Sonsuz Güvenimin Sahipleri Kimler Derken Kalemimden Dökülenler

#1
Saat 21:44,elimde kalemim,yazmaya meyil vermişim yine,dolu doluyum.Korkuyorum bu şehirden,güvenim yok,kaçıyorum herkesten,kuytu köşelerimden ulu orta cam mekanlara,korkuyorum,bir fenalık gelecek diye.Korkularım içinde,kimlere güvendim ben, ne zaman öğrendim güvenmeyi,güvensizlik en büyük alışkanlığım olmuşken?Korkuyorum,sanki katili olacağım birilerinin,güvenmiyorum bu şehre,ansanlar yalancı,sahtekar,insanları tuzaklar peşinde. İnsanlar bozuk...Allah'ım,sığınıyorum sana,ve dolu doluyum,yine meyilliyim yazmaya...
Sonsuz Güvenimin Sahipleri Kimler Derken Kalemimden Dökülenler
Şimdi ezan seni kulaklarımda, Bugün elime alıp gülüşlerimi ve gözyaşlarımı, şöyle bir baktım hayatıma, kimler gelmiş,kimler gitmiş. Kimleri sevmişim,kimlere güvenmişim. Neler atlatmışım.

Şanslı bir doğum değildi benimkisi,şöyle bir bakınca. Benim varlığım zoraki bir evlilik ve bir ömür mutsuzluk getirdi. Ve yine en büyük hesap bana kesildi.hakikaten şanslı bir doğmak değildi benimkisi. İhanet edenlerim vardı ta ezelden. Daha çocuk yaşta, kapılar ardında öğrendim hayatın iki yüzlülüğünü ve kazıdım hafızama avuçlarıma dolan bir avuç kanla. Kimseye güven(e)medim bu sebeble. Ne zaman güveneyim desem buz gibi ihaneti gördüm. Diken diken oldu tüylerim. Bu hayatta tek bir gerçek vardı ve güvenilecek tek bir şey... Ölüm... Bu yüzden mezarlıkları hep çok sevdim. Bir de camilerle ezan seslerini,yüreğimde fırtınalar kopartan İstiklal Marşı'nı. Oldum olası onlar oldu ninnim ve mekanım, bir de denizlerle maviler.

Dayak nedir öğrendim,yalan nedir öğrendim, hastalık nedir öğrendim,psikopat kimdir öğrendim,çıkarcılık nedir öğrendim, fedakarlık nedir öğrendim,ihanet nedir öğrendim ve kimseye güvenemedim. Sevgi nedir öğrendim.Sevgiyi dayımdan öğrendim... Korumak nedir öğrendim,ağlamak nedir öğrendim...

Hep iki yüzlülükler damgasını vurdu hayatıma,hep sahte insanlarla savaştım,annemin rahmine düştüğüm günden bugüne.Dedim ya,ezelden ihanet edenlerim vardı benim.
Çocukluğum yaşamadan geldi geçti.İlk gençlik çağıma geldiğimde,güvensizlik duygusuyla boğulurken,güven duygusunu hiç tatmamış,o duyguya hep yabancı kalmıştım. Güven... Yoktu...
An geldi,bir yabancı çaldı kapımı ilk gençlik çağımda, tüm bu güvensizlikler içinde,ismi lazım değil. Eyvallah ettim,açtım kapımı,ama güvenemeyişimle sevemeyişim vardı.Sonra sevmeye başladım,belki alışkanlık yarattı,seneler verdim. Aslında çekip giderdim de,ben annemden fedakarlığı öğrendim. Bu yabancıya ne zaman güveniyorum desem sarsan birşeyler oldu, kendime acıdım,fedakarlıklarıma,zamanıma, üzüldüm,ağladım gördüğüm ihanetlere. Bütün insanlar mı böyle dedim kendime. Güven duygusu,o duygu... Aylar geçiyordu,hatta yıllar geçmeye başlamıştı. Bu yabancının ihanetleriyle savaşırken üç insan tanıdım,bana güveni gösteren. Ercan,Sevcan,Sevgi...Uğur ve Nariye... Tek farkları onlar bu şehirdeydi...

