Ben gökyüzünün narin bir martısı
Kayıt ol Yardım Ajanda Skorlu Flash Oyunlar Tatlı Portal Konuları Okundu Kabul Et
Cevapla
Seçenekler
Alt 07-10-2015, 09:32 #1

hassreet

Belki.)

Ben gökyüzünün narin bir martısı



Arya, eşinin söylemleri karşısında şaşırmıştı. Beklentisi gerçekten ne idi, ne yapmalıydı bilmiyordu.
Eşi ısrarla bana çok yalan söylüyorsun, gerçekleri anlatmıyorsun diye ısrar etse de aslında Arya olanı biteni bütün gerçekliği ile anlatmıştı.
Kafasında dolaşan milyonlarca sözcükten tek bir tanesini bile söyleyemiyordu.
“ Ne için yaşıyorum diye düşündü. Her şeyi birkaç saniye içerisinde bitirebilirim”.
Kafasında dolaşan görüntü tam olarak buydu. Kendisini salonun ortasında bir ipin ucunda hayal etmekten alamıyordu.
Yaşam dedikleri şeyi yaşamış, artık hayattan bir beklentisi kalmamıştı. Yeter bu kadar diyordu kendi kendine.
Yapmak istediği şeylerin birçoğunu gerçekleştirmişti. Yapamadıkları için ise zaman kalmadı diye düşündü.
“Yarın ilk işim içimdeki her şeyi kâğıda dökmek olacak” dedi.
Her şeyi bitirmenin zamanı gelmişti.
Son günlerini yaşıyordu artık, sabah iş yerine gittiğinde ilk işi bilgisayarının başına oturmak oldu.
“Ne için bu dünyaya geldim, ya da bütün bunları neden yaşadım bilmiyorum.
Zamanla her şeyin düzeleceğine inansam da zaman ilerledikçe hiçbir şeyin düzelmediğini anladım.
Belki de ben düzelmesi için yeteri kadar gaye göstermedim. Ama şimdi bunu tartışmanın zamanı değil.
Hayatımın bu noktasında bir şekilde kendi yaşamıma son verme kararı aldım. Gittiğim yerde huzur bulur muyum emin değilim ama bildiğim tek şey artık bu hayatın yükünden kurtulmak istemem. Huzur dolu, sessiz, sakin uyumak istiyorum. Kafamı hiçbir şeye takmamak, daha önce yaşadığım hiçbir şey üzerine yorum yapmamak, sadece ama sadece rahat olmak.
Etrafımda ki insanlara bakınca hep bir şeylerin eksikliği içerisinde olduğumu hatırlamamak.
Hem belki de gittiğim yerde gerçekten de cehennem dedikleri şey yoktur.
Belki de huzur dolu bir bahçenin içinde yaşamı mı sürdürürüm. Tek sıkıntım sadece burada bırakmak zorunda kaldığım sevdiklerimi özlemem olur.
Sahi çok mu üzülürler? Yoksa bana çok mu kızarlar? Ben gittikten sonra bütün bunların çok bir önemi olmasa da beni bir şekilde anlayacaklarını düşünüyorum.
Hepinizi seviyorum. Huzur bulduğumu düşünün lütfen. Ben gökyüzünün narin bir martısı. Huzur içerisinde havalanmak, sonsuz oksijeni teneffüs etmek ve sadece mutlu olmak istiyorum. Son bir şey istiyorum, lütfen beni annemin üzerine defnedin. Oradaki kalan yaşamım içinde sarılamadığım kadar sarılmak istiyorum çünkü.”
Arya bu mektuptan bir kaç gün sonra evlerinin salonunda kendi yaşamına son verdi.
Bugüne kadar onu anlamak istemeyen herkes içten içe kendisini suçlasa da artık yapılacak hiç bir şey yoktu.
Son isteği yerine getirilerek annesinin üzerine, arkadaşlarının üzerlerinden atamadığı şok ile defnedildi.
Annesinin yanında huzur buldu mu bilinmez ama tek gerçek var ki Arya artık yok!



Benzer Konular

Görüntüleme:412, Cevaplar:0

İlginizi Çekebilir >
Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler





Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 16:11 .