İçimde büyüyen aşkın satırlara döküldüğü an.
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 15-12-2007, 20:27 #201

DAMLA22

NevsehirLi



Saat;Sensizliğin Ertesi...


Bir tarafta müzik çalıyor
Ayrılığı anlatan,acıyı,kırılanı anlatan…
İçimde fırtınalar kopuyor..İsyan ediyorum…
Acıyor içim,yüreğim ağlıyor,kanıyor…
Duymuyorum çalan müziği…Sensizlik,çaresizlik yok etmiş beni !
Anlamıyor gönlüm yada anlamak istemiyor !
Nedir bu çaresizlik,nedir bu göz yaşı…
Bu isyanlar,kırılmalar,ayrılmalar neden?Neden şarkılar ?
Anlam veremiyorum bir türlü…!


Şimdi saat sensizliği gösteriyor…
Sensizliği geçeli çok olmuş,garip !
Hala o gün gibi,dün gibi….
Unutulmamışsın,atılmamış anılar,fotoğraflar bir kenara….
En derine Gömmemişim seni
Hep öyle Sanmışım…!
Şimdi saat sensizliği gösteriyor;
Belki sensizliği geçeli çok oldu…
Belki sarardı takvimler…!
İlkbahar yerini sonbahara verdi belki de…
Ben hala sensizlikteyim..Görmemişim geçen Zamanı
Seninle meşgul olmuş yüreğim,bedenim…
Bende sararıp solmuşum sonbahar yaprakları,takvimler gibi…!
Belki Sensizliği geçeli çok oldu!
Unutmaya yüz tuttu zaman!Alıştı belki de yüreğim sensizliğe…
Ama hala Sensizliği gösteriyor Saat!


Çalan müzik bitti,eskidi onlarda;
Sensizliğe gömüldüler ben gibi…
Anlamıyorum yokluğunu,bu çaresizliği!
İsyanlar ,küfürler hepsi hepsi sensizliğe!
Yokluğuna…
Zaman dinlemiyor bizi,eskitiyor,yıpratıyor,söküp atıyor…
Saatler sensizliği gösteriyor…
Ve yavaş yavaş ölüyorum..!
Son kez söyleyemeden sevdiğimi,unutmadığımı…Ölüyorum !
Sensizliğe yolculuk,sensizliğe ölüm…
Yok işte hiçbir şeyin anlamı şimdi…Sövmenin,ağlamanın İsyan etmenin…
Saatler sensizliği gösteriyor,benim de öldüğümü…
Yok işte yok hiçbir şeyin anlamı…
‘Dön’demenin,’seviyorum,gitme’demenin anlamı yok…
Göz yaşlarım,gülücüklerim,acı tebessümlerim saklı;
Uçup giden mektuplarda,takvim sayfalarında…
İsyanlarım saklı Sensizliğinde..!
Bırak acısın yüreğim,ağlasın gözlerim,yüreğim…
Kelepçeler vursun,yıksın gönül kapılarını bir bir!
Sensizliğe alışsın bırak yüreğim…
Saatler göstermesin acıyı,hüznü,kederi,sensizliği!
Bırak bırakta öleyim..Gideyim sensizliğe..!


Çalan müziklerin hiçbir anlamı yok
Onlarda bitti,benim bittiğim gibi…
Saatler sensizliği gösteriyor,benimde öldüğümü…
İsyanlarımı,çaresizliğimi biliyor sararan yapraklar…
Karanlık geceler,gardiyan olan sensizlik birde!!
Saatler öldüğümü gösteriyor…
……Gitmeliyim Artık Sensizliğinle……





Alt 15-12-2007, 20:27 #202

DAMLA22

NevsehirLi


Unutucam kendimden başka herkesi...!!!...Seni bile...........


Bize hep elimizdekiler için sawaşmak öğretilmişti.
o ilk dünyaya geldiimiz anda bile nefes alabilmek için ağlamıştık oysa...
Sonra ağlama demişlerdi;
güçsüzlüğünü belli etme kimselere,
sewindirme seni üzmek isteyenleri...!
Bunun sayesinde odamızın en uç köşelerine kıwrılıp,kıwranmayı,
Ağzımızı yastıklarla kapatıp,çığlıklar atmayı öğrenmek zorunda kaldık sonraları......
Gülme sesli kahkahalarla her ortamda;
yanlış anlaşılırsın dediler,
Çok gördüler mutluluğun sembolü olan küçük we masum bi kahkahayı....
Tuttuk kendimizi,engel olduk mutluluklara...!
Sığınaklarımıza,ewlerimize girdiimizde kapattık kendimizi..
Güldük içimizde kalanlara...;Deli dediler...!!!
Dertlerimiz,acılarımız oldu.....astık yüzlerimizi!
Somurtkansın,mutlu olmayı beceremiyosun dediler!
yalandan gülücükler attık etrafımızdakilere...
Öylesine sahte....öylesine anlamsız...!!!
Dün geçtim aynanın karşısına,uzun uzun baktım kendime...
Düşündüm sonra..
benmi yaşıorum benim olan hayatı..?
Benmi yön weriorum isteklerime...?
Benimmi bu mimikler diye...?!!
Anladım en sonunda...
Şu yalan dünyada kendi isteklerimden başka herkesin isteğini yerine getirmişim....
Ama kendimi unutmuşum bu sayede..!
kendi kimliğimi kaybetmişim,
başkaları mutlu olsun yeterki diye...
Karar werdim bugün,itiraz ettim yaşamamı engelleyenlere...
Bundan böyle neye gülüyosa gönlüm,
ona kahkahalar atıcam..
kimseyi takmadan,kendimi dinleyerek..!
Neye acıyosa yüreğim,onla yıkılıcam!
Belki çaresiz,belkide aciz diycekler...
Ama ben her gözden yardım dilenicem!
sırf ben istiyorum diye..!!!
Unutucam kendimden başka herkesi...!!!
...Seni bile...........