Bir ay kadar zaman geçti Engin'i ve adaşım Raziye'yi tanıdım

Aradan çok değil,üç beş ay geçti, bir insan daha gördüm başka bir adreste,yüreğini okuduğum. Ve günü geldi,ilk kelimede kardeşim oldu benim.Berkay... Kısa süre sonra birini daha tanıdım,Duygu
Aradan aylar geçti yıla yaklaşan,üç insan daha tanıdım Berkay'ı tanıdığım yerde, Erdi,Nazlı ve Fatih. Birinin bambaşka bir şekli vardı,anlam koyamadığım, şimdi canımın diğer yanı,hayatımın tek gerçek aşkı. Biri melekler gibiydi,kardeşim oldu,ilk kelimede yine, biri ise sırdaşım...
Bu insanlarda ben güven duygusunu tattım

Güven duygusu...Babamla bu duyguyu hiç tanımadım ben.Daha çok korku duygusunu öğretti bana, korkmak nedir, dayak nedir,hakaret nedir, küfür nedir,ateş nedir bunları öğrendim. Sara hastalığı nedir öğrendim. Babamla intiharı öğrendim,ezilmeyi... Önce hakaret edip sonra da gök kararmadan aramayı öğrendim...Ve bunlardan tiksindim,tiksinmeyi öğrendim.Ve bir de insanın herşeye rağmen evladını arayacağını...

Güven duygusu... Annemde hissetmiyor muyum bu duyguyu,belki hissediyordum ama o fedakarlık,acı ve mutsuzluk saçıyordu yüzünde,başkasını göremiyordum.Güven... O kadar cılızdı ki o duyguların yanında. Belki sadece küçük kardeşimde,Sezer'imde gördüm o duyguyu. Bana güveniyordu. Öyle ki, ablasına anne diyordu. Daha küçük yaşta sırları oluyordu,bana anlatıyordu, benim sır anlatacak kimsem yoktu, çözmüştüm tek gerçeği,sırdaşımdı camiler ve mezarlıklar. O benden şanslıydı,ona sahip çıkan bir ablası vardı. Ama onun bana sarılışı güven denilen duygunun varlığını kanıtladı,sonra benim küçük küçük sırlarıma sarılışı,tek bir şeyi söylemediği için dayak bile yiyen o küçücük beden... Neden güvenmesindi ki,ihanetlere şahit olmadı benim gibi,izleri kalmadı yalan insanların,çıkarcı insanların. Onun ablası vardı kollarında büyüdüğü,annem dediği ablası. Güven duygusunun varlığını kanıtladı ve güven duygusunu öğrendi, bu dünyada güvendiğim en masum varlık. Ona güvenmeme gibi bir şıkkım yok,masumiyetin ellerimde şekillendi,ellerimde büyüdü. Ona güvenmeme gibi bir hakkım yok,güvensizlikten bahsedemem. Bir insandaki en büyük sevda onun yaşında bir ablaya duyulan sevda imiş,hayattan bunu öğrendim sayesinde. Öyle ki,beni en büyük sevdamla bile paylaşamıyor. Allah'ım onu benden almasın. Sonraları Ercan abisi girdi hayatımıza,ona da güvendi, abim dedi.İkimizin de bir abisi vardı şimdi..

İlk gençlik çağlarımı paylaştığım iki insan vardı sadece,bana ihanet etmeyen.Onlar ilk gençlik çağımda,kardeşimle tanımlamaya başladığım güven duygusundan sinyaller verdiler bana.Uğur ve Nariye. Günler günleri,aylar ayları kovaladı. Şu koca şehirde bana yanlış yapmayan iki insan... Onlarla yürüdüm bu şehrin sokaklarında,onlarla adım attım.Onlarla parka oturdum,onlarla sahilde yürüdüm... Ama gün geldi,Uğur başka şehre gitti, ve başka dostlar yerimi... Ve gün geldi, tek gerçek sevdama,benim sevdama inanmayacak kadar uzaklaştı benden. İlk gençlik çağımın ilk dostu... Sevdam için çektiğim her restin arkasındayım,çünkü ilk gençlik çağıma rağmen sevdama olan güvenim,ona olan güvenimden daha fazla... Biliyorum,o da okuyacaksın bu yazıyı bir şekilde. Sonsuz güvene ulaşamadan virgüller koyduk aramıza. Yine de sonsuz bir teşekkürüm var,o ilk gençlik çağımın hatrına.

