılarda,

Bu sabah bulutsuz yağmur gibiyim, yalnızlık çok zormuş,
Tanıdık yüzler gördüm, seni sordular hiçbir şey
söyleyemedim,
Günahların boynuma,
Bu işkence, bu acı nereye kadar sürer, bilmiyorum,
Nerdesin? Ne yapıyorsun? Bilmiyorum,
Ama beni sorarsan, aşık adam ne yapar, ya oturur şiir yazar,
Ya da, ya da, ya da dün gece benim yaptığım gibi,
Oturup sabaha kadar hüngür hüngür, hıçkıra hıçkıra ağlar...


#7207
GönüLLerden DamLayanLar


#7208
şimdi bir şey söyleme!
tek bir söz çıkmasın dudaklarından...
sesin alır rüzgar savurur uzaklara,
sen hiç bir söz etme...
dokunma!
dokunma saçlarına süzülsün esen her rüzgarda,
bırak yüzüme değsin,
okşasın göz kapaklarımı...

yok hayır konuşma!
şimdi söyleme ne olur,
hazır değilim belki de bilmiyorum,
belki acı veriyor duyacaklarım
sen bir kaç dakika daha bekle ne olur?
ufacık bir hatırım varsa sus olur mu?
bekle biraz dinsin gözyaşlarım...

sakın!
adım bile atma,gelme sakın yanıma yaklaşma,
bırak izin ver süzülsün gözyaşlarım
sakın silmeye kalkma bile!
yaklaşma lütfen,
kokun gelir buram buram burnuma;
ağlatma daha fazla lütfen,
özür de dileme!
özür dileyecek bir şey yok...

sadece dur karşımda...
öylece dur,izin ver izleyeyim seni;
bir kaç saniye...
yere oturup biraz soluk alayım izin ver!
nefesim kesiliyor,biri boğazıma çöküyor sanki,
sanki yağmur yağıyor içime!
içim ıslanıyor bak;
her saniye daha çok ıslanıyorum...
bir yanda sen varsın bir yanda yağmur,
değme kalsın gitmeyin ikinizde!

az sonra söylersin,
acele etme olur mu?
zaten bende gideceğim birazdan...
sen gittikten hemen sonra!
duramam ki buralarda,
sen olmadıktan sonra?
birazdan söylersin şimdi söyleme;
ne olur bir kaç dakika daha ver?
şimdi terketme...


#7209
Bir acı var, bilir misin?
Ben bilemiyorum tam adını.
Gönül yarası diyor kimileri,
Kimileri ayrılık diyor bunun adına acımasızca...
Bense ifade edemiyorum kelimelerle
Çünkü en acı kelimeler bile tatlı kalıyor bunun yanında!
Anlatamıyorum soranlara derdimi
Bir şeyler kopuyor sanki içimde...
Tıkanıp kalıyorum umutsuz karanlıkta
İçimde bir çığlık SEVİYORUM diyor
Aklım ise UNUT diyor kolaymışçasına...
Hani gelişinle yaşamayı öğretmiştin ya bana
Şimdi de gidişinle ölümü tattıracaksın
Biliyorum sevdiğim, gideceksin
Kendimi alıştırmaya çalışıyorum yokluğuna
Hiçbir şey gelmiyor elimden başka...
Arkandan gitme diye bağırsam ne yazar
Ağlasam da, yalvarsam da değişmez acı gerçek
Gideceksin sen de, ayrılık var ufukta...
Biliyorum, yine mecburum diyeceksin
Ama ben de sana mecburum, bunu bil!
Maalesef farkındayım, gideceksin sevgilim
Bense sefilleri oynayacağım arkandan
Ben ağlıyor olacağım ardından hıçkırıklarla
Sen asla dönmemek üzere düştüğün o yollardayken
Sessiz çığlıklar atıyor olacağım içimden
Akmadan kanıyor olacak yüreğim
Ve bir gün Azrail ruhumu almaya gelecek
Yerinde bulamayacak ruhumu
Çünkü ruhumu da gömeceğim sevginle beraber
Sonra seni yalancıktan unutmuş gibi yapacağım
Yokluğuna alışmış taklidi yapacağım
Yalandan güleceğim yüreğim kan ağlarken
Ve yüzüme mutluluk maskemi takacağım
Ama bil ki; o maskenin altında
Sana hasret, mutsuz bir ben olacağım...