Alt 15-12-2007, 20:29 #203

DAMLA22

NevsehirLi


yüregime bakıpta yargılamayın BENİ...


yüregime bakıpta yargılamayın beni
o yürege ki ne acılar vurdu
ne sevdalar geldi gecti
hepsi aciz..
hepsi yarım ..

ne insanlar tutmadı o yürekten bir bilseniz...
ne yağmurlu karlı ak$amlarda agladı o yürek
sessizce
hıckırıklarla
yıkılırcasına ...

ne silleler yedi $u hayattan
kimse tutmadı kollarından ...
ve yine fırtınalar ...

ahh yüregime bakıp da yargılamayın beni
o ki hala ya$ıyor yada ya$adıgı sanılıyor
oysa hep sahte oldu gülümsemeleri
yüregime bakıpta yargılamayın nolur ..
o hala
kan aglıyor...





Alt 15-12-2007, 20:30 #204

DAMLA22

NevsehirLi


Unutursun,deyip gittiğin günü düşünüyorum yine
Hangi duygu sığınağın,
Hangi liman kaçışının şahidiydi söylesene
Hiç mi için yanmadı,hiç mi kanamadı?
Gözlerin,gözlerimden kopup giderken...

Unutmadım ben,unutamadım
Ne dilinden düşürmediğin şarkımızı,
Ne de ihanetinle kirlenen aşkımızı
Oysa ne çok sevmiştim seni...
Ben,hangi limana demir atsam,
Pusulam hareket için yüreğini gösterirdi
Ne zaman elim kaleme değse,
Seninle başlayıp seninle biterdi.

Bilmezsin ama kaç gece, kaç ay
Gözlerim tavanda ihanetinle karşıladım sabahı
Ettiğin yeminler bir bir dizilip karşıma
Ahıma şahitlik etti bağıra çağıra!
Sen,başka sevdaların rüyasına sarılırken,
Adım adım yaklaşırken ölüme ben
Tövbelerim gibi kapımdasın yeniden..

Masallar anlatan gözlerin artık karanlığımdır
Sana uğurladığım dualarım değil dinmeyen ahımdır
Bilmezsin ama yazdığım bütün şiirlerin adı,sadakat
Seninle başlayan ama seninle bitmeyen
Anlıyorumki sen değil sevgimmiş aciz yüreğime hükmeden
Beni inciten,seni güldüren...

Pusulamı kırdım ben!
Yüreğime hükmeden sevgini sildim içimden
Dedim ya,
Artık yazdığım bütün şiirlerin adı sadakat
Seninle başlayan ama seninle bitmeyen..
İçimde sana dair yaşattığım tek duyguysa,
Sevda değil, umut değil sadece nefret!
Sadakati sende,seni bende bitiren...





Alt 15-12-2007, 20:33 #205

DAMLA22

NevsehirLi


Elveda Emanetimin Sahibi

Karanlık yine kollarına almış,
Uyutmaya ve avutmaya çalışıyor beni.
Boşuna demek bile gelmiyor içimden artık
Ben teslim olmuşum seni benden ayıran kadere

Selamı sabahı çıkardım yarınlarımdan
Sen,hangi yarınlara kucak açmışsın ,
Hangi yüreklere demir atmışsın diye
Biran bile düşünmeden,
Acıyı gönlüme misafir etmeden
Girdim işte sensizliğe giden yollara

Yolum açık olsun,
Ayağım sevdana takılmasın diye
Dokunmadım son kez yırtıp yaktığım
Aşkımı ve seni anlatan şiirlerimin küllerine
Elveda emanetimin sahibi
Elveda sana ve sevdana...

Artık ne kalemim seni anlatır kağıtlara,
Ne de ağlamaktan titreyen dudaklarım
İsmini haykırır şehrimin sokaklarına..
Ben yokum artık
Belkide hiç olmadım sende
Beni acıtan da
Gitmelere zorlayan da buydu işte

Ben dönüşsüz gitmelerde
Sen bir sonraki limana yol almış
Rotası çoktan belirlenmiş aşk gemisinde
Hangimiz çabuk ulaşır bilinmez,
Ağlamalar,pişmanlıklar artık boşuna
Ben sensizliğin yollarında,
Sen yepyeni başlangıçlarda
Elvedalar yüreğimin yoldaşı oldu
Ama bu veda sondu yar,inan sondu
Giderken ardımda bıraktığım,
Yalnızca bir gönül dolusu kordu...





Alt 15-12-2007, 20:34 #206

DAMLA22

NevsehirLi


Bırak git bu yüreği..
Bu yürek seni çoktan terketti..
Şahidimdir sabahı iple çeken gecelerim..
Dudaklarımdan akan sözcükler şahidimdir..

Sen,sensizliği öğrettin bana..
Ben'se soğuk gecelerde yağan yağmurlarla,
Şiirlerimle eşlik ettim sana..
Şimdi Yokluğun bağrımda yanan bir kor ateş..
Suskunluğun cehennem ateşi kadar sıcak ve yakıcı..
Korkuyorum artık sessizliğinden..
Ama terketmeli
ve
Unutmalıyım seni...