Ercan, fesleğen kokulu gecelerin azabı boğazımı yaktıkça seninle ağladım. İsmi lazım gelmez,o yabancının sitesinde tanımıştım seni. Yüreğimdeki acıyı,güven yoksunluğunu,mutsuzluğu gören insandın. Bunu gördüğünü bir şarkıyla göstermiştin bana,ve o şarkıyı vermek istemenle başlamıştı seninle tanışmamız. Kardeşimdin benim,o andan itibaren. Sen silerdin göz yaşlarımı,dayan kardeşim derdin,herşey geçecek,herşey bitecek. Çekip alacağım karanlığından,artık hiç kimse üzemeyecek seni,kimse el kaldıramayacak kardeşime,hakaret edemeyecek,kimse üzemeyecek derdin... Eğer biri seni sevecekse,önce benden isteyecek derdin. O sıralar bir de Sevcan ablamla Sevgi ablam vardı,onlar da silerdi gözlerimdeki yaşları. Hele Sevcan ablamın o 12 yıllık dev sevdası, hep güç ve inanç verirdi bana aşka karşı. O zaman inandım aşka. Ama gün geldi,Sevcan ve Sevgi ablalarım köşelerine çekildi hayatın fırtınasıyla, belki bırakmadılar beni,belki kalkıp gitsem açık kapıları sonuna kadar, evleri evim belki ama ben yıllar sonra,bir tek seni buluyorum yanımda o günlerden bu günlere.Hiçbiri senin gibi yanıbaşımda değil,hiç biri ellerimden tutma çabasında değil. Abim, ben güven duygusunu ilk seninle öğrendim, seninle güvenmeye başladım hayata. Herşeyden umudu kestiğim zamanlarda sen umudum oldun benim, kardeşim diyerek. Yaşama sebebi olduk birbirimizin,zaman geldi. Kimler için ağladık beraber,neler için ağladık. Ne hayaller kurduk,aldatıldık hayallerimizle. Kimler geldi geçti hayatımızdan,kimine sevgili dedik,kimine dost, hepsi gitti, biz yine bizleyiz. Kardeşliğimiz güveni tattırdı bana. Şimdi,bir gece,ansızın çıkıp gelsem, sonuna kadar açıktır kapıların bilirim, ve hiç bir soru sorma desem, sormazsın,belki zor tutarsın kendini ama sormazsın yeri gelene kadar bilirim. Bilirim,şu dünyada yaşama sebebin varsa biri benim,bilirsin şu dünyada yaşama sebebim varsa biri sensin. Bu dünyada bana güvenin var olduğunu gösteren insan,sonsuza dek abim olan insan,adı sonsuzluğa kardeş diye beste olan insan,güvenim de sonsuzdur sana.

Bir hayalimizi yerine getiremedim abim, en büyük sevdam beni senden istemedi,hayallerimizdekinin aksine sen takmadın parmaklarımızdaki yüzüğü,ama affet abim, sevdam büyüktür,sevdam sonsuz. Belki bir rest çektim sana kendimce, ama bu en gerçek duygularım ve içimdeki varolan en saf aşk. Evet abim, ben hayatıma sevgili diye Girenlerin arasında o insanı bambaşka bir yere koydum,ona güvendim. O isimleri lazım gelmeyen şahsiyetler gibi değil,o üzmeyecek beni,başkaları gibi yıpratmayacak. Evet,mutsuz olduğumuz zamanlar da olacak,emeksiz yemek olmuyor abim,acısız mutluluk olmuyor. Üzüleceğimiz zamanlar da olacak ama masal bitmeyecek.Her masalın bir kötü bölümü vardır,elbette bunda da olacak ama mutlu son da gelecek. Affet abim,sevdam sonsuz,sevdamın hatrına... Eğer gün olur da, güvenimi boşa çıkartırsa, bil ki tek bir sözünden bile çıkmam bir daha asla. Ve özrüm kadar teşekkürüm var abim, herşeye rağmen beni yine bırakmadın ve yine sevdama destek verdin,dinledin beni... İyi ki buldum seni şu yalancı dünyanın içindeki gerçeğim,abim,kardeşim.