#7210
Söyle sen bu şiirin neresindesin?
Susuşlar tükendi susmaktan
Rüzgar yoruldu bu aşkın küllerini savurmaktan
Kalemim küstü bana
Sürekli seni sayıkladığımdan.

Söyle sen bu şiirin neresindesin?
Satırlar hep susuşlarınla can buldu.
Sessizlik en güzel cevaptı,
Yitirdiğim sevdama!
Beklediğim bir cevaptı,
Sen susarak verdin bu cevabı.

Söyle sen bu şiirin neresindesin?
Tıpkı hayatımdaki yerin gibi
Yine yoksun satırlarımda
Yaşama dair kurduğum cümlemde
Bir öznenin iki nesnesi olamazken “biz”
Şimdi nereye oturtayım seni yüreğimde?

Söyle sen bu şiirin neresindesin?
Tükendi tümcelerim
Şimdi noktayı koyma zamanı
Seninle son bulsun isterdim satırlarım
Ama yok!

Sen gözümde nokta kadar bile değerli değilsin.
Söyle sen bu şiirin neresindesin?


#7211
Hicran yarası çökecek her dem,
Vefasızlığını bilip ağlayacaksın,
Dilin tutulacak, kaybolacak hecelerin,
Söyleyecek cesareti bulamayacaksın.

Gözlerin hep bakışlarımı arayacak,
Yüreğin hissettiği halde göremeyecek,
Maziyi anarak mektuplara bakacak,
Hatırlayacak cesareti bulamayacaksın.

Aramamakla ızdırabın bitecek sandın,
Bir tebessümü bile bana çok bildin,
Bir anlık öfkeyle
aşkımızı sildin,
Hatır soracak cesareti bulamayacaksın.

Sebebini bilmeden bitiriyorsun sevgini,
Anlamadın hala, ince düşüncelerimi,
Son verirsin diye umutla bekleyenini,
Arayacak cesareti bulamayacaksın.

Bir gül, asla olmamalı bu kadar dikenli,
Bitecekse bile dost olarak devam etmeli,
Bu güzel dostluğun kıymetini bilmeli,
Bitirecek cesareti bulamayacaksın.

Gün gelecek sırdaşım nerede diyeceksen,
Başın yastıkta, vefasızlığını düşüneceksen,
Seni senden çok seveni bilemeyeceksen,
Yaşayacak cesareti bulamayacaksın


#7212
Yalnızlık zor be gülüm bu iskelede
Alışmışım her gün denizin yosun kokusunu seninle koklamaya…
Ekmek kırıntılarını atmasını martılara
Güneşin doğuşunu alışmışım gülüm seninle!
Ne zormuş sensiz oturmak bu iskelede!
Bu sefer ellerim ellerinle değil de
Bir sigara bir şişede şarapla dolması koydu be gülüm!
Mazi aklıma geliyor, her yer sen dolu bu iskelede
Çok sevmiştim seni…
Ayın denize mehtaplaşması kadar gerçek
Ve büyüleyiciydi benim SEVGİM!
Gece iskeleye iniyorum
Yıldızlara küfür ediyorum!
Çünkü sen demiştin bana
Yıldızlar kadar gerçekçi benim sevgim diye!
Hadi oradan sende…
Kalbimi yakıyor be gülüm bu iskele!
Yaralı kalbime tuz basıyor her gece
Yeter artık!
Ve sona yaklaştık…
Ben dayanamıyorum her gün bu iskelede ölmeye
Artık benim gitme vaktim geldi
Kendine iyi bak!
Bu arada elindeki mektubu iki yere gönderdim
İkisi de aynı mektup ama Tek farkı var sadece
Biri sende biriyse iskelede…



Cansız bedenimde!


GönüLLerden DamLayanLar


#7213
GönüLLerden DamLayanLar



GönüLLerden DamLayanLar



GönüLLerden DamLayanLar



GönüLLerden DamLayanLar



GönüLLerden DamLayanLar


#7214
GönüLLerden DamLayanLar


'O'simsiyah saçlarınıngözlerinin
'O'son sözün perişan etti yüreğimi





Azrail bekler beni gideceğim
Azrail bekler beni gideceğim





GönüLLerden DamLayanLar


Bir can istiyorsan beni götür azrail
Benim sevdiğime dokunma
Bir can istiyorsan beni götür azrail
Benim sevdiğime dokunma






Usulca giderken masum kalbime
Ne acılar yaşattın bitmeyensevgime
Artık çok geç bebeğimartık çok geç bebeğim
Azrail bekler beni gideceğimazrail bekler beni gideceğim


#7215
Sana Geldim../..Yüreğinin Mavisine,
Kurşuni Renkler Her Gün Vurdu Bir Yerlerden..