Ben,tüm benliğimle..
Gururumu hiçe sayarak..
Tüm yaşanmışlıkların anısına..
Senin yoluna aptalca düştüysem..
Herkesi karşıma birer birer aldıysam..
Ve buna rağmen sesin titremeden..
"Bitti" ile başlayan son cümleni kurduysan..
Ve bu son sözünün sonuna noktayı koyduysan..
Bırak git bu yüreği...
Sana artık bir faydası olmaz..

Artık kendime daha fazla acı çektirmeden..
Seni beklemeden ve düşünmeden..
Yüreğimden çık git istiyorum..
Son gözyaşlarımla seni ıslatarak..
Öylece ,çaresizce seni bırakarak..
Bir kere olsun yüzüne bakmayarak..
Çekip gidiyorum yok olan varlığından..


Şimdi;
Bırak git bu yüreği..
Bu yürek seni çoktan terk etti..
Artık mühürlü bu yürek..
Sensizliğe yemin etti....





Alt 15-12-2007, 20:37 #207

DAMLA22

NevsehirLi


vedaLaR yoRdu beni biLdiğin gibi değiL...

ŞehRin en kaRanLık yeRinde duRuyoRum, haydi duRma hiç ümidim, tutunacak biR daLım kalmadı.. başımı yeRe eğme benim, mazLum yeRine koyma.. aLLı puLLu düşLeRim vaRdı oysa.. biR hayat böyLe teRsine dönmez, biR yiğit böyLe haRcanmaz, dağLaRa taşLaRa bağıRasım geLiyoR içim yanıyoR içim, biLdiğin gibi değiL...

Bu biR hikayenin bitişi midiR? bu kanLı biR veda mıdıR? bu son savaşçının yediği kuRşun, bu son kaLenin de düşüşü müdüR? daLgaLaRın çekiLişi, bayRakLaRın yıkıLışı, bu, şaRkıLaRın susuşu muduR? ömRüm kanıyoR ömRüm biLdiğin gibi değiL...

Ben bu hayata asiydim, böyLe değiLdim biR yıLdız kaydı ömRümden, ben diLLemedim işte, heRşeye sıRtımı dönüp koşuyoRum saRı güLLeR kahRoLsun, ısLak gözLeR, beyaz mendiL kahRoLsun, kahRoLsun bu kaLdıRım, bu nezaket, mutLuLuk diLekLeRi canım yanıyoR canım, biLdiğin gibi değiL...

eskiden biR adım vaRdı ümidim feRyadım vaRdı şimdi ben o ben değiLim...

yoLumu biLmiyoRum öLmüyoR güLmüyoRum bu hayat yoRdu beni biLdiğin gibi değiL...

daLLaRım devRiLiyoR gençLiğim savRuLuyoR biR ayaz vuRdu beni biLdiğin gibi değiL...

güLLeRim devRiLiyoR gençLiğim savRuLuyoR biR ayaz vuRdu beni biLdiğin gibi değiL...

eskiden mevsim seçeRdim soLaRdım çiçek açaRdım şimdi ben o ben değiLim

biR nefes biR ahım vaR biLmem ne günahım vaR vedaLaR saRdı beni biLdiğin gibi değiL...

daLLaRım devRiLiyoR gençLiğim savRuLuyoR biR ayaz vuRdu beni biLdiğin gibi değiL...

güLLeRim devRiLiyoR gençLiğim savRuLuyoR vedaLaR yoRdu beni biLdiğin gibi değiL...





Alt 15-12-2007, 20:39 #208

DAMLA22

NevsehirLi


Söylesene unutulmak kime yakışıyor?
Biliyorum konuşacak birşeyimiz kalmadı, paylaşacak hiç bir şeyimiz yok.
Yine de yüreğimden gücümün yettiği yere kadar sana sesleniyorum,
seninle konuşuyorum... Bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım,
sevgimi aldım avuçlarımın arasına, ona sığınıyorum... Cümlelerimi kısalttım,
kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen dudaklarımda...

Bir ihtimal gelişine sığındığımı farkettiysem de, engel olamadım gurursuz
ama umutlu hasretine... Bugün gönlümü hoş tutmak istiyorum,
imkansız olan her rüyaya inanasım geliyor... Bir çocuk gibi
isteklerimi bastıramıyorum... Çalmayan telefonuma elim gidiyor,
sana halen bende olduğunu ısrarla yazmaya çalışıyorum... Bende olan seni,
hiç kırmadım, değiştirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin
nasıl olduğunu, gülüp gülmediğini anlamsız bir sıkıntıyla merak ediyorum...

İçimdeki güzelliğine inanıp inanmamanı artık umursamıyorum!
Üşüyorum, bu üşüme yalnızlığımdan geliyor ve sarıyor her tarafımı...
Tutunabileceğim hiçbir güzellik yok, hatırlamaktan usanmayacağım
anılarım dışında... Isınabilmek için onlara sarılıyorum...
Anlamsız ve cevapsız sorular hıhzırca sırıtıyor, ben görmemeye
çalışıyorum... Düşler uzak gibi görünüyordu ama yakındı...