Nariye (Nariş), onunla tanışmamızla dost oluşumuza kadar hayli zaman geçirdik.Bir defa tanıştık ama aylarca ne bir selam verdik ne bir kez konuştuk... Aylar sonra, Ercan'ımdan güven duygusunu iyice öğrendiğimde onunla da dostluğumuz başladı. Sarılıp ağladığım insan oldu,sırlarımı paylaştığım insan oldu. Ona bir haksızlık ettim,herşeye rağmen ilk gençlik çağımın ilk dostu olmadığı için ikinci sırada oldu,aslında hep ilk sıradayken. Yine de boşa çıkarmadı güvenimi. Ve o beni hiç kimseyle paylaşamazken,bana o kadar güven doluyken ben de ona güven duydum. Öyle bağlıydık ki, sevgilim dediğim,konuşuyorum,hoşlanıyorum dediğim hiç bir insanı sevmedi paylaşamadı beni onlarla,illa ki bir eksik yanlarını buldu ama ilk defa birini sevdi,ilk defa birine işte doğsu insan dedi, içimdeki sevdanın büyüklüğünü ve gerçekliğini gördü. Doğru insan deyişi sevdamı tanımasından değildi,benim ona olan sevdamın gerçeklğini görüşündendi. Bu şehirde kadın erkek,hiç kimseye güvenmezken,sonsuza dek güvendiğim yegane insan oldu Nariş. Sonsuz güvene onunla da ulaştım. Sevdama saygısı ve güvenime karşılığı için, hayatımda varolduğu için ona ne kadar teşekkür etsem az gelir. Öyle güvendi ki bu sevdaya,belki de şuan beni herşeyi silip Sakarya'ya gitti olarak biliyor.


Berkay,çilekli çikolatam,ballı kaymağım benim. Yıllara akıyoruz seninle de,ve sen halen yanıbaşımdasın,bırakmadın beni,biliyorum bırakmayacaksın. Biliyorum kardeşliğimiz sonsuza. Seninle bir kez daha tanıdım ben güven duygusunu. Abla olma sevincini bir kez daha yaşadım. Sana öyle bir sevgiyle ve öyle bir güvenle bağlıyım ki... Üzerine öyle bir titriyorum ki senin, ablalık böyle bir şey işte.Acaba nerde?Ne yapıyor şuan?Üzgün mü,mutlu mu?Cebinde parası var mı?Nasıl arkadaşları var çevresinde?Kimler yanında şimdi?Yüreği acıyor mu? Elimden gelse hepsine bakacağım. Bu yazıyı hayatımda kimlere sonsuz güveniyorum diye düşündüğüm için yazıyorum... Sana ufku olmayan,başı sonu belirsiz bir mavi gibi güveniyorum.Ve biz senle o maviye elele gideceğiz biliyorum. Canım kardeşim,her zaman yanımda olduğunu bilmek beni hayatta tutan en büyük şeylerden biri. Uçurumun en kenarındayken ellerimi sımsıkı tuttun ablam diye,bu var ya bu,dünyalara bedel işte. Yüce Rabb'imin izniyle sen ben gilinim ve Nazlı'm,herşeye inat ayakta kalıp yürüyeceğiz, ve yine yüce Rabb'imin izniyle benim sevdam da bizlerle gelecek. YAĞBER
TUĞNAZ yürür!..

Nazlı,küçük cadım,ablasının meleği... Kısa zamanda canım oldun benim. Her derdimde etrafımda abla abla abla diye dolanan bu sesi duydum. Beni hep hayata bağladın, hep dinledin. İnsanın bir kardeşi olması çok güzel, bir kız kardeşi olması başka güzel. Sen dünyama gelene kadar hep erkek kardeşlerim vardı, Berkay'ım ve Sezer'im, bazne abla söz dinlemeyen ablayı çileden çıkaran sevimli haytalar =) İkisini de çok seviyorum ama bir kız kardeşimin olması gerçekten bambaşka bir duygu. Senin en zor günümde yemin gibi söylediğin cümlen vardı ya, "Abla sen ben Berkay bir de gelinimiz hiç kopmayalım,bırakmayalım birbirmizi olur mu?" deyişin, hiç merak etme meleğim, biz böyle kenetlendik ya kimse koparamaz bizi. Bizim aramızda bu güven bu bağ bu sevgi olduğu sürece hiç kimse kopartamaz. Allah'ımın izniyle yakalayacağız bir gün mutluluğu hepimiz de aynı anda. "Niye"lerimiz,"keşke"lerimiz,"neden"lerimiz bitecek birgün,iyikilerimiz olacak. Sen hayatımda olduğun sürece buna inanıyorum ben. Siz hayatımda olduğunuz sürece inanıyorum. Güvenim sonsuz sana.
YAĞBERTUĞNAZ yürür!..