Delik Deşik Oldu Umutlar..
Tek Yolum Maviydi..

GönüLLerden DamLayanLar
GönüLLerden DamLayanLar
GönüLLerden DamLayanLar

Bak..!
Elim Boş Gelmedim../..Bir Avuç Mavi Derledim
Gökten Ve Denizlerden..
Bir Nebze De Olsa,
Maviyi Almaya Geldim Yüreğine..
Mavi Gözlerden Bir Bakış Almaya Gelen
Umut Fakiriyim Ben..
Alacakmısın Beni Mavine..?

GönüLLerden DamLayanLar
GönüLLerden DamLayanLar
GönüLLerden DamLayanLar

Mavi Bakabilecekmiyim Senin Gibi..
Umut Olurmu İsmim..
Yaşarmıyım En Yükseklerde,
Bazen De Denizin En Dibinde..
Yoksa Gözlerin Yeter Mi..?
Benim Maviyi Yitiren Yüreğime..


GönüLLerden DamLayanLar


#7216
GönüLLerden DamLayanLar



Sonbaharı yasamadan kış doldu ceplerime.
Hergün kar yağıyor da o karda yürüyemiyorum artık..

Üşüdükçe içime kapanıyorum,kapandıkça yazıyorum yazıyorum
yazıyorum sonra sinirlenip yazdıklarımla sigaramı yakıyorum

Gözlerden uzak olmalıyım ben
Sözcükler bana ulasmamalı
Duymamalıyım o garip şiirleri


Bir saatlik derin bir uyku için herseyi vermeliyim;Hem
Telefonlarımı da kapattım

Tüm terkedilmişliklerimi de yanıma aldım gidiyorum simdi..
Ufacık bir çocuk gördüm yolda giderken,ufacık bir öpücük


kondurdum yanağına,üşüdüm...İhtimal ki arkamdan kimse bakmıyordu..

Evet evet gitmeliyim artık..
Avutmalıyım kendimi...


#7217
Avuçlarımda biriktirdiğim nisan yağmurlarının yanısıra
Bulutlara karışan gözyaşlarımda gidişinin ardında
Sen arkanı dönme sakın....
Gözüne çiğ kaçarsa bütün yollar kapanıverir birden.....

Gitmen en doğrusu sakın dönme arkanı
Rüzgârın asi şekilde esip gectiği
Ve saçlarımı darmadağan ettiği zaman
Rüzgâra yoldaşlık eden ve saçlarımı
Bunca dagıtan nefesin gelecek aklıma...


_di`li geçmişe bağlı kaldığım zamanlardan
Geriye sadece ufukta görünen güneşin
Verdiği sıcaklık kadar sıcak olan
Gülüşlerin geliyor aklıma.....

Gülüşlerin _di`li geçmişi geniş zamana baglama sebebim artık....


Şimdi çocuklugundan kalma ağız dolusu
Bir gülüş bırak arkanda...
Ama sakın arkanı dönme
Çocuk gülüşün aglar yoksa...



#7218
GönüLLerden DamLayanLar

Zamanın bahçesinde birer körebeyiz.
Biraz şaşkın, biraz telaşlı,
Hep birşeyler yakalama çabasındayız.

Yansımalar

...


#7219
Aşk
Sigaramın ucunda dumandan lden senden yani attenibaret




Çekiyorum ime liyorum yüreğime

Seni sevgini
GönüLLerden DamLayanLar

Her çekişte iç çekişlerimde ortak oluyor bana
Sevdan bir sigara kadar yakın
Sigaran duma kadar uzak bana
.GönüLLerden DamLayanLar.
m sevdanın
Ateşinle yanarken dumanınla kayboluyorum
.GönüLLerden DamLayanLar.
Bitmeden sigaram bir yenisini sarıyorum sararan parmak larımda
Tıptıp sararttığın yüreğime sevdasararcasına
Defalarca bıkmadan sarıyorum sevdanı yürime GönüLLerden DamLayanLar.






kım sevdan bir sigara kadar yakın dumakadar uzak bana


Ateşinle yanarkenllerim bile sızyor
m sevdanın
Ayağının altında eziyorsun her defasında