Belki de görmeyi istemek gerekiyordu... Gözlerini aç desem kapatacaksın
ama kapatma gözlerini! Kendime bir demet papatya aldım ama bakmadım
falıma... Gözlerimi gelişlere verdim, gözlerimdeki hüzün bile seni özlemiş
itiraf etti sonunda... Düşüncelerim gururlu, hayallerim ve sevdam değil...
Gelseydin, kendimi unutup sana koşacaktım, susturacaktım içimdeki isyanı,
kavgaların ortasında bir güneş gibi doğup ısıtacaktım yüreğini,
sevinçten ağlayacaktım bu defa, mutluyken hemen sarhoş olmuşum gibi,
dokunacaktım, sarılacaktım. Ama gelmedin, gelemezdin belki de gelmeye de
hiç niyetin yoktu aslında... Kendimi kandırdığımı anladığımda ağlıyordum...

Eskiden kimi şarkıların ne kadar anlamlı olduğunu düşünürken, şimdi
ayrılığın ardından çalınan her şarkı umutsuzluğumu ve sevgimi anlatıyormuş
gibi geliyor... Sevdiğim ne çok şarkı varmış, bunu senin gidişin gösterdi bana...
Her şarkıda sen varsın, her yerde, her gördüğüm insanda, denizde,
gecede, uykumda... Nasıl beceriyorsun her yerde olabilmeyi...
Bu bir marifetse eğer, neden benim yanımda degilsin ki?
Gözyaşlarım asilliğini yitiriyor ve yenik düşüyorum sevdana...

Gittin! Belki de hiç gelmemiştin ben, geldiğini sandım... Ayak uyduramadım
yorgunluğuna... Dudaklarına düşlerindeki öpüşü konduramadım...

Kimi zaman bir çocuk oldum gülüşlerinde şımaran, kimi zaman bir kadın;
dokunuşlarında kendini bulan... Ama! En çok da imkânsızın oldum...

Her gelişimde bir kez daha gönderdiğin oldum... İnanamadığın, Yenemediğin,
üzerinden atlayamadığın korkuların oldum... Ağladığın, bağırdığın ya da
sustuğun isyanın oldum, sessizce boşalan gözyaşların, birikmişliğin oldum...
Yüreğindeki kadın ben olmak isterken yüreğine sığınan ve tozlanacak olan
bir anı oldum... Haketmediklerin, artık yeter dediklerin ve herşeyin olmak isterken
belki de hiçbir şeyin oldum... Söylesene ben gerçekten senin neyin oldum?
Sesin hep uzakları çağırıyordu, ben üstüme alındım, sana geldim...
Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenişi sahiplenir miydim?

Şimdi bir mevsimlik aşk kaldı avuçlarımda sadece bir mevsim yaşanan
ama bir ömür gibi gelen aşk... Kalbime henüz söyleyemedim gittiğini,
öğrenirse onun da acı çekmesinden korkuyorum... Seni halen
benimle biliyor ve seviyor ama ben kalbime ilk defa yalan söylüyorum...
Gittin! Sevdamın yokluğuna alışabilirim belki ama sesinin uzak yolların
sonunda olması acıtıyor içimi... Suskunluğun en büyük silahındı,
suskunluğunla vurdun beni asıl acı olan, canımı acıtan unutulmak...

Söylesene unutulmak kime yakışıyor?
Unutan sen olsan da sana bile yakışmıyor ...

Merak etme, üstüne giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak
sende daha güzel duruyor... Görüyorsun işte, aşk'a ve sana ihanet etmiyorum
benim kırgınlığım aşk'a... Sen üstüne alındın...





Alt 15-12-2007, 20:41 #209

DAMLA22

NevsehirLi


HeRkes koNuştuKLarını yazar, beNse sustukLarımı..!

Bir hayatın tozLu sayfaLarı içimi acıtan.
CepLerimde kırık qece masaLLarı duruyor,
ÖksüzLüqümü avutuyor sonbahar.
Ne yana baksam sen oLuyorum,
ParmakLarımı kanatıyor kirLi duvarLar.
KuşLar yuvaLarından terk ediyor beni,
Bir sarsıntı qeçiriyor yüreqim, sen şiddetinde...


ELLerime kar diye yokLuqun yaqıyor,
Aşk sorqusunda yüreqim can çekişiyor.
Yüzümde sensizLiqin izLeri,
AyakLarımın aLtında bir yıqın cam kırıqı...


İçimden söküLen her keLime,
Tekrar dönüp içime batıyor.
Ve her seferinde sana isabet ediyor.
Bir zindan karanLıqı şimdi qeceLerim,
DuvarLara sinmiş qözLerinin renqi...
SaatLeri infaza çekiyor qeLmeyişin,
Yavaş yavaş qidiyor benden hayat;
DamarLarımdan çekiLiyor içimdeki sen !
Bense düşüyorum hiçLik ötesi bir hayata,
Kanıyorum sana , sende aşkı buluyorum
Hem de ayrıLıqa çarpa çarpa...


SuskunLukta sesLer daha çok acıtıyormuş,
Bu yüzden senden harf harf kaçışım.
YaLnızLıqıma esir düşüyorsun,
Bense kayboLuyorum cümLeLerinde.
Ve susuyorum sana, avaz avaz susuyorum.
Sende birikiyor içimin tüm söküLenLeri
Ben dipsiz bir kuyu oLuyorum.
Biriktiriyorum her harfimde seni...


Şimdi yokLuqa düşüyor zaman,
Ben bir adımda düşüyorum senden.
KuytuLarıma sokuLma, bırak bana uçurumLarımı,
KaLemimden azat et beni,
Herkes konuştuqunu yazar, bense sustukLarımı...!!!!