Fatih ve Engin, Cimcime prenseslerinin sırdaşları. Sizlerle aramızda nasıl bir bağ var böyle. Belki ayda yılda bir konuşuyoruz ama hayatımızdaki çoğu şeyi biliyoruz. Engin, şair yüreğim, seninle baş koyduk umut yoluna, Umut Edebiyatçıları olarak seninle adım attık. İkimiz de hayatın sillesini öyle ağır yedik ki,bu sillenin acısı bizi kalemdar zaten,bu acı bizi bize açtı.Kalemlerimiz dost oldu seninle önce, sonra dertlerimizi paylaştık. Umut yolunda güvendim sana. Fatih,sen de benzer şekilde hayatımda yer aldın.Tek farkın biz Engin'le kalem dostuyuz herşeyden önce, seninle ise tarifi imkansız acılarımızı paylaştık ön koşulsuz. Ve benden daha kötü durumda olanlar da var diyebilmenin kıymetini öğrendik. İkiniz de güvenimi boşa çıkartmadınız. Güvenimiz sonsuzluğa erişsin... Engin ile kalemlerimiz sonsuzlukta buluştu zaten. İyi ki varsınız.

Raziye'm,seni gördüğüm anda kıpır kıpırdı içim, Allahım bu kızın adı da Raziye'ymiş.Hem de çok şeker biri demiştim, ve kıpırtıyla,hiç beklemeksizin özel mesaj atmıştım adresyoktan.O gün hayatıma bir girdin pir girdin Ve iyi ki de girdin. Çok insan tanıdım sanalda, az çok güvendiğim insanlar var.Nilya,Duygu,Ebru,İlayda,Nesrin,Meltem,Tuğba,Emre,Oğuz,Seher,İrem,İmren,Emrah,Gaye,Aşkım(((yanlış anlaşılmasın,arkadaşımın adı bu))),Mehmet Abim,Serdar Abim,Yağmur(diğer tatliş adaşımm),Kübra,Seda,Ayşegül,Ercan (Bu Ercan başka Ercan),Burhan,Ebru Abla,Eda... Hepsinin başka başka yerleri var. Ama senin onlara nispeten yerin çok çok farklı.Sen sonsuz güven duyduğum insanlardansın.Mesela Nilya'ma,Nesrin'ime ve Meltem'ime de güvenim büyük,öyle böyle değil,ama sen bambaşkasın.İyi ki varsınız,iyi ki varsın...

Duygu, senin için uzun cümleler kurmayacağım,paylaşamadığım...

