ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 17-06-2012, 23:53 #1

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses

ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...



ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...


"
Bir yerdeyim
Yerin dibinde bir yerlerde
Ellerin yok
Sesin yok
Geleceğin de…
Bir yerdesin
Başımın üzerinde
Haberin yok
Ne kadar sevsem
Bileceğin de…

"



Benzer Konular

√¡тαℓ¡тч ve José Bunu beğendi.
Görüntüleme:5590, Cevaplar:62

İlginizi Çekebilir >
Alt 17-06-2012, 23:55 #2

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses


ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...


"Yaşamı gitmek olarak algılıyorum.
Sürekli gitmek istemek de, bir yerde, hiçbir yerde olmak istemek değil mi?
Olabileceğim bir yer kaldı mı?
Hiçbir yerdeyim."




José Bunu beğendi.

Alt 17-06-2012, 23:57 #3

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses


ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...



"Sonra bigün herkesten her şeyden bıkıyosun, uzaklaşmak istiyorsun.
İzin vermiyolar.
Sanki çok umurlarındaymış gibi."




José Bunu beğendi.

Alt 17-06-2012, 23:59 #4

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses




ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...

Galiba evde oturmaya o kadar alışmışım ki sanki evden çıkınca gerçek bir dünyada yaşamıyorum.
Evin dışında her yer sanki aynı, sanki bütün insanlar birbirine benziyor.
Ne acıklı değil mi?


— Oğuz Atay





José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 00:04 #5

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses




ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...



İnsanlarla problemim ne biliyor musun Gölge?
Yoruyorlar beni, onların yanında hiçbir şey yapmasam bile çok yoruluyorum.
Endişelerine ortak olmamı istiyorlar, mutluluklarını paylaşmamı, acılarını kendi acımmış gibi hissetmemi istiyorlar.
Bunları yapabilirim aslında, çok bir şey yapmaya gerek yok, bir kaç jest ve mimikle her şeyi anlıyormuş gibi görünmem mümkün. Ama bitmiyor işte Gölge.
Bir insanı bir kez anlar gibi yaptın mı sonu gelmiyor bunun.
Dipsiz bir empati kuyusunun içine çekmeye çalışıyorlar sonra.
Kimsenin kimseyi umursamadığı bir yer var mı Gölge?
Benim gerçekten mutlu olabileceği tek yer orası galiba..


-Ali Lidar






José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 00:16 #6

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses



ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...


Farklı lezzetler kattık hayatlarımıza. Sen bana siyahın aslında karanlıktan ibaret olmadığını öğrettin hayatta.
Pekala kırmızıyla bütünleşebileceğini gösterdin. Tutkuyla harkulade bir çift olabileceğini..
Ama ne derler bilirsin, iki mükemmel şey asla birlikte olamaz.







José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 00:28 #7

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses





ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...

...ve senin yanında öylesine huzurlu, öylesine huzursuz, öylesine baskı altında
ve öylesine özgürüm ki böyle olması çok doğal.
Bu yüzden bunu farkettikten sonra hayatın geri kalanından vazgeçtim.







José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 00:31 #8

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses


ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...


“İki kent arasındayım, biri bilmiyor beni, öteki artık tanımıyor.”





José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 00:33 #9

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses




ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...


“Seni özledim”e verilen “Nasılsın” cevabıyım ben. Kırmak istemeyen,
üzmek istemeyen, susmak istemeyen, yalan söylemek istemeyen, özlemeyen, ne yapacağını bilemeyen.






José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 00:37 #10

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses




ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...


"burada daha ne kadar öleceğim?
yeryüzüyle gökyüzünün aracısı olarak bulutu haraca
kestiğiniz yerde? ben size alışamam.
gözüme saldıran güneş ışınlarında yüzünüzün yokoluşu.
“ağlıyordum, onu gönlümde isterdim ve sadece orada."






José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 00:43 #11

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses




"Seni sevince kıpırdayan her şiiri
Kahverengi bir çaydanlıkta saklıyorum."







José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 00:51 #12

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses




ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...


Mesafelerle ilgili en korkunç şey seni özlüyor mu yoksa unutuyormu bilemiyorsun.