Alt 15-12-2007, 20:44 #210

DAMLA22

NevsehirLi


Bilirsin kalandır terk eden aslında

gözümün ucuyla bakardım yar
hani kıyamazdım dokunmaya
öğle kırık dökük bir başıma
karar verdim bugün seni unutmaya
bilirsin kalandır terk eden aslında
ne anılar ne acılar
bıraktım ardımda kırgın sabahlar
ne sevgiler ne sevdalar
yaşarım gün doğdukca serde hayat var
ne anılar ne acılar
incitmem incinsem sonsuz umutla
ne kaygılar ne kavgalar
unutmam affetsem sende yaram var





Giden midir her zaman suçlu?
Aslında kalandır terkeden.
Giden;
Bu yüzden gitmiştir zaten





Alt 15-12-2007, 20:46 #211

DAMLA22

NevsehirLi


giden mi YALNIZ kalan mı?

Giden mi kalan mı yalnızdır bilinmez demiştin, gözlerimi gözlerinden ayırmak istemediğim o hüzün dolu ayrılık akşamında…

Bu ayrılık diğer ayrılıklara benzemiyordu. Sen bunu benden önce fark ettin.
Bense, hissettiğim halde görmezden geldim…
Dünyanın neresine, yaşamın hangi ücra köşesine gidersem gideyim, sensizlik bana en dayanılmaz acıları, en çekilmez hüzünleri yaşatacak ve bunları bile bile yaşamak zorunda kaldığım için, senden uzak kalmak uğruna yangına körükle gittiğim için artık alışmıştım bu iç çekişlere, bu sonsuz yalnızlığa, kabus sensizliğe…
Gözlerimin içine bakıyordun, yeni başlayan ve sanki hiç bitmeyecek olan bir özlemle…
İçimdeki fırtınaları dindirmek istiyorum gözlerinde… diye yazmıştın…
O akşam kelimeler, içindekiler, kalbine sığdırmaya uğraştığın onca yoğun duygular, bana söylemek istediğin halde bir türlü söyleyemediğin, gözlerimin içine bakarak o anlamlı bakışlarınla anlatmaya çalıştığın o kaos içinde çırpınan tüm kelimeler artık isyan ediyordu…
Senin ruhundan benim kalbime doğru hücum ediyordu hepsi, ve ben, ne yapacağını, ne söyleyeceğini bilmeyen, baskı altında olan insanların yaptığı gibi kıpırdayamıyor, konuşamıyor, ne olacağını düşünemiyordum…
Adeta kilitlenmiştik o anda, ve biliyorum, ikimizde aynı şeyi düşünüyor ve aklımıza takılan bu zor soruya cevap bulmaya çalışıyorduk…
Giden mi yalnızdır kalan mı?
Bu sorunun cevabını her gün, her an düşündüm sevdiğim…
Senden uzak kaldığım o işkence dolu günlerde, o uykusuz saatlerde, seni düşündüğüm, yüzünü hayal ettiğim zamanlar hep bu soru hançer gibi saplanıyordu yüreğime…
Senden çok uzaktaydım artık, günlerdir konuşmuyorduk…
Seni, benliğini o kadar özlemiştim ki, sanki baktığım her tarafta senin o vazgeçilmez yüzünü, o benliğinin açıkça yansıdığı o eşsiz yüz ifadeni görüyordum…
Ama içimden gelen alışkın olduğum o his, bana yalnız olduğunu ve bana sorduğun o sorunu cevabını senin çoktan bulduğunu, kalanın yalnız olduğunu kabullendiğini ve bedeli ne olursa olsun senin yanında olmamdan başka bir şey istemediğini söylüyordu… Ama bilirsin, içimden gelen o seslere inanmayı sevmem ben…
O hisleri yaşamımda karşılaştığım yapmacık insanlara benzetirim.
Ne olduklarını ve neler yapabileceklerini bilirim, ama asla inanmam ve güvenmem onlara…güvenmek istemem…
Sanki ben istediğim, ben düşündüğüm için iyi görünürler gözüme, ama gerçekle hiçbir alakaları yoktur…
İşte bu yüzden inanmak istemiyordum yalnız kaldığına, acı çektiğine, beni özlediğine ve ne olursa olsun beni bekleyeceğine…
Acı çektirmeyi sevmem ben, bilirsin.
Acı çekmek, yalnız kalmak ve o sessiz yalnızlıklarda içimden ismini sayıklamak, yanımda olman için umutsuzca yalvarmak bana göre…
Beni buna sen alıştırdın, ben yıllardır buna alıştım, acı çekmek artık yandaşım…
Ben bunları yaşarken aynılarını senin de yaşamanı kaldıramam.
Yalnızlığı ben yaşamalıyım, sensizliğin acılarını, isyanlarını ben çekmeliyim, tek başıma…
Sen ne kadar anlamaya çalışsan da, sensizken yaşadıklarımı asla yaşayamazsın, hissedemezsin.
Kalan değil, gidendir yalnız kalan sevdiğim…
Giden yalnızlık için, acı çekmek için, isyan etmek için bırakır gider, kalan aynılarını yaşamak zorunda kalmasın diye…
Yalnızım işte…bunu yaşayacağımı bile bile kalmadım, kalamadım yanında…
Yalnız kalmaya, sensiz olmaya, acı çekmeye ve buna ne kadar dayanabileceğimi görmeye ihtiyacım vardı.
Sensiz kalmak bana çok şey öğretti…
İlk öğrendiğim, son dakikalarımızda bana sorduğun o sorunun cevabı oldu…
Gidendir yalnız kalan sevdiğim…
Yalnız değilsin, biliyorum.
Yalnızım, görüyorsun…
İkinci öğrendiğim şey ise ben burada sensizken, mutsuzken, içimde hayata karşı hiçbir istek, hiçbir beklenti ve yaşama hırsı yokken, senin orda yalnız olmadığını ve seni düşündüğüm, seni yaşadığım kadar beni yaşamadığını çok iyi biliyorum…
Senden uzaklaşmak, sensiz yapıp yapamayacağımı görebilmek, bu korkunç yalnızlığa ne kadar tahammül edebileceğimi görmek içindi seni orda bir başına bırakıp, bu sürgün yaşamda yalnızlığı, sensizliği seçmem…
Bir gün mutlaka döneceğim, biliyorum…
Çünkü bu ölümcül yalnızlığa daha fazla dayanamayacağımın farkına vardım.
Ben burada yalnız olsam da, senin orda yalnız olmadığının ve sırf tek başına olmamak için en olmadık, sana ve ruhuna en yabancı ve bilinmez insanlarla birlikte olduğunun farkındayım.
Bütün bunlarla yüz yüze geleceğini bilerek terk ettim seni ve yola çıktım kendi yalnızlığımla…
Yalnızlığımı yaşadıkça, sensiz olduğumu hissettikçe aklıma sorduğun soru geldi, sorunun cevabını bulmaya çalıştıkça aklıma sen geldin, ve sen aklımda oldukça bu yaşadığım hayat, bu hissettiğim yalnızlık, durmadan duymazdan geldiğim o içimdeki sesler ve yalnız olanın ben olduğumu kabullenişim çığrından çıktı içimdeki fırtınalarda…
Seni, bile bile en olmadık zamanda, çok bildik bir mekanda ve ruhuna en yabancı olan insancıklarla bir başına bırakıp terk ettim…
Döneceğim seni bıraktığım o yerlere, giden ve gittiği gibi geri dönen olacağım, biliyorum…
Oysa biliyorum, kalan değil, gidendir yalnız olan…
Oysa özlediğim, biliyorsun, giden değil kalandır terk eden…
Bir de gör beni, giderken bana yazdığın yazıda, kendi gözünden ve kendi kalbinden:
“Karanlığıma gömerken seni sessiz çığlıklarım vardı içimde…korkularım, yine bana kalan yalnızlığım vardı. Zormuş; bu kadar yakın olupta uzak durmak,bu kadar uzak olupta seninle dolmak…yazmanın en iyi şey olduğunu söylerdin hep bana inan ki o bile durduramıyor içimde sana doğru akan seli…iki düşünüp bir yazıyorum her zamanki gibi öyle alışmışım ki kendimi sınırlandırmaya. gidiyorsun artık çok uzaklara,.varlığını ilk defa bu kadar derinlerde hissedip,kendimi sana açmışken gidiyorsun işte… içimdeki yerini zor fark etti benliğim, yokluğunla daha da yorulacak, belki de darmadağın olacak… gözlerimdir konuşan sadece. isyanlarımı, korkularımı, daralan zamanımı, yalnızlığımı anlattı herkese hiç kimsenin onları hiç kimsenin anlayamayacağını bildiği halde, belki de buydu onu rahatlatan… inan ki içimdeki dünyam, içinde bulunduğum dünyadan daha büyük… en büyük farkları; içimdeki… benim dünyamda herkes olması gereken yerde, hakkettiği gibi…