**********************************************************************************************************
Erdi'm,sana gelene kadar ne insanlar tanıdım ben. Bana vurulan tüm sevgisizliğe inat,bana çok görülen sevgiye ve çok görülen sadakate inat insan oldukları için çoğu insana açtım yüreğimi. Ama çok az insana güvendim. O fotoğraflarda gördüğün mutlu tablolar bile oyundu çoğu zaman.Onlara nispetti herşey. Yenilmedim,ayaktayım,tüm sahteliklerinize inat diyebilmekti.Sahtelerin içinde gerçekleri aradım,çok az gerçeğim vardı insan olarak. Sana gelene kadar güvenle dolu olan bir beraberliğim olacağına inanmazdım,bir nsana böyle tereddütsüz güvenerek sevebilmek... Bu bana çok uzaktı. Sevmeyi denedim,en olmadık insanlarla,ve onlar sadece yazılarıma malzeme olarak kaldılar.Başka türlüsü de olamazdı zaten,çünkü bir insanın bir tek gerçeği vardır. Benim te gerçeğim sensin.Seni ilk o takım elbiseli fotoğraflarında gördüğümde aylar önce,yüzündeki ifade hep hafızamın bir köşesinde kazılı kaldığında,sebebsiz bir huzur ve yokluğundan doğan hüznü duyumsadığımda sana yine nedensiz bir güvenim olduğunu farkında vardığımda içimde birşeylerin kıpırdadığının da farkına varıyordum zaman zaman ama bir isim koyamadım bize.Belki koymak istemedim.Bir insan başka bir insan,neredeyse hiç bir sohbeti olmayan bir insan için,bir gece yarısı telefonla konuşurken aklına düştü diye o telefonu kapatıp sebebsizce ve saatlerce ağlayıp sonra bir yıldıza bakıp neden ağlıyorum ki deyip,anlayamadığım garip duygular içinde gülümsermiş,bunu yaşadım,öğrendim. İsmini her anışımda farklı bir güvenle yumdum gözlerimi ve faklı bir güvenle açıp baktım etrafıma,pencerelerim değişti. Gün geldi,sevdamı buldum yüreğimde, kendime bile itiraf edemediğim sevdamı.Pencerelerim çoğaldı,renkleri güzelleşti.Seninle keşfettim ben denizlerdeki bilinmedik güzellikleri,seninle duydum içimdeki çocuğun sesini.Seninle masmavi gülleri bir kez daha sevdim ve seninle gördüğüm her kırmızı gül gongasında bir çiğ tanesi aradım. Seninle güneşi yakalamaya çalıştım,seninle kanatlanıp uçmak istedim. Hiç hafızamdan çıkmayan yüzünü gördüm heryerde,senin yüzün kazındı ilk dakikadan itibaren. Belki çoğu gözde güzellikler aradım,çoğu yüzde masumiyet peşine düştüm. Ama kimsenin yüzünü kazımadım hafızama.Sebebsizce ağlamadım kimse için,sebebsizce gülmedim. Hiç tanımadığım insanken sen,seni kaybetme korkusunu yaşadım,sonra kendimi sorguladım,cevaplar aradım,bulamadım, belki bulmaktan korktum,korkmakta haksız değildim.Hiç tanımadığım insan diyorum da aslında ben seni ezelden tanıyorum ve ebede götüreceğim,bunu anladım. Gerçek aşk böyle bir şeymiş. Bir hadisi şerifte buyurulur,insanlar ruh eşleriyle hergece rüyalarında buluşurlar,sonra ayrılırlarmış.Ve derler ki eşlerden biri diğerini gördüğünde hafızasından sureti çıkmazmış.Sebesizce yüreği çarpar,heyecanlanır,huzur duyar, sebebsizce güvenir,sebebsizce güler,sebebsizce ağlarmış. Bu sebebten olsa gerek,aslında birbirlerini hergece görüp ruh bedene döndüğünde unuttukları için olsa gerek,insanın eşini ilk gördüğünde yıllarca tanıyormuş hissine kapılması. Hiç tanımadan güvendiğim tek insan,sana olan sevdamı keşfettikçe büyüdü güvenim. Kimbilir neler yaşayacağız. Belki çok mutlu olacağız, belki uzaklarda kalacağız. Ama tek bir gerçek var ki dünyamdaki pek çok gerçekten daha gerçek, sana olan sevdam ezeli ve ebedidir. Ve her ne olursa olsun güvenim sonsuzdur. Belki an gelir sarsılırım,sevda ateşi bu, belki an gelir kırılırım,ne yalanlar gördüm hayatta ne ihanetler tatım,korkarım ihanetten, ama illa ki güvenirim sana, illa ki sonsuz güvenim bu sevdaya. Bilirsin sen de aslında, kırpmam gözümü senin uğruna. Düşünmem bir saniye ucunda sen varsan,sana ulaşmak varsa. Sen, kokusu burnumdan,bakışı gözümden,sıcaklığı elimden,sevdası yüreğimden gitmeyenim, an gelir kırılır dökülürüm ama sonsuz sana güvenim,sonsuz sana sevdam. Ezeli ve ebedi...

Belki hayat ayrı yerlere atar bizi,belki savur yellere vurur, fırtınalar götürür bizi bizden uzaklara ama sen hep kalbimde kalırsın.
Çok yazı yazdım ben,kalemimden çok sevda yazısı döküldü,çok mısralar dizdim sevdalılara hayalimde yaşanan aşklara,ama bu yazdığım satırlar hayallere değil,sana,gerçeğime. Ne yeminler vardır yazılarımda,ama beni bağlamaz hiç biri,çünkü hayali aşklaradır. Sen ise tek gerçeğimsin sevda adına. Sevda diye bir şey varsa en karasından, bendeki adı "Erdi"dir. Hiç bir sevdaya öyle kolayca mutluluk verilmemiş,elbet sınavlar vereceğiz bizde. Emeksiz yemek olmaz,emeksiz sevda olmaz,acı gelmeden mutluluk hakedilmez,illa ki her gülüşün bir yaşı vardır mutluluğu haketmemiz için. Bizim önümüze neler çıkacak zaman gösterecek, belki kavgalar edeceğiz,belki çok uzak şehirlere hatta başka ülkelere gideceğiz,belki yaralar açağız yüreğinde diğerinin,belki sabahı gelmeyecek gecelerin ama ben illa ki seni seveceğim, illa ki sana güveneceğim. Herşeye ve herkese rağmen, tüm kırıklara yaralara rağmen en çok sana güveneceğim ki en çok sana güveniyorum. Sevdam ve güvenim sonsuzdur...