GönüLLerden DamLayanLar



Aşk sigaramın ucunda dumandan külden senden yani atten ibaret


Yakıyorsunher defanda…


#7220
MASALIM GERÇEK OLMADI ANNE
Bir varmış bir yokmuş diye masallar başlarmış, çocuklar uyusun diye anlatılırmış, her masalın sonu mutlulukla bitermiş, her masalın sonuda onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine olurmuş.
Çocuklarda hayatta hep mutluluk var diye hayatta mutlulukla büyüyeceklerine inanırlarmış.
Ancak hayat çocukların sandığı kadar da mutlulukla bitmiyor, ya da mutsuzlukla başlayıp mutlulukla bitiyor, ya da mutlulukla başlayıp mutsuzlukla bitiyor.

Masallar mı yalan söylüyor yoksa hayatmı yalan? Hani insan sevince çok mutlu olurdu hani sevgiler ve
aşklar yalan değildi. Hani her seven kavuşurdu sevdiğine.
Anne külkedisinin son umudu ayakkabaıydı ve bir papuç uğruna mutluluğu yakaladı. Leyla ve mecnun kavuşamdı ferhat ve şirin mutlu olamadı ama yusuf züleyhasıyla mutlu oldu süleyman belkızıyla mutlu oldu.

Ama anne ben mutlu olmadım. Sevgi her engeli aşardı. Bir masal anlatmıştın küçükken tavşan havucu çok severmiş. Ama hiç yiyemezmiş aslanın havuç bahçesi varmış tavşanda o havuç bahçesinin sahibinden korkarmış hep aç kalırmış. Noel bayramında tavşan noel babadan havuç istemiş ve kavuşmuş havucuna. Anne benim masalım olmadı. Gelinliğim olacaktı. Elinden öpüp evinden çıkıp b
aşka eve gidip mutlu olcaktım. Benim masalım olmadı. Sadece bir varmış bir yokmuşla başladı.

Ama ne bir kaldı elimde nede iki benim sevdam bana yalan söyledi benim
aşkım olmadı. Anne neden bana mutluluk masalları anlattın. Mutsuzluk masalları anlatsaydın da hayatta her daim mutlu olamayacağımı bilseydim ama biliyorum hayat nedir? Okullarda da kimse vermiyor hayat dersi hayata acı yakalandım. Masalım olmadı anne külkedisi olmadım.

Hayatın yalancılığını niye anlatmadın anne bana belki anlatsaydın kaybetmişliği ve mutlu olmamayada hazır olurdum. Anne olursam günün birinde hayatın acımasızlığını öğreteceğim evledıma. Ve yine
aşkların bir gün bittiğini ve yerini sadece hatıraların kalacağını söyleyeceğim. Ve yine gelenlerin gidenleri hep hatırlatacağını anlatacağım.

Hayat bu anne tozpembe değil hiç birşey. Ve masallar yalancı anne gerçek olmuyor noel babada yok...

Neden? Anne hep mutlu masallar anlattın hayatın masalını anlatsaydın olmazmıydı. Belki o zaman daha iyi anlardım ve ümitlerim birer birer kırılmazdı. Ve anne masallarım artık yok hepsi yalan söylüyor peki gerçek mutluluk hayatın bir köşesinde varmı?

Ve şu var masallar gerçek değil ama bazı sevgilerde
aşklarda gerçek değil, peki gerçek olan ne hayatta anne?

Herşeyi zamana bırak unutursun alışırsın rejonumu gerçek hayat bumudur. Hayatın masalı bir masal istiyorum hayatın aldatmışlığını herşeyin gerçek olmadığını anlatan olsun olurmu anne varsa öyle masal bana anlat ki kaybetmişliğide öğreneyim öğrenemedim hayatta birilerini kaybetmeyi.
Külkedisi anne ve babasını kaybetti, Rapunzel’de ailesini kaybetti ama hepsi birer peri gibi yanında oldular. Ben ailemi değil ama SEVDİĞİMİ KAYBETTİM. Masalım gerçek olmadı bidaha gelmedi.
Masallar yalancı ama hayat daha yalancı...

Hayatın yalancılığını öğretmedin anne insanların acımasızlığını anlatmadın ve bir varmış bir yokmuş değil hiç birşey yok beş ve ikide yok.




Konuyu Toplam 2 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 2 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 16:32 .