Gidişini düşünmek bile korkutuyor beni… Tarifi olmayan duygularımla sana uyanıyorum her sabah, Varlığınla çoğalıp yokluğunla eksiliyorum…”





Alt 15-12-2007, 20:48 #212

DAMLA22

NevsehirLi


Gitmek mi zor kalmak mı?

Hayat bazen umarsız rüzgarlar estirir sıradan yaşantılarımızda ve hiç beklemediğiniz bir anda ya siz bir yerlere savrulursunuz ya da sevdikleriniz şanslarını hayat okyanusunun başka bir kıyısında denemek isterler.

Bu mecburi yolculuğa çıkarken çoğu zaman içimizde bir korku olur, geride bıraktıklarımızı bir daha göremeyeceğimizin endişesi bazen de. Hele o ayrılık günü gelip çattığında sözler düğümlenir boğazlarda ve hasret o andan itibaren canımızı acıtmaya başlar. Neden gidildiği bile unutulur bazen, biri kal dese kalınacaktır sanki, lakin yola çıkılmıştır bir kez ve geri dönüşü yoktur artık. Dillerde “dönülmez akşamın ufkundayım, vakit çok geç” şarkısı, kalplerde acı bir sızı, ayrılık vakti beklenir, hüzünlü ve bitkin düşmüş ruhlarla.

Bilinir, bu sonudur bir süredir beraber yapılan yolculuklarının ama sindiremez insan içine bu sonu. Tutulamayacak sözler verilir umutsuzca, “mutlaka görüşeceğiz” denilir inanılmasa bile, oysa her iki taraf da farkındadır hayatın çıplak gerçeğinin. Belki de bu yüzden söylenecekler söylenemez, sadece uzun uzun bakılır karşılıklı olarak, o anı hafızalarına kazımak istercesine, o yüzü ezberlemek belki de.