BIRAKMA BENİ,İNSANLAR KÖTÜ

26/07/2008
22:20


{{{"İNSANLARA KARŞI KORKU VE GÜVENSİZLİKLE DOLUYKEN SONSUZ GÜVENİMİN SAHİPLERİ VAR MI?VARSA KİMLER?" DERKEN KALEMİMDEN DÖKÜLENLER}}}

{u{y{ER}y}u}
YağBerTuğNaz
yürür!


26/07/2008
22:20

Yağmur Raziye KAYA ///U///


İlginizi Çekebilir


#2
Alıntı:
İmren
Adımı görmek guzeldi abLacım.. Güvendigin ki$iLer arasnda görebiLmek daha güzeL..
Cok güzel dostLukLar kurmu$sun..
Tebrik ederim
Bir ömür boyu dost kaLmanız diLegiyLe..
**
A$ıkSn..
ALLAH ayırmasın.. Bir ömür boyu mutLu oLman diLegiyLe..
MutLuLukLar..

~~Her$ey gönLünce oLsun abLacım~~
GüLer yüzün hic soLmaz in$.


#3
Aslında buraya bır cok sey yazabılırım ama bazen susmak en buyuk cevaptır anlayana
Hastalıgımda cok yanımda oldun ınkar edemem hakkınıda odeyemem asla
Ben kardesım olarak gordum senı son zamanlara kadar da hep destekcındım
Bır abla gıbı korumaya calıstım kımse bılmesede o guclu kızın ardında kırılgan bır yagmur oldugunu bıldıgımdendır
Senden uzak durdukca cok canım yandı
Kardesım dedıgım kısının yanında olmamak ne cok koydu bılemezsın neyse yagmur
INSALLAH HEP MUTLU OLURSUN


#4
guvenirsin sonra bakmıssın ki o güven boşa gitmiş sonu hüsran bu çok üzücü
insallah bu arkadaşların senin güveninin , sevginin değerini bilir ve sana sahip çıkarlar hep beraber olursunuz


#5
Canım ne mutLu güvenini kazanabilmişsek.
Sende iyiki varsın.
ALLah hiçbir dostundan,sevdiginden ayrmasın seni Yagmur'um


#6
Ablaların birtanesi...Prensesim benim...Kötü günlerRimin en büyük destekçisi.İyiki vaRsın ablam..İyiki tanımışım seni..

Seni bana kazandıRan yere o kadaR minnettaRım ki seni benimle tanıştıran..Buraya kayıt olurken hiç düşünmemiştim böyle kardeşliklerimin olacağını..İlk sen sonra Berkay geldiniz hayatıma..Başkaydınız benim için buRadaki herkesten bambaşka..Belki bunu çoğu zaman size gösteRemedim ama her zaman birtanelerimsiniz benim..

Konuyu okuRken bilmediğim bir gözyaşı döküldü usulca yanaklaRıma ablam.Sen benim ağlamamı istemezsin..Dün belkide bu nedenle söyleyemedim sana sen beni görüp neyin var Nazlı'm dediğinde..Üzüntüne üzüntü katmak istemediğim için söylemedim belki de ablam.Şu an içimden hüzün akıyor ablam anlatamayacağım hüzün...

Mükemmelim benim..Ablam..Yeri geldi birlikte güldük,yeri geldi birlikte ağladık.Kimsenin bilmediklerini paylaştık birbiRimizle ve asla bilmeyecekleRini.Zaman zaman kıRıldık belki birbiRimize..Ama asla kopmadık

KorkulaRım vaRdı benim bu yüzden tutamadım elleRinden sıkı sıkı..KorkulaRımı sen biliyoRsun zaten ablam..Adı bizde saklı insanlaR yüzündendi...Bu yüzden kıRdım seni.AcılaRını biraz daha acıttım,iğneler batıRdım..Ama ablam asla seni üzmek istemedim..

HatırlaRmısın ablam..İmza yapacaktım ikimiz için.Sana abla ikimizi anlatan bir cümle söylermisin demiştim.Sende;''CANDA CAN OLMAK İÇİN KANDA KAN GEREKMİYOR'' demiştin ya işte bunu zaman geçtikçe daha da iyi anlıyorum..

Canımın canı biR tanecik ablam hani sen diyorsun ya bana sabRet Nazlı'm..SabRediyoRum ablam sabRediyoRum..SizleR için tutunuyoRum hayata..

