Büyük adam…
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 07-10-2015, 09:24 #1

hassreet

Belki.)

Büyük adam…



Uzun zamandan sonra kâğıdı kalemi elime aldıran adam diye düşündü.
Adam dediyse bakmayın öyle büyük, kelli felli cinsinden değil yani. Bildiğiniz üniversiteden mezun olalı henüz iki yıl olmuş.
Çocuk diye hitap etse de tuhaf bir şeyler sezinliyordu onda. Derinlerine inmek istiyor, orada yatan gerçekleri öğrenmek için can atıyordu.
Belki bundandır ki ilginç geldikçe artıyordu onunla ilgili merakları.
Kendini de yeteri kadar tanıyordu.
Bir süre sonra bu gizem kaybolacak ve bütün sırrını kaybedecekti ama yine de merakının önüne geçemiyordu.
Hayatı boyunca hep böyle düşünmüştü aslında.
İnsanların elbette anlatmadıkları, anlatamadıkları şeyler vardı.
Bunun için bazen bir otobüs durağına, bazen de bir parka oturur saatlerce etrafında ki insanları izlerdi.
İşlerini, hayat arkadaşlarını, yaşamlarını, sırlarını tahmin etmeye çalışırdı. Tahmin ederken aslında farkında olmadan onlara birer tane de kimlik giydirirdi.
Ama bu sefer istediği çocuğa kimlik yakıştırmak değil gerçekleri ondan dinlemekti. Yazdığı romanının sonuna yaklaşırken içerisinde gerçek bir hayat olsun istiyordu.
Tam anlamıyla bütün sırlarına ulaşmak.
İçinde yaşattığı mutluluklarına, hüzünlerine şahit olmak…
Yaşadığı aşk acılarına, hayatla ilgili korkularına bire bir şahit olmak istiyordu.
Bütün cesaretini toplayıp konuşmaya karar verdi. Ama bu sandığından daha zor olmuştu bu sefer.
Çocuk görünümlü büyük adamdan tam anlamıyla istediklerini alamamıştı.
Lakin yılmayacak istediğini alana kadar devam edecekti.
Bir yazar elbette romanı istediği hale gelene kadar çalışırdı.
Zaten bu roman onun ilk ve aynı zaman da son kitabı olacaktı.
Adam onun için çok önemliydi…



Benzer Konular

Görüntüleme:663, Cevaplar:2

İlginizi Çekebilir >
Alt 07-10-2015, 11:50 #2

güz

Kimin kedisi bu


Alıntı:
hassreet´isimli üyeden Alıntı Mesajı göster
İnsanların elbette anlatmadıkları, anlatamadıkları şeyler vardı.
Bunun için bazen bir otobüs durağına, bazen de bir parka oturur saatlerce etrafında ki insanları izlerdi.
İşlerini, hayat arkadaşlarını, yaşamlarını, sırlarını tahmin etmeye çalışırdı. Tahmin ederken aslında farkında olmadan onlara birer tane de kimlik giydirirdi.

Şu cümlelerini okurken bir durdum gülümsedim, beni anlatıyor gibi ben bunu sıkça yaparım, insanları gözlemlerim onların telaşlarını anlamaya, mesleklerini ya da kişiliklerini tahmin etmeye çalışırım. Hatta bir ara bu tahmin işini çok abarttığım da olmuştu.O günlerimi anımsayarak okudum, kaleminiz daim olsun.





Alt 18-02-2016, 16:10 #3

akifkurt

Azimli Üye







Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 18:21 .