Giden için her zaman daha zordur alışmak yeni dünyasına, kalanlar bir süre yokluğunu hissederler gidenin, “acaba şimdi ne yapıyordur” diye düşünürler birkaç hafta. Sonra, sıradan işlerin sıradan sıkıntılarında boğulmaya tekrar başlarlar. “Mutlaka görüşelim hayatım”lar ayda birkaç kez yapılan telefon görüşmelerine dönüştüğünde hep vakitsizlikten, işlerin yoğunluğundan şikayet edilir ve bu şikayetlerin ardında gizlidir aslında hem özürler, hem de mazeretler....

Kalanlar kaldıkları yerden devam ederler hayatlarına da gidenlere ne olur bu arada? Önceleri ürkektir gidenler, aklı hep geride bıraktıklarında, alışmaya çalışırlar yeni hayatlarına. Bir süre için belki yadırgadıkları, belki de “işte nihayet aradığımı buldum” dedikleri bu yeni kıyılarda, yeni insanlarla tanışmanın sarhoşluğu yaşanır ve bu yeni insanlara bir zaman, hep eskiler ve onlarla yaşanılanlar anlatılır. Çok değil bir kaç ay içinde yenilerle yeni şeyler yaşamanın hayatlarına kattıkları farklılıklar daha cazip gelmeye başlar gidenlere de, geride kalanlar ve yaşanılanlarsa çoktan güzel birer anı olarak hafızalardaki yerini almıştır....





Alt 15-12-2007, 20:52 #213

DAMLA22

NevsehirLi


En iyisi ben gideyim...!
Merhaba...
evet yine benim.
yine kanadı içim.
geldim.
özür dilerim,
şu an olduğu gibi,
giderken de kendimde değildim.

hayır bu defa şarkılar değil,
yokluğun kanattı canımı.
göz kapaklarım isyana düştü.
yaşlarım sağanak halinde.
sözlerim acıtmaz canını bu defa.
hiç birinin tek kelime ah yok içinde.

sırırlsıklam gecelerden geldim yine.
kan ter içinde.
yorgun, yılgın..
avuçlarım buz gibi bak.
soğuk terler döktüm yastığıma.
tırnaklarımla kanattım yanaklarımın ıslaklığını,
kanımı içime akıttım
her saniye yutkunurken adını.

hadi...
son defa bağışla.
son defa tut elllerimi.,
hava soğuk,bak üşüyorum,
yine geldim işte.
bağışla...
biliyorum sevgilim.
kabahatim büyük, suçum çok
ama ne olur son defa affet.
gönlünden başka sığınacak hiç bir yerim yok

evet yine benim.
yine kanadı içim.
geldim.
özür dilerim,
şu an olduğu gibi,
giderken de kendimde değildim.


..................................................



Peki...
yine gidiyorum...
peki açma yüreğini.
ama unutma bu son gelişimdi.
bu son af dileyişimdi.
açmıyorsun kapıyı...
ve galiba bir daha açmayacaksın.
peki....
en iyisi ben gideyim.
ama unutmam bu soğuk ve yağmurlu günü.
iliklerime kadar ıslandım...
kendimdeyim...





Alt 15-12-2007, 20:56 #214

DAMLA22

NevsehirLi


Cümlelerimi kaybettim..Hükümsüzler..

Bana yakışmadı kurduğum son cümleler
Sevemedim..
Fazla sinirli geldi her sözcük
Fırtınalar koptu kıyamet gibi harflerimde
Ünlemle bitti noktalamamlar
Şiirsel dokunuşları bulamadım
Yüreğimin kanlı ellerinde
Sonra vazgeçtim cümle kurmaktan
Sustum tüm yalnızlığıma inat..
Gidişime canlandı harfimdeki her isyan
Döktüm yazılarıma yazabildiğim kadar
Sitem..
Sonra onları da yok ettim

Cümlelerimi kaybettim..Hükümsüzler..





Alt 15-12-2007, 20:58 #215

DAMLA22

NevsehirLi


Diyemedim
Gururum kovarken gönlümden seni,
Ne olur terketme,kal diyemedim.

Yaralı bıraktı gidişin beni;
Açtığın yarayı sar diyemedim..

Ne olur bırakma böyle kimsesiz,
Mazinin hatrına dur diyemedim..

Bu can bu bedende,dururmu sensiz?
Birazcık insaflı ol diyemedim..

Oysa kırmamıştım seni bir kere,
Öyleyse aşkıma isyanın niye?
Canımı versem de bir gülüşüne,
Bir defa yüzüme gül diyemedim..

En büyük gerçektir zoru başarmak,
Terk etmek en kolay yol diyemedim.

Kolayda sevdayı ateşe atmak;
Yalnızlık ölümden zor diyemedim..

Haklıymışçasına bağırma öyle,
Hatayı kalbine sor diyemedim..

Kudretli özrünü bir defa söyle,
Suskunluk en büyük ar diyemedim..

Yalnızlık sararken dörtbir yanımı
Hayalin kararttı sabahlarımı,
Yinede herkese döndüm ardımı;
Senden başkasına yar diyemedim





Alt 15-12-2007, 21:10 #216

DAMLA22

NevsehirLi


KaLp Ağrısı

İşte yine başbaşayız içimin acısı
yine birlikteyiz
ver elini
sus ve ne olur incitme beni

Ey kalbimin ağrısı
ver elini
çıkalım seninle soluksuz kalmadan sessizce
bu karanlık ve uğultulu ormandan

İçimin acısı, kalbimin ağrısı aşkım
işte yine başbaşayız
ver elini
sus ve ne olur incitme beni..