Son olarak ne söyleyeyim bilmiyoRum ablam.Kelimeler yeteRsiz kalıyoR..SizleRi seviyoRum BiRTaNesiniz...

YAĞBERTUĞNAZ



#7
Diyecek söz yok ...


#8
aynen........


#9
aynen diyecek soz bulamiyorum


#10
bende buLamadımm


#11
Alıntı:
yagmur_yürekli´isimli üyeden Alıntı Mesajı göster




Raziye'm,seni gördüğüm anda kıpır kıpırdı içim, Allahım bu kızın adı da Raziye'ymiş.Hem de çok şeker biri demiştim, ve kıpırtıyla,hiç beklemeksizin özel mesaj atmıştım adresyoktan.O gün hayatıma bir girdin pir girdin Ve iyi ki de girdin. Çok insan tanıdım sanalda, az çok güvendiğim insanlar var.Nilya,Duygu,Ebru,İlayda,Nesrin,Meltem,Tuğba,Emre,Oğuz,Seher,İrem,İmren,Emrah,Gaye,Aşkım(((yanlış anlaşılmasın,arkadaşımın adı bu))),Mehmet Abim,Serdar Abim,Yağmur(diğer tatliş adaşımm),Kübra,Seda,Ayşegül,Ercan (Bu Ercan başka Ercan),Burhan,Ebru Abla,Eda... Hepsinin başka başka yerleri var. Ama senin onlara nispeten yerin çok çok farklı.Sen sonsuz güven duyduğum insanlardansın.Mesela Nilya'ma,Nesrin'ime ve Meltem'ime de güvenim büyük,öyle böyle değil,ama sen bambaşkasın.İyi ki varsınız,iyi ki varsın...


Yazdıklarını okurken neler hissettiğimi sen biliyosun..
Yaşadıklarını seni tanıgım günden beri senden dinledim..
Kolay şeyler degildi yaşadıkların, ama sen o kdr güçlü bi kızsın ki dayandın hep,
Başkalarına güven verdin dost oldun.. Söylenicek çok şey var buraya
satırlarca şey yazmak isterim , adaşız falan ama içimdekileri satırlara
dökmekte senin kadar becerikli degilim malesef ..

Sonsuz Güvenimin Sahipleri Kimler Derken Kalemimden Dökülenler

Ne kadar çok sevdiğimi hep yanında oldugumu bilmeni isterim
demicem ztn bunun farkındasın biliyorum.. Allah'a emanetsin güzel
yüreklim.. Dualarımla hep seninleyim..


#12
Çok güzel hazırlamışsınız ya çok duygulandım gerçekten hoş
berkay bana ne kadar hakkın geçti ise helal et.. Canım kardeşim!


#13
YağBerTuğNaz
yürür!


Sağol ablam..Ben sana diyeceklerimi dedim..


#14
Ne uzun yazmissin oku oku bitmedi
canim dostLugunuz hep surer umarim...
mutLuLukLa kaLin


#15
Yuregıne saglık cok guzel olmus yazın dıgerlerı gıbı


#16
aLLah dostLuğunuzu daim etsin .


#17
süper bi yazı. tüm duygularını karşıdaki insana aktarabilmişisn.. Allah daha nice dostluk yaşatsın... her yeni tanıştığın insandan güzel duyguların tadına bakarsın


#18
Kalemin çok kuvvetli canım benim,Duygulanmamk mümkün değil gerçekten böyle bir duygu selini haketmek güzel olsa gerek.
Allah dostluğunuzu daim etsin bir ömür boyu bozulmasın..


#19
şimdi buraya bir şeyler yazmak çok zor
aslında içimden bir sürü şey geçsede bunları doğru anlatmanın yolunu kestiremiyorum şuan okurken acayip bir şey çöktü içime tarifini yapamadığımsenin için hayattan hep mutluluk diliyorum....
Umarım güvendiğin bütün dostların hep yanında olurlar canım


#20
Kuğusunun prensesi yüreği güzeLim benim öyLe güzeL yazmızsın ki anLatamam...DuyguLarını dü$ünceLerini her$eyi çok güzeL ifade etmi$sin...DostLarını ne kadar sevdiğin o kadar açık ki o kadar yüreği kocaman ve güzeL oLduğun çok beLLi yani...SözLerimi nasıL toparLayabiLirim $uan biLmiyorum ama $unu diyorum ki YAĞBERTUĞNAZ daim oLsun canLarım





Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 15:25 .