José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 01:23 #13

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses




ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...


Unutulmuş bir evdeki, unutulmuş bir insandım. Unutulmuş sandalyemde oturmuş, unutulmuş dört duvarımı izliyordum.
Duvarlar rutubetlenmiş. Göz göz olmuş halde unutularak dökülüyorlar yere. Duvardaki tek şey unutulmuş bir ayna. Ayağa kalktım.
Aynaya doğru yaklaştım. Küflenmiş aynada yüzümü seçmeye çalışıyordum. Gözlerimle göz göze geldim.
En son kimin gözlerine bakmıştım ki? Unutmuşum. Kirli parmaklarımı aynadaki yansımama değdiriyordum ki ayna parçalanarak yere serildi.
Çok unutulmak ister gibi bir hali vardı ve unutulmuştu….









José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 01:38 #14

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses




ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...


Harun: Tek bi şans vermedi abi bana.
Behzat Ç.: Harun oğlum, insan sevdiği adama şans verir la,
Sevdiği adama. Anladın mı, ha?






José Bunu beğendi.

Alt 18-06-2012, 01:43 #15

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses


Yorgunluğun uzun bir nehir kadar derin senin.
Çıkart at kalbini,
işte hepsi bu,
hepsi bu.




José Bunu beğendi.

Alt 20-06-2012, 03:06 #16

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses


ben, kendime hep masallar anlattım. bitmez tükenmez gecelerimi hep masallarla doldurdum; şimdi bile anımsıyorum onları.




José Bunu beğendi.

Alt 20-06-2012, 03:08 #17

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses


Moralim öyle bozuktu ki, düşünemiyordum bile.
Asıl derdim de bu benim.
Moraliniz çok bozuksa, düşünemiyorsunuz bile.




José Bunu beğendi.

Alt 22-06-2012, 15:42 #18

Owl

...


ƒαℓℓιηg ѕℓσωℓу...


Eskiden çok eskiden,

Benim çocukluğumda annelerimiz çalışmazdı.

Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.

Hatta babanım bile anahtarı yoktu.

Annem evimizin bir parçası gibiydi,hep evdeydi.

Heryere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.

En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.

Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.

Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.

Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.

Servis falan yoktu.

Ayakkabılarımız eskirdi.

Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.

Annelerimiz bu durumu bildiklerinden, kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.

Mahallemizdeki teyzeler annemiz gibiydi.

Susayınca girer evlerine su içerdik.

Ya da pencereden bir sürahi bir bardak uzatır, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.

Kısacacı evine girip gelen (ki sadece çişi gelen giderdi evine) elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.

Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.

Bu bazen bir kurabiye bazen bir meyve olurdu.

Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.

Çok garip ama kimse almazdı.

Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.

Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştılırdık.

Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.

Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.

Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.

Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.

Azar işitip, acillere taşınmazdık.

Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik.

Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.

Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.

Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki.

Komşumu tanımıyorum ama evinin camında temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.

Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.

Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ; bilmem kaç kuruşhepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.

Evlerimiz var içinde yaşayan yok.

Parklarımız var içinde oynayan çocuk yok.

Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar…

Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz.

Tahta iskemlelerimiz de oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.

Ben kapılarında "vale"' lerin, "bady"' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.

Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.

Benim değildir bu kültür.

Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.

Nedir bunlar?

Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.

Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.

İyi de neden böyle olduk?

Biz mi istemiştik?

"Her toplum hakettiği gibi yönetilir" derler ya,

Yoksa hak mı ettik?

Ya sizce ?




José Bunu beğendi.

Alt 26-06-2012, 20:29 #19

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses


Ama birden farkettim ki ne ben ne de bir başkası hiçbir yere ait değildi.
Aidiyet bir kandırmacaydı küçük çocuklara anlatılan.

Hiçbir yerde hiç kimse beklemiyordu beni.




José Bunu beğendi.

Alt 26-06-2012, 21:49 #20

LêyLetüL Arus

Hayali Prenses


+ YouTube Video
ERROR: If you can see this, then YouTube is down or you don't have Flash installed.



”-Gitme desem gitmeyecekti düşünsene.

…Gitme demek istedim, diyemedim!”




José Bunu beğendi.

Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 01:24 .