Alt 15-12-2007, 21:18 #217

DAMLA22

NevsehirLi


Seni bu kadar özlememiş olsaydım bu kadar sevemezdim…
Güneş çoktan gösterdi yüzünü tam tepede. Å*********imdi nerdesin napıyosun bilmiyorum ama çoktan uyanmış olmalısın.Yüzünü yıkarken şöyle bir bakıp aynaya ismimi hecelediğini hissettim, sol yanım sızladı çünkü…Biz ayrılmadık bu durumda sadece beklemekteyiz, gelecek gün neyi gösterir diye zamana bırakılmış bir sevdayı yaşıyoruz, hasretini çekiyoruz birbirimizin…




Acı çekmekten zevk alır oldum…Hüzünler yüzümü sarartmış olsa da kendimi iyi hissediyorum çünkü ben seni özlüyorum…




Seni bu denli özlememiş olsaydım bu kadar sevemezdim…




Hayatta her şey bekleyiş değilmidir doğumdan ölüme kadar…Beklemekte bazen iyi geliyor bana yitirdiğimi sandığım umutlarımın aslında kırıntılarını taşıdığımı anlıyorum…Umutla bekliyorum döneceğin günü…Tek korkum ya geç kalırsan…




Sonra birlikte çektirdiğimiz fotoğraflara bakıyorum,kelepçelenmiş ellerimiz biz ayrılmayız dercesine…Zaten biz ayrılmadık ki sadece bu bizim yalanımız…




Seni bu kadar özlememiş olsaydım bakamazdım o fotoğraflara ve bu kadar sevemezdim…




Bazen çok zor geliyor sensizlik… Sonra diyorum ki yaşamasaydım öğrenemezdim, bilemezdim, anlayamazdım…




Seni bu kadar özlememiş olsaydım bu kadar sevemezdim…





Alt 15-12-2007, 21:19 #218

DAMLA22

NevsehirLi


seni cok seviyorum

Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu
Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim
Biri vardı ağlayan gecelerce
Biri vardı sana tutkun; o bendim
Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük
En solmayan güller açtı içimde
Ömrümü değerli kılan bir şeydin
Sen benim boz bulanık gençliğimde
Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya





Alt 15-12-2007, 21:23 #219

DAMLA22

NevsehirLi


İstemiyorum seni(qitt)

artık bittin bende.. gittiğinde bitmiştin hemde.. bu kalbin kapısını kırıp umursamadan cekip gittiğinde bittin bende. ama o zaman kalbimde bitirememiştim seni... zordu bunu bir anda başarmak
başaramadım bende.
zaman öğretti bana hayatın sensizde yaşanılabileceği. nasıl senden önce yaşadıysam.

çok uzun zaman gecti ben seni bitirdiğimde. ama ama bitiremiyordum o kahrolası lanet yerde işte.
çabalıyordum uğrasıyordum ama yok. başaramıyordum. ömrüm boyunca da başaramam sanmıştım. hep böyle kalırım sanmıştım . olmadı.

başardım. ve gurur duyuyorum kendimle şimdi. belki haberin yok bunlardan. olsada umursar mısın bilmem. çokta umrumda değil açıkçası. kısaca artık kalbimde de bitirdim ben seni. ordada yoksun artık.

biliyorum
daha zaman geçecek.
ve sen
bu kapıdan tekrar girmek isteyeceksin.
ben geldim aç kapıyı diyeceksin.
hazır ol..
benden hiç duymadığın bir kelimeyi duyacaksın çünkü o zaman.
hazırlıklı gel...
sana diyeceğim ki:::
h
a
y
ı
r
istemiyorum seni
s
e
v
m
i
y
o
r
u
m seni
yoksun ne kalbimde ne beynimde
ggggiiittt





Alt 15-12-2007, 21:24 #220

DAMLA22

NevsehirLi


Beni seni yüreğime yazmışım...





" Her gelişinin sonun da yine gidiş var
Ne zaman usanacaksın bu gitmelerden
Ne zaman bitecek bu vedalar,zoraki sallanan bu el
Ve bilsen ne kadar yorgun bu yürek
Ayrılıklardan
taşımak zor geliyor artık
Bu sevdanın yükünü
Kolaymı sanıyorsun tek başına yılları devirmek
İçinde her saniye yeni bir hayel kırıklığı ile uyanıp
Her uyanışta yine yapayanlız kalmak

Beli ki alışmışsın bilmediğin bir şehirde
Bilmediğin sokaklarda bensiz nefes almaya
Oturduğun parke taşlarında kim bilir neler
Geçiyor aklından
Kar yağmıyormu saçlarına ya ellerin
Üşümüyor mu
Yoksa benmiyim üşüyen ve bu denli
Hasret çeken
Benmiyim özleyen ve özlenmeyen

Ne zaman tutmak istesem elini
Hasretin çarpar boşlukta kalırım
Duvarlarla konuşan zindan mahkumları gibi
Bir sigara yakıp
Hasretini duman duman üflerim
Rüzgarlar getirmez mi
Hiç mi duymazsın
Feryadımı
Bu son çağırışım
Son seslenişim
Bilesin yar
Beni seni yüreğime yazmışım
sen de beni yaz
Yar





Cevapla

Etiket
damla22


Konuyu Toplam 3 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 3 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 10